เรื่องรัก น้อยนิด มหาศาล

by Prabda Yoon, ปราบดา หยุ่น

เคนจิ เป็นหนุ่มญี่ปุ่น ทำงานในกรุงเทพฯ และอยากตายอย่างไม่มีเหตุผล
น้อยเป็นสาวไทย จะไปญี่ปุ่น จะไปด้วยหลายเหตุผล
ทั้งสองโคจรมาพบกันในคืนหนึ่ง
ที่โลก อวกาศ จักรวาล
และจิ้งจกไทยขนาดมาตรฐาน
ต่างพร้อมใจกันหวั่นไหวในเหตุผลของความรัก

--จากปกหลัง ฉบับพิมพ์ครั้งที่ 3---

Genres: Fiction, Novels

131 pages, Paperback

First published January 1, 2004

About the author

See ปราบดา หยุ่น for Thai profile.

Prabda Yoon (Thai: ปราบดา หยุ่น; RTGS: Prapda Yun; born 2 August 1973 in Bangkok) is a Thai writer, novelist, filmmaker, artist, graphic designer, magazine editor, screenwriter, translator and media personality. His literary debut, Muang Moom Shak (City of Right Angles), a collection of five related stories about New York City, and the follow-up story collection, Kwam Na Ja Pen (Probability), both published in 2000, immediately turned him into "...the talk of the town..." In 2002, Kwam Na Ja Pen won the S.E.A. Write Award, an award presented to accomplished Southeast Asian writers and poets.

Prabda has been prolific, having written over 20 books of fiction and nonfiction in ten years, designed over 100 book covers for many publishers and authors, translated a number of modern Western classics such as Vladimir Nabokov's Lolita and Pnin, all of J. D. Salinger's books, Anthony Burgess's' A Clockwork Orange, and Karel Čapek's R.U.R. He has also written two acclaimed screenplays for Thai "new wave" filmmaker Pen-Ek Ratanaruang, "Last Life in the Universe" (2003) and "Invisible Waves" (2006). Prabda's literary work has been translated to Japanese and published in Japan regularly. He has exhibited his artworks (paintings, drawings, installations) in Thailand and Japan. He has also produced music and written songs with the bands Buahima and The Typhoon Band.

In 2004, Prabda founded Typhoon Studio, a small publishing house with two imprints, Typhoon Books and Sunday Afternoon. In 2012, he opened Bookmoby Readers' Cafe, a small bookshop at the Bangkok Art and Culture Centre. In 2015, Prabda wrote and directed his first feature film, "Motel Mist", which was selected to premiere and compete at the International Film Festival Rotterdam in 2016. The Sad Part Was, a collection of twelve short stories mostly taken from Prabda's Kwam Na Ja Pen in English, translated from Thai by Mui Poopoksakul (who won an English PEN Award for her translation), was published by the London-based independent publisher, Tilted Axis, and released in the UK on 3 March 2017. It is said to be the first translation of Thai fiction to be published in the UK.

Reviews

[Natt Cham · Rating 5 out of 5]

คงจะมีสักครั้งหนึ่งที่รู้สึกโดดเดี่ยวเหมือนอยู่คนเดียวในโลก (หรือจักรวาล)
รู้สึกถึงความไร้ค่าของตนเอง

แต่ในท้ายที่สุดก็มีสิ่งเล็กๆ มาเปลี่ยนแปลงตัวเรา
โลกพลันสว่างไสว ความรู้สึกถึงคุณค่าในชีวิตก็เพิ่มพูน

...ความรักสามารถเปลี่ยนโลกได้ในพริบตา

[top. · Rating 2 out of 5]

Everybody sad sometime-

ชอบเป็นบางประโยค เพราะเรื่องหลักมันกระชับเกินกว่าจะมีอารมณ์ร่วม แต่ที่ถูกใจเลยคือเรื่องมันมีโลเคชั่นบางส่วนเป็นห้องสมุด JF แถมเหมือนจะอิงตัวละครที่มีตัวตนจริงๆ ซึ่งเราอาจรู้จักอีก ไม่รู้ว่าคุณบรรณารักษ์ที่ให้ผมยืมเล่มนี้จะมองยังไง ถ้าแอบแซวว่า เคนจิซังไม่เข้างานหรือครับวันนี้ ฮา

