‘WW stapt over het krakende parket. Het huis speelt op. Vaak lig ik uitgestrekt te luisteren naar de jammerklachten die door de houten vloer trekken en stel me voor dat het hout alle geluiden van de bewoners inademt om die dan ‘s nachts zacht kermend te herhalen. Het parket als het geheugen van het huis.’
Een naamloze architect met een obsessie voor Sint-Sebastiaan betrekt met zijn vriendin WW een verdieping in een huis waar raadselachtige dingen gebeuren. Wat is er aan de hand met de overige bewoners, het Meisje-van-het-Bloed, de dikke Madame met haar opgeschoren poedel, een Teutoons ogende dokter en een vioolspelend jongetje? En wat hebben de geheimzinnige telefoontjes te betekenen die regelmatig binnenkomen? Als de hoofdpersoon carte blanche krijgt de architectuur van het huis nieuw leven in te blazen, krijgen de dingen een onverwacht reliëf.
Vloeibaar harnas is een opmerkelijke, krachtige, suggestieve roman, waarin seriemoordenaars, venusmandjes, architectuur, Sint-Sebastiaan, nazisme, stierengevechten, stoombaden, muziek, de bijbel en liefde een rol spelen.
Peter Verhelst (1962) publiceerde eerder de dichtbundels Obsidiaan, OTTO, Angel, Witte Bloemen en Master, waarvoor hij verscheidene literaire prijzen ontving. Vloeibaar harnas is zijn eerste roman.
I really didn't like this one. The narrative meanders along all kinds of registers without it being warranted by the plot. It's postmodern gibberish, just for the sake of being postmodern. Ultimately, the story was an actual story, so it wasn't a complete waste of time. However, I wasn't touched by it in any respect. And the silly humor ("I'm from Cologne" "I heard the thunder") was very annoying. Not my cup of tea at all I'm afraid.
Heb getwijfeld tussen drie en vier sterren. Maar toch vier gegeven omwille van de broeierige associatieve stijl. Hoewel Geschiedenis van een Berg veeeeeel beter is. Maar goed, dit is de eerste roman geweest van Verhelst en dan zijn we mild :-)