Σε αυτήν τη συλλογή έχει πλέον διαμορφωθεί το ύφος που θα διατηρήσει η Δημουλά μέχρι σήμερα, το σωτήριον έτος 2016. Ελεύθερος στίχος, προσωποποιημένες αφηρημένες έννοιες κλπ κλπ. Πρελούδιο της δόξης που θα ακολουθήσει.
Γι' αὐτό ἀναγκάζομαι κάθε σχεδόν ποίημά μου γιά τήν ἄνοιξη μέ μιά ἐποχή φθινοπώρου ν' ἀποτελειώνω.
"Διατίθεται απόγνωσις εις άριστη κατάστασιν και ευρύχωρο αδιέξοδον. Σε τιμές ευκαιρίας. Ανεκμετάλλευτον και εύκαρπον έδαφος πωλείται ελλίψει τύχης και διαθέσεως. Και χρόνος αμεταχείριστος εντελώς.
Όλα τα ποιήματά μου για την άνοιξη ατέλειωτα μένουν. Φταίει που πάντα βιάζεται η άνοιξη, φταίει που πάντα αργεί η διάθεσή μου. Γι’ αυτό αναγκάζομαι κάθε σχεδόν ποίημά μου για την άνοιξη με μια εποχή φθινοπώρου ν’ αποτελειώνω.