Habiendo leído ya tantos mangas de Junko, creo que a esta historia en especial le faltó muchísimo en cuanto a profundidad en los personajes y las interacciones de éstos entre sí.
Fue una linda historia hasta cierto punto, sí, pero desapruebo muchísimo el aprovecharse de una persona a la que acaban de romperle el corazón simplemente para tener sexo con ella porque "la amás". Hasta antes de eso la historia venía bien, pero ya en ese punto todo comenzó a incomodarme o molestarme, además de que las situaciones se dieron de forma muy abrupta.
Se lleva las estrellas que se lleva porque el nivel del arte de Junko es innegable.
Króciutka, ale urocza historia! Mam wrażenie, że zbyt szybko wszystko się zadziało, przez co nie mogliśmy w pełni poznać bohaterów. Gdyby miała dwa rozdziały więcej, zdecydowanie byłoby o niebo lepiej ✨ Zakończenie było na maksa urocze! 💖
Η Junko, πιστή στο καλλιτεχνικό της ύφος αλλά και στις συνεργασίες της, δημιούργησε το "Kasa no Shita, Futari" το 2011, το οποίο κυκλοφόρησε αρχικά σε συνέχειες στο περιοδικό "Gush" του εκδοτικού Kaiousha, που πιστός κι εκείνος με τη σειρά του στο έργο του, προχώρησε στην έκδοση του ολοκληρωμένου τόμου του manga την ίδια χρονιά. Το manga αποτελείται από 5 βασικά κεφάλαια και 2 extra, ένα εκ των οποίων είναι συγγενές και με άλλα manga της δημιουργού, φτάνοντας τις 171 σελίδες.
ΠΕΡΙΛΗΨΗ ΤΟΥ MANGA: Ο Mio Keisuke είναι 16 χρονών, μαθητής λυκείου και θα λέγαμε ότι έχει μια αρκετά βαρετή ζωή ενώ παράλληλα, αδυνατεί να μείνει σε μια σχέση για αρκετό καιρό καθώς αδυνατεί να ερωτευτεί και να δώσει όλα όσα πρέπει στην κοπέλα που έχει δίπλα του. Και τότε, μια μέρα, έτσι στα ξαφνικά, θα βρεθεί μέσα στη βροχή και ένας άγνωστος θα του προσφέρει μια ομπρέλα, λέγοντά του να την κρατήσει. Τα πράγματα, όμως, έρχονται με τέτοιον τρόπο που αναγκάζεται να γυρίσει πίσω για να την επιστρέψει. Ο Yugi Kakeru, ο ιδιοκτήτης θεωρητικά της ομπρέλας, είναι ένας μοναχικός και μυστηριώδης τελειόφοιτος του πανεπιστημίου και ο Keisuke, σχεδόν χωρίς να το καταλάβει, μπαίνει στη ζωή του και μέρα με τη μέρα, ερωτεύεται τον Kakeru όλο και πιο πολύ. Εκείνος, όμως, διατηρεί ερωτική σχέση, στα κρυφά, με τον Tachibana που λίγο καιρό μετά ανακοινώνει πως παντρεύεται. Η είδηση, κάνει κομμάτια τον Kakeru, καταλήγοντας να περάσει μια βραδιά sex με τον Keisuke, κάτι που οδηγεί στο να ραγίσει και η δική του καρδιά. Οι μήνες περνάνε και ο Kakeru μετακομίζει και χάνεται. Η ζωή συνεχίζει για τον Keisuke, ο οποίος ποτέ δεν κατάφερε να ξεπεράσει τον Kakeru και τυχαία, όπως την πρώτη φορά, οι δρόμοι τους ανταμώνουν και πάλι τέσσερα χρόνια μετά με τους δυο τους να πρέπει να ξεκαθαρίσουν τα συναισθήματά τους, αλλά και να επουλώσουν τις πληγές του παρελθόντος ώστε να μπορέσουν επιτέλους να είναι μαζί.
