What do you think?
Rate this book
Κλεισμένη πύλη παραδείσου
Όταν η Δανάη γνωρίζει τον Αντρέα, πιστεύει πως ανακάλυψε τον παράδεισο. Ύστερα από πολλές αποτυχημένες σχέσεις, στα τριάντα τρία της χρόνια βρήκε το άλλο της μισό. Είναι ο πρώτος και μοναδικός άντρας που ερωτεύεται κι αγαπά με τόσο πάθος. Και είναι απόλυτα αμοιβαίο. Δε θα μπορούσε να είναι περισσότερο ευτυχισμένη.
Μέχρι που μια μέρα μαθαίνει την αλήθεια: είναι παντρεμένος και έχει μια κόρη. Γκρεμίζεται ο κόσμος της, παρ’όλα αυτά τον αγαπά τόσο πολύ, που τον συγχωρεί και συνεχίζει την παράνομη σχέση μαζί του, ελπίζοντας πως σύντομα εκείνος θα χωρίσει και θα μπορούν να ζήσουν ελεύθερα τον έρωτά τους.
Όμως η μοίρα τα φέρνει αλλιώς και μια αναπάντεχη ανατροπή στη ζωή της κοπέλας θα την κάνει να δει τα πράγματα εντελώς διαφορετικά. Ξαφνικά θα βρεθεί παγιδευμένη ανάμεσα στο σωστό και το λάθος, το πρέπει και το θέλω.
Άραγε θα καταφέρει ν’ ανοίξει την κλεισμένη πύλη του παραδείσου της και να ζήσει με αυτό τον άντρα ευτυχισμένη; Ή μήπως τελικά θα διαπιστώσει πως ο πραγματικός παράδεισος δεν έχει ποτέ τις πύλες του κλειστές;
Μέχρι που μια μέρα μαθαίνει την αλήθεια: είναι παντρεμένος και έχει μια κόρη. Γκρεμίζεται ο κόσμος της, παρ’όλα αυτά τον αγαπά τόσο πολύ, που τον συγχωρεί και συνεχίζει την παράνομη σχέση μαζί του, ελπίζοντας πως σύντομα εκείνος θα χωρίσει και θα μπορούν να ζήσουν ελεύθερα τον έρωτά τους.
Όμως η μοίρα τα φέρνει αλλιώς και μια αναπάντεχη ανατροπή στη ζωή της κοπέλας θα την κάνει να δει τα πράγματα εντελώς διαφορετικά. Ξαφνικά θα βρεθεί παγιδευμένη ανάμεσα στο σωστό και το λάθος, το πρέπει και το θέλω.
Άραγε θα καταφέρει ν’ ανοίξει την κλεισμένη πύλη του παραδείσου της και να ζήσει με αυτό τον άντρα ευτυχισμένη; Ή μήπως τελικά θα διαπιστώσει πως ο πραγματικός παράδεισος δεν έχει ποτέ τις πύλες του κλειστές;
- GenresChick Lit
440 pages, Paperback
First published February 1, 2014
2 people are currently reading
59 people want to read
About the author
Μαρία Τζιρίτα
18 books140 followersΗ ΜΑΡΙΑ ΤΖΙΡΙΤΑ γεννήθηκε στην Αθήνα το 1967.
Από μικρή ηλικία έγραφε διηγήματα εμπνευσμένα από την καθημερινότητα, και στο σχολείο αρκετές εκθέσεις της είχαν διακριθεί και βραβευτεί σε πανελλήνιους διαγωνισμούς. Σπούδασε ψυχολογία στη Φιλοσοφική Σχολή Αθηνών κι έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στην Ιταλία, με αντικείμενο τα παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες. Ασχολήθηκε με τη διδασκαλία, αλλά τα τελευταία χρόνια την κέρδισε ο κόσμος των επιχειρήσεων και του μάρκετινγκ.
