Kobold en zijn curieuze reisgezelschap hebben twee van de zeven poorten overwonnen. Maar met nog vijf sleutels te vinden en vijf wachters te verslaan wordt het pad van de Roverkoning alleen maar gevaarlijker. Kan Moira ontsnappen aan de Poort van Wat Was? Hoelang houdt Ellie nog verborgen dat ze de rest heeft bedrogen? En zijn ze wel écht als enigen op zoek naar de schat van de Roverkoning?
Lees hoe het verdergaat met Kobold, Ellie, Pjotr, Moira, Abdul, de Spinster en de vos in dit zinderende tweede deel van De Zeven Sleutels!
Tom Rijpert begon al jong met het vertellen van verhalen. Hoorspelen op cassettebandjes maakten plaats voor een videocamera, en filmpjes met Lego-poppetjes en vrienden leidden tot een carrière als regisseur. En toen borrelde er ineens een verhaal in hem op dat zich perfect leende voor een boek. Hij kon niet anders dan het opschrijven en zo ontstond De Zeven Sleutels.
Het gebeurt niet vaak dat een vervolg nóg beter is dan een eerste deel. Het gebeurt nog minder vaak dat een goede serie niet verpest wordt door een matig einde. En dit boek? Het doet het allebei. Met ingehouden adem en op het puntje van mijn stoel door dit verhaal gevlogen, om met een lach en een traan te eindigen en dan is er als kers op de taart nog de epiloog. En dan is het goed en mooi en afgerond en direct mijn nieuwe favoriete boek ❤️❤️❤️
Weer heel goed, net als deel 1! En het kwam op het einde allemaal heel mooi samen. Als deze auteur meer gaat schrijven, ga ik het lezen. Zeer terecht in de grote vriendelijke 100 deze serie.
Het komt van Updike, denk ik, de uitspraak dat elke zin in een verhaal iets over de personages moet vertellen, of iets aan de gebeurtenis moet bijdragen. Dat is hier echt het geval. Het verhaal dendert goed door, de opbouw zit slim in elkaar en alle personages maken een ontwikkeling door. Een enkele keer hadden zaken iets minder opzichtig verteld mogen worden. Ik denk maar aan de vier zinnen op een rij waar er op de mist wordt gewezen, waar eentje voor mij wel genoeg was om te weten dat het toekomstvisioen dat zich in de mist afspeelt, weldra heden zou worden. Maar het deed deugd om eens een avonturenboek te lezen en te zien wat er nodig is om het te doen lukken.
De zeven sleutels 2 - Voorbij de val – Tom Rijpert
Kobold en zijn curieuze reisgezelschap hebben inmiddels twee van de zeven poorten overwonnen. Met nog vijf sleutels te vinden en vijf wachters te verslaan wordt het pad van de Roverkoning alleen maar gevaarlijker. Kan Moira ontsnappen aan de Poort van Wat Was? Hoelang houdt Ellie nog verborgen dat ze de rest heeft bedrogen? En zijn ze wel écht als enigen op zoek naar de schat van de Roverkoning?
Lees hoe het afloopt met Kobold, Ellie, Pjotr, Moira, Abdul, de Spinster en de vos in dit zinderende tweede deel van De Zeven Sleutels!
De mooie cover van ‘Voorbij de val’ past goed bij ‘Het pad van de Roverkoning’ en maakt al meteen duidelijk dat deze twee boeken bij elkaar horen. Deel twee van De zeven sleutels gaat immers precies daar verder waar deel één gestopt is. Je ziet het zelfs aan de nummering van de hoofdstukken en het is dus heel belangrijk om met het eerste deel te beginnen.
De schrijfstijl van Tom Rijpert is vlot en beeldend, je ziet deze magische wereld met poorten en wachters en alle personages meteen helemaal voor je. Dit zorgt er voor dat het boek prettig leest en je hoofdstuk na hoofdstuk verder leest zonder te kunnen stoppen.
De zeven personages hebben allemaal hun eigen karakter en zijn daardoor goed uit elkaar te houden. Ze maken fouten en stellen zich kwetsbaar op, waardoor je met iedereen een band opbouwt.
Verder kan ik gewoon niet teveel zeggen zonder te spoileren. Ik kan je alleen adviseren om deze twee boeken van Tom Rijpert te gaan lezen. Dit verhaal wil je gewoon lezen, dus ga op reis met Kobold, Ellie, Pjotr, Moira, Abdul, de Spinster en de vos en beleef zelf deze bijzondere wereld!
