戰火下我們依然喝咖啡：烏克蘭人的抵抗故事

by Paweł Pieniążek, 帕維爾·皮涅日克, 鄭凱庭 (Translator)

「清晨格外美麗，升起的太陽灑下粉紅色的光芒，卡特琳娜依然無法相信，戰爭竟在如此美好的日子爆發。」

自2014年俄羅斯併吞克里米亞，烏克蘭人的生活就籠罩在戰爭的恐懼中，他們開始儲備乾糧、飲水，購買防彈背心、頭盔、醫藥箱，學習急救知識，並且規劃撤離路線。關心戰爭消息、準備戰時物資成為日常生活的重心。

2022年，在一個美麗的清晨，飛彈落下，俄羅斯全面入侵烏克蘭，摧毀了人們日常生活所需的一切。站在滿目瘡痍的街道上，烏克蘭人這時才明白，沒有人能夠為戰爭做好準備⋯⋯戰爭成為新的現實，烏克蘭人要面對的，是看不到盡頭的戰時生活。

經歷炮火轟炸，戰爭的恐懼深植烏克蘭人民的內心，然而為什麼烏克蘭社會沒有因為俄羅斯的侵略而陷入癱瘓呢？

本書是戰地記者帕維爾．皮涅日克於烏俄戰爭期間長達九個月在烏克蘭走訪的記錄。不同於政治、軍事方面的分析，或是烏俄前線的戰況報導，他講述的是烏克蘭人生活遭逢巨變的經歷，以及人們努力重建日常生活的動人故事。

本書分為三個篇章，分別描述戰火的殘酷、烏克蘭社會的韌性、日常生活重建帶來的尊嚴與盼望。

Genres: Nonfiction, Ukraine, Audiobook, Polish Literature

272 pages, Paperback

First published February 22, 2023

About the author

Paweł Pieniążek (1989) – dziennikarz specjalizujący się w tematyce Europy Wschodniej. Relacjonował wydarzenia na Majdanie i konflikt zbrojny we wschodniej Ukrainie. Współpracuje z "Dziennikiem Opinii", "Nową Europą Wschodnią", "New Eastern Europe", Informacyjną Agencją Radiową Polskiego Radia S.A. i "Tygodnikiem Powszechnym". Publikował m.in. w "Gazecie Wyborczej", "Newsweeku", "Polityce" i "Wprost".

Reviews

[kam]

Krótkie reportaże ukazują kilka istotnych perspektyw, więc absulutnie nie odradzam, ale nieszczególnie mi się podobały. Nie były też jednak złe. Bardziej... Nijakie. A to akurat niewygodne.

[Natalia]

Książka ważna i potrzebna, kawał roboty reporterskiej ale, jak to w przypadku książek pisanych na bieżąco, widać że sklejona z kawałków i wcześniejszych artykułów. Najbardziej widać to po powrotach do bohaterów, którzy byli już w książce wcześniej a są wprowadzani na nowo. Początek lepszy i głębszy niż druga połowa. Bardzo dużo krótkich jednostkowych historii, trochę brakuje linii, która łączyłaby to w całość. Widać pośpieszną redakcje ze strony wydawnictwa - sporo literówek, oraz Czernihów konsekwentnie pisany z błędem przez CH (Czernichów).

[Nestor Ivanovich]

Pieniążek jak zwykle świetnie o ludziach , zamiast o "geopolityce".

[Barbara Michalska]

Bardzo ważna książka o zwykłych ludziach, z którymi bardzo łatwo się utożsamić - ktoś właśnie wyremontował dom, ktoś prowadził firmę, ktoś pracował na etacie. Przyszła wojna. Niektórym świat zawalił się po raz pierwszy, innym po raz kolejny. A mimo to zostali, by wspierać swoją ojczyznę.
Kiedyś, gdy w naszej pamięci ta wojna się zatrze, lektura "Oporu" pozwoli odświeżyć sobie te emocje - szok, strach i wielki podziw dla Ukraińców.

[Mateusz Buczek]

Reportaż opisujący losy zwykłych Ukrainców w obliczu wojny. Dobra i pozwalająca jeszcze dobitniej uświadomić sobie jaki horror przeżyli (i przeżywają) mieszkańcy Ukrainy. Jednocześnie, czytając ten reportaż, nie mogłem pozbyć się myśli, że "Apartament w hotelu wojna" opisał wojnę w Ukrainie znacznie lepiej i szczegółowiej.

[Mateusz Suliga]

Brakowało mi podłączenia pomiędzy wątkami, czytałem zaraz po książce Tomasza Forro o tej samej tematyce i Słowaka czytało się dużo lepiej.

[Marta Duda-Gryc]

Doskonały zbiór reportaży - o zwykłych ludziach i ich reakcjach na wojnę, najazd agresora. W gruncie rzeczy optymistyczna - większość opowieści pokazuje ludzi, którzy postanowili coś konstruktywnego robić - dla swoich współobywateli, sąsiadów, żołnierzy, i tym samym dla siebie, broniąc swojego Ukrainy sposobu na życie i jej odrębności.

[Scena drastyczna tylko w prologu].

[Beata Horała]

„Rosjanie, z którymi rozmawiał, zdawali mu się ludźmi z innej planety. Dziwili się, że w domach stały pralki i lodówki, że mieszkania miały własne toalety. Jeden Rosjanin pytał go, gdzie można kupić kasety VHS. Mykoła odpowiedział, że o płyty z filmami trudno, bo już od dawna nikt nie korzysta z takich wynalazków.”

[Jacek]

"Po raz kolejny świat dziwił się, że XXI wiek nie uczynił człowieka lepszym, a wojenne okropieństwa nie są tylko historią."

[PH]

將戰時的採訪紀錄統整，不是在看一篇報導而是「書」。清晰描寫戰火下的平民、街景、人類，每一個章節後都有作者隨筆，像日記那樣記下對所見之事的看法感受，忍不住想像作者在烏克蘭境內手拿紙筆寫下一切的樣子。輕飄飄的文字卻很沈重，在墨水和紙張下戰爭的影子也是殘酷的，請擁有自由的台灣人務必珍惜，而不是藉著「自由」糟蹋這片寶島上的民主。

「白天勇敢地撐著，但是當夜晚來臨，你卻忍不住淚水。」

[Weronika Maksymiuk]

3.5

[Natalia Tarnawska]

Dobra książka, chociaz troche widać, że składana na szybko

[Diana M.]

Dramat wojny "od środka", historie cywilów, którzy doświadczyli i doświadczają tego czego nikt nie powinien doświadczać

[Niko Lee]

從各個受訪者的角度出發，從戰爭前一天開始描寫，可以清楚的看見戰火的無情，以及每個人的心境，讓人感動的事大部分人都想要成為對國家有用的人，自發性的組織捐助士兵的活動，或是任何能夠發揮自己影響力的事情。