Σήμερα εργάζεται ως υπεύθυνη πωλήσεων σε κατασκευαστική εταιρεία στη Γλυφάδα. Έχει μια κόρη και το χόμπι της είναι τα ενυδρεία. Λατρεύει τα ζώα και πολύ συχνά γράφει ιστορίες με πρωταγωνιστές τα αγαπημένα της χρυσόψαρα. Από τις Εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ κυκλοφορούν με μεγάλη επιτυχία τα μυθιστορήματά της ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ, το οποίο είναι εμπνευσμένο από μια αληθινή ιστορία, ΜΑΤΙΑ ΜΟΥ, κοινωνικό μυθιστόρημα, ΑΝ ΔΕΝ ΥΠΗΡΧΕ ΑΥΡΙΟ, μυθιστόρημα με προεκτάσεις επιστημονικής φαντασίας, ΟΤΑΝ ΑΓΑΠΑΣ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ, ένα βιβλίο που εξυμνεί τη φιλία, Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΠΟΥ ΗΞΕΡΕ ΜΟΝΟ ΝΑ ΑΓΑΠΑΕΙ, επίσης βασισμένο σε αληθινή ιστορία, ΖΩΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΗ, κοινωνικό-αστυνομικό μυθιστόρημα και ΚΛΕΙΣΜΕΝΗ ΠΥΛΗ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΥ, βασισμένο σε αληθινή βιωματική εμπειρία. Στις 19 Φεβρουαρίου 2015 κυκλοφορεί το νέο της μυθιστόρημα ΙΟΛΗ, κοινωνικού περιεχομένου. Όλα της τα βιβλία έχουν γίνει Best Seller, ξεπερνώντας σε πωλήσεις τα 230.000 αντίτυπα.
Από μικρή ηλικία έγραφε διηγήματα εμπνευσμένα από την καθημερινότητα, και στο σχολείο αρκετές εκθέσεις της είχαν διακριθεί και βραβευτεί σε πανελλήνιους διαγωνισμούς. Σπούδασε ψυχολογία στη Φιλοσοφική Σχολή Αθηνών κι έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στην Ιταλία, με αντικείμενο τα παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες. Ασχολήθηκε με τη διδασκαλία, αλλά τα τελευταία χρόνια την κέρδισε ο κόσμος των επιχειρήσεων και του μάρκετινγκ.
Σήμερα εργάζεται ως υπεύθυνη πωλήσεων σε κατασκευαστική εταιρεία στη Γλυφάδα. Έχει μια κόρη και το χόμπι της είναι τα ενυδρεία. Λατρεύει τα ζώα και πολύ συχνά γράφει ιστορίες με πρωταγωνιστές τα αγαπημένα της χρυσόψαρα. Από τις Εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ κυκλοφορούν με μεγάλη επιτυχία τα μυθιστορήματά της ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ, το οποίο είναι εμπνευσμένο από μια αληθινή ιστορία, ΜΑΤΙΑ ΜΟΥ, κοινωνικό μυθιστόρημα, ΑΝ ΔΕΝ ΥΠΗΡΧΕ ΑΥΡΙΟ, μυθιστόρημα με προεκτάσεις επιστημονικής φαντασίας, ΟΤΑΝ ΑΓΑΠΑΣ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ, ένα βιβλίο που εξυμνεί τη φιλία, Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΠΟΥ ΗΞΕΡΕ ΜΟΝΟ ΝΑ ΑΓΑΠΑΕΙ, επίσης βασισμένο σε αληθινή ιστορία, ΖΩΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΗ, κοινωνικό-αστυνομικό μυθιστόρημα και ΚΛΕΙΣΜΕΝΗ ΠΥΛΗ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΥ, βασισμένο σε αληθινή βιωματική εμπειρία. Στις 19 Φεβρουαρίου 2015 κυκλοφορεί το νέο της μυθιστόρημα ΙΟΛΗ, κοινωνικού περιεχομένου. Όλα της τα βιβλία έχουν γίνει Best Seller, ξεπερνώντας σε πωλήσεις τα 230.000 αντίτυπα.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 11 of 11 reviews
January 20, 2019
Για μένα δεν εχει κανένα ενδιαφέρων να διαβάσω μια χιλιοειπωμενη ιστορία και μια κοπέλα που ερωτεύτηκε κάποιον που ήταν παντρεμένος και δεν το ήξερε. Πόσο μάλλον όταν αυτή η ιστορία θα σου δοθεί γραμμένη οοοοοοοσο πιο άπλα γίνετε. ναι οκ σου περνάει μηνύματα,τα κλασικά ξέρετε . κάπου εδώ σταματάω να γράφω γιατί απο καλουλα θα γινω κακουλα
This entire review has been hidden because of spoilers.
March 3, 2014
Η Μαρία Τζιρίτα, συνηθίζει να καταπιάνεται με θέματα κοινωνικού περιεχομένου και πολύ καλά κάνει θα έλεγα αφού πραγματικά τα αναδεικνύει παραμένοντας πάντα στην ουσία.
