What do you think?
Rate this book
De zilveren wolvin
Judith, een ingedutte Weerwolvin van veertig, ontdekt na de dood van haar oom dat ze familie heeft in Winterking, een alternatieve leefgemeenschap voor Weerwolven in Canada.
Ze besluit een vlucht te boeken voor de vakantie van haar leven. Dat lijkt te lukken, als ze letterlijk Ontwaakt en voor het eerst een Jachtpartij meemaakt.
Maar dan wordt ze beschuldigd van moord en betaalt het dorpje een vreselijke prijs voor haar aanwezigheid. Er zit voor Judith niets anders op dan de handen uit het vachtje te steken en de vijand het hoofd te bieden. Een vijand die, zo blijkt, uit eigen gelederen komt.
Als ze dan ook nog wordt ontvoerd en oog in oog komt te staan met haar dood gewaande vader, wacht haar de zwaarste beproeving van haar leven.
Maar Judith zou Judith niet zijn, als ze niet op geheel eigen wijze afrekent met haar demonen en iedereen die haar een kwaad hart toedraagt. Ze krijgt daarbij hulp uit onverwachte hoek, maar betaalt een zware prijs door te kiezen voor haar hart en een heel nieuw leven.
Ze besluit een vlucht te boeken voor de vakantie van haar leven. Dat lijkt te lukken, als ze letterlijk Ontwaakt en voor het eerst een Jachtpartij meemaakt.
Maar dan wordt ze beschuldigd van moord en betaalt het dorpje een vreselijke prijs voor haar aanwezigheid. Er zit voor Judith niets anders op dan de handen uit het vachtje te steken en de vijand het hoofd te bieden. Een vijand die, zo blijkt, uit eigen gelederen komt.
Als ze dan ook nog wordt ontvoerd en oog in oog komt te staan met haar dood gewaande vader, wacht haar de zwaarste beproeving van haar leven.
Maar Judith zou Judith niet zijn, als ze niet op geheel eigen wijze afrekent met haar demonen en iedereen die haar een kwaad hart toedraagt. Ze krijgt daarbij hulp uit onverwachte hoek, maar betaalt een zware prijs door te kiezen voor haar hart en een heel nieuw leven.
- GenresFantasy
375 pages, Paperback
First published January 1, 2013
20 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 7 of 7 reviews
February 10, 2016
De boeken van de Varulven deel 1 - de zilveren wolvin. Dit is het eerste deel van de trilogie door Roselynd Randolph. De weerwolvin Judith die sinds ze vier jaar was bij een oom in Nederland gewoond heeft, heeft eigenlijk nooit zo de kans gekregen te ontdekken wat het nu precies inhoudt om een weerwolvin te zijn. Ze heeft een mislukte relatie achter de rug en is al over de veertig. Dan hoort ze dat ze een tante heeft in Winterking in Canada. Ze hunkert ernaar om meer over haar familie en achtergrond te weten te komen. Ze stapt in het vliegtuig en komt in een dorp terecht in een natuurreservaat waar ze zich thuis gaat voelen, tussen weerwolven en mensen. De zoon van de Alpha, de leider van het dorp, helpt haar om een transformatie te ondergaan die het Ontwaken heet. Zij maakt dat op latere leeftijd mee dan de meeste andere weerwolven en het schept een speciale zielsverwantschap met Jesse. Maar ze voelt zich ook aangetrokken door Josh, die weerwolf gemaakt is en ook een zoon van de Alpha is.
In het boek wordt goed beschreven hoe het leven van de weerwolven in Winterking in elkaar steekt en wat de gevaren zijn en de geneugten om daar te mogen leven. Maar het wordt er heel gevaarlijk als er toeristen komen. Dan blijkt ook dat het niet zomaar toeristen zijn, maar een soort weerwolven waar iets vreselijks mee aan de hand is. Tegelijk met hen komt er nog een andere weerwolf in het dorp die door menigeen niet wordt vertrouwd, en er is voor Judith een rivale die haar bloed wel kan drinken vanwege de speciale band die zij heeft met haar vriend.