"’Zo zie je maar weer. Voor sommigen is het einde van dit verhaal niets meer dan een nieuw begin, zoals dat gaat.’”
‘De zeven sleutels’ is een prachtige duologie voor iedereen die van spannende avonturen met een vleugje magie en mysterie houdt!
Net zoals de vorige keer was ik eigenlijk totaal in de ban van zo'n beetje alles in Voorbij de Val.
De cover was weer geweldig: de tekeningen en de kleuren zijn gewoonweg magnifiek. Zo hoort een fantasy er nu uit te zien, ook in het Nederlands! Blij dat ze bij Pelckmans weten hoe het moet.
Ik werd al van bij het begin verrast omdat de nummering van de hoofdstukken gewoon doorloopt. Geen 'Hoofdstuk een' hier, het gaat meteen door met 'Hoofdstuk tweeëntwintig'. Dat is nog eens origineel van Tom Rijpert - of anders had hij eerst één verhaal geschreven dat ze later in twee hebben gekapt met behoud van de nummering natuurlijk, maar het blijft origineel.
Het is een ernstig verhaal, met een hoop spannende en toch ook wel serieuze scènes erin. De personages krijgen heel wat naar hun hoofd gegooid, zowel op lichamelijk als geestelijk vlak, en dat heeft me aangenaam verrast. Het was natuurlijk duidelijk dat er in Boek 1 nog heel wat ongezegd was en dat er heel wat geheimen rond bleven hangen, maar ik had me niet verwacht aan zoveel plotwendingen. Deze auteur weet wat hij doet! Voorbij de Val telt nog geen driehonderd bladzijdes, maar ik ben verschillende keren totaal overrompeld geweest.
De personages waren en blijven goed uitgewerkt, ze zijn allemaal anders met een aparte houding, manier van doen en achtergrond. Hun relaties zijn knap vormgegeven. Ik heb eigenlijk alleen maar positieve kritiek.
Je merkt dat, zoals in het verhaal wordt duidelijk gemaakt, de Roverkoning steeds meer poorten heeft bijgebouwd en dat die steeds beter beveiligd werden. Dat op zich is wel logisch, natuurlijk, maar het zorgt ervoor dat het bij momenten wat eenvoudiger wordt voor de groep om zich een weg te banen naar hun doel. Lang niet altijd, maar enkele keren vond ik dat het iets te gemakkelijk ging. Dat is een beetje jammer - maar het is wel weer goed dat er een duidelijke reden wordt gegeven waarom het zo is.
Naarmate het verhaal vorderde, begon ik door te krijgen dat het einde van De Zeven Sleutels niet noodzakelijk voor de volle 100% positief zou zijn, en dat is het ook niet echt. Het blijft op een paar vlakken tamelijk vaag en open. Meestal ben ik daar niet helemaal fan van, en ik had graag iets minder vaagheid gehad, maar al bij al past het zeker wel bij dit verhaal en blijven er ook niet zoveel vragen over. Het is een goed, positief einde, en dat is wat telt.
Ik heb drie fouten geteld, en aangezien ik uit ervaring weet dat Tom Rijpert deze bespreking zal lezen, zal ik ze even opsommen: - Blz. 58, 3e regel van onderen: 'Ceremonie-meester' - koppelteken moet weg. - Blz. 91, 13e regel van onderen: 'verroest zwaard in zijn hand, wat in de zij' - de 'wat' moet 'dat' worden. - Blz. 201, 6e regel van onderen: 'Door het dak, wat op de meeste' - idem. Geen man overboord, dus, dat valt allemaal goed mee. En verder is het heel eenvoudig: dit is een magnifieke schrijfstijl, met een uitzonderlijk rijke vocabulaire. Zoals het hoort.
Kortom: een van de betere boeken die de laatste jaren in de Lage Landen zijn geschreven en verschenen. De moeite, je tijd en je geld absoluut waard. Om te kopen!
Na het lezen van deel één ben ik enthousiast en wil ik graag lezen hoe het avontuur van de zeven, inmiddels vrienden, gaat eindigen. Zal het het lukken om allemaal te overleven en zullen ze de schat vinden? Ik hoop het allemaal te weten te komen in dit tweede deel.
De Kobold en zijn reisgenoten hebben inmiddels twee van de zeven poorten overwonnen. Nog 5 sleutels en 5 poorten staan op hen te wachten. Het pad wordt alleen nog maar gevaarlijker. Zal Moira ontsnappen aan de poort van 'Wat was'? Zullen de leugens van Ellie nu eindelijk aan het licht komen? En is deze groep van zeven wel de enige die op zoek zijn naar de schat van de Roverkoning?