Έχω διαβάσει στο παρελθόν άλλα δύο βιβλία της, Το παιδί της αγάπης, μέσα από το οποίο τη γνωρίσαμε, και το Μάτια μου. Έχω άλλα δύο της στη βιβλιοθήκη μου επίσης αλλά για άγνωστο λόγο μέχρι στιγμής δεν τα έχω πιάσει στα χέρια μου.
Το «Κλεισμένη Πύλη Παραδείσου», ομολογώ ότι με κέρδισε από την πρώτη στιγμή που διάβασα την περίληψη στο οπισθόφυλλο και αναφώνησα: Ναι! Αυτό το βιβλίο θέλω να το διαβάσω! Και πράγματι το έκανα και μάλιστα μέσα σε τρεις μόλις ημέρες.
Ο λόγος της Μαρίας είναι απλός, καθημερινός και συνηθισμένος. Δεν κουράζει, δεν προσπαθεί να περάσει στον αναγνώστη κάτι άλλο από αυτό που είναι η ίδια η ιστορία και οι χαρακτήρες της, δεν αναλώνεται σε ανούσιες περιγραφές παρά μπαίνει κατευθείαν στο «ψητό», πράγμα που εμένα προσωπικά μου αρέσει πάντα στο οποιοδήποτε βιβλίο.
Το θέμα της συγκεκριμένης ιστορίας θα μπορούσε να το χαρακτηρίσει κανείς συνηθισμένο αλλά τελικά για μία ακόμα φορά διαπιστώνω πως σημασία δεν έχει ποιο θέμα εμείς οι δημιουργοί επιλέγουμε να παρουσιάσουμε αλλά το πώς το διαχειριζόμαστε και αυτό είναι που κάνει τη διαφορά.
Η Δανάη είναι μία γυναίκα τριάντα τριών χρονών, επιτυχημένη επαγγελματίας αλλά δεν έχει καταφέρει ακόμα να βρει το άλλο της μισό, τον άντρα με τον οποίο θα ήθελε να προχωρήσει στη ζωή και να κάνει οικογένεια. Τυχαία γνωρίζει τον Αντρέα τον οποίο ερωτεύεται παράφορα, πιστεύει πως έχει βρει όλα όσα έψαχνε ώσπου ανακαλύπτει πως ο αυτός είναι παντρεμένος.
Παράλληλα, η καλύτερη της φίλη η Άννα, διαπιστώνει πως ο άνδρας της την απατά και δεν αργεί να εγκαταλείψει την οικογένεια του για χάρη μιας άλλης γυναίκας…
Είναι εύκολο να κρίνουμε και να κατακρίνουμε τον οποιονδήποτε άνθρωπο που σπάει ηθικούς και κοινωνικούς φραγμούς αλλά μάλλον δεν καθόμαστε να σκεφτούμε για το ποιους λόγους μπαίνει στη διαδικασία να κάνει κάτι τέτοιο και στο βιβλίο αυτό θα έλεγα ότι βλέπουμε ξεκάθαρα και τις δύο πλευρές του ίδιου νομίσματος. Πόσο σκληρό και άδικο είναι να είσαι το τρίτο πρόσωπο ή η απατημένη σύζυγος, ακόμα κι εκείνη η γυναίκα που επιλέγεις να μείνεις δίπλα σε έναν άνθρωπο μόνο από εγωισμό ή επειδή δεν αντέχεις την άποψη της κοινωνίας και τα κουτσομπολιά.
Όσον αφορά τον παράδεισο από τον οποίο η Δανάη, η κεντρική ηρωίδα του βιβλίου – νιώθει πως είναι κλεισμένη απ’ έξω με ένα μόνο βήμα να τη χωρίζει από αυτόν και τη βαριά καγκελένια πόρτα του να είναι αδιαπέραστη, στη συνέχεια βλέπουμε πως εμείς οι ίδιοι είμαστε αυτοί που με τις επιλογές και τις αποφάσεις μας τους χτίζουμε και τους γκρεμίζουμε αυτούς τους παραδείσους. Η λογική και το συναίσθημα είναι πολύ συνηθισμένο να βρίσκονται συχνά σε κόντρα αλλά υπάρχουν εκείνες οι φορές που καλούμαστε να αναγνωρίσουμε και να αντικρίσουμε την αλήθεια όποια κι αν είναι αυτή με όποιο κόστος.