Ik werd dit boek ingezogen en kon het niet meer aan de kant leggen. Omdat ik pas op bed begin met lezen heb ik mijn wekker vaak de kleine uurtjes aan zien geven voordat ik ging slapen. Ik moest weten hoe het verder ging. Het boek is fascinerend en heel spannend, ik zag het helemaal voor me en droomde er zelfs van. Dat was door het hele boek heen zo, dat fascinerende. Niet dat deel 1, 2 of 3 voor elkaar onder deed, alle delen van dit verhaal passen goed bij elkaar, je hebt deel 1 nodig om 2 en 3 te kunnen begrijpen, het volgt logisch op elkaar, sluit goed aan.
Judith heeft het moeilijk met haar identiteit, met haar keuzes, met haar leven. Het boek is ook psychologisch goed doordacht, je moet wel bedenken dat het een vrouw is van in de veertig, een weerwolf, en dat weerwolven honderden jaren oud kunnen worden.
Ik leefde met Judith mee, vooral toen het verderop in het verhaal duidelijk werd waar het gevaar vandaan kwam. Ze wordt ontvoerd en komt oog in oog te staan met haar dood gewaande vader. Hij is zelfs voor weerwolvenstandaard een misdadiger die met kwalijke praktijken bezig is. Op het eind moet Judith toch de volledige transformatie naar Eenheid maken en krijgt ze er verschillende speciale gaven bij, een opdracht. Ze wordt geholpen wanneer er een enorm gevecht uitbreekt. Dan wordt ze de zilveren wolvin.
Aan de schrijfstijl moest ik even wennen, maar eigenlijk is die heel grappig. Roselynd heeft denk ik het gedrag van honden goed bestudeerd en als honden mensen zouden zijn, kan ik me heel goed indenken dat ze zouden praten zoals in dit boek beschreven wordt.
Dit boek heeft je vast in zijn greep zodra je begint met lezen en je komt er aan het eind nog niet uit los, want dan wil je nog steeds weten hoe het verder gaat. Gelukkig zijn er nog twee delen. Ik ga snel verder met deel 2.
In het boek wordt goed beschreven hoe het leven van de weerwolven in Winterking in elkaar steekt en wat de gevaren zijn en de geneugten om daar te mogen leven. Maar het wordt er heel gevaarlijk als er toeristen komen. Dan blijkt ook dat het niet zomaar toeristen zijn, maar een soort weerwolven waar iets vreselijks mee aan de hand is. Tegelijk met hen komt er nog een andere weerwolf in het dorp die door menigeen niet wordt vertrouwd, en er is voor Judith een rivale die haar bloed wel kan drinken vanwege de speciale band die zij heeft met haar vriend.
Ik werd dit boek ingezogen en kon het niet meer aan de kant leggen. Omdat ik pas op bed begin met lezen heb ik mijn wekker vaak de kleine uurtjes aan zien geven voordat ik ging slapen. Ik moest weten hoe het verder ging. Het boek is fascinerend en heel spannend, ik zag het helemaal voor me en droomde er zelfs van. Dat was door het hele boek heen zo, dat fascinerende. Niet dat deel 1, 2 of 3 voor elkaar onder deed, alle delen van dit verhaal passen goed bij elkaar, je hebt deel 1 nodig om 2 en 3 te kunnen begrijpen, het volgt logisch op elkaar, sluit goed aan.
Judith heeft het moeilijk met haar identiteit, met haar keuzes, met haar leven. Het boek is ook psychologisch goed doordacht, je moet wel bedenken dat het een vrouw is van in de veertig, een weerwolf, en dat weerwolven honderden jaren oud kunnen worden.
Ik leefde met Judith mee, vooral toen het verderop in het verhaal duidelijk werd waar het gevaar vandaan kwam. Ze wordt ontvoerd en komt oog in oog te staan met haar dood gewaande vader. Hij is zelfs voor weerwolvenstandaard een misdadiger die met kwalijke praktijken bezig is. Op het eind moet Judith toch de volledige transformatie naar Eenheid maken en krijgt ze er verschillende speciale gaven bij, een opdracht. Ze wordt geholpen wanneer er een enorm gevecht uitbreekt. Dan wordt ze de zilveren wolvin.
