hoe de zon op uw lichaam hoe de zon wil ik ook op uw huid warmte zoenen in het licht van mijn strook in het gras waar het kietelt kunt ge met ogen toe zien dat als de zon u verwarmt ik dat ook kan misschien
In Door het bos de liefde zien gaat Billie Vos op zoek naar de liefde in al haar vormen. Met rake beeldspraak en kleurrijke illustraties bewandelt ze het evenwicht tussen universele herkenbaarheid en persoonlijke kwetsbaarheid.
Een bundel die illustreert hoe krachtig en toch toegankelijk poëzie kan zijn.
Zo zo zo zo ongelooflijk mooi in zijn simpelheid. Mijn groot zwak voor de verwoorde liefde geeft dit boek 5 sterren. Zij doet het zo herkenbaar, zo ontroerend en zo speels. Een emotie omschrijven door zijn titel dekt zo weinig lading en haar poezië vult dat zo raak op, verbondenheid, geborgenheid, versmelting, rust, “er schuilt een huis in mij”. (zoveel zo’s zo enthousiast). Een boekje om dolverliefd van te worden.
Toen ik “de schoonheid van het aanschouwen is eindeloos” las, wist ik dat Victor dit in zijn bezit moest hebben, want het wordt mooi, omdat je ernaar kijkt. Ik hoop dat je er even hard van geniet xx
(Ook kei mooi geïllustreerd en heerlijk harmonisch geheel)
Prachtig! Niet alleen de tekst, ook de illustraties hebben mijn hart gestolen :) Favoriet is ‘het is een liefde op de tast’ (p. 113) + gedicht op p. 79 Alleen jammer: de taalfoutjes
Wat een mooie en authentieke dichtbundel. Ik kan sommige poëzie over liefde zo cliché en totaal onrealistisch vinden, maar dat was hier niet het geval. Je merkt ook dat er een universele herkenbaarheid is in haar gedichten. Liefde is luid, liefde is zacht, soms speciaal in het alledaagse en alledaags in het speciaal zijn en dat komt allemaal zo mooi tot uiting in deze bundel. Ook de beeldspraak met veel elementen uit de natuur kon ik erg waarderen bv. ..."zij sprak met vogels langs haar oren En de wind Blies golven met Vissen in haar haar""...
dankje. ✨ Om me er aan te herinneren dat er mensen voelen zoals ik voel, zoals ik de dingen doorleef. Nobel en moedig. Dat het enkel toeval is dat ik op mensen stoot die mijn intensiteiten niet kunnen ontvangen. Toeval. Geen noodzakelijkheid. Geen natuurwet.
—
“ik laat u niet los iets anders kiest ervoor u los te laten de tijd een ander -misschien mijn gebroken hart- niet ik als ik kon had ik u nog vast”
In deze mooi vormgegeven bundel zitten kleine parels (zoals het gedicht in de korte inhoud) en rake observaties (als de leegte plots uw binnenkant doet vullen of gewichtloos is de drager die het gereedschap van de ander durft te gebruiken ), maar ook heel wat karamelverzen die het niveau van een whatapp-bericht niet ontstijgen (met CAPS LOCK ENZO). Tijdens het lezen had ik zowel nulsterren- als melkwegmomenten, dus daarom drie sterren. Dit had ik anders wel graag als berichtje aangekregen:
HOOFD(stuk 1)
mijn hoofd is een plek tussen weten en halsstarrig blijven geloven zwevend tussen mijn lichaam en mijn woorden op de rand van verdwijnen en er toch uiteindelijk geraken een gevoel tussen openbreken en bewaken
Ik heb zo lang mogelijk over dit boek gedaan. Je kan een tekst maar één keer een eerste keer lezen. Die van Billie Vos zou ik liefst keer op keer willen ontlezen, om dan weer opnieuw geraakt te worden zoals die eerste keer. Prachtig, heerlijk, liefdevol.
Prachtige gedichten. En ik ben niet bepaald een poëzieliefhebber. Dus dat wil wat zeggen. Ze lezen zo naturel. Zijn erg herkenbaar. Down to earth en toch met het hoofd in de wolken. Benieuwd naar haar tweede bundel!
Billie Vos is iemand die moeilijk is. Moeilijk om er niet jaloers op te zijn. Moeilijk om in een hokje te steken. Ze kan alles! Ze zingt, producet muziek, klimt, schrijf, dicht, tekent, leest voor met een prachtige stem. En ja: om het nog erger te maken ziet ze er nog goed uit ook ;)
Maar we gunnen het haar, want zij gunt het ons ook. Haar woorden, beelden, klanken, stem. Haar blik, haar hart, haar ziel. Eerst online (check zeker haar Insta) en nu ook in boekvorm.
Woord en beeld komt in deze bundel allemaal uit haar pen. Ik moest eerst even wennen aan de U-vorm. Maar als je haar online hoort voordragen ben je helemaal verkocht. Die U is haar unieke stempel. Die U geeft alles meer diepgang en raak-heid. Want ze raakt je. Lees één van haar liefdesgedichten, beeld je in dat het voor u (ja U) geschreven is en je wordt week in je knieën.
Haar taal, de eenvoud en de schoonheid doen aan Lara Taveirne denken. Het is het soort taal dat je ingewanden raakt. Zinnelijk, rechtstreeks, aards.
Billie Vos (wat een geweldige naam ook) heeft er een fan bij! Nu jij nog.