Δεν θέλω και δεν πρόκειται φυσικά να αποκαλύψω το τέλος του βιβλίου και πως έρχεται η «Σολομώντεια» λύση στο δίλλημα της ηρωίδας. Σίγουρα πάντα κάτι χάνεις αλλά παράλληλα κερδίζεις από την οποιαδήποτε εμπειρία ή σχέση σε αυτή τη ζωή και αυτό για μένα είναι και το κεντρικό μήνυμα του εν λόγω βιβλίου.
Ο παράδεισος, δεν είναι μακριά για κανέναν. Φτάνει να ανοίξει τα μάτια του και να προχωρήσει προς αυτόν.
Κυρία Τζιρίτα συγχαρητήρια.
Έχω διαβάσει στο παρελθόν άλλα δύο βιβλία της, Το παιδί της αγάπης, μέσα από το οποίο τη γνωρίσαμε, και το Μάτια μου. Έχω άλλα δύο της στη βιβλιοθήκη μου επίσης αλλά για άγνωστο λόγο μέχρι στιγμής δεν τα έχω πιάσει στα χέρια μου.
Το «Κλεισμένη Πύλη Παραδείσου», ομολογώ ότι με κέρδισε από την πρώτη στιγμή που διάβασα την περίληψη στο οπισθόφυλλο και αναφώνησα: Ναι! Αυτό το βιβλίο θέλω να το διαβάσω! Και πράγματι το έκανα και μάλιστα μέσα σε τρεις μόλις ημέρες.
Ο λόγος της Μαρίας είναι απλός, καθημερινός και συνηθισμένος. Δεν κουράζει, δεν προσπαθεί να περάσει στον αναγνώστη κάτι άλλο από αυτό που είναι η ίδια η ιστορία και οι χαρακτήρες της, δεν αναλώνεται σε ανούσιες περιγραφές παρά μπαίνει κατευθείαν στο «ψητό», πράγμα που εμένα προσωπικά μου αρέσει πάντα στο οποιοδήποτε βιβλίο.
Το θέμα της συγκεκριμένης ιστορίας θα μπορούσε να το χαρακτηρίσει κανείς συνηθισμένο αλλά τελικά για μία ακόμα φορά διαπιστώνω πως σημασία δεν έχει ποιο θέμα εμείς οι δημιουργοί επιλέγουμε να παρουσιάσουμε αλλά το πώς το διαχειριζόμαστε και αυτό είναι που κάνει τη διαφορά.
Η Δανάη είναι μία γυναίκα τριάντα τριών χρονών, επιτυχημένη επαγγελματίας αλλά δεν έχει καταφέρει ακόμα να βρει το άλλο της μισό, τον άντρα με τον οποίο θα ήθελε να προχωρήσει στη ζωή και να κάνει οικογένεια. Τυχαία γνωρίζει τον Αντρέα τον οποίο ερωτεύεται παράφορα, πιστεύει πως έχει βρει όλα όσα έψαχνε ώσπου ανακαλύπτει πως ο αυτός είναι παντρεμένος.
Παράλληλα, η καλύτερη της φίλη η Άννα, διαπιστώνει πως ο άνδρας της την απατά και δεν αργεί να εγκαταλείψει την οικογένεια του για χάρη μιας άλλης γυναίκας…
Είναι εύκολο να κρίνουμε και να κατακρίνουμε τον οποιονδήποτε άνθρωπο που σπάει ηθικούς και κοινωνικούς φραγμούς αλλά μάλλον δεν καθόμαστε να σκεφτούμε για το ποιους λόγους μπαίνει στη διαδικασία να κάνει κάτι τέτοιο και στο βιβλίο αυτό θα έλεγα ότι βλέπουμε ξεκάθαρα και τις δύο πλευρές του ίδιου νομίσματος. Πόσο σκληρό και άδικο είναι να είσαι το τρίτο πρόσωπο ή η απατημένη σύζυγος, ακόμα κι εκείνη η γυναίκα που επιλέγεις να μείνεις δίπλα σε έναν άνθρωπο μόνο από εγωισμό ή επειδή δεν αντέχεις την άποψη της κοινωνίας και τα κουτσομπολιά.