Wat een tof, spannend en actievol vervolg van de serie. Het verhaal gaat direct verder waar deel één eindigde, maar aangezien ik hiervoor deel één las, ging ik direct verder in het verhaal. Ook dit verhaal is weer levendig, vlot en lekker krachtig geschreven, daarbij is het een nog spannender verhaal dan deel één en krijgen we de antwoorden waar we naar snakken.
Het verhaal met de hele diverse en uitgesproken personages gaat verder. Voor het grootste gedeelte lezen we het verhaal vanuit de Kobold, maar ook de perspectieven van de andere personages komen aan bod. Wat Tom Rijpert erg goed gedaan heeft, is dat de personages allemaal afzonderlijk van elkaar door deze reis een prachtige groei en transformatie doormaken. Ze krijgen mooie inzichten en ook de vriendschap en samenwerking die tussen hen ontstaat vind ik erg mooi verwoord.
De verhaallijn gaat van deel één direct over op dit tweede en laatste deel. In het vorige deel vonden ze al 2 sleutels en 2 poorten. Hier gaat het verhaal verder en komen ze tijdens hun tocht voor nieuwe beproevingen en overwinningen te staan. Het is een actievol en spannender deel dan deel één. En ditmaal zit ik nog vaker op het puntje van mijn stoel. Het verhaal neemt wendingen die ik absoluut niet verwacht had en zag aankomen. Toch weet Tom Rijpert het verhaal hierdoor niet zwaar of dramatisch te maken en weet hij dit goed in het verhaal te doseren. In dit laatste deel vallen alle puzzelstukjes mooi op zijn plek en krijgt het verhaal aan het einde een mooie kwinkslag naar hoe deel één begon.
Voorbij de val is een spannend, magisch en prachtig tweede en laatste deel. Het is levendig, vlot en krachtig geschreven. Het verhaal bevat bijzondere en mooi uitgewerkte personages die een mooie groei doormaken, daarbij is het een spannend en actievol verhaal, waardoor je meermaals op het puntje van je stoel zit. Tot slot wordt de verhaallijn op prachtige wijze afgesloten.
Begonnen aan het tweede deel en niet meer gestopt tot het boek uit was. Wat een spanning, wendingen en emoties komen er voorbij. Je leeft helemaal met de karakters mee. Echt een top boek en absolute aanrader!
"Maar als ik tijdens deze reis één ding heb geleerd, is het wel dat het boven alles gevaarlijk is om de toekomst van tévoren te willen verklaren. Terugkijken is al ingewikkeld genoeg. We moeten hoop houden, lieve vriend. Hoop in onszelf en in elkaar, anders zijn we nu al verloren."
Een spannend en sterk vervolg op Het pad van de Roverkoning: de groep van Kobold heeft twee poorten weten te overwinnen, maar de vijf die volgen zijn nog mysterieuzer en gevaarlijker dan gedacht. En of het avontuur nog niet moeilijk genoeg is, zitten (oude) vijanden ze op de hielen...
In dit tweede deel voel je wel dat Tom Rijpert er een paar tandjes bij heeft gezet: nu de introductie van de personages en de Schat zelf goed in ons hoofd zitten, is er tijd voor actie en gevaar! We komen eindelijk meer te weten over het verleden van Kobold, en de proeven bij de vierde en vijfde poort (het gokspel met de heks, brrr) waren erg spannend!
De verdieping van sommige personages bleef helaas uit - Moira's verleden vond ik wat grof uitgewerkt - maar de jonge lezers zullen vooral genieten van het avontuur. Aanrader voor fans van de Grijze Jager, de Hobbit en andere kinderen vanaf 11+
Ik ben blij dat ik het zo snel na deel 1 heb opgepakt want er wordt niets herverteld, je moet het echt op geheugen doen. Het zit zo goed in elkaar, een beetje zoals van die intrige literaire thrillers in elkaar zitten.
Allemachtig, waar ga ik beginnen? In ieder geval met te melden dat deel twee al mijn verwachtingen ruimschoots heeft overtroffen! Het verhaal gaat met dezelfde intensiteit en vaart verder op het punt waar Het pad van de Roverkoning eindigt. Het tempo zit er gelijk in.
