What do you think?
Rate this book
ขอเป็นเจ้าสาวสักครั้งให้ชื่นใจ
“คุณคะ คุณอยากจะเป็นเจ้าสาวของใครสักคนบ้างไหมคะ”
ด้วยความสุข ความรักเต็มเปี่ยม ที่อยากให้นิยายเรื่องนี้เป็นส่วนหนึ่ง
ที่ได้เล่าขานความฝันของหญิงสาวสักคนจากหัวใจ
วรรณวรรธน์ จึงรังสรรค์ ‘ขอเป็นเจ้าสาวสักครั้งให้ชื่นใจ’ นี้ เป็นผลงานลำดับที่ ๑๔
เธอวาดเส้นและบรรจงตัดผ้าเหล่านั้นด้วยความแม่นยำ
จรดเข็มแต่ละรอยเย็บลงด้วยความตั้งใจ ทั้งปัก ฉลุ วาดลวดลาย
จนกระทั่งผืนผ้านั้นกลายเป็นชุดสีขาวงดงาม
บนเรือนร่างของหญิงสาวในวันสำคัญที่สุดในชีวิตลูกผู้หญิงของเธอ
ผู้หญิงคนแล้วคนเล่าที่ได้สวมใส่
เธอเหล่านั้นต่างเป็นเจ้าสาวผู้งามสง่า เป็นคนสำคัญอยู่ท่ามกลางสายตาผู้คน
ยิ้มด้วยความสุขสมหวัง
ที่ได้เป็นคนที่มีความหมายที่สุดของค่ำคืนวันนั้น
วันสำคัญที่สุดของชีวิตหญิงสาว
เดินเคียงคู่เจ้าบ่าว คนที่เธอจะยืนเคียงข้างร่วมสุขทุกข์กับเขาไปด้วยกัน
จวบวันสุดท้ายของชีวิต
ด้วยความสุข ความรักเต็มเปี่ยม ที่อยากให้นิยายเรื่องนี้เป็นส่วนหนึ่ง
ที่ได้เล่าขานความฝันของหญิงสาวสักคนจากหัวใจ
วรรณวรรธน์ จึงรังสรรค์ ‘ขอเป็นเจ้าสาวสักครั้งให้ชื่นใจ’ นี้ เป็นผลงานลำดับที่ ๑๔
เธอวาดเส้นและบรรจงตัดผ้าเหล่านั้นด้วยความแม่นยำ
จรดเข็มแต่ละรอยเย็บลงด้วยความตั้งใจ ทั้งปัก ฉลุ วาดลวดลาย
จนกระทั่งผืนผ้านั้นกลายเป็นชุดสีขาวงดงาม
บนเรือนร่างของหญิงสาวในวันสำคัญที่สุดในชีวิตลูกผู้หญิงของเธอ
ผู้หญิงคนแล้วคนเล่าที่ได้สวมใส่
เธอเหล่านั้นต่างเป็นเจ้าสาวผู้งามสง่า เป็นคนสำคัญอยู่ท่ามกลางสายตาผู้คน
ยิ้มด้วยความสุขสมหวัง
ที่ได้เป็นคนที่มีความหมายที่สุดของค่ำคืนวันนั้น
วันสำคัญที่สุดของชีวิตหญิงสาว
เดินเคียงคู่เจ้าบ่าว คนที่เธอจะยืนเคียงข้างร่วมสุขทุกข์กับเขาไปด้วยกัน
จวบวันสุดท้ายของชีวิต
- GenresRomance
774 pages, Paperback
First published April 1, 2013
9 people are currently reading
184 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 14 of 14 reviews
January 20, 2017
ไม่เคยอ่านผลงานของคุณวรรณวรรธน์มาก่อนเลยค่ะ อยากอ่านมานานเพราะได้รับคำวิจารณ์ว่าเขียนได้ดีมาก เห็นเรื่องนี้เป็นแนวปัจจุบัน น่าจะอ่านง่ายเลยลองหยิบมา