Όσον αφορά τον παράδεισο από τον οποίο η Δανάη, η κεντρική ηρωίδα του βιβλίου – νιώθει πως είναι κλεισμένη απ’ έξω με ένα μόνο βήμα να τη χωρίζει από αυτόν και τη βαριά καγκελένια πόρτα του να είναι αδιαπέραστη, στη συνέχεια βλέπουμε πως εμείς οι ίδιοι είμαστε αυτοί που με τις επιλογές και τις αποφάσεις μας τους χτίζουμε και τους γκρεμίζουμε αυτούς τους παραδείσους. Η λογική και το συναίσθημα είναι πολύ συνηθισμένο να βρίσκονται συχνά σε κόντρα αλλά υπάρχουν εκείνες οι φορές που καλούμαστε να αναγνωρίσουμε και να αντικρίσουμε την αλήθεια όποια κι αν είναι αυτή με όποιο κόστος.
Δεν θέλω και δεν πρόκειται φυσικά να αποκαλύψω το τέλος του βιβλίου και πως έρχεται η «Σολομώντεια» λύση στο δίλλημα της ηρωίδας. Σίγουρα πάντα κάτι χάνεις αλλά παράλληλα κερδίζεις από την οποιαδήποτε εμπειρία ή σχέση σε αυτή τη ζωή και αυτό για μένα είναι και το κεντρικό μήνυμα του εν λόγω βιβλίου.
Ο παράδεισος, δεν είναι μακριά για κανέναν. Φτάνει να ανοίξει τα μάτια του και να προχωρήσει προς αυτόν.
Κυρία Τζιρίτα συγχαρητήρια.
October 7, 2020
3,5/5 ☆☆☆*
June 20, 2018
Έρωτας,απιστία,διαζύγιο,ευτυχία,παράνομη σχέση.
Η Δανάη μια εργαζόμενη κοπέλα ανακαλύπτει στο πρόσωπο του Αντρέα τον μεγάλο έρωτα της ζωής.Τα αισθήματα και των δυο είναι αμοιβαία,γιατί και γι'αυτόν είναι το πιο όμορφο πράγμα που του έχει συμβεί.Η μικρή "λεπτομέρεια"στην όλη κατάσταση,είναι πως ο Αντρέας έχει οικογένεια και παιδί.!!!
Ο έρωτας όμως λένε πως είναι τυφλός κι έτσι η Δανάη αρκείστε με τη σχέση αυτή και γίνετε το τρίτο πρόσωπο μέσα στην οικογένεια.Γνωρίζει πως ο Αντρέας δεν υπαρχει περίπτωση να αφήσει την κόρη του....!!!Το βλέπει κάθε φορά που συζητάνε γι"αυτήν και το εμπαιδώνει μια και καλή,όταν στην ίδια θέση βρίσκετε η κολλητή της η Άννα,η οποία στέκει στην όχθη της απατημένης συζύγου που την εγκαταλείπει ο άντρας της αδιαφορώντας για το παιδί.
Στη ζωή μας δυστυχώς δεν είναι όλα μονά ή ζυγά και σίγουρα δεν έρχονται όλα όπως τα θέλουμε.Υπάρχουν οι αστάθμητοι παράγοντες και τα συναισθήματα ειδικά όταν έχουμε να κάνουμε με ανθρώπινες σχέσεις.Εμείς μπορούμε να επιλέξουμε πως θα διαθέσουμε την καρδιά και την ψυχή μας,αλλά και τα παιδιά πρέπει να ζουν σε ένα υγιές περιβάλλον αποτελούμενο απο δύο γονείς που τα έφεραν στον κόσμο με αγάπη.
Ο Αντρέας λοιπόν δε χωρίζει για να είναι καλά η κόρη του,σε αντίθεση με τον Αρίστο που αφήνει το γιο του και φτιάχνει νέα οικογένεια και καινούριο παιδί.Φυσιολογικό θα έλεγε ο καθένας..Ναι η ζωή δεν σταματάει σε ένα διαζύγιο,φτάνει μόνο να μην ποδοπατάει αθώες ψυχές.Δεν είναι λογικό να διαγράφει κανείς το ίδιο του το αίμα,κάνοντας νέα οικογένεια!Με το να μην είναι εντάξει στις υποχρεώσεις τους τιμωρούν τα παιδιά.
