ΤΟΥ 1919 [6 ποιήματα] - Ο ήλιος του απογεύματος - Να μείνει - Των Εβραίων (50 μ.Χ.) - Ίμενος - Του πλοίου - Δημητρίου Σωτήρος (162-150 π.Χ.) ΤΟΥ 1920 [5] - Είγε ετελεύτα - Νέοι της Σιδώνος (400 μ.Χ.) - Για να 'ρθουν - Ο Δαρείος - Άννα Κομνηνή ΤΟΥ 1921 [8] - Βυζαντινός Άρχων, εξόριστος, στιχουργών - Η αρχή των - Εύνοια του Αλεξάνδρου Βάλα - Μελαγχολία του Ιάσονος Κλεάνδρου· ποιητού, εν Κομμαγηνή· 595 μ.Χ. - Ο Δημάρατος - Εκόμισα εις την Τέχνη - Από την σχολήν του περιωνύμου φιλοσόφου - Τεχνουργός κρατήρων ΤΟΥ 1922 [3] - Υπέρ της Αχαϊκής Συμπολιτείας πολεμήσαντες - Προς τον Αντίοχον Επιφανή - Σ' ένα βιβλίο παληό ΤΟΥ 1923 [4] - Εν απογνώσει - Ο Ιουλιανός, ορών ολιγωρίαν - Επιτύμβιον Αντιόχου, βασιλέως Κομμαγηνής - Θέατρον της Σιδώνος (400 μ.Χ.) ΤΟΥ 1924 [5] - Ο Ιουλιανός εν Νικομηδεία - Πριν τους αλλάξει ο Χρόνος - Ήλθε για να διαβάσει - Το 31 π.Χ. στην Αλεξάνδρεια - Ο Ιωάννης Καντακουζηνός υπερισχύει ΤΟΥ 1925 [6] - Τέμεθος, Αντιοχεύς· 400 μ.Χ. - Από υαλί χρωματιστό - Το 25ον έτος του βίου του - Εις Ιταλικήν παραλίαν - Στο πληκτικό χωριό - Απολλώνιος ο Τυανεύς εν Ρόδω ΤΟΥ 1926 [7] - Η αρρώστια του Κλείτου - Εν δήμω της Μικράς Ασίας - Ιερεύς του Σεραπίου - Μέσα στα καπηλειά - Μεγάλη συνοδεία εξ ιερέων και λαϊκών - Σοφιστής απερχόμενος εκ Συρίας - Ο Ιουλιανός και οι Αντιοχείς ΤΟΥ 1927 [5] - Άννα Δαλασσηνή - Μέρες του 1896 - Δύο νέοι, 23 έως 24 ετών - Παλαιόθεν Ελληνίς - Μέρες του 1901 ΤΟΥ 1928 [9] - Ουκ έγνως - Ένας νέος της Τέχνης του Λόγου - στο 24ον έτος του - Εν Σπάρτη - Εικών εικοσιτριετούς νέου καμωμένη από φίλον του ομήλικα, ερασιτέχνην - Εν μεγάλη Ελληνική αποικία, 200 π.Χ. - Ηγεμών εκ Δυτικής Λιβύης - Κίμων Λεάρχου, 22 ετών, σπουδαστής Ελληνικών γραμμάτων (εν Κυρήνη) - Εν πορεία προς την Σινώπην - Μέρες του 1909, '10, και '11 ΤΟΥ 1929 [5] - Μύρης· Αλεξάνδρεια του 340 μ.Χ. - Αλέξανδρος Ιανναίος, και Αλεξάνδρα - Ωραία λουλούδια κι άσπρα ως ταίριαζαν πολύ - Άγε, ω βασιλεύ Λακεδαιμονίων - Στον ίδιο χώρο ΤΟΥ 1930 [3] - Ο καθρέπτης στην είσοδο - Ρωτούσε για την ποιότητα - Ας φρόντιζαν ΤΟΥ 1931 [2] - Κατά τες συνταγές αρχαίων Ελληνοσύρων μάγων - Στα 200 π.Χ. ΤΟΥ 1932 [1] - Μέρες του 1908
ΕΠΙΜΕΤΡΟ [1933;] - Εις τα περίχωρα της Αντιοχείας ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
Constantine P. Cavafy (also known as Konstantin or Konstantinos Petrou Kavafis, or Kavaphes; Greek Κ.Π. Καβάφης) was a major Greek poet who worked as a journalist and civil servant. His consciously individual style earned him a place among the most important figures not only in Greek poetry, but in Western poetry as well. He has been called a skeptic and a neo-pagan. In his poetry he examines critically some aspects of Christianity, patriotism, and homosexuality, though he was not always comfortable with his role as a nonconformist. He published 154 poems; dozens more remained incomplete or in sketch form. His most important poetry was written after his fortieth birthday.
the thing about kavavis is that I find it more enjoyable reading about the backstory and the things that inspired him to write his poems rather than actually understanding them. I appreciate how he used historical figures in order to portray his personal conflicts at dat time. He's sort of like the van gogh of greece in the sense that his work got fully appreciated post mortem (that's probably because he purposefully published his poems one at a time years after his death). People keep telling me that I'm gonna appreciate his work as I get older... oh well!
I rated book B higher than A because I prefer the more cynical Kavafi, with poems talking about old age and past regrets etc.