In het voorjaar van 2014 worden de Olympische Winterspelen in Sotsji gehouden, aan de voet van de Kaukasus, de machtige bergrug die van de Zwarte naar de Kaspische Zee loopt. Wekenlang zal op Nederland 1 te zien zijn hoe sporters slalommen, bobsleeën en rodelen. Maar wat weten we eigenlijk van deze streek? Wie leven daar precies? Jelle Brandt Corstius is uw gids in dit wonderlijke gebied, waar in elke vallei wel een nieuw volkje woont met een eigen taal en eigenaardigheden. Voor het eerst staan alle reisverhalen van reisjournalist Jelle Brandt Corstius over de Kaukasus in één boek. Hij bezoekt een geheim apenlaboratorium in Abchazië, praat over marihuana met Tsjetsjeense soldaten en slaat een ontvoerde bruid af in Tsjerkessië. In Georgië belandt hij in een oorlog met Rusland en komt hij erachter dat vreugdevuur ook gevaarlijk kan zijn. En in Azerbeidzjan neemt hij een bad in ruwe olie. Het schijnt heilzaam te zijn, je stinkt in ieder geval drie dagen naar benzine.
Brandt Corstius volgde van 1990 tot 1996 het VWO aan het Amsterdams Lyceum en ging daarna voor een jaar naar het Elizabethtown College in Pennsylvania. Van 1997 tot 2003 studeerde hij geschiedenis en journalistiek aan de Rijksuniversiteit Groningen. In Groningen was hij lid van A.S.V. Dizkartes.
Brandt Corstius was van 2002 tot 2005 redacteur voor Barend & Van Dorp. Hij woonde van 2005 tot 2010 in Moskou, waar hij correspondent was voor Trouw, De Standaard en mensenrechtenmagazine Wordt Vervolgd.
In 2009 maakte hij voor de VPRO de televisieserie Van Moskou tot Magadan, waarin Brandt Corstius in Rusland op zoek gaat naar thema's die het leven van de gewone Rus vandaag de dag domineren. In 2010 vervolgde hij zijn reportages in de serie Van Moskou tot Moermansk en in 2014 trok hij door de Kaukasus voor de serie De bergen achter Sotsji.
Brandt Corstius presenteerde in 2010 en 2011 het programma Zomergasten. Hij presenteert voor de VPRO de reportageserie Van Bihar tot Bangalore in acht afleveringen (2012-2013). Hij woont sinds 2010 in Amsterdam
Journalist Jelle Brandt Corstius, voor mij zoon van wiskundige en taalfanaat en publicist Hugo Brandt Corstius, heeft een tijdlang in Rusland gewoond en hij maakt van zijn kennis van taal en cultuur gebruik om die verder te onderzoeken in gelieerde gebieden, zoals in dit geval bij volkeren in het Kaukasusgebergte. De auteur verhaalt smeuig en smakelijk op een wat droogkomische toon een rijk scala van de meest bizarre en gruwelijke situaties waarvan hij hoort en die hij zelf tegenkomt. Hij ontmoet een verscheidenheid aan mensen, meesmuilt over de bureaucratie die hij vaak het hoofd moet bieden , wordt vaak spontaan gastvrij onthaald waarbij wodka nooit ver weg is. In de beschrijving van dit boek staan enkele voorbeelden aangestipt van opgedane ervaringen. Navenant exotisch zijn de namen van de landen waardoorheen Brandt Corstius heeft gereisd: Tsjetsjenië, Kalmukkië, Armenië, Abchazië, Kratsjaj-Tsjerkessië en Ossetië. Kostelijk boek – grote hoeveelheden oorlogstragiek sijpelen er doorheen. JM
Moest er even inkomen, deze aaneenschakeling van totaal bizarre anekdotes uit de Kaukasus. Chronologische geschiedenissen kun je niet verwachten, en ik weet niet of ik nou heel veel heb geleerd - behalve dat de diversiteit van volken op de Kaukasus ongelooflijk is (en dat het staatshoofd van Kalmukkie claimt dat hij ooit ontvoerd is door aliens). Veel hardop gelachen!
In the world of Dutch Russian students/experts people seem to either hate or love Brandt Corstius, but I certainly belong to the lovers. Brandt Corstius is often thought to sketch an image of Russia that is too somber, too negative, but I always sense a lot of love and sympathy for the country (and its neighbors), too, as well as the aspiration to expose more than one side to the stories. Many descriptions in this book are indeed quite gloomy and sad, but one might expect that since it focuses on a region that has experienced some very bloody wars and oppression during the past decades. The heavy topics are treated with sensitivity, but the book is, as is to be expected from Brandt Corstius, laced with hilarious anecdotes and dry descriptions of the absurd normality of everyday situations and circumstances. I, thus, tend to respectfully disagree with some of the Dutch Russian students/experts.