Aan de schrijfstijl moest ik even wennen, maar eigenlijk is die heel grappig. Roselynd heeft denk ik het gedrag van honden goed bestudeerd en als honden mensen zouden zijn, kan ik me heel goed indenken dat ze zouden praten zoals in dit boek beschreven wordt.
Dit boek heeft je vast in zijn greep zodra je begint met lezen en je komt er aan het eind nog niet uit los, want dan wil je nog steeds weten hoe het verder gaat. Gelukkig zijn er nog twee delen. Ik ga snel verder met deel 2.
June 3, 2021
Het is deze avond volle maan. Dan is het toepasselijker om een boek over weerwolven te lezen. In vergelijking tot vampiers wordt er weinig gepubliceerd over weerwolven. Dat dit onterecht is bewijst Roselynd Randolph met ‘De zilveren wolvin’, het eerste deel van de Valruven trilogie. Een sterk debuut, dat gaat over oprecht jezelf zijn en dat het verdient om een klassieker te worden!
Het verhaal gaat over Judith, een ingedutte weerwolf, gaat op bezoek bij familie in Canada. Deze weerwolven leven samen in een gemeenschap. En haar aanwezigheid daar brengt een hoop ontwikkelingen op gang, waarbij ze de mogelijkheid krijgt om met haar persoonlijke demonen af te rekenen.
Allereerst verdient de schrijfster een compliment voor haar humoristische en meeslepende schrijfstijl. De ironie en het sarcasme zijn geweldig. In ‘Bloedengel’ en ‘het oog van de bok’
‘De zilveren wolvin’ heeft verschillende raakvlakken met ‘The were-wolf’ (1890) van Clemens Housman. Het gaat hier als eerste om onderwerpen als sociale participatie, alleenstaanden en atletisch zijn. Housman beschrijft dit compact en doormiddel van een personage, waar Randolph de tijd neemt om deze thema’s meer uit te werken via verschillende verhaalfiguren. Vooral het eerste thema wordt sterk uitgewerkt, omdat Randolph laat zien dat samenwerking niet alleen voor mensen die in een gemeenschap leven belangrijk is, maar ook voor wolven.
En er is nog een overeenkomst. In het werk van beide auteurs speelt de rol van de vrouw een belangrijke rol. Judith wordt geaccepteerd in Winterking, maar moet wel strijd leveren om haar plaats te verdienen. Haar aanwezigheid brengt een hoop verwachtingen met zich mee vanuit de gemeenschap. Daardoor moet Judith er steeds voor zorgen dat ze zichzelf niet verliest en meegaat in datgene wat anderen willen. Vooral het eerste deel van het boek laat verschillende van deze conflicten zien, waarbij dit de inzet is. Waar ik ontzettend van genoten heb zijn de delen waarin Judith bewijst dat ze sterker is dan haar mannelijke soortgenoten. Deze feministische toon is geweldig!
Toch zijn er niet alleen maar overeenkomsten, de verschillen maken ‘De zilveren wolvin’ nog interessanter. Housman heeft een christelijke toon in haar verhaal, waar Randolph kiest voor een existentialistische benadering.
Het eerste deel van deze trilogie geeft antwoord op de vraag in hoeverre je een dierlijk deel van jezelf moet onderdrukken. De weerwolf belichaamt tegenstellingen. Judith is vanaf haar jeugd bang gemaakt voor haar dierlijke kant door haar oom. Dat heeft haar onzeker gemaakt en voor mijn gevoel is ze daardoor op de vlucht voor wie ze is. Hoofdstuk vier is daarom een keerpunt, omdat Judith zichzelf daarin verzoent met de wolf in haar. Dit beschrijft de auteur in een prachtige surrealistische passage in hoofdstuk vier. Een hoofdstuk dat hierbij aansluit is zesentwintig, wederom wordt op een angstaanjagende mooie wijze beschreven hoe de heldin van het verhaal zichzelf wordt als weerwolf.