Ik ga helemaal niks verklappen over het verloop van het verhaal want ik gun elke lezer het plezier om dit zelf te ervaren. Razendknap hoe Tom Rijpert je steeds weer op het verkeerde been zet. De bijzondere en krachtige personages in Voorbij de val maken het verhaal ijzersterk en het is onmogelijk om dit boek opzij te leggen als je eenmaal bent begonnen.
Samen beschrijven deze twee boeken een epische reis die wat mij betreft best in één boek uitgegeven mag worden in de toekomst!
Wat een fijne serie met een mooi (voorlopig) eind! Tip: lees het eerste en tweede deel gelijk achter elkaar. Het tweede deel gaat namelijk gelijk verder waar het eerste deel eindigd, dus dat leest lekkerder. Ik heb er meerdere boeken tussendoor gelezen (moest op het boek wachten via de bieb) en daardoor merkte ik dat ik minder in het verhaal zat en het mij meer moeite kostte om er weer in te komen.
Een doorlopend verhaal De zeven sleutels vertelt eigenlijk één verhaal dat in tweeën wordt gesplitst. De nummering loopt direct door en je valt in dit vervolgdeel dan ook midden in het verhaal. Het eerste deel had een langzamere opbouw die zo zijn charme had en doordat het verhaal in het tweede deel een veel duidelijkere richting heeft – er moeten poorten geopend worden – wist Voorbij de val me toch iets minder te betoveren dan zijn voorganger. Dat neemt niet weg dat ook dit deel heerlijk wegleest. Het weerzien met de personages voelt als een omarming met oude vrienden. In het eerste deel hebben we die al vrij goed leren kennen, waardoor de focus nu iets meer ligt op de taak die het gezelschap moet uitvoeren en het uitkomen van de geheimen die zij voor elkaar hebben.
Nieuwe puzzelstukjes door het spelen met de tijd Wederom zet Rijpert het aspect tijd op een interessante manier in: door middel van herinneringen, passages uit het verleden of toekomstvisioenen krijgt de lezers steeds weer puzzelstukjes aangereikt waardoor de lijntjes uiteindelijk allemaal bij elkaar komen. Naast de geheimen die je graag ontrafeld ziet worden en aanmoedigen tot doorlezen, gebeurt er ook heel veel: in een rap tempo gaan de personages van poort naar poort waar ze een obstakel – en vaak onderlinge onenigheid – moeten overwinnen. Het tempo ligt dus hoog, maar niet zodanig dat het voelt alsof er dingen overhaast worden. Ondanks de redelijke grootte van de groep komt ieder personage tot zijn recht en voegt iets toe aan het geheel.
Een bevredigend slot Uiteindelijk komt de reis op een passende manier tot een einde. Ieders beweegredenen en geheimen zijn aan het daglicht gekomen, angsten worden op een mooie manier overwonnen en zorgen ervoor dat ieder personage een ontwikkeling heeft doorgemaakt. Het slot is bevredigend en het laatste hoofdstuk, waarin de verteller zich tot zijn toehoorders richt, geeft ruimte voor meer verhalen waarin we wellicht leden van dit bonte gezelschap zullen terugzien.
Conclusie Voorbij de val is het spannende, directe vervolg op Het pad van de roverkoning. Hoewel het eerste deel mij iets meer wist te betoveren, is het een waar genoegen om het opvallende gezelschap tijdens hun reis te volgen en verscheen er tijdens het lezen dikwijls een glimlach rond mijn lippen. Ik zie uit naar een nieuw avontuur van Rijperts hand, want een intrigerende verteller is hij zeker!
Mooie afsluiting van een geweldige reis. Dit is echt zo'n verhaal dat rond het vuur wordt verteld en waar jong en oud van geniet. Zoveel karakters, maar geen enkele teveel. Van mij mag er een deel 3 komen waarin de karakters nog dieper uitgeplozen worden, want we weten van een heleboel nog niet hun achtergrond! Dat is ook de charme van dit verhaal. Een verhaal kan open eindjes hebben. Dat wordt ook zo gezegd.
Wat een geweldig vervolg op het eerste deel! “Voorbij de val” is misschien iets minder overrompelend dan “Het pad van de roverkoning,” maar veel strakker geschreven en met een einde dat zowel totaal bevredigend is, als deuren (of moet ik poorten zeggen) opent naar potentiële vervolgen. Als duoligie is De Zeven Sleutels in ieder geval een jaloersmakend debuut.
Wat een fantastisch tweede deel. Nog beter dan het eerste deel. Zoveel geheimen, zoveel interessante personages en nadat je het boek uit hebt, zijn er nog veel open eindes... kan er alsjeblieft een vervolg komen!?
