What do you think?
Rate this book
Ελλάδα και Μάης Μαζί!
«Η Ελλάδα είναι χωρίς αμφιβολία η πιο όμορφη χώρα που έχει απομείνει. Οι άνθρωποι είναι πιο συμπαθητικοί που γνώρισα ποτέ. Όλοι χαμογελάνε. Γιατί δεν μου είπες ότι η Ελλάδα είναι τόσο όμορφη; Αυτή η θάλασσα ήταν παρθένα. Κι έκοψα άγρια κρίνα και κίτρινα αστεράκια που δεν τα 'χα ξαναδεί, και μικρά βυσσινιά, μωβ, μπλε, άσπρα λουλουδάκια, σαν μαργαρίτες. Ολόκληρο το βουνό ήταν κόκκινο από τα ηλιάνθεμα και τις παπαρούνες. Τα ξενοδοχεία λάμπουν από καθαριότητα. Κρυστάλλινη θάλασσα και πεντακάθαρη άμμος. Είναι τρέλα να χάνει κανείς τα καλύτερά του χρόνια πασχίζοντας να πλουτίσει, όταν υπάρχει αυτή η άγρια αλλά πολιτισμένη και πανέμορφη χώρα όπου μπορείς να ζήσεις.»
72 pages, Paperback
First published January 1, 1987
20 people want to read
About the author
Virginia Woolf
1,915 books29.4k followers(Adeline) Virginia Woolf was an English novelist and essayist regarded as one of the foremost modernist literary figures of the twentieth century.
During the interwar period, Woolf was a significant figure in London literary society and a member of the Bloomsbury Group. Her most famous works include the novels Mrs. Dalloway (1925), To the Lighthouse (1927), and Orlando (1928), and the book-length essay A Room of One's Own (1929) with its famous dictum, "a woman must have money and a room of her own if she is to write fiction."
During the interwar period, Woolf was a significant figure in London literary society and a member of the Bloomsbury Group. Her most famous works include the novels Mrs. Dalloway (1925), To the Lighthouse (1927), and Orlando (1928), and the book-length essay A Room of One's Own (1929) with its famous dictum, "a woman must have money and a room of her own if she is to write fiction."
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 4 of 4 reviews
January 17, 2026
Μόνο για σκληροπυρινικούς φανατικούς της Virginia, που αν είσαι τέτοιος/α/ο, θα το αγαπήσεις.
September 1, 2025
Όμορφη επιλογή προσωπικών γραπτών της Βιρτζίνια, που αναδεικνύουν τόσο το ταλέντο της όσο και τον χαρακτήρα της. Ίσως πρέπει να είσαι λάτρης της για να το απολαύσεις ή να τρέφεις κάποιο ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την περίοδο του Μεσοπολέμου.
June 25, 2020
"Μετά είχα το όραμα, στην Αίγινα, μιας απολίτιστης, θερμής, νέας εποχής που θα 'μπει στη ζωή μας -και θα 'ρχόμαστε εδώ κάθε χρόνο, με μία σκηνή∙ θα το σκάμε απ' την Αγγλία, θ' αποβάλλουμε αυτό το φιδοπουκάμισο της ευπρέπειας∙ και το σφίξιμο και τη συμβατικότητα του Λονδίνου∙ και τη φήμη, και τον πλούτο. Και θα γυρίσουμε πίσω, και θα γίνουμε ανεύθυνοι, εραστές της ζωής, και θα τρώμε μόνο ψωμί, γιαούρτι, βούτυρο, αυγά -ας πούμε στην Κρήτη. Αυτό είναι ως ένα βαθμό μία αληθινή παρόρμηση -σκεφτόμουνα, καθώς κατηφόριζα με μεγάλες δρασκελιές το λόφο. Το Λονδίνο δεν φτάνει, ούτε το Σάσεξ. Θες να ψηθείς στον ήλιο, να ξαναγυρίσεις σε αυτούς τους ομιλητικούς, φιλικούς ανθρώπους, απλώς και μόνο για να ζήσεις, να μιλήσεις, όχι να διαβάζεις και να γράφεις. Και ύστερα σήκωσα το κεφάλι μου και είδα τα βουνά πέρα απ' τη θάλασσα, σαν λάμες μαχαιριών, χρωματιστά, και τη θάλασσα ήρεμη. Και ένιωσα σαν ένα μαχαίρι να έξυσε ένα αμβλύ όργανο που υπήρχε μέσα μου, γιατί δεν μπορούσα να βρω κανένα ψεγάδι σ' αυτή τη λυγερή, αθλητική ομορφιά, τη βουτηγμένη στο χρώμα, χωρίς να είναι ψυχρή, χωρίς ίχνος χυδαιότητας, αλλά πανάρχαια από ανθρώπινη ζωή, γιατί κάθε σπιθαμή γης έχει το δικό της αγριολούλουδο, που θα μπορούσε να φυτρώσει και σ' έναν εγγλέζικο κήπο, και οι χωρικοί είναι άνθρωποι καλοί∙ και τα ρούχα τους, φθαρμένα και ξεβαμμένα από τον ήλιο, έχουν λεπτούς χρωματισμούς, όσο κι αν είναι χοντρά. Ξέρω ότι υπάρχουνε συμπάθειες ανάμεσα σε ανθρώπους και τόπους. Και θα μπορούσα να αγαπήσω την Ελλάδα στα γεράματά μου..."