Η Δανάη βρίσκετε λοιπόν αντιμέτωπη με ένα περίεργο σύμπλεγμα συναισθημάτων.Απο τη μια λυπάστε που η φίλη της χώρισε εξαιτίας μιας ερωμένης,αλλά απο την άλλη είναι η ίδια ερωμένη στο σπίτι μιας άλλης γυναίκας και ευελπιστεί κάποια στιγμή να χωρίσει η οικογένεια!!!!Συνειδητοποιεί πως αυτό δε θα γίνει ποτέ,γιατί ο Αντρέας είναι γι'αυτήν "κλεισμένη πύλη παραδείσου ".
Ξέρει οως την αγαπάει,ξέρει όμως πως δεν μπορεί να πραγματοποιήσει τα όνειρα της δίπλα του.Και τότε είναι αυτός που την αφήνει,αφού της εξηγεί τους λόγους,ώστε να βρει το δρόμο της σε άλλη αγκαλιά.
Όχι δε συμφωνώ και δεν υπερασπίζομαι τον Αντρέα και κάθε Αντρέα.Δε γίνεται να τα έχεις όλα στη ζωή.Ο καθένας πρέπει να υπερασπίζεται τη σχέση του και να αναγνωρίζει τα λάθη του.Δεν είναι δυνατόν όλοι όσοι έχουν ερωμένη να μην περνάνε καλά με τις γυναίκες τους.Φίλε προσπάθησες;Το έκανες με την καρδιά σου ή για να βγείς απο την υποχρέωση;Κάθησες να σκεφτείς πως όσο εσύ έχεις την ευκαιρία να είσαι στη δουλειά,στη βόλτα ή οπουδήποτε αλλού,αυτή είναι μόνη στο σπίτι με το παιδί ή τα παιδιά σας;Γιατί λοιπόν να μην είναι και δική της επιλογή να βρείτε κάποιον που να την κάνει να αισθάνεται γυναίκα και όχι διακοσμητικό στοιχειό;Έχεις σκεφτεί πως ίσως πληγώνετε;Όχι γιατί είναι δεδομένο πως οι γυναίκες γεννήθηκαν να αντέχουν.
Πολύ δύσκολο να δεις μέσα στα μάτια του συντρόφου την αμοιβαία αγάπη και για να γυρίσω στη Δανάη το μόνο που θα αποκαλύψω είναι πως βρήκε το δικό της παραδείσο στα μάτια αυτού που αγάπησε με όλη την ψυχή της.Σύντροφος είναι αυτός που μπορούμε να είμαστε μαζί του ανά πάσα ώρα και στιγμή και σκοπός ζωής δεν είναι οι λίγες στιγμές απόλαυσης και προσμονής,αλλά η χαρά να έχουμε στο πλευρό μας τον άνθρωπο που μας στηρίζει με όλο του το είναι στις καλές και στις κακές στιγμές ενώ μας κρατάει το χέρι και πορευόμαστε μαζί.
Είναι ένα βιβλίο που όντως μέσα σε αυτό διαβάζοντας το ο καθένας ίσως βρείτε τη δική του ιστορία.Είναι το πρώτο βιβλίο της συγγραφέως που διαβάζω και ομολογώ με εξέπληξε ευχάριστα.Ωραία γραφή,γεμάτη περιγραφές και πολύ έντονα συναισθήματα .
Η Δανάη μια εργαζόμενη κοπέλα ανακαλύπτει στο πρόσωπο του Αντρέα τον μεγάλο έρωτα της ζωής.Τα αισθήματα και των δυο είναι αμοιβαία,γιατί και γι'αυτόν είναι το πιο όμορφο πράγμα που του έχει συμβεί.Η μικρή "λεπτομέρεια"στην όλη κατάσταση,είναι πως ο Αντρέας έχει οικογένεια και παιδί.!!!
Ο έρωτας όμως λένε πως είναι τυφλός κι έτσι η Δανάη αρκείστε με τη σχέση αυτή και γίνετε το τρίτο πρόσωπο μέσα στην οικογένεια.Γνωρίζει πως ο Αντρέας δεν υπαρχει περίπτωση να αφήσει την κόρη του....!!!Το βλέπει κάθε φορά που συζητάνε γι"αυτήν και το εμπαιδώνει μια και καλή,όταν στην ίδια θέση βρίσκετε η κολλητή της η Άννα,η οποία στέκει στην όχθη της απατημένης συζύγου που την εγκαταλείπει ο άντρας της αδιαφορώντας για το παιδί.
