Μια σύντομη συνθετική επισκόπηση της πορείας ενός πανάρχαιου λαού από τη στιγμή που αρχίζει να διαμορφώνεται σε έθνος, με το σημερινό νόημα του όρου, ως τις μέρες μας είναι τόλμημα και ο συγγραφέας του σύντομου τούτου βιβλίου έχει πλήρη επίγνωση. Μια τέτοια όμως προσπάθεια ήταν αναγκαία. Είναι στιγμές που ο ερευνητής αισθάνεται την ανάγκη να καταρτίσει τον κατάλογο των προβλημάτων που πηγάζουν από το υλικό που οι επιμέρους έρευνες -ξένες ή δικές του- συσσώρευσαν, να προτείνει -έστω και προσωρινά- κάποιες λύσεις ή κατευθύνσεις για λύσεις, να διαρθρώσει την προβληματική σ' ένα σύστημα αλληλουχιών για να προσπαθήσει να καθορίσει τη λειτουργία μέσα σ' αυτό το σύστημα των παραγόντων μακρόχρονης ή συντομότερης διάρκειας ή ακόμα των σταθερών που συνοδεύουν το λαό μας στην ιστορική του πορεία. Να προτείνει τέλος κάποια ιεράρχηση των πολλαπλών αυτών παραγόντων που καθορίζουν το ιστορικό γίγνεσθαι.
ΠΡΟΛΕΓΟΜΕΝΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΚΔΟΣΗ ΕΙΣΑΓΩΓΗ
ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΡΩΤΟ: Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΞΕΝΗ ΚΑΤΑΚΤΗΣΗ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΔΕΥΤΕΡΟ: Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΤΗΣ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑΣ (1821-1832) ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΡΙΤΟ: ΤΟ ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ (1833-1856) ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΕΤΑΡΤΟ: ΕΞΕΛΙΞΗ ΤΗΣ ΝΕΟΤΕΡΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΕΜΠΤΟ: Η ΕΛΛΑΔΑ ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΚΡΑΤΟΣ
Ένα εξαίρετο εργαλείο, επισκόπησης της νεότερης Ελληνικής ιστορίας, δοσμένο και τεκμηριωμένο με τον ριζοσπαστικό επιστημονικό τρόπο του καθηγητή Νίκου Σβορώνου. Όλη η χρονική διαδρομή από τα ύστερα χρόνια του Βυζαντίου ως τις πρώτες μέρες της Χούντας του 1967. Αποτελεί έναν πολύτιμο οδηγό για να έχεις την ιστορική διαδρομή του λαού μας σε λίγες σελίδες. Βέβαια απουσιάζουν κάποιες κρίσιμες αναφορές στο διάστημα του Μεσοπολέμου, η χούντα του Μεταξά και το καθεστώς του αλλά αυτό δεν αναιρεί τη βαρύτητα του έργου. Στο δεύτερο μέρος του βιβλίου, υπάρχει μια αναλυτικότατη βιβλιογραφία, που δύσκολα συναντάς σε απλά βιβλία, που αποτελεί οδηγό για κάθε ιστορικό ερευνητή που θέλει να προχωρήσει πλέον πιο αναλυτικά.
Νικος Σβορωνος, ιδιοτυπη περιπτωση αριστερου ιστορικου, ο οποιος μετα το περασμα απο το ΕΑΜ/ΕΛΑΣ και την φυγη του απο την Ελλαδα,βρεθηκε να ζει, να σπουδαζει και να εργαζεται στην Γαλλια(γιατι οχι σε καποια χωρα του ανατολικου "παραδεισου";). Αναγνωριζει την διαχρονικη συνεχεια του ελληνικου εθνους, κατι που τον καθιστα κοκκινο πανι και "εθνικιστη" για τους μοντερνους ιστορικους της αριστερας. Απο εκει και περα δεν καταλαβαινω πως θεωρειται απο καποιους ως "ο σημαντικοτερος Ελληνας ιστορικος του 20ου αιωνα", απο την στιγμη που η συμβολη του στην ελληνικη ιστοριογραφια ειναι 4 συντομα βιβλια. Αν εξετασουμε δε το συγκεκριμενο βιβλιο, ειναι τοσο συνοπτικο(το λεει και ο τιτλος του), που προφανως και δεν μπορει να ικανοποιησει τον απαιτητικο μελετητη! Τι σοβαρη αναλυση μπορει να γινει για μια περιοδο 700 χρονων σε εναν βιβλιο 160 σελιδων; (οι υπολοιπες σελιδες μεχρι την 340η, ειναι ενας βιβλιογραφικος οδηγος του Ασδραχα). Ποια ειναι η δηθεν διεισδυτικη του οπτικη οταν επαναλαμβανει τσιτατα, ιστοριογραφικα ξεπερασμενα, τυπου "Ο Καποδιστριας ηθελε να υποταξει την Ελλαδα στη Ρωσια"(ωστοσο αναγνωριζει το θετικο του εργο), η το γνωστο και χιλιοειπωμενο περι των "ξενων που μας φορτωσαν την βασιλεια"(στον Σ.Τρικουπη και τον Πιπινελλη υπαρχουν ολα τα πρωτογενη στοιχεια που καταρριπτουν αυτη την φαιδροτητα); Ειναι μηπως τεκμηριωμενο καποιο βιβλιο που δεν εχει ΟΥΤΕ ΜΙΑ παραπομπη σε βιβλιογραφια εντος του κειμενου, παρα μονο παραθετει το αφηγημα του λες και ειναι μυθιστορημα; Και πως εμεις οι αναγνωστες θα μπορεσουμε να ελεγξουμε τις πηγες του; Ωστοσο, καποιες παρατηρησεις του κοινωνιολογικης φυσεως, εχουν ενδιαφερον. Ας αφησουν λοιπον καποιοι τις πομπωδεις εκφρασεις και ας σοβαρευτουν. Υπαρχει η Ιστορια του Ελληνικου Εθνους της Εκδοτικης Αθηνων και τα εργα του Μαρκεζινη αν θελει καποιος να μελετησει νηφαλια και τεκμηριωμενα την γενικη ιστορια της Ελλαδος, υπαρχει και ο Σολων Γρηγοριαδης αν καποιος θελει πιο αριστερη οπτικη.