Een baasje dat zijn zojuist voor 500 euro geopereerde konijn komt ophalen en bij het afrekenen een zakje konijnenvlees voor zijn hond meeneemt. De man die een orthopeed voor 4000 euro de gebroken poot van zijn kat weer in elkaar laat zetten. De vrouw die met haar goudvissen in een plastic opbergbox in de tram kriskras door de stad gaat om te laten checken waarom ze zo ‘raar’ zwemmen. Dwergkeesjes met een volledige eigen spa thuis. Elke patiënt is anders, net als elke eigenaar. Elke situatie vergt dus een andere aanpak.
Behalve verhalen uit de praktijk schrijft dierenarts Joyce Hofman over ethische kwesties en de fascinerende relatie tussen mens en dier en hoe die zich door de jaren heen ontwikkeld heeft. ‘We leven al meer dan 10.000 jaar samen. Hoewel de rol van huisdieren met de tijd verandert, blijven ze steeds enorm waardevol in ons leven en bieden ze liefde, troost en plezier. Ik geloof dat de band tussen mens en huisdier een fundamenteel onderdeel is van het leven.’
Leestip voor iedereen die wel eens naar de dierenarts gaat of dierenartsen in diens vriendenkring heeft. Het geeft in inkijkje in het leven als dierenarts, de gang van zaken achter de schermen (en de problemen die je als mens van het dier vaak niet meekrijgt) en de lastige overwegingen bij bepaalde keuzes. Doordat het losse verhalen zijn die je ook los kan lezen, zit er soms wat herhaling in, maar als je je daarop instelt is dat niet zo storend. Dit is geschreven door onze eigen dierenarts en de manier waarop zij omgaan met dieren (in positieve zin) en de mensen die daarbij horen, is goed terug te lezen in dit boek.
Leuk boek voor iedereen die wel eens bij een dierenarts komt en benieuwd is naar het perspectief aan de andere kant van de behandeltafel :) Persoonlijk extra leuk omdat ik zelf al een aantal jaar bij deze praktijk kom, wat het natuurlijk extra herkenbaar maakt.
Hofman vertelt in een vrijwel losstaande serie verhalen een aantal anecdotes vanuit haar werk als dierenarts. Deze verhaaltjes zijn vlot geschreven en amusant genoeg an sich, en daarnaast wordt er aan elk verhaaltje ook een of meer observaties gekoppeld; soms meer filosofisch, vaak maatschappelijk geengageerd, soms activistisch. Daar merk je dat het zaken zijn die haar aan het hart gaan: niet altijd even eloquent opgeschreven, maar wel met veel oprechtheid opgepend.
Mijn grootste kritiek op het boek is dat dit boek echt een editor had kunnen gebruiken. Het voelt nu als (at best) een tweede draft van Hofman die zo naar de drukker is gegaan, wat maakt dat het boek met regelmaat in herhaling valt. Zo wordt volgens mij drie keer verteld hoe het zit met verzekeringen, kosten vergoeden voor mensen met een kleine portemonnee, etc. Het boek had nog naar een hoger niveau getild kunnen worden als er wat meer doorgetrokken was, zodat elk verhaal weer iets kan toevoegen over het doorlopend narratief mbt haar maatschappelijke standpunten, wat nu eigenlijk totaal niet gebeurd. Zonde, want zoals gezegd: Hofman heeft een prettige pen en de verhalen an sich zijn leuk om te lezen.
Dusdanig vlot geschreven dat het heel leuk/ontspannend was om te lezen op een vrije dag van mijn werk, terwijl dit ook mijn werk is ;). De herkenbaarheid van sommige situaties maakte het boek voor mij persoonlijk heel leuk, maar het is denk ik ook juist leuk voor mensen buiten de sector om een inkijkje te hebben in de verhalen uit de spreekkamer en de gedachtegangen/persoon (personen) erachter.
Een leuk en vlot boek voor iedereen die van dieren houdt en/of zelf huisdieren heeft (gehad). Dit boek biedt een kijk in de positieve en negatieve aspecten in het leven van een dierenarts, en leert me niet alleen veel over dieren — allemaal uitgelegd in een duidelijke en begrijpbare taal — maar ook over de mens. Geen 5 sterren omdat er regelmatig herhaling is.
Krijg door dit boek echt meer begrip en respect voor dierenartsen. Je moet het maar kunnen. Wel werden sommige dingen regelmatig herhaald dat het een beetje z'n kracht juist verloor. Juist omdat ik het punt de eerste keer al goed had begrepen.