Η ΑΠΟΨΗ ΜΟΥ: - Ό,τι και να πω για το συγκεκριμένο manga θα είναι πολύ λίγο. Λάτρεψα το story plot του, λάτρεψα τους χαρακτήρες του, μα πάνω απ' όλα, λάτρεψα την αλληγορία του καθώς και τους συμβολισμούς του. Ουσιαστικά, όλη η πλοκή, βασίζεται στο μοιραίο, στην τύχη και στις συμπτώσεις, αλλά και στο πως η ζωή κάνει κύκλους, οδηγώντας μας τελικά εκεί που θα έπρεπε να είμαστε, έστω κι αν κάποια στιγμή στην πορεία, χάσαμε τον δρόμο μας ή και λοξοδρομήσαμε από δική μας επιλογή επειδή για κάποιον λόγο, πιστέψαμε ότι αυτό ήταν το καλύτερο. Και όπως αποδεικνύεται περίτρανα, κάποιες φορές, ίσως κάποια ανώτερη δύναμη να έχει άλλα σχέδια για εμάς τα οποία και πρέπει να εκπληρωθούν με όποιον τρόπο και με όποιο κόστος. - Άλλο ένα στοιχείο που τονίζεται ιδιαίτερα στην πλοκή, είναι οι ανθρώπινες εμμονές και το πως αυτές μπορούν να σε καταστρέψουν αν δεν τις ξεπεράσεις. Το θέμα είναι να μπορείς να ξεπερνάς τις άσχημες καταστάσεις της ζωής και τους σκοπέλους που μπορεί να σε σημαδέψουν και να σε πληγώσουν, και να βρεις τη δύναμη να προχωρήσεις παρά κάτω. Κάθε τι στη ζωή, οφείλει να κάνει τον κύκλο του και με τη σειρά του, ο κύκλος αυτός, πρέπει να κλείσει για να μπορέσεις να ανοίξεις έναν νέο μέσα στον οποίο θα κινηθείς, όπως εσύ θα επιλέξεις, χωρίς να μένεις κολλημένος σε ένα παρελθόν που δεν αλλάζει, αλλά μπορεί να έχει αλλάξει εσένα με χίλιους δυο τρόπους. - Ο τίτλος του manga στα αγγλικά είναι "Under the umbrella" και σε αυτόν, κρύβεται όλη η αλληγορία και ο συμβολισμός που ανέφερα παραπάνω. Η ομπρέλα της ιστορίας, δεν είναι παρά ένα απλό, φαινομενικά ασήμαντο αντικείμενο. Και όμως, είναι εκείνη που έφερε κοντά τρεις ανθρώπους των οποίων οι ζωές, έμελλε να δεθούν με κάποιον τρόπο. Και όταν η ομπρέλα αυτή σπάει, σπάνε και τα δεσμά ανάμεσα στους δύο, έστω κι αν χρειάζεται χρόνος ώστε να το συνειδητοποιήσει ο Kakeru και να μπορέσει να διεκδικήσει αυτό που πραγματικά θα τον κάνει ευτυχισμένο. Γιατί η ομπρέλα αυτή, πάντα, με κάποιον τρόπο, επέστρεφε σε εκείνον και ίσως, όχι για τους λόγους που εκείνος πίστευε. Γιατί πάντα μπορούμε να σωθούμε, ακόμα κι αν αυτός που μπορεί να μας βοηθήσει, δεν είναι αυτός που περιμένουμε. - Παράλληλα, είναι μια ιστορία η οποία εμπεριέχει κοινωνικά μηνύματα και ουσιαστικά, χαρακτηρίζει την κοινωνία που μας περιβάλλει. Μια κοινωνία που θέτει αυστηρά, δήθεν και ηθικοπλαστικά πρότυπα τα οποία πρέπει να ακολουθηθούν. Μια κοινωνία που σου δίνει κάποιο χρονικό περιθώριο να ζήσεις όπως θες εσύ, όμως, στο τέλος, θα σου επιβάλει τα πρέπει ή μάλλον, τους καθωσπρεπισμούς της και τις ηθικολογίες της. - Είναι δεδομένο ότι λατρεύω το art της Junko, αλλά νομίζω πως στο συγκεκριμένο manga, όπου όλα τα συναισθήματα τα οποία είναι καλά κρυμμένα, πρέπει και εκφράζονται μέσα από τα βλέμματα, τα οποία και διαφοροποιούνται με το πέρασμα του χρόνου και με την ωριμότητα που αποκτούν οι ήρωες, έχει δώσει τα ρέστα της. Καταφέρνει να σε συγκινήσει, απλά και μόνο με μια εικόνα, πριν καν να προλάβεις να διαβάσεις το κείμενο. Και ναι, αυτό είναι επίτευγμα γιατί τα μάτια λένε περισσότερες αλήθειες απ' όσες μπορούν να σχηματίσουν τα χείλη. - Επίσης, θέλω να αναφέρω πως υπάρχει ένα extra κεφάλαιο στο οποίο συναντάμε σε μια πολύ όμορφη στιγμή, τρία από τα ζευγάρια που έχουμε γνωρίσει μέσα από τις ιστορίες της Junko, όλα μαζί σε ένα μέρος, άλλη μια αλληγορία γύρω από τις συμπτώσεις. Αυτά είναι ο Mio και ο Yuki του manga αυτού, οι Subaru και Nagayama από το "Star-like Words" και οι Miyasaka και Sawatari από το "Kimi Note".