Voorbij de val is het tweede deel van De Zeven Sleutels. Dit deel gaat verder waar deel 1 is geëindigd. Het reisgezelschap van Kobold is nog steeds onderweg naar de schat van de Roverkoning en in deel 1 hebben ze al allerlei dingen moeten overwinnen. In dit tweede deel komt het reisgezelschap nog voor hetere vuren te staan. Het reisgezelschap moet angsten overwinnen en geheimen worden onthuld. En is die schat van de Roverkoning deze reis eigenlijk wel waard?
Aangezien het boek exact verder gaat waar het eerste boek eindigt, kan er vrij weinig vermeld worden over de inhoud van het boek. Dat zou ontzettende zonde zijn als je het eerste boek nog niet hebt gelezen. Maar wederom lees je vanuit alle personages het verhaal en sluit je opnieuw personages in je hart. Ook komen er een aantal andere unieke personages voorbij, zij voegen ook allemaal iets toe aan het verhaal.
Dit deel bevat iets meer vaart dan het eerste deel. Doordat er veel gebeurt, veel geheimen worden onthuld en ze soms ternauwernood door een poort komen, is het een spannend verhaal. Je wilt blijven lezen om te weten hoe de reis verder verloopt en hoe het de personages zal vergaan. De geheimen die onthuld worden zijn goed uitgewerkt en zorgen soms echt voor complete verbazing.
Voorbij de val is een steengoede afsluiting van deze duologie. Alhoewel, is het einde wel een echt einde? Het laat me toch met wat vragen achter... De Zeven Sleutels is in ieder geval echt een unieke serie, zulke jeugdboeken heb ik nog niet gelezen. Echt de moeite waard om dit verhaal op te pakken!
Ik kwam de serie over ‘De Zeven Sleutels’ tegen via de Grote Vriendelijke 100, van -hoe kan het ook anders- De Grote Vriendelijke podcast. En wat heb ik genoten van beide boeken. Ze zitten vol avontuur en spannende momenten, waardoor je als lezer door wil blijven lezen.
Waar we in het eerste boek kennismaakten met de 7 karakters en op de reis gaan van de Roverkoning gaan we in het tweede boek verder waar we waren gebleven, geheimen worden ontrafeld en complotten worden de wereld uitgeholpen. Ze moeten het immers op dit moment samen opnemen tegen de vijand.
Ik wil in deze review niet al te veel spoilers geven, omdat het gewoon een serie is dat je moet lezen!
Ik merk wel dat ik met iets te hoge verwachtingen het tweede boek ik ben gegaan, daarom vielen een paar stukken wel een beetje tegen. Desalniettemin heeft Rijpert in dit deel ‘Voorbij de val’ weer een goeie literaire toon gezet.
Het einde schreeuwt om een nieuw deel. Niet per se in deze serie over ‘De Zeven Sleutels’, maar wel in de wereld van.
Ik ben benieuwd naar meer werk van deze auteur, dus zal hem zeker in de gaten houden.
Als je mijn recensie van De Zeven Sleutels – Het Pad van de Roverkoning hebt gelezen, dan weet je dat ik mega enthousiast was over het eerste deel in deze duologie. En gelukkig was Tom Rijpert al zover met het schrijven van het tweede en laatste boek in deze serie, dat ik niet al te lang hoefde te wachten om verder te gaan met lezen. Wel moet ik bekennen dat ik een beetje huiverig toen ik boek 2 opensloeg, want wat als het tweede boek niet zo goed zou zijn als het eerste boek?! Maar dat waren zorgen om niets, want: WAUW! Tom Rijpert, you did it again! Voorbij De Val is fantastisch en De Zeven Sleutels is fantastisch! Als het nog niet duidelijk is: ga deze boeken lezen.
Voorbij De Val: Kobold en zijn curieuze reisgezelschap hebben inmiddels twee van de zeven poorten overwonnen. Met nog vijf sleutels te vinden en vijf wachters te verslaan wordt het pad van de Roverkoning alleen maar gevaarlijker. Kan Moira ontsnappen aan de Poort van Wat Was? Hoelang houdt Ellie nog verborgen dat ze de rest heeft bedrogen? En zijn ze wel écht als enigen op zoek naar de schat van de Roverkoning? Lees hoe het afloopt met Kobold, Ellie, Pjotr, Moira, Abdul, de Spinster en de vos in dit zinderende tweede deel van De Zeven Sleutels!