February 17, 2026
"Οι αιώνες δεν άφησαν σημάδια. Δεν υπάρχει 18ος, 16ος, 15ος αιώνας, η μια επίστρωση πάνω στην άλλη, όπως στην Αγγλία- τίποτα ανάμεσα σ' αυτούς και το 300 πΧ. Το 300 π.Χ. κατέκτησε την Ελλάδα κι ακόμη την κρατά. Γι' αυτό είναι η χώρα του φεγγαριού. Θέλω να πω, φωτίζεται από έναν νεκρό ήλιο."
Cringe! Αν μη τι άλλο, η κυρία Woolf είναι ειλικρινής. Εκθειάζει το λαμπρό φως και ξεροψήνεται απολαμβάνοντας την ελληνική πασχαλιάτικη φύση και τα αξιοθέατα. Εκτιμά τους χαμογελαστούς, φιλικούς και στωικούς γηγενείς. Αναγνωρίζει τις δυσκολίες της χώρας και τις δικαιολογίες του Έλγιν. Κρίνει τους Βυζαντινούς πιο αξιόλογους από τους Αρχαίους. Αφυπνίζεται θρησκευτικά από την πομπή του Επιταφίου. Απολαμβάνει τη θάλασσα, τα τοπία και κυρίως την, ως επί το πλείστον, χαλαρή και, όταν και όσο χρειάζεται, ταραχώδη περιήγηση της 50χρονης ευκατάστατης τουρίστριας. Τα αρνητικά μπορούν να αποφευχθούν και, αν όχι, δεν διαρκούν πολύ, ώστε να επισκιάσουν τα θετικά. Του χρόνου, Κρήτη!
Το βιβλίο διαβάζεται ευχάριστα. Οξυδερκείς παρατηρήσεις μιας έξυπνης γυναίκας, καλοσυνάτα πειράγματα μεταξύ φίλων, ειλικρινή συναισθήματα, ελεύθερη σκέψη και καταγραφή, που μετατρέπουν τον αναγνώστη σε συνταξιδιώτη. Όσο έντονες κι αν είναι οι εντυπώσεις, δεν παύουν ωστόσο να είναι φευγαλέες και κάπως αστόχαστες, όπως αρμόζει σε τουρίστες κοσμογυρισμένους και περαστικούς.
Το τρίτο αστεράκι απονέμεται στην εξομολόγηση μιας μύχιας σκοτεινιάς, που επισκιάζει με φειδώ τον λαμπρό "νεκρό" ήλιο των διακοπών. Μια αχλή που κουβαλά η συγγραφέας στον νου και στην καρδιά της. Την αναζητεί και την βρίσκει σε ανθρώπους και τόπους, ως αναγνωριστικό σημάδι μιας εκλεκτικής συγγένειας ή έστω ενός κόσμου οικείου: κακοκαιρία, καθυστέρηση, ανιαρό διαιτολόγιο, ανούσιοι συγχρωτισμοί, σωματικές ταλαιπωρίες, κακοτράχαλοι δρόμοι, ωχρά παιδιά, έλλειψη έμπνευσης και συγκέντρωσης, ματαίωση προσδοκιών. Κακοδαιμονία κομψά διακριτική και πολύπλευρη. Προσφέρει ποικιλία στην εμπειρία των διακοπών ή διαβρώνει την απόλαυσή τους;
ΩΣΤΟΣΟ
Το λεπτεπίλεπτο αυτό βιβλίο (ωραίο ανάγνωσμα για την Μεγάλη Εβδομάδα!) δεν είναι λογοτεχνία και δεν είναι αυτούσιο γέννημα της Woolf. Είναι συλλογή κειμένων που συμπίπτουν χρονικά και αναφέρονται στο δεύτερο ταξίδι της συγγραφέως στην Ελλάδα, την άνοιξη του 1932. Στην εισαγωγή της μεταφράστριας Μ. Τσάτσου και στο επιλογικό σημείωμα μαθαίνουμε πολλά και χρήσιμα για τους ταξιδιώτες και τους αποδέκτες των γραμμάτων (έκδοση 1987). Ως δημιούργημα τρίτων, το βιβλίο θα μπορούσε να περιέχει λιγότερα ή περισσότερα κείμενα της Woolf, π.χ. το On not Knowing Greek (1925) ή και το The Perfect Language (1917) -ανάλογα με τις θεματικές που επιλέγει να φωτίσει ο επιμελητής: την σχέση της με τον αρχαίο ελληνικό και βυζαντινό πολιτισμό, την συγγραφική της εργασία και τις πηγές έμπνευσης, τις προσωπικές σχέσεις της, την ψυχοσύνθεσή της, τα διαβάσματά της και τις απόψεις της για τους ομότεχνούς της.
