Het kan niet banaler: Philippe is vanaf het eerste moment helemaal weg van Agatha, ook al beseft hij meteen dat zij zijn type niet is. Hij wil haar ‘bezitten’. De roman voert de logica van deze bezitsdrang tot in zijn uiterste, ijzingwekkendste consequenties door.
Seksuele, sadistisch getinte obsessie en romantische dweepzucht zwengelen elkaar aan. De lezer raakt opgesloten in de tunnel van Philippes Agatha-cultus die obscener wordt naarmate hij de totale onthechting nadert…
Foucaultiaanse porno over seksuele machtsverhoudingen, dominantie en vleselijke verslaving. Stilistisch meesterlijk, maar niet altijd even boeiend en eigenlijk 80 pagina's te lang. Om naar uit te kijken: 20 december 22 verschijnt Vande Veires nieuwe roman, opnieuw een 'liefdesfantasie', HET EINDE VAN ALLE STRATEN.
Van zo gauw Philippe Agatha in het oog krijgt, is hij verkocht. De perfecte schoonheid in het perfecte lichaam is zij voor hem, en wanneer hij de eerste keer met haar vrijt lijkt hij handen en monden te kort te komen om al haar welvingen eer aan te doen. Hij wil haar vereren en vooral ook bezitten, helemaal, en doorgetrokken tot in zijn uiterste consequenties levert zijn verlangen een van de indringendste en verslavendste romans op die we ooit lazen. Frank Vande Veire is een cultuurfilosoof die werkt op het raakvlak van psychoanalyse en kunst en wiens werk aansluit bij dat van Jacques Lacan en Slavoj Zizek. De duistere krochten van de menselijke ziel zijn hem dus niet vreemd en Bloeiende Agatha, zijn romandebuut, heeft dan ook veel gemeen met de decadente literatuur zoals Joris-Karl Huysmans die schreef. Waar het boek aanvangt als een ode aan de vrouw en de erotiek, verwordt het al gauw tot pure porno waarin diezelfde vrouw niet langer als een mens wordt gezien, maar wel als een object waarop de mannelijke fantasie zijn lusten kan botvieren. Na gebruikt te zijn als model tijdens een artistiekerige fotosessie en als actrice in een sm-film waarin ze met een zweep geslagen en gepenetreerd wordt, is Agatha rijp voor het Instituut, een vrouwengemeenschap die veel weg heeft van een nonnenklooster, waarin de novicen worden klaargestoomd voor een carrière in de prostitutie en de porno. Opwindend, denkt u nu wellicht, zeker wanneer we erbij vertellen dat de novicen beschreven worden als waren ze uit een prerafaëlitisch schilderij gestapt, maar dat is Bloeiende Agatha nooit. En precies daarom is dit boek ook zo bijzonder. Vande Veire sleept je mee in zijn wereld vol pijn en ontmenselijking - deels ook door de bijzonder zware layout van de roman - waardoor je niet van een afstandje sympathiseert met Agatha, maar de wreedheid die zij gelaten ondergaat diep in je eigen ziel voelt snerpen.