Wat maakt Voorbij De Val (en eigenlijk de hele De Zeven Sleutels duologie) nou zo goed? Allereerst voelen deze boeken niet als een debuut serie. Tom Rijpert heeft een hele fijne, beeldende schrijfstijl die vlot leest. Je vliegt door het boek, maar het voelt nergens te gehaast. Ook heeft hij dit verhaal gewoon ontzettend goed in elkaar gezet. Gedurende de reis die onze zeven hoofdpersonages ondernemen, worden allerlei lijntjes uitgezet en die komen aan het eind van Voorbij De Val mooi bij elkaar. Je moet ook echt allebei de boeken op volgorde lezen, want deel 2 gaat verder waar deel 1 stopt. Wat me verder opviel aan de schrijfstijl van Tom Rijpert is dat hij het element tijd, wat een belangrijke rol heeft, zo goed heeft verwerkt. Precies goed gedoseerd krijgt je als lezer terugblikken en vooruitblikken gepresenteerd die je nieuwsgierig maken naar de rest van het verhaal. Daarnaast wordt de spanning verder opgebouwd. Zonder te verklappen wat er allemaal gebeurt, kan ik wel zeggen dat ik Voorbij de Val nog spannender vond dan Het Pad van de Roverkoning. Het reisgezelschap ondervindt nog meer de impact van de hele onderneming en als lezer raakte ik nog meer gehecht aan de hoofdpersonages. En het zijn deze hoofdpersonages die voor mij De Zeven Sleutels zo fantastisch maken. Kobold, de oude Spinster, de blinde Vos, Moira, Pjotr, Abdul en Ellie; zij hebben elk zo’n eigen karakter en voelen levensecht aan. Het gevaar bij boeken die draaien om een grotere groep personages, is dat je als lezer je meer verbonden voelt met maar een of een paar personages. Dat was hier absoluut niet het geval. Alle zeven reizigers zijn boeiend en naarmate je verder leest onthullen ze ook steeds meer over zichzelf. Je gaat echt met ze meeleven.
Eindconclusie: Wat een geweldig boek en wat een geweldige duologie! Voor mij zijn de boeken van De Zeven Sleutels absolute aanraders! En ik kijk ontzettend uit naar het volgende boek van Tom Rijpert.
Om heel eerlijk te zijn.... ik moet eigenlijk de beide boeken van het tweeluik De Zeven sleutels nog een keer gaan lezen. Ik ben er doorheen gevlógen, zo geweldig zit het verhaal in elkaar en wil je ontdekken wat de zeven hoofdpersonen met elkaar te maken hebben. Werkelijk een prachtige raamvertelling en wat mij betreft een nieuwe voorleesklassieker! Nu zit ik alleen wel nog met vragen waarvan ik niet zeker weet of ik de antwoorden gemist heb door het snelle lezen of dat er gewoon nog maar een derde deel moet komen. Ik hoop het laatste. Voorlezen in groep 7 en 8 waarbij het zeker de moeite waard is om deze voorleessessies te combineren met mini leeslessen en andere werkvormen.
Dit vervolg leest ook als een trein. Ik ben blij dat ik het vlak na het eerste deel heb gelezen, de twee delen samen voelen als één boek. Ik was anders vast al meer vergeten over de hoofdpersonen.
In dit vervolg komen wat meer skeletten en botten voor waar ik niet zo van ben. Buiten die stukjes zit het verhaal goed in elkaar en is de loop van het verhaal fijn opgebouwd. En er wordt veel duidelijk, wat ook verrassend bleek te zijn.
Ik vind het mooi dat het verhaal ook eindigt bij de waard die vertelt, zoals het in deel 1 begon. Dat maakt de cirkel mooi rond. (KB+)
Het reisgezelschap van Kobold heeft sinds Het pad van de Roverkoning twee van de zeven poorten geopend, maar in Voorbij de val is de schat nog altijd ver weg. Wanneer een van de reizigers spoorloos verdwijnt, groeit de onzekerheid of ze de veelbelovende queeste wel tot een goed einde kunnen brengen. Wie is te vertrouwen en wie is uit op eigen gewin? Welke informatie brengt de groep een poort verder en wat brengt het reisgenootschap een stap dichter bij de ondergang?
Lees mijn volledige recensie op elineschrijfthier.nl.
Eigenlijk samen met deel #1 één boek. Enigzins simpele vertelwijze en duidelijk voor kinderen qua schrijfwijze, maar leuk hoe de flashbacks en verschillende verhaallijnen werken en mede zorgen voor karakterverdieping