Hydrhaga

by Kim ten Tusscher

The young and rebellious Lumea tries to escape the restrictions imposed on her by her homeland by accepting an invitation to visit the legendary city of Hydrhaga. The rigid Elf Elion and his young friend Siard aspire to liberate their race from the slavery to which mankind condemned them, due to sins committed in the past. The quests of these three youngsters intertwine and together they set out to search the mysterious city of Hydrhaga, where dreams become reality. However - Hydrhaga doesn’t turn out to be the paradise that was promised to them. It is a tool, the dream of a spirit who aims to accomplish his – in itself noble - goal at the expense of thousands of lives. As they flee from certain death, Lumea and her two companions find themselves compelled to adopt a position in the conflict that is about to erupt. Hydrhaga is a story about conflicting points of view friendship and the price of hatred. It is also the story of Lumea who is faced with many moral dilemmas. Her choices enable her to ultimately find her place in the world. But at what price? With this imaginative, skilful debut ten Tusscher positions herself as one of the top fantasy authors ... - Fantastiek about Kim’s Lilith–trilogy Wonderful story that never bores, colorfully depicted with a lot of depth - Spentakel about Kim’s Lilith-trilogy

Genres: Fantasy

206 pages, Paperback

First published January 1, 2008

About the author

I am a Dutch fantasy author. The characters in my books are not acting as a hero, neither as a villain. They all play their part in the obscure between good and evil. The female characters that play an important role in the epic sagas are strong willed and show a great psychological and emotional depth.
I have published eight books to date of which four of them have been translated into English. My curiosity leads me to explore new parts of the ever-growing world in which my stories are situated. More tales are to be told.

Of course, I love to read as well. I'm a huge fan of Robin Hobb, Michael J. Sullivan and artists like John Howe, Benjamin Lacombe and Iris Compiet.

Reviews

[Annette · Rating 4 out of 5]

Waar ik een half jaar geleden na een gesprek met Kim ten Tusscher nog niet helemaal zeker wist of haar boeken mijn ding zouden zijn, ben ik na het lezen van het eerste deel in de Lilith trilogie verkocht. En dus verliet in Fantasy Fest met drie nieuwe boeken van Kim ten Tusscher en een glimlach van oor tot oor. Een van die boeken was haar allereerste boek. Het idee van dit boek sprak me enorm aan en ik ben dus met hoge verwachtingen begonnen.

Het is duidelijk te merken dat dit het eerste boek is van Ten Tusscher. Niet per definitie omdat het een slecht boek is, helemaal niet. Wel omdat duidelijk is dat Ten Tusscher in latere boeken gegroeid is als auteur. Bij vlagen waren de zinnen in dit boek wat formeel, wat misschien een bewuste keuze was gezien de wereld waarin het boek zich afspeelde, waardoor ze net niet helemaal lekker lazen. Daarnaast werd bovengemiddeld veel, zoals conversaties, indirect beschreven.

Ik kan me heel goed voorstellen dat Ten Tusscher dit boek, als ze het zou mogen en kunnen herschrijven, nu anders zou schrijven. En toch zie je ook in dit boek dat Ten Tusscher enorm veel talent heeft. Het plot van het verhaal is ongelooflijk spannend. Al heel snel komen we erachter de stad die het beloofde land had moeten zijn, toch niet zo mooi is, de "beloofde" versie van deze stad bestaat eigenlijk helemaal niet, en vanaf dan volgt een achtbaan vol met onthullingen en actie.

Daarnaast laat Ten Tusscher ook in dit boek duidelijk zien dat de personages waarover ze schrijft gelaagd zijn. De slechterik heeft een motivatie die enorm goed te volgen is en waarvan ik me heel goed voor kan stellen dat heel veel mensen hetzelfde zouden doen. De heldin van het verhaal gelooft in vrede, in praten, in mogelijkheden en moet toch op een bepaald moment keuzes maken die tegen die filosofie indruist.

Hoewel ik denk dat Kim ten Tusscher ondertussen een nog betere auteur is geworden, is dit boek nog steeds de moeite meer dan waard. En het is een stand-alone. Ook wel eens lekker, toch?

[Rob · Rating 3 out of 5]

...After finishing the novel I didn't feel like I had read a book that is going to storm the bestsellers lists. Hydrhaga feels like a very organically written piece. The need to find out what comes next and to get to the end of the story overshadow the structure of the tale and the consistency of the world and its characters. Especially later on in the book there is a sense of urgency in the writing that will make the reader want to keep going until the final page is turned. Readers looking for this kind of tale could do worse than pick up this novel. For the more reflective reader, Hydrhaga is less successful. The more reflective reader will see the cracks in this novel however. There is no doubt about the enthusiasm Ten Tusscher shows for writing and the Fantasy genre in particular, but there is some room for improvement in terms of structure, plotting and characterization. I'll be looking at her second novel, Bound in Darkness, in a few weeks time. It'll be interesting to see how she develops.