De ontwikkeling die Judith, Jesse, Josh en Justin doormaken wordt op een meeslepende en overtuigende wijze beschreven. In mijn ervaring is daarin steeds de ontmoeting belangrijk met Judith, die een initiator is voor de veranderingen die de mannen doormaken. Een erg grappig detail hierbij is dat de hun namen allemaal beginnen met de letter ‘j’, de letter die verwijst naar uniciteit en het uniek zijn van iedereen.
Judith en Justin hebben veel gemeen en zijn toch heel verschillend. Deze twee geven voor mij het antwoord op de vraag die Randolph zichzelf heeft gesteld tijdens het schrijven. Iedereen heeft een dierlijk en een menselijk deel in zich en moet daar niet voor vluchten. Justin en Judith hebben zich beiden verzet tegen hun transformatie. Wat hun ontwikkeling laat zien is dat het beter is om het schaduwdeel van de persoonlijkheid te erkennen en te omarmen. En dat gaat het beste met behulp van liefde en vriendschap van mensen of weerwolven die dichtbij staan.
Dus kan ik niet anders dan zeggen dat ‘De zilveren wolvin’ een klassiekerwaardig debuut is over jezelf worden en jezelf zijn. Het is een toegankelijk humoristisch verhaal dat een aanrader is voor iedereen die van spannende bovennatuurlijke verhalen houdt! #roselyndrandolph #dezilverenwolvin #uitgeverijzilverspoor
Het verhaal gaat over Judith, een ingedutte weerwolf, gaat op bezoek bij familie in Canada. Deze weerwolven leven samen in een gemeenschap. En haar aanwezigheid daar brengt een hoop ontwikkelingen op gang, waarbij ze de mogelijkheid krijgt om met haar persoonlijke demonen af te rekenen.
Allereerst verdient de schrijfster een compliment voor haar humoristische en meeslepende schrijfstijl. De ironie en het sarcasme zijn geweldig. In ‘Bloedengel’ en ‘het oog van de bok’
‘De zilveren wolvin’ heeft verschillende raakvlakken met ‘The were-wolf’ (1890) van Clemens Housman. Het gaat hier als eerste om onderwerpen als sociale participatie, alleenstaanden en atletisch zijn. Housman beschrijft dit compact en doormiddel van een personage, waar Randolph de tijd neemt om deze thema’s meer uit te werken via verschillende verhaalfiguren. Vooral het eerste thema wordt sterk uitgewerkt, omdat Randolph laat zien dat samenwerking niet alleen voor mensen die in een gemeenschap leven belangrijk is, maar ook voor wolven.
En er is nog een overeenkomst. In het werk van beide auteurs speelt de rol van de vrouw een belangrijke rol. Judith wordt geaccepteerd in Winterking, maar moet wel strijd leveren om haar plaats te verdienen. Haar aanwezigheid brengt een hoop verwachtingen met zich mee vanuit de gemeenschap. Daardoor moet Judith er steeds voor zorgen dat ze zichzelf niet verliest en meegaat in datgene wat anderen willen. Vooral het eerste deel van het boek laat verschillende van deze conflicten zien, waarbij dit de inzet is. Waar ik ontzettend van genoten heb zijn de delen waarin Judith bewijst dat ze sterker is dan haar mannelijke soortgenoten. Deze feministische toon is geweldig!
Toch zijn er niet alleen maar overeenkomsten, de verschillen maken ‘De zilveren wolvin’ nog interessanter. Housman heeft een christelijke toon in haar verhaal, waar Randolph kiest voor een existentialistische benadering.
Het eerste deel van deze trilogie geeft antwoord op de vraag in hoeverre je een dierlijk deel van jezelf moet onderdrukken. De weerwolf belichaamt tegenstellingen. Judith is vanaf haar jeugd bang gemaakt voor haar dierlijke kant door haar oom. Dat heeft haar onzeker gemaakt en voor mijn gevoel is ze daardoor op de vlucht voor wie ze is. Hoofdstuk vier is daarom een keerpunt, omdat Judith zichzelf daarin verzoent met de wolf in haar. Dit beschrijft de auteur in een prachtige surrealistische passage in hoofdstuk vier. Een hoofdstuk dat hierbij aansluit is zesentwintig, wederom wordt op een angstaanjagende mooie wijze beschreven hoe de heldin van het verhaal zichzelf wordt als weerwolf.