Στη ζωή μας δυστυχώς δεν είναι όλα μονά ή ζυγά και σίγουρα δεν έρχονται όλα όπως τα θέλουμε.Υπάρχουν οι αστάθμητοι παράγοντες και τα συναισθήματα ειδικά όταν έχουμε να κάνουμε με ανθρώπινες σχέσεις.Εμείς μπορούμε να επιλέξουμε πως θα διαθέσουμε την καρδιά και την ψυχή μας,αλλά και τα παιδιά πρέπει να ζουν σε ένα υγιές περιβάλλον αποτελούμενο απο δύο γονείς που τα έφεραν στον κόσμο με αγάπη.
Ο Αντρέας λοιπόν δε χωρίζει για να είναι καλά η κόρη του,σε αντίθεση με τον Αρίστο που αφήνει το γιο του και φτιάχνει νέα οικογένεια και καινούριο παιδί.Φυσιολογικό θα έλεγε ο καθένας..Ναι η ζωή δεν σταματάει σε ένα διαζύγιο,φτάνει μόνο να μην ποδοπατάει αθώες ψυχές.Δεν είναι λογικό να διαγράφει κανείς το ίδιο του το αίμα,κάνοντας νέα οικογένεια!Με το να μην είναι εντάξει στις υποχρεώσεις τους τιμωρούν τα παιδιά.
Η Δανάη βρίσκετε λοιπόν αντιμέτωπη με ένα περίεργο σύμπλεγμα συναισθημάτων.Απο τη μια λυπάστε που η φίλη της χώρισε εξαιτίας μιας ερωμένης,αλλά απο την άλλη είναι η ίδια ερωμένη στο σπίτι μιας άλλης γυναίκας και ευελπιστεί κάποια στιγμή να χωρίσει η οικογένεια!!!!Συνειδητοποιεί πως αυτό δε θα γίνει ποτέ,γιατί ο Αντρέας είναι γι'αυτήν "κλεισμένη πύλη παραδείσου ".
Ξέρει οως την αγαπάει,ξέρει όμως πως δεν μπορεί να πραγματοποιήσει τα όνειρα της δίπλα του.Και τότε είναι αυτός που την αφήνει,αφού της εξηγεί τους λόγους,ώστε να βρει το δρόμο της σε άλλη αγκαλιά.
Όχι δε συμφωνώ και δεν υπερασπίζομαι τον Αντρέα και κάθε Αντρέα.Δε γίνεται να τα έχεις όλα στη ζωή.Ο καθένας πρέπει να υπερασπίζεται τη σχέση του και να αναγνωρίζει τα λάθη του.Δεν είναι δυνατόν όλοι όσοι έχουν ερωμένη να μην περνάνε καλά με τις γυναίκες τους.Φίλε προσπάθησες;Το έκανες με την καρδιά σου ή για να βγείς απο την υποχρέωση;Κάθησες να σκεφτείς πως όσο εσύ έχεις την ευκαιρία να είσαι στη δουλειά,στη βόλτα ή οπουδήποτε αλλού,αυτή είναι μόνη στο σπίτι με το παιδί ή τα παιδιά σας;Γιατί λοιπόν να μην είναι και δική της επιλογή να βρείτε κάποιον που να την κάνει να αισθάνεται γυναίκα και όχι διακοσμητικό στοιχειό;Έχεις σκεφτεί πως ίσως πληγώνετε;Όχι γιατί είναι δεδομένο πως οι γυναίκες γεννήθηκαν να αντέχουν.
Πολύ δύσκολο να δεις μέσα στα μάτια του συντρόφου την αμοιβαία αγάπη και για να γυρίσω στη Δανάη το μόνο που θα αποκαλύψω είναι πως βρήκε το δικό της παραδείσο στα μάτια αυτού που αγάπησε με όλη την ψυχή της.Σύντροφος είναι αυτός που μπορούμε να είμαστε μαζί του ανά πάσα ώρα και στιγμή και σκοπός ζωής δεν είναι οι λίγες στιγμές απόλαυσης και προσμονής,αλλά η χαρά να έχουμε στο πλευρό μας τον άνθρωπο που μας στηρίζει με όλο του το είναι στις καλές και στις κακές στιγμές ενώ μας κρατάει το χέρι και πορευόμαστε μαζί.
Είναι ένα βιβλίο που όντως μέσα σε αυτό διαβάζοντας το ο καθένας ίσως βρείτε τη δική του ιστορία.Είναι το πρώτο βιβλίο της συγγραφέως που διαβάζω και ομολογώ με εξέπληξε ευχάριστα.Ωραία γραφή,γεμάτη περιγραφές και πολύ έντονα συναισθήματα .