อื่นๆ โควทล่างนี้ทำให้นึกถึงชินแฮมี ใน burning (2018) จำไม่ได้ว่าเวอร์ชั่นมุราคามิ นางพูดอะไรแบบนี้หรือไม่ แต่ในส่วนของลีชางดงนั้นคือเมายามาก

เขานิ่งประหนึ่งกำลังครุ่นคิดเกี่ยวกับชีวิตหลังความตาย เคนจิไม่ต้องการชีวิตหลังความตาย เขาอยากหายไปเฉยๆ ไม่เอาชีวิตใดๆ อีกแล้วทั้งสิ้น-

[Jiramet Kupairin · Rating 5 out of 5]

นวนิยายแหวกขนบ เนื้อเรื่องงดงามเหมือนความฝันปลอดอคติของหนุ่มเหน้าสาวรุ่น ในขณะเดียวกันก็แปลกประหลาดอย่างน่าสนใจ

คุณค่าความรักอันยิ่งใหญ่มีอิทธิพลต่อชายคนหนึ่งอย่างเหลือเชื่อ มันเปลี่ยนความคิด ทัศนคติ และวิถีชีวิตของเขาไปอย่างสิ้นเชิง

ชอบวลี 'จบไม่บริบูรณ์' ที่ทิ้งท้ายต่อว่า 'หรือความรักของใครจบบริบูรณ์บ้าง'

[MAYSAH · Rating 5 out of 5]

เป็นเล่มแรกที่เราอ่านของปราบดา เราอ่านเพราะเราชอบหนังที่คุณเป็นเอกทำเอาไว้มากๆ พอมาอ่านเล่มนี้ ทำให้เราเห็นและเข้าใจอะไรในหนังมากขึ้น และพบว่าหนังสือเล่มนี้มีเสน่ห์จนเราอ่านมันซ้ำหลายครั้ง และกลายเป็นหนังสือที่เราชอบที่สุด

[View Janthakan · Rating 3 out of 5]

เนื้อเรื่องโดยรวมตามตัวหนังแทบทั้งหมด แต่พอมาอ่านหนังสือเรากลับไม่ค่อยอินกับตัวละครเท่าไหร่ บางครั้งเรารู้สึกว่าการกระทำหรือนิสัยของตัวละครดูจงใจใ้ห้เป็นแบบนั้นมากจนเกินไป เช่นยากูซ่าที่ชอบอ่านหนังสือการ์ตูนตลอดเวลา หรือ ตอนที่คนเขียนต้องการจะสร้างมวลความรู้สึก/ความใกล้ชิดระหว่างน้อยและเคนจิ เช่น ตอนที่เคนจิช่วยน้อยเก็บกระเป๋าแล้วหน้าใกล้กัน แต่กลับส่งผลตรงกันข้ามกับเราที่รู้สึกว่ามันดูพยายามเกินไปและดูตรงทื่อเกินไป อาจเป็นเพราะนิยายพัฒนามาจากบทภาพยนตร์อีกทีรึเปล่า การกระทำตัวละครมันเลยต้องชัดและมองเป็นมุมมองกว้าง ๆ ไม่ได้สนใจความรู้สึกภายในของตัวละครมาก
ส่วนนิทานจิ้งจกในท้ายเล่มที่เรารู้สึกว่าอ่านได้เพลิน ๆ (ถึงแม้เราจะไม่ชอบจิ้งจกตัวเป็น ๆ ก็ตาม)

ป.ล. เพิ่งอ่านรายชื่อผลงานที่คุณปราบดา หยุ่น เขียนและแปล เห็นว่าแปลหนังสือของ Karel Capek เรื่อง R.U.R ด้วย เราเพิ่งรู้จักหนังสือเล่มนี้ไม่นาน และคิดว่าน่าสนใจและน่าลองอ่านดี

[Shentr B. · Rating 5 out of 5]

โรแมนติก