De ontwikkeling die Judith, Jesse, Josh en Justin doormaken wordt op een meeslepende en overtuigende wijze beschreven. In mijn ervaring is daarin steeds de ontmoeting belangrijk met Judith, die een initiator is voor de veranderingen die de mannen doormaken. Een erg grappig detail hierbij is dat de hun namen allemaal beginnen met de letter ‘j’, de letter die verwijst naar uniciteit en het uniek zijn van iedereen.
Judith en Justin hebben veel gemeen en zijn toch heel verschillend. Deze twee geven voor mij het antwoord op de vraag die Randolph zichzelf heeft gesteld tijdens het schrijven. Iedereen heeft een dierlijk en een menselijk deel in zich en moet daar niet voor vluchten. Justin en Judith hebben zich beiden verzet tegen hun transformatie. Wat hun ontwikkeling laat zien is dat het beter is om het schaduwdeel van de persoonlijkheid te erkennen en te omarmen. En dat gaat het beste met behulp van liefde en vriendschap van mensen of weerwolven die dichtbij staan.
Dus kan ik niet anders dan zeggen dat ‘De zilveren wolvin’ een klassiekerwaardig debuut is over jezelf worden en jezelf zijn. Het is een toegankelijk humoristisch verhaal dat een aanrader is voor iedereen die van spannende bovennatuurlijke verhalen houdt! #roselyndrandolph #dezilverenwolvin #uitgeverijzilverspoor
January 27, 2016
Ik ben dit boek gaan lezen, omdat ik samen met mijn ouders op de gothic beurs de schrijfster van dit boek bij de zilverspoor stand zag staan. De cover van het boek viel gelijk op tussen alle andere. Het is een volledig getekende cover en dat maakte hem redelijk uniek tussen alle fotocovers. Mijn moeder werd er meteen naar toe getrokken. De schrijfster begon gelijk volop het boek te promoten. Mijn moeder heeft het boek gekocht met handtekening. Ik had meteen gezegd dat als zij hem uit had ik hem ook wilde lezen.
Het verhaal van Judith sleept je mee in een geheel nieuwe wereld van de weerwolven en bezorgd je op sommige momenten hevige kippenvel.
Het begin vond ik persoonlijk wat moeilijk. Dit kwam doordat ik moest wennen aan de schrijfstijl. Maar na een aantal hoofdstukken kon ik het boek nauwelijks nog wegleggen. Ik werd helemaal het verhaal ingezogen over Judith en haar avonturen.
Judith is een vrouw van 40 jaar, maar soms vergeet je dat en lijkt het of je over een tienermeisje aan het lezen bent, die niet kan beslissen welke jongen nou het leukst is. Dit vond ik erg leuk, zo zie je maar dat zelf ouderen mensen zich nog als een tiener kunnen gedragen als het op liefde aankomt.
Roselynd beschrijft de personages in het boek niet uitgebreid. Ze legt net genoeg uit, zodat jijzelf je fantasie er op los kan laten geen. Er was wel een duidelijk verschil gemaakt tussen de gemaakte weerwolven en de geboren weerwolven. Zo kon je hen in het verhaal goed uit elkaar houden.
Het gebied waar het verhaal zich in afspeelt wordt mooi onder woorden gebracht door Roselynd. Ze beschrijft de plekken waar Judith en de rest van de roedel komen goed en zo raakte ik helemaal verslingerd aan het gebied (Black Pine Ridge) en aan alle mooie plekken die ze beschreef.
Een klein minpuntje was, dat bijna alle hoofdpersonen een letter J aan het begin van de naam hadden. Hierdoor raakte ik wel eens in de war wie nou wie was. Dit werd in het tweede deel minder en kwamen er vaker andere namen aanbod.