April 25, 2017
Με συγκινησε με εκανε πολλες φορες να προβληματιστω βρηκα πολλες φορες τον ευατο μου μεσα σε αυτο το βιβλιο!Ενα βιβλιο βαθια ανθρωπινο και κοινωνικο που νιωθεις τους ηρωες δικους σου ανθρωπους βλεπεις μεσα απο τα παθη τους και τα λαθη τους καπου τον ευατο σου!!Το τελος με λυτρωσε μου απεδειξε πως η πραγματικη ανοιδιοτελης αγαπη ειναι ο πραγματικος παραδεισος!!
April 22, 2014
Η κυρία Τζιρίτα καταπιάνεται και πάλι με ένα κοινωνικό ζήτημα, λίγο πιο ιδιαίτερο αυτή τη φορά θα έλεγα. Η ηρωίδα είναι το τρίτο άτομο σε ένα ζευγάρι. Είναι όμως και ερωτευμένη για πρώτη ίσως φορά στη ζωή της. Τι θα κάνει; Το δίλημμα είναι μεγάλο... Οι φίλοι της, που βλέπουν την κατάσταση από έξω και με λιγότερο συναισθηματισμό τη συμβουλεύουν κατά πως νομίζουν καλύτερα. Η Δανάη όμως θα αποφασίσει μόνη της για τη ζωή της. Αλήθεια εμείς τι θα κάναμε στη θέση της; Είμαι σίγουρη ότι η απάντηση θα έχει ήδη δοθεί, ελαφρά τη καρδία. Είναι όμως πράγματι έτσι;
March 17, 2014
Ένα ευκολοδιάβαστο βιβλίο... Απλά, για μένα η συγγραφέας με τα προηγούμενα βιβλία της, είχε ανεβάσει τον πήχη πολύ ψηλά, και με αυτό με προσγείωσε απότομα. Επιφυλλάσομαι για το επόμενο!!
August 2, 2019
Πολλές φορές με έχει απασχολήσει το θέμα απιστία. Ειδικά όταν μία ελεύθερη κοπέλα τα φτιάχνει με έναν παντρεμένο. Μπορώ να πω ότι έχω μόνο αρνητικές απόψεις πάνω στο θέμα και είμαι και απόλυτη. Το βιβλίο όμως αυτό έδωσε και μία εκδοχή που δεν την είχα σκεφτεί. Αυτή του πραγματικού έρωτα/πάθους/αγάπης.
Μου άρεσε που το σενάριο είχε και δύο άλλες ανεξάρτητες σχέσεις μέσα στην ιστορία και σαν σύνολο παρουσιάστηκε το πραγματικά υγιές, δηλαδή ο συντροφικός έρωτας, κάτι που επιβάλλεται κατά τη γνώμη μου σε έναν γάμο. Αν δεν υπάρχει, τότε δεν μιλάμε για γάμο αλλά για απλή συγκατοίκηση.
Μου άρεσε που το σενάριο είχε και δύο άλλες ανεξάρτητες σχέσεις μέσα στην ιστορία και σαν σύνολο παρουσιάστηκε το πραγματικά υγιές, δηλαδή ο συντροφικός έρωτας, κάτι που επιβάλλεται κατά τη γνώμη μου σε έναν γάμο. Αν δεν υπάρχει, τότε δεν μιλάμε για γάμο αλλά για απλή συγκατοίκηση.
March 16, 2019
Δυστυχώς η αναπαραγωγή τέτοιων στερεοτύπων δεν βοηθάει κανέναν. Ειδικά όταν αναφερόμαστε σε αληθινή ιστορία και όχι μυθοπλασία. Ακόμα και αν η ιστορία ήταν ειπωμένη με το αντίθετο φύλο ως πρωταγωνιστή.
October 30, 2019
Ελαφρύ ανάγνωσμα, ευκολοδιάβαστο! Πρώτη φορά διαβάζω το είδος αυτό. Είναι μια ιστορία που εστιάζει στις ανθρώπινες σχέσεις ερωτικές, φιλικές και μας περιγράφει καταστάσεις απλών και καθημερινών ανθρώπων.
July 25, 2016
αψογη για αλλη μια φορα η κυρία Τζιρίτα! !
Displaying 1 - 11 of 11 reviews