فرزند عشق

by Doris Lessing, ساسان تبسمی (Translator)

«جیمز رید»، به همراه دوستش «دونالد»، در سن بیست و یک سالگی عازم خدمت سربازی شد؛ آن هنگام اروپا درگیر جنگ بود. جیمز به همراه پنج‌هزار سرباز و افسر، انگلستان را با یک کشتی، ترک کرد. آن‌ها چندروزی را در «فری تاون» توقف کردند تا حال سربازان دریازده بهتر شود. بعد از گذشت مدتی، سرانجام به منطقه‌ی کوهستانی «تیبل» رسیدند. در آن‌جا دو زن با نام «دافنه رایت» و «بتی استابز»، که در مهمان‌نوازی در مجالس باشکوه معروف خاص و عام بودند و شوهرهای نظامی داشتند، سربازها را در خانه‌های خود تقسیم و از آن‌ها پذیرایی کردند. جیمز، از همان لحظه‌های نخست به دافنه علاقمند می‌شود و با او ارتباط برقرار می‌کند و این رابطه‌ها مسیر زندگی او را تغییر می‌دهد.

Genres: Fiction

224 pages, Paperback

First published January 1, 2008

About the author

Doris Lessing was born into a colonial family. both of her parents were British: her father, who had been crippled in World War I, was a clerk in the Imperial Bank of Persia; her mother had been a nurse. In 1925, lured by the promise of getting rich through maize farming, the family moved to the British colony in Southern Rhodesia (now Zimbabwe). Like other women writers from southern African who did not graduate from high school (such as Olive Schreiner and Nadine Gordimer), Lessing made herself into a self-educated intellectual.

In 1937 she moved to Salisbury, where she worked as a telephone operator for a year. At nineteen, she married Frank Wisdom, and later had two children. A few years later, feeling trapped in a persona that she feared would destroy her, she left her family, remaining in Salisbury. Soon she was drawn to the like-minded members of the Left Book Club, a group of Communists "who read everything, and who did not think it remarkable to read." Gottfried Lessing was a central member of the group; shortly after she joined, they married and had a son.

During the postwar years, Lessing became increasingly disillusioned with the Communist movement, which she left altogether in 1954. By 1949, Lessing had moved to London with her young son. That year, she also published her first novel, The Grass Is Singing, and began her career as a professional writer.

In June 1995 she received an Honorary Degree from Harvard University. Also in 1995, she visited South Africa to see her daughter and grandchildren, and to promote her autobiography. It was her first visit since being forcibly removed in 1956 for her political views. Ironically, she is welcomed now as a writer acclaimed for the very topics for which she was banished 40 years ago.

In 2001 she was awarded the Prince of Asturias Prize in Literature, one of Spain's most important distinctions, for her brilliant literary works in defense of freedom and Third World causes. She also received the David Cohen British Literature Prize.

She was on the shortlist for the first Man Booker International Prize in 2005. In 2007 she was awarded the Nobel Prize for Literature.

(Extracted from the pamphlet: A Reader's Guide to The Golden Notebook & Under My Skin, HarperPerennial, 1995. Full text available on www.dorislessing.org).

Reviews

[Aline · Rating 3 out of 5]

Doris Lessing nous embarque autour du monde dans son livre, où nous suivons James, jeune Anglais, déployé aux Indes pendant la 2e guerre mondiale. Ce déploiement dans l’Empire britannique est un grand malheur pour James : il ne connaitra durant toute la guerre aucun front, par contre, il connaitra l’ennui, durant des années entières dans la désolante et suffocante Inde, et brièvement mais intensément l’amour de sa vie… J’ai bien aimé découvrir un autre pan de la guerre encore peu connu : tous ses régiments envoyés à l’autre bout du monde, en bateau, pour défendre d’autres lignes de front, et parfois complétement isolés, presque oubliés. Les descriptions sont très réalistes et intéressantes. Par contre, l’histoire d’amour en soi semble tout sauf réaliste, et tellement fugace... Avis mitigé donc, lecture néanmoins divertissante et rapide.

[Charlotte Marillet · Rating 3 out of 5]

Bien écrit mais peu convainquant, en particulier la relation entre James et Daphné. C'est dommage aussi qu'on n'ait pas vraiment le point de vue de Daphné sur leur histoire...

[Berny Vilain · Rating 4 out of 5]

Livre prenant. Belle histoire

[Lina Gholami · Rating 2 out of 5]

روبروی هم، روی دو صندلی چوبی نشسته و از دو طرف میز دست های یکدیگر را گرفته بودند چشم برهم نمی زدند، ساکت، سنگین و با وقار...
و عجیب اینجا بود که انگار حس تلخی را، نه نسبت به خود، بلکه سرنوشت، جنگ، یا هر عنصر و عامل خارج از عهده و اختیاری که به این روزشان انداخته بود در اعماق وجود، تلنبار شده داشتند.

[Mohsen Rajabi · Rating 3 out of 5]

داستانش خاص نیست، بد هم نیست. یک داستان ساده و روان که آدم هنگام خواندنش یاد تعریف قرن هجدهمی از رمان می افتد: یک چیزی که می خوانند که بیکار نباشند.
با اینحال، باید گفت که بهترین کار لسینگ نیست. (بهترین کارهایش از نظر منتقدین، اینها هستند:
پیش از تاریکی - نشر مروارید - ترجمه الهه مرعشی - موجود نیست
دفترچه یادداشت طلایی - سال 87 نشر در بهمن کرج - ترجمه اصغر اندرودی - موجود نیست
دفترچه یادداشت طلایی - سال 89 نشر ناژ - ترجمه حسین بیرجندی - موجود نیست
خاطرات یک نجات یافته - ترجمه نشده

خب، با این حساب تنها گزینه های پیش رو برای شناختن بیشتر دوریس لسینگ و مقایسه این اثر با سایر آثارش، فعلا خواندن سایر آثار ترجمه شده اش هست و شاید یک روز خواندن کتاب هایش به زبان اصلی.



در مورد ترجمه: ترجمه خیلی خوبی نیست. خیلی جاها لنگ می زند، اما در کل توانسته منظور کتاب رو برسونه. در واقع نیاز به ویرایش های ذهنی متعدد داره. در کل به ترجمه از 10، پنج می دم.

[Marc · Rating 3 out of 5]

http://bibliotheca.skynetblogs.be/pos...

[Sandrine · Rating 2 out of 5]

Un vrai roman à l'eau de rose, peu convaincant.