Full Random Comments review

[Ferry Visser · Rating 4 out of 5]

‘Hydraga’van Kim ten Tusscher is een bijzonder verhaal. Het is een knap staaltje dark fantasy,waarin thema’s als macht, genezing en natuur aan bod komen en een voorbode van de geweldige series, als de Lilith-trilogie en De vertellingen van de ondergang
‘Hydrhaga’ (2008) is het debuut van Kim ten Tusscher. Het is te merken dat de auteur zoekende is naar een eigen schrijfstijl, maar dat wordt gecompenseerd door de verschillende thema’s in het verhaal die later in de Lilith-trilogie en De vertellingen van de ondergang-serie aan bod komen. Een voorbeeld daarvan is de invloed van macht. Met dit in het achterhoofd wordt een vergelijking tussen Gisâl en Nayaku erg interessant! In de basis zijn ze heel verschillend, maar ook identiek.
De elf Elion is fantastisch! Dit komt niet alleen door zijn belangrijke aandeel in het verhaal, maar ook vanwege zijn symbolische betekenis. Elven symboliseren de natuur en gezondheid. Daardoor is hij niet alleen een boeiende mede protagonist voor Lumea, maar raakt hij in mijn ervaring ook een van de belangrijke subthema’s: genezing.
In het latere werk van Ten Tusscher vormen twee personages vaak een eenheid. Dit houdt in dat ze in wezen hetzelfde zijn, maar vanwege hun intenties en motieven elkaars tegenpool. Dit is ook te vinden in Hydraga. Gisâl en Elion vormen een prachtige wezenseenheid en zijn beiden heel verschillend. Dat is in mijn ervaring al een voorbode van een prachtige eigen thematiek.

Het verhaal gaat in mijn ervaring over de relatie tussen cultuur en natuur. Daarbij worden enkele subthema’s (spiritualiteit – techniek), (heel zijn – trauma) gebruikt om te laten zien hoe haat verblindt en liefde geneest. Vooral de passages waarin spiritualiteit aan bod komt zijn sterk, vanwege de juiste symboliek die daarbij gebruikt wordt. Bijvoorbeeld, de adelaar verwijst naar kracht ontwikkelen, de wijsheid van de schepping, bewustzijn, helderheid en nieuwe dimensies, eenzaamheid, solitair gedrag en valse trots.
Verder moest ik af en toe denken aan de sferologie van Peter Sloterdijk. In zijn sferen-trilogie laat de Duitse filosoof zien met behulp van de metafoor van schuim hoe de mens een sferen bouwend wezen is. Hij creëert ruimtes waar hij zijn bestaan kan voltrekken. De stad Hydraga deed mij daar aan denken.
Kortom, ‘Hydraga’ is een debuut, waarin de schrijver haar eigen kracht als auteur verkent en enkele elementen aanwezig zijn, die in haar latere werk verfijnd gaan worden. Iedere lezer van het werk van Kim ten Tuscher zal dit boek zeker waarderen. #hydrhaga #kimtentusscher #uitgeverijzilverspoor

[Nathalie Bakelandt · Rating 5 out of 5]

Topverhaal. Fantasy, stand alone. Vol magie en spanning de verbeeldingskracht aanwakkeren zodat je niet wil maar ook niet kan stoppen met lezen! Zeker een aanrader

[Johanna · Rating 3 out of 5]

Het debuut van Kim ten Tusscher gaat over de hoofdpersoon Lumea. Zij heeft zo haar redenen om naar Hydrhaga te gaan. Eerst is ze nog in de stad van de mensen,Omnesia. Daar ontdekt ze dat er arbeiders zijn die de waterputten moeten herstellen. Die worden slecht behandeld terwijl de mensen zich ver boven hen verheven voelen. Dit is nog een gevolg van wat er in de proloog van het boek wordt verteld over elfen en mensen. Lumea probeert de weg naar Hydrhaga te ontdekken, maar het is erg lastig om daar te komen. Het is allemaal nogal geheimzinnig. Na vele dagen van onderzoek en proberen om de weg te vinden lukt het haar om in Hydrhaga binnen te komen met Siard en Elion. Dan gebeuren er allerlei vreemde en gevaarlijke dingen en komen zij er achter dat er iets niet goed is in Hydrhaga. Er wordt erg ingegaan op de verschillende personages, wat hen beweegt, of ze wel de juiste keuzes maken, hoe ze ertoe gekomen zijn om te doen wat ze doen, of ze dat wel moeten blijven doen, hoe ze willen veranderen. Dat is allemaal wel interessant maar nogal beschrijvend, waardoor het verhaal weinig vaart heeft. Als het geheim van Hydrhaga wordt ontdekt gaan Lumea, Elion en Siard proberen het kwaad te stoppen. Ze krijgen veel te verduren en moeten strijden voor hun idealen. Degene die er achter zit heeft ook zo zijn beweegredenen, de personages zijn niet goed of kwaad te noemen, er wordt uitgelegd hoe ze geworden zijn. Doordat er veel wordt ingegaan op wat de personages denken, willen en doen en hoe hun verhoudingen onderling veranderen, kreeg ik het idee tijdens het lezen dat de actie van het verhaal in kringetjes ronddraaide. Het is een goed uitgedacht en geschreven verhaal, maar voor mijn smaak had het veel spannender en actiever mogen zijn. Nu zijn er wel bepaalde gedeelten waarin er actie is, dat had naar mijn smaak vaker mogen gebeuren. Daarom dus drie sterren.

[Sarah Bressers · Rating 2 out of 5]

2 sterren, afgerond naar boven want ik gun het haar wel. Het verhaal is leuk en boeide me genoeg om door te blijven lezen, maar het is niet zo goed geschreven. Dit boek had er baat bij gehad als er een meer betrokken redacteur van de uitgever was, of als er een paar kritische proeflezers waren geweest.
Ik denk wel dat ik een van haar andere boeken ook nog een kans ga geven, want een fantasyschrijfster uit de stad waar ik woon wil ik toch wel aanmoedigen.

[Ferry Wever · Rating 4 out of 5]

Een zeer mooi en vlot geschreven debut.

'Goed' en 'Kwaad' lopen per personage in elkaar over, het is tenslotte maar hoe je iets wil zien en er zelf tegenover sta.

Dat zorgt er gewoon voor dat je meer boeken wilt lezen van Kim ten Tusscher.