Judith maakt in het verhaal heel veel mee, en krijgt meerdere beproevingen voorgeschoteld die ze allemaal het hoofd bied, al is het soms met wat hulp van andere. Het einde was dan ook spectaculair als Judith haar vijand verslaat samen met haar handlanger en zelf zorgt dat ze haar hart volgt op het einde.
Ik vind het altijd erg belangrijk dat een gebied waar een verhaal zich afspeelt een duidelijk beeld vormt in mijn verbeelding. Het zelfde geld voor de personages. Dit heeft Roselynd prima voor elkaar gekregen naar mijn mening.
Dus als je van weerwolven houd en niet vies bent van een beetje bloed hier en daar, raad ik dit boek zeker aan!
Het verhaal van Judith sleept je mee in een geheel nieuwe wereld van de weerwolven en bezorgd je op sommige momenten hevige kippenvel.
Het begin vond ik persoonlijk wat moeilijk. Dit kwam doordat ik moest wennen aan de schrijfstijl. Maar na een aantal hoofdstukken kon ik het boek nauwelijks nog wegleggen. Ik werd helemaal het verhaal ingezogen over Judith en haar avonturen.
Judith is een vrouw van 40 jaar, maar soms vergeet je dat en lijkt het of je over een tienermeisje aan het lezen bent, die niet kan beslissen welke jongen nou het leukst is. Dit vond ik erg leuk, zo zie je maar dat zelf ouderen mensen zich nog als een tiener kunnen gedragen als het op liefde aankomt.
Roselynd beschrijft de personages in het boek niet uitgebreid. Ze legt net genoeg uit, zodat jijzelf je fantasie er op los kan laten geen. Er was wel een duidelijk verschil gemaakt tussen de gemaakte weerwolven en de geboren weerwolven. Zo kon je hen in het verhaal goed uit elkaar houden.
Het gebied waar het verhaal zich in afspeelt wordt mooi onder woorden gebracht door Roselynd. Ze beschrijft de plekken waar Judith en de rest van de roedel komen goed en zo raakte ik helemaal verslingerd aan het gebied (Black Pine Ridge) en aan alle mooie plekken die ze beschreef.
Een klein minpuntje was, dat bijna alle hoofdpersonen een letter J aan het begin van de naam hadden. Hierdoor raakte ik wel eens in de war wie nou wie was. Dit werd in het tweede deel minder en kwamen er vaker andere namen aanbod.
Judith maakt in het verhaal heel veel mee, en krijgt meerdere beproevingen voorgeschoteld die ze allemaal het hoofd bied, al is het soms met wat hulp van andere. Het einde was dan ook spectaculair als Judith haar vijand verslaat samen met haar handlanger en zelf zorgt dat ze haar hart volgt op het einde.
Ik vind het altijd erg belangrijk dat een gebied waar een verhaal zich afspeelt een duidelijk beeld vormt in mijn verbeelding. Het zelfde geld voor de personages. Dit heeft Roselynd prima voor elkaar gekregen naar mijn mening.
Dus als je van weerwolven houd en niet vies bent van een beetje bloed hier en daar, raad ik dit boek zeker aan!
June 2, 2014
Judith, een Nederlandse Wolvin van in de veertig, ontdekt na de dood van haar oom dat ze familie heeft in een alternatieve Weerwolfgemeenschap in Canada. Enthousiast boekt ze een vlucht voor een vakantie van een paar weken. Eenmaal in Canada aangekomen, staat haar enorme verrassing te wachten. Winterking is een bruisende leefgemeenschap waar Wolven samenleven met hun menselijke partners, onder leiding van de vriendelijke Graham en zijn twee zoons, Josh en Jesse. Ook Judiths tante Ann is ontzettend lief en Judith heeft in eerste instantie de tijd van haar leven. Zowel Josh als Jesse is in haar geïnteresseerd en hoewel dat Judith voor een groot dilemma plaatst, geniet ze van de aandacht.