ΕΝ ΚΑΤΑΚΛΕΙΔΙ: Μια υπέροχη, λυρική ιστορία αγάπης, η οποία βρίθει συμβολισμών και αλληγοριών, τόσο γύρω από την ίδια τη ζωή, όσο και από το κάλεσμα της μοίρας και του πεπρωμένου που καλούμαστε να ακολουθήσουμε, ακόμα κι αν δεν πιστεύουμε σε αυτά. Γιατί ακόμα κι αν δεν θέλουμε να δούμε ορισμένα πράγματα, εκείνα είναι γραμμένα σε ένα τετράδιο που καθορίζει την ύπαρξή μας και μπορεί να μετουσιωθεί σε οτιδήποτε, σε ένα πρόσωπο, ένα χαμόγελο, ένα ευγενικό χάδι, ακόμα και σε ένα αντικείμενο πάνω στο οποίο έχουμε αγκιστρωθεί γιατί έχουμε την ανάγκη να διατηρήσουμε ένα συναίσθημα ή μια ανάμνηση, ακόμα κι αν αυτά είναι ψεύτικα, ακόμα κι αν μάταια μας καθορίζουν και ασυναίσθητα μας ελέγχουν. Έχω τη βεβαιότητα πως όσοι διαβάσουν την ιστορία αυτή, θα την αγαπήσουν όπως κι εγώ, πως θα συγκινηθούν, θα δακρύσουν, θα θυμηθούν, ίσως και να νιώσεις τσιμπήματα πόνου στο στήθος. Αλλά δεν πειράζει, γιατί το να νιώθεις και να ζεις, είναι πολύ όμορφο συναίσθημα, ειδικά όταν μέσα από τον πόνο έρχεται η λύτρωση και τελικά, η ολοκλήρωση.
First of all, I always love seeing Junko's art style, it's so pleasing to me! So I actually liked this better than expected. I read it a while ago but completely forgot about it and remembered not caring too much for it. It's definitely angsty and the seme/uke annoyed me [just] a tiny bit but they managed to redeem themselves in the end. Unrequited loves are hard, but I'm glad Mio got through to Yugi ♡
Me dio muchísima rabia este tomo, sufrí bastante leyéndolo.
Creo que es uno de los tomos de Junko que más me han hecho sentir pero justamente sentí rabia y dolor y no puedo decir que me gustara la trama o que me emocionaran los personajes.
Me pareció una historia dura, muy triste, justo lo contrario a una historia de amor, lo lei en un ratito porque sentía mucha curiosidad pero el dolor que sentí no me recompensó haber sido curiosa.
