Liyab Sa Alaala

by Roberto T. Añonuevo

Hinihigit ng aklat na Liyab sa Alaala ang mga posibilidad ng bait, dunong, at katwiran, samantalang itinatampok sa naiibang hagod ang mga talinhaga, dalumat, at hulagway na pawang Filipino at Asyano ang sensibilidad. Inilalantad din nito ang kahanga-hangang birtud at talisik ni Roberto T. Añonuevo bilang primera-klaseng makata ng kanyang panahon, at siyang maipagmamalaki hindi lamang sa buong Pilipinas kundi sa antas at larangan ng panulaang internasyonal.

Genres: Poetry

164 pages, Paperback

First published January 1, 2004

Reviews

[K.D. Absolutely · Rating 3 out of 5]

Nauna kong nabasa ang koleksyon ng mga tula ng kanyang sister na si Rebecca T. Anonuevo: ang Saulado: Mga Tula (5 stars). Na-meet ko na si Roberto T. Anonuevo noong nakaraang taon at ibinida ko pa na meron ako nitong librong ito na Liyab sa Alaala at ipinangako kong babasahin. Kaso, nagkataong minsan nasa mall ako at wala akong mabasa kaya binili ko ang Saulado at labis ko itong nagustuhan. Akala ko, singgaling ni Rebecca si Roberto pero parang mas ramdam ko ang mga tula ni Rebecca. Maganda rin naman ang kay Roberto kaso lang nga mas hindi maramdamin. Sabagay, parang karamihan sa mas nagugustuhan kong mga tula ay yong ma-drama. Ganoon naman yata ang nature ng poetry. Parang violin lang. Mas masarap pakinggan ang violin kapag malungkot ang himig na tinutugtog. Violin kasi is said to be the musical instrument that is closest to the human heart. In arts, that place is said to belong to poetry.

Iba ng hagod, iba ang atake, iba ang dating ng mga tula ni Roberto T. Anonuevo. Iba kaysa sa paborito kong lalaking makata na si Jim Pascual Agustin. Mas may politika, mas napapaisip ka, mas may angst, mas may tikas. Noong binabasa ko ito, parang modern version sya ni Amado V. Hernandez ng Isang Dipang Langit: Katipunan ng mga tula ni Amado V. Hernandez (3 stars). Mas moderno lang ang mga paksa pero pareho silang cerebral at sa halip na mga everyday scenes ang inilalarawan sa maraming katha (tulad ng kay Jim Pascual Agustin), mas marami ang tungkol sa social justice, social ills, current events and famous world events.

Sample! Sample! Ito yong poetry in the form of prose na nagustuhanan ko:

At ang hangin na hinihigop o ibinubuga ng mga dahon ay nagiging dahon. Ang liwanag na hinihigop o ibinubuga ng mga dahon ay nagiging dahon. Ang mga ibon na nakikisilong sa mga dahon ay nagiging dahon. At ang mga dahon na sumusupling o dili kaya'y nalalagas sa mga sanga't tangkay ay sasapit sa hanggahan upang wakasan ang pagkadahon at nang mapuri ang mga ugat.

Ang nagustuhan ko na may political message ay ang Rockeye at Resbak, Iraq. Sa stylish poetry, nariyan ang parang pingpon na tula tungkol sa kabalintunaan ng mga bagay-bagay sa Patpang Pingpong. Nasa Malate ako kanina habang hinihintay ang order namin sa Aristocrat, Roxas Blvd noong binabasa ko ang Adios, Ermita Noventa! at parang sakto. Naala-ala ko ang mga dating mga tindahan at bars doon bago pa ang mga ito ay ipasara ni Mayor Lim. O nalugi? Ewan. Ni minsan di ko napasok ang mga yon except sa Hobbit House na naroroon pa rin hanggang ngayon.

Di ako nagsisisi na nabasa ko ang aklat na ito ng mga tula ni Roberto T. Anonuevo. Pag nagkita kami mula ay masasabi na ako pag nakaharap sya.