Hm, op zich een leuk boek, maar blijkt vrijwel identitiek aan het boek dat ik net felezen heb. Had het kunnen weten: in kleine lettertjes staat voorin: van Bakoe tot Batoemi is een uitgebreide en herziene versie van Kleine landjes. Het hoofdstuk ‘Armenië’ verscheen eerder in Rusland voor gevorderden. Wel, dat ‘uitgebreide’ betekent precies 1 nieuw hoofdstuk over de reis van de Zwarte Zee naar de Kaspische Zee. Daarna volgen de 5 landjes uit het eerdere boek met daartussen het hoofdstuk Armenië 🫤
Jelle BC schrijft zijn ervaringen leuk op, met veel humor. Wel gingen de verhalen hier en daar een beetje op elkaar lijken en blijft het vrij afstandelijk, hij vertelt weinig persoonlijks en dat maakt het in mijn beleving ook net iets te oppervlakkig. Maar al met al een interessant boek over een plek waar ik waarschijnlijk niet snel zal komen.
Dit is zeker geen gids voor de kaukasus, maar een serie verhaaltjes over wat Jelle heeft meegemaakt in de Kaukasus. eeb paar verhaaltjes zijn leuk, de meeste zijn chaotisch en slordig geschreven. Wel leuk als je in die omgeving bent, maar het is soms humoristisch bedoeld, maar ik moet er niet om lachen.
Leuk om even tussendoor te lezen maar het ging wel heeel erg hak-op-de-tak waardoor ik soms de draad kwijtraakte. Komt ook doordat er heel veel namen en plaatsnamen worden genoemd.
Dit was mijn 60e boek van 2023, en ik las het speciaal toen ik op vakantie was in Georgië en Azerbeidzjan. Het was leuk om een paar dingen 'in het echt' te kunnen zien, en om wat over de achtergrond van deze Kaukasus-landen (landjes?) te leren.
Brandt Corstius' stijl is iets waar je van moet houden. Ik heb een paar andere boeken van hem gelezen, en hoewel ik hem best grappig vind (ook af en toe wel tegen het flauwe/beledigende aan), is het meeste wat hij schrijft nogal oppervlakkig, niet al te diepzinnig. Dat is ook hier het geval. Het is duidelijk dat dit een bewerking van een verzameling columns is, waardoor het soms niet helemaal soepel in elkaar overloopt en bepaalde onderwerpen abrupt worden 'achtergelaten'.
Omdat ik rondreisde las ik steeds maar korte stukjes in 'Van Bakoe tot Batoemi', vaak met lange tussenpozen. Dat hielp. Ik hoefde er niet te veel over na te denken, kon simpelweg genieten van de paar geinige observaties over bijv. de voor Nederlanders overdreven gastvrijheid in deze landen*, en al het bureaucratische gehannes waar je je doorheen moet zien te worstelen. Hoewel ik lang niet zo bereisd ben als de schrijver, en het de eerste keer was dat ik in dit gedeelte van de wereld rondsjokte, vond ik veel van zijn beschrijvingen gelijk herkenbaar. Een prima boek voor onderweg dus, maar als je meer wil weten over de Kaukasus-regio, kun je beter iets anders lezen.
Rating 3.5 ster - 7-/10 Voor 2023 (non-fictie): nr. 24/31
*'voor Nederlanders' zegt hier natuurlijk al genoeg ;)
Brandt Cortius reist naar en schrijft over hele interessante (en omstreden) gebieden op de Kaukasus. Dit is het tweede boek (na 'Rusland voor gevorderden') dat ik van hem las maar ik stuitte weer op het hetzelfde bezwaar: zijn stijl bevalt me niet. Wel interessante informatie maar vaak op een bijna kinderachtige manier verteld. Waarschijnlijk komt het omdat wat hij humoristisch bedoelt, ik gewoon flauw vind.
The book has some interesting stories about the caucasus and its people. It is specially nice to read if one has visited one of the areas mentioned in the book.
The book is a collection of different travels and newspaper articles he wrote and that's what you notice when you read it. With some additional background information and some additional writing, the individual pieces could have been integrated into one coherent story.
jelle maakt geweldige documentaires, en ik heb verschilende van zijn boeken gelezen. deze viel tegen, misschien omdat ik kleine landjes al had gelezen en ik had het idee dat deze in herhaling viel. het was te simpel geschreven, te weinig inzicht in de complexe regio en te veel om hemzelf gericht. ik was teleurgesteld.
Dit is het eerste boek van Jelle Brandt Corstius dat ik lees en als je, zoals ik, niets afweet van al die Russische staatjes die elkaar naar het leven staan, dan is dit een heel leuk boek. Goed geschreven en geestig.
Hilarious. Brilliant. Jelle Brandt Corstius humour is dry, sharp, cool. A great author on everything concerning weird countries, simple people & absurd situations.