Volgens de Nederlandse regering moeten kinderen in de toekomst hun hulpbehoevende ouders verzorgen. Wat voor verwoestende gevolgen dat kan hebben beschrijft Martina Rosenberg in dit boek. Zij trok met man en kind in bij haar ouders, in de hoop dat iedereen elkaar van dienst kon zijn. Grootouders passen op het kleinkind, de kinderen doen af en toe een boodschap voor de ouders. Maar dan dementeert Rosenbergs moeder, krijgt haar vader een hersenbloeding, en moet de dochter stap voor stap de organisatie van en de verantwoording voor het leven van haar ouders op zich nemen. Ze probeert wanhopig te voldoen aan alles wat er van haar wordt verwacht, en faalt, tot ze, na negen jaar, nog maar één ding denkt: Moeder, wanneer ga je nu eens dood. Dit onbarmhartig eerlijke verslag verwoordt de ergernis, de angst en het schuldgevoel van iedereen die ongewild de verzorger van zijn ouders wordt. Waar ligt de grens van wat je aan `moet kunnen?
Těžký příběh dcery starající se o dementní matku, která se po ztrátě své osobnosti proměnila v prázdnou tělesnou schránku, a stále více nemocného sobeckého otce, jenž odmítá pochopit, že se svět netočí jen kolem něj. Obdivuji autorku, že danou situaci přežila, neutekla a dokázala napsat knihu o tématu, o kterém většina mlčí a dělá, že umírání neexistuje.
Een boek waarin veel mensen die zorgen voor hun zorgbehoevende ouders heel wat zullen herkennen. Een boek dat mensen die werken in de thuiszorg of in een rusthuis zeker zouden moeten lezen omdat de gevoelens van onmacht, wanhoop, boosheid, teleurstelling waarmee de zorgbehoevenden, maar ook hun partners en kinderen worstelen, treffend worden omschreven Een boek ... dat soms heel herkenbaar was
knizka, ze ktery jde na cloveka tisen. pripomnela jsem si chvile, ktery jsem stravila na oddeleni zvlastniho rezimu v domove senioru: stari si radi (nebo radsi?) predstavujeme jako chvile rozjimani, nahledu a klidu, casto je tohle obdobi ale spis neco pripominajiciho nepolevujici krupobiti.
برای کسی آرزوی مرگ کردن امر عادی و پذیرفته شدهای نیست؛ چی برسه که اون شخص یکی از بستگان نزدیک مثلا پدر یا مادر آدم باشه! کتاب کوتاهی بود که درباره موضوع جالب و جدیدی صحبت کرده بود. نویسنده از خاطرات و احساساتی گفته بود که بنظرمن بازگو کردنشون شجاعت میخواد.