Het eerste hoofdstuk heet ‘de chihuahua die uit de Biro vloog’ en is het begin van talloze humorvolle en schrijnende waargebeurde verhalen uit de dierenartspraktijk. Op een gegeven moment wordt het een beetje eentonig en er is veel overlap. Veel mensen vinden de dierenarts te duur - tip: neem een verzekering. En koop geen pomeriaan, Franse Bulldog of teckel want dat is zielig. Pomerianen worden bijvoorbeeld gefokt omdat ze zo lekker klein zijn en in je designertas passen, maar hun hersenen passen daardoor niet in de schedel, waardoor ze continu met hoofdpijn rondlopen. Doet je toch weer anders kijken naar de honden die je tijdens een wandeling voorbij ziet komen.
Leuk en makkelijk boek om te lezen, weer een keer heel iets anders dan wat ik normaal lees. Veel geleerd over het werk als dierenarts en heb hier veel respect voor. De dingen die je soms meemaakt met zowel de dieren als de baasjes is niet niks.
Leuk luisterboek! Vlot geschreven en goed voorgelezen door Sophie Veldhuizen. Ik heb een boel geleerd over het lastige en leuke werk van een dierenarts. Vond het goed dat Joyce Hofman regelmatig parallellen legt tussen huisdieren en dieren in de bio-industrie. Want waarom wordt het ene dier enorm vertroeteld en geven mensen honderden euro’s uit aan hun welzijn, terwijl andere dieren een verschrikkelijk en zeer kort leven hebben? Dit blijft extreem oneerlijk en scheef.
Het verhaal was, door de korte hoofdstukken, goed te volgen. Al had ik soms het idee dat Joyce zichzelf herhaalde. Bepaalde uitingen en beschrijvingen heb ik meerdere keren gehoord. Maar dat stoorde me verder eigenlijk niet zo heel veel. Bovendien kun je bepaalde boodschappen niet vaak genoeg horen.
Bij ‘zorg’ denk ik meteen aan mensenzorg, maar dierenzorg blijkt er niet veel van te verschillen: de artsen hebben hetzelfde grote gevoel van zingeving, dezelfde intense werkuren, hetzelfde gedoe met mensen. Want wat blijkt: een dierenarts is vooral heel veel bezig met de eigenaren van de zieke dieren — hun emoties, verwachtigen en budgetten bepalen vaak de zorg die honden, katten en de incidentele vogel of cavia krijgen.
Tegelijkertijd moeten dierenartsen, in tegenstelling tot gespecialiseerde mensenartsen, veel meer allround-zorg bieden; op één dag zowel een gebit reinigen als een keizersnede uitvoeren, een botbreuk opereren, een neurologisch probleem detecteren en besluiten om tot euthanasie over te gaan is heel normaal — en daarmee heel bijzonder.
Dit geeft heek goed weer wat het werk (en elven) van personeel in een deirenartsenpraktijk weer. Alle grappige verhalen komen uitgebreid aan bod. Zelf vond ik het jammer dat er niet meer nadruk gelegd werd op de onmenselijke werkuren, het extreem lage loon voor hoog opgeleide professionals en de agressie (zowel fysiek als verbaal) waarmee het personeel te maken krijgt. Er zijn kleine toespelingen op de uitval van goede personeelskrachten in deze sector, maar het boek blijft te braaf in het duidelijk maken naar het grotere pulbiek dat dit een groot probleem kan worden, in de toekomst. En dan de meeste eigenaren hier zelf de hand in hebben.
Interessante verhalen en inzichten. Leuk om te luisteren als luisterboek. Ze geeft ook haar mening over bijvoorbeeld de bio industrie, dus het zijn niet alleen maar verhalen over haar werk als dierenarts. Kon het alleen niet vinden in een van haar laatste standpunten over dat katten naar buiten kunnen omdat ze volgens Joyce bij de natuur horen en dat het meevalt met hoeveel vogels zij doden. Katten zijn gedomesticeerde dieren, dus die horen niet echt meer bij de natuur. En ik ken zelf geen cijfers met hoeveel vogels er worden gepakt door katten, maar het lijkt mij ook niet dat dit de natuur ten goede komt.
Heel leuk om te lezen als dierenarts, zo veel herkenbare verhalen! Maar dit boek geeft ook leken een kijkje in het leven van een dierenarts. Niet alleen verhalen over specifieke casussen, maar actuele onderwerpen als de prijzen van diergeneeskundige zorg en rasgebonden problematiek worden ook behandeld.
Heb deze letterlijk in twee ritsen uitgelezen en vond vooral haar manier van kijken naar de diergeneeskunde wereld (en vooral de discrepanties daar binnen) erggg relatable.
Solid non-fiction about the authors job, being a veterinarian.
It's interesting and we see some unique cases. I wish there was a bit more focus on the author's work as a vet and a little less on her personal life and pets, though. If I had wanted to read about those I'd have picked up a non-vet-related book.