ปรากฏว่าน่าจะไม่ใช่แนวที่เราชอบนะ
อย่างแรกเลยคือการปนความ...เอ่อ... แฟนตาซี? แฟนตาซีแบบกลิ่นไทยๆ เข้ามา ทำให้ดำเนินเรื่องง่ายขึ้นแต่มันอ่านแล้วตะขิดตะขวงใจชอบกลค่ะ เพราะถ้าใส่เรื่องแฟนตาซีลงไปแล้วมันเหมือนเป็นการสั่งกลายๆ ว่าให้ตัวเราละทิ้งเหตุผลในการอ่านเรื่องนี้
แต่เราทำไม่ได้ เวลาอ่านแล้วยังคงต้องการที่มาที่ไปอยู่ตลอดเวลาค่ะ จริงๆ ในเรื่องก็เฉลยไว้หมดนะ แต่สไตล์การเขียนจะออกแนวทิ้งปมไว้เรื่อยๆ ตั้งแต่ต้นจนกลางๆ เรื่อง ไม่มี hint ให้เดามากนัก แล้วมาเฉลยท้ายเรื่อง มันทำให้เราอึดอัดอยากรู้ไปจนเกือบจบเรื่องเลยค่ะ อ่านไปด้วยความทรมาน
แล้วก็ยังมี... คาแรคเตอร์ตัวละคร ตัวละครอื่นๆ เราไม่มีปัญหานะคะ อ่านได้เพลินๆ
แต่กับพระเอก มีหลายตัวละครบรรยายตัวเขาไว้หลายแบบ เป็นคนเงียบๆ นิ่งๆ ไม่แสดงสีหน้าบ้าง อยู่อย่างเจียมตัวบ้าง แต่เป็นกรรมการผู้จัดการบลาๆ ที่เก่งเคี้ยวยาก เป็นเพลย์บอยควงผู้หญิงไม่ซ้ำหน้า (คาแรคเตอร์ดูขัดแย้ง ไม่ก็สองหน้ามาก) แต่ส่วนใหญ่จะเป็นบทบรรยาย ราวๆ 80% ได้ จนบางทีอ่านไปแล้วอยากให้ take action อะไรบ้างที่จะยืนยันคำบรรยายลักษณะเหล่านั้น (ที่จริงก็มีแหละค่ะ แต่น้อยมาก) โดยเฉพาะคาแรคเตอร์เพลย์บอย อยากอ่านหวานๆ เจ้าชู้ๆ บ้างนี่ แต่กลายเป็นว่าพอพระเอกอยู่ต่อหน้านางเอก ทื่อมะลื่อ หมีน้ำแข็งมาก เจียมตัวน่าสงสารที่สุด ไม่มีนอกมีในอะไรทั้งนั้น (กรีดร้องงงงงงงงงงง) ชอบสไตล์นางเอกรุกนะ แต่พระเอกนิ่งขนาดนี้ก็ไม่ไหววววววว
สุดท้ายที่อ่านแล้วช็อคที่สุด ขอสปอยล์เถอะ ไม่ไหวแล้วจริงๆ
ตอนแรกนางเอกต้องแต่งกับญาติห่างๆ ที่ห่างมากแต่ก็ยกเลิกไป แล้วมารักกับพระเอกที่เป็นอา ก็ยังว่าโอเค อาบุญธรรม ไม่เกี่ยวข้องกันไม่น่าเป็นไรน่ะ
ปรากฏว่ามาเฉลยว่าที่จริง พระเอกนางเอกเป็นหลานยายกับหลานย่า แต่งกัน.... นี่ญาติสายใกล้กว่าเดิมอีกไม่ใช่เรอะ!! (เรื่องกฏหมายรับรองรึเปล่าน่ะช่างเถอะ) ทำใจไม่ได้อะ แถมพระเอกยังรู้มาตั้งแต่แรกอีก เป็นรักข้ามกรอบประเพณีที่อึ้งมากจริงๆ
ปรากฏว่าน่าจะไม่ใช่แนวที่เราชอบนะ