Maar dan duikt er een vreemde man op in de omgeving van Winterking en worden er steeds meer bruut vermoorde dieren aangetroffen. Het is duidelijk dat er iets in de bossen van het Black Pine Ridge National Park huishoudt wat daar niet thuishoort. Wanneer Judith dan beschuldigd wordt van moord, is dat pas het begin van een reeks vreselijke gebeurtenissen die Winterking wel eens volledig kunnen vernietigen…
Lees de recensie hier:
http://www.fantasywereld.nl/recensies...
Maar dan duikt er een vreemde man op in de omgeving van Winterking en worden er steeds meer bruut vermoorde dieren aangetroffen. Het is duidelijk dat er iets in de bossen van het Black Pine Ridge National Park huishoudt wat daar niet thuishoort. Wanneer Judith dan beschuldigd wordt van moord, is dat pas het begin van een reeks vreselijke gebeurtenissen die Winterking wel eens volledig kunnen vernietigen…
Lees de recensie hier:
http://www.fantasywereld.nl/recensies...
March 22, 2015
de zilveren wolvin,
Dit boek vond ik heerlijk om te lezen en liet je het leven van Judith zien niet alleen via haar oogpunt maar ook door de ogen van haar twee minnaars Jesse en Josh. Haar twee minnaars proberen haar allebei te behagen om hem te kiezen. Door het hele boek die je gewoon niet weg kan leggen omdat je gewoon moet weten wat er op de volgende bladzijde staat, vraag je je af wie zal het worden Josh de half wolf en Beta of Jesse zijn broer maar varulv die zijn vader zal opvolgen als Alpha? Er zitten meerdere verrassende wendingen in het verhaal die je van te voren niet aan zult zien komen maar toch perfect in het verhaal past.
Dit boek is een aanrader voor iedereen die van goede, meeslepende verhalen houdt over: wolven/weerwolven/varulven. Veel leesplezier als je het nog niet gelezen hebt.
:D
Dit boek vond ik heerlijk om te lezen en liet je het leven van Judith zien niet alleen via haar oogpunt maar ook door de ogen van haar twee minnaars Jesse en Josh. Haar twee minnaars proberen haar allebei te behagen om hem te kiezen. Door het hele boek die je gewoon niet weg kan leggen omdat je gewoon moet weten wat er op de volgende bladzijde staat, vraag je je af wie zal het worden Josh de half wolf en Beta of Jesse zijn broer maar varulv die zijn vader zal opvolgen als Alpha? Er zitten meerdere verrassende wendingen in het verhaal die je van te voren niet aan zult zien komen maar toch perfect in het verhaal past.
Dit boek is een aanrader voor iedereen die van goede, meeslepende verhalen houdt over: wolven/weerwolven/varulven. Veel leesplezier als je het nog niet gelezen hebt.
:D
May 17, 2014
Het boek leest lekker weg en de schrijfster gebruikt veel toepasselijke bijvoeglijke naamwoorden die het verhaal sappig maken. Ik vond het verhaal alleen een beetje dood tot het derde deel. Ik snap dat het nodig was als opbouw voor het laatste deel, dat echt een climax was. Het laatste deel was heel goed en daardoor heeft het voor mij een vierde ster gekregen, maar anders had ik het niet meer dan drie sterren gekregen, want ik had niet de neiging om altijd maar verder te lezen. Nu wil ik toch deel twee lezen in de toekomst.
September 20, 2014
Geen tienerdrama! Na zoveel boeken 'in de stijl van' Twilight begon ik me een beetje naar te voelen over een genre dat ik verschrikkelijk graag lees. Ja, er is een driehoeksverhouding, maar Judith valt zeker niet in de categorie van de weerloze bakvissen en de wereld van de Varulven is realistisch neergezet. Er is een hierarchie, een geschiedenis en mensen met verschillende beelden over hoe de toekomst van net ras zich moet gaan vormen. Ik had een aantal dingen graag verder uitgewerkt gezien, maar misschien komt dat in deel twee nog. Ik lees rustig verder ;)
Displaying 1 - 7 of 7 reviews