Αυτό που δεν θα ξεχάσω ποτέ από το βιβλίο αυτό είναι η παρατήρηση πως: "Οι άνθρωποι είναι απελπιστικά φτωχοί, κι έρχονται και προσφέρουν λουλούδια, και παίρνουν τα υπολείμματα του φαγητού."
Μια ομορφιά και μια αξιοπρέπεια.
Κάρτες tarot του βιβλίου: Minor Arcana: Eight of Wands, Major Arcana: The Luminaries
Cringe! Αν μη τι άλλο, η κυρία Woolf είναι ειλικρινής. Εκθειάζει το λαμπρό φως και ξεροψήνεται απολαμβάνοντας την ελληνική πασχαλιάτικη φύση και τα αξιοθέατα. Εκτιμά τους χαμογελαστούς, φιλικούς και στωικούς γηγενείς. Αναγνωρίζει τις δυσκολίες της χώρας και τις δικαιολογίες του Έλγιν. Κρίνει τους Βυζαντινούς πιο αξιόλογους από τους Αρχαίους. Αφυπνίζεται θρησκευτικά από την πομπή του Επιταφίου. Απολαμβάνει τη θάλασσα, τα τοπία και κυρίως την, ως επί το πλείστον, χαλαρή και, όταν και όσο χρειάζεται, ταραχώδη περιήγηση της 50χρονης ευκατάστατης τουρίστριας. Τα αρνητικά μπορούν να αποφευχθούν και, αν όχι, δεν διαρκούν πολύ, ώστε να επισκιάσουν τα θετικά. Του χρόνου, Κρήτη!
Το βιβλίο διαβάζεται ευχάριστα. Οξυδερκείς παρατηρήσεις μιας έξυπνης γυναίκας, καλοσυνάτα πειράγματα μεταξύ φίλων, ειλικρινή συναισθήματα, ελεύθερη σκέψη και καταγραφή, που μετατρέπουν τον αναγνώστη σε συνταξιδιώτη. Όσο έντονες κι αν είναι οι εντυπώσεις, δεν παύουν ωστόσο να είναι φευγαλέες και κάπως αστόχαστες, όπως αρμόζει σε τουρίστες κοσμογυρισμένους και περαστικούς.
Το τρίτο αστεράκι απονέμεται στην εξομολόγηση μιας μύχιας σκοτεινιάς, που επισκιάζει με φειδώ τον λαμπρό "νεκρό" ήλιο των διακοπών. Μια αχλή που κουβαλά η συγγραφέας στον νου και στην καρδιά της. Την αναζητεί και την βρίσκει σε ανθρώπους και τόπους, ως αναγνωριστικό σημάδι μιας εκλεκτικής συγγένειας ή έστω ενός κόσμου οικείου: κακοκαιρία, καθυστέρηση, ανιαρό διαιτολόγιο, ανούσιοι συγχρωτισμοί, σωματικές ταλαιπωρίες, κακοτράχαλοι δρόμοι, ωχρά παιδιά, έλλειψη έμπνευσης και συγκέντρωσης, ματαίωση προσδοκιών. Κακοδαιμονία κομψά διακριτική και πολύπλευρη. Προσφέρει ποικιλία στην εμπειρία των διακοπών ή διαβρώνει την απόλαυσή τους;
ΩΣΤΟΣΟ
Το λεπτεπίλεπτο αυτό βιβλίο (ωραίο ανάγνωσμα για την Μεγάλη Εβδομάδα!) δεν είναι λογοτεχνία και δεν είναι αυτούσιο γέννημα της Woolf. Είναι συλλογή κειμένων που συμπίπτουν χρονικά και αναφέρονται στο δεύτερο ταξίδι της συγγραφέως στην Ελλάδα, την άνοιξη του 1932. Στην εισαγωγή της μεταφράστριας Μ. Τσάτσου και στο επιλογικό σημείωμα μαθαίνουμε πολλά και χρήσιμα για τους ταξιδιώτες και τους αποδέκτες των γραμμάτων (έκδοση 1987). Ως δημιούργημα τρίτων, το βιβλίο θα μπορούσε να περιέχει λιγότερα ή περισσότερα κείμενα της Woolf, π.χ. το On not Knowing Greek (1925) ή και το The Perfect Language (1917) -ανάλογα με τις θεματικές που επιλέγει να φωτίσει ο επιμελητής: την σχέση της με τον αρχαίο ελληνικό και βυζαντινό πολιτισμό, την συγγραφική της εργασία και τις πηγές έμπνευσης, τις προσωπικές σχέσεις της, την ψυχοσύνθεσή της, τα διαβάσματά της και τις απόψεις της για τους ομότεχνούς της.
Αυτό που δεν θα ξεχάσω ποτέ από το βιβλίο αυτό είναι η παρατήρηση πως: "Οι άνθρωποι είναι απελπιστικά φτωχοί, κι έρχονται και προσφέρουν λουλούδια, και παίρνουν τα υπολείμματα του φαγητού."
Μια ομορφιά και μια αξιοπρέπεια.
Κάρτες tarot του βιβλίου: Minor Arcana: Eight of Wands, Major Arcana: The Luminaries
Displaying 1 - 4 of 4 reviews