Dieser Manga ist doch melancholisch. Wir haben eine Story von einem Kerl, die sporadisch mit einem anderen schläft, diesen liebt, aber der Kerl eine Freundin hat und bald in die Heimat zurück kehrt. Ein anderer Kerl kommt hinzu, schläft mit der Person die verliebt ist und hat Mitleid weil dieser so benutzt wird. Alle gehen getrente Wege, treffen sich nach Jahren wieder. Sie sind gewachsen und haben sich entwickelt. Die beiden Charaktere, die nur einmal miteinander geschlafen haben, kommen zusammen. Hier ging es wirklich mehr um den Plot und die Gefühle die sie hatten. Was gut gelungen war!
Çizimleri pek güzel olmasa da konu olarak sevdim.Yine maalesef beş bölümlük kısa bir mangaydı.
Lise öğrencisi Mio,şans eseri tanıştığı üniversite öğrencisi Yugi’ye zamanla aşık oluyor.Yugi ise arkadaşı Tachibana’ya aşık.Azimli aşığımız Mio yıllar geçse de sonunda emeline kavuşuyor ve Yugi’yi kapıyor. :D
I usually really adore Junkos Mangas and especially her characters... but i couldn't stand either of the two main characters :/ I don't know i just really wasn't a fan of the story either. But as always the visuals are fantastic and i kind of warmed up to Keisuke after the time-skip... so well, 2 stars will do - i just really hope this was a one off for me, because i love Junko :/
Yugi was a very sad and lonely character. I'd almost call him masochistic seeing as he allowed himself to be hurt and even after 4 years continued to shoulder on that heartache.
And after all that, I am very happy that he wa able to let go of all the pain and actually live a life full of love with Mio
Everyone following me on Goodreads must have seen that I am in a Junko mood with all the Junko manga I am reading. :) I got one more that I want to read of this artist and then I am going to wait until she makes new ones. This one was super adorable and highly cute!
Da ich letztens erst „Geliebter Raufbold“ von Junko gelesen und mir das gar nicht gefiel, hatte ich an diesen Manga hier kaum Erwartungen und wenn dann eher schlechte. Umso mehr wurde ich überrascht. Die Story war mal ganz anders und interessant erzählt, ein wenig melancholisch und nicht so linear. Es geht hier um Mio, der sich in einen älteren Studenten (Yugi) verliebt. Dieser lässt sich von einem anderen Studenten sexuell ausnutzen und wird dann von diesem fallengelassen. Es passiert dann etwas und Mio und Yugi treffen erst nach Jahren wieder aufeinander und können erst da klären, was damals passiert ist. Ich fand das wirklich richtig gut entwickelt für einen Boyslove Manga. Der Zeichenstil gefiel mir auch. Ich mag diese eher niedlichen Jungsgesichter. Es wurde mit relativ wenig Text mit Hilfe von gut gewählten Bildausschnitten eine interessante und gefühlvolle Story erzählt.
Story 4,4/5 Charaktere 4,6/5 Zeichenstil 4,6/5 Gesamt 4,6/5
Különös hangulatú egy manga ez és még nem tudom magamban hová tegyem. Talán két vagy három kötetben több esélye lenne, mert így valahogy olyan kis suta, se füle, se farka történetnek éreztem. Elhamarkodottnak. Mio hipp-hopp szerelmes lesz Yugiba, amit inkább tapogatózó kíváncsiságnak érzek, mint egetverő szerelemnek. Az együttlétük is inkább kényszer Mio részéről, és még ő is kihasználja Yugit. Lehet, hogy a végére egymásba szeretnek, de úgy mindent egybevetve én hiányolom a kémiát kettejük közül.
2.5* Not mad about it, not necessarily a fan either. The art style is very sensual, in a way, like the lines are soft and lush, it's very pretty. I won't pretend I related to any of the characters, but the angst was believably done, even if it was a bit underdeveloped, hence the surprising brevity of this one shot
CNs: age gap romance (4 years?) with sexual encounter when one of them is just underage still, unrequited love, infidelity of a side character
Love reading this beautiful short manga. I give it 3.5 stars only because, I would have loved to see more character development. And I also would have liked for the story to be longer so we could care more about the characters.
akcja działa się zbyt szybko i dużo przeskoków, nie rozumiem tak naprawdę skąd i kiedy wzięły się uczucia bohaterów gdy nie było zbyt wiele opisów ich relacji