อย่างแรกเลยคือการปนความ...เอ่อ... แฟนตาซี? แฟนตาซีแบบกลิ่นไทยๆ เข้ามา ทำให้ดำเนินเรื่องง่ายขึ้นแต่มันอ่านแล้วตะขิดตะขวงใจชอบกลค่ะ เพราะถ้าใส่เรื่องแฟนตาซีลงไปแล้วมันเหมือนเป็นการสั่งกลายๆ ว่าให้ตัวเราละทิ้งเหตุผลในการอ่านเรื่องนี้
แต่เราทำไม่ได้ เวลาอ่านแล้วยังคงต้องการที่มาที่ไปอยู่ตลอดเวลาค่ะ จริงๆ ในเรื่องก็เฉลยไว้หมดนะ แต่สไตล์การเขียนจะออกแนวทิ้งปมไว้เรื่อยๆ ตั้งแต่ต้นจนกลางๆ เรื่อง ไม่มี hint ให้เดามากนัก แล้วมาเฉลยท้ายเรื่อง มันทำให้เราอึดอัดอยากรู้ไปจนเกือบจบเรื่องเลยค่ะ อ่านไปด้วยความทรมาน
แล้วก็ยังมี... คาแรคเตอร์ตัวละคร ตัวละครอื่นๆ เราไม่มีปัญหานะคะ อ่านได้เพลินๆ
แต่กับพระเอก มีหลายตัวละครบรรยายตัวเขาไว้หลายแบบ เป็นคนเงียบๆ นิ่งๆ ไม่แสดงสีหน้าบ้าง อยู่อย่างเจียมตัวบ้าง แต่เป็นกรรมการผู้จัดการบลาๆ ที่เก่งเคี้ยวยาก เป็นเพลย์บอยควงผู้หญิงไม่ซ้ำหน้า (คาแรคเตอร์ดูขัดแย้ง ไม่ก็สองหน้ามาก) แต่ส่วนใหญ่จะเป็นบทบรรยาย ราวๆ 80% ได้ จนบางทีอ่านไปแล้วอยากให้ take action อะไรบ้างที่จะยืนยันคำบรรยายลักษณะเหล่านั้น (ที่จริงก็มีแหละค่ะ แต่น้อยมาก) โดยเฉพาะคาแรคเตอร์เพลย์บอย อยากอ่านหวานๆ เจ้าชู้ๆ บ้างนี่ แต่กลายเป็นว่าพอพระเอกอยู่ต่อหน้านางเอก ทื่อมะลื่อ หมีน้ำแข็งมาก เจียมตัวน่าสงสารที่สุด ไม่มีนอกมีในอะไรทั้งนั้น (กรีดร้องงงงงงงงงงง) ชอบสไตล์นางเอกรุกนะ แต่พระเอกนิ่งขนาดนี้ก็ไม่ไหววววววว
สุดท้ายที่อ่านแล้วช็อคที่สุด ขอสปอยล์เถอะ ไม่ไหวแล้วจริงๆ
ตอนแรกนางเอกต้องแต่งกับญาติห่างๆ ที่ห่างมากแต่ก็ยกเลิกไป แล้วมารักกับพระเอกที่เป็นอา ก็ยังว่าโอเค อาบุญธรรม ไม่เกี่ยวข้องกันไม่น่าเป็นไรน่ะ
ปรากฏว่ามาเฉลยว่าที่จริง พระเอกนางเอกเป็นหลานยายกับหลานย่า แต่งกัน.... นี่ญาติสายใกล้กว่าเดิมอีกไม่ใช่เรอะ!! (เรื่องกฏหมายรับรองรึเปล่าน่ะช่างเถอะ) ทำใจไม่ได้อะ แถมพระเอกยังรู้มาตั้งแต่แรกอีก เป็นรักข้ามกรอบประเพณีที่อึ้งมากจริงๆ
This entire review has been hidden because of spoilers.
September 26, 2016
พล็อต + ตัวละคร + การดำเนินเรื่ิอง
ดูหลวมๆ ไปหน่อย
การเปลี่ยนใจ เปลึ่ยนความคิด ของตัวละคร
บางครั้งดูรวดเร็ว ไม่สมเหตุสมผล
ช่วงแรกน่าเบื่อ เล็กน้อยถึงปานกลาง
พอช่วงสนุก ก็จะรู้สึกอืด ๆ นิดนึง ไม่ค่อยกระชับเท่าไหร่
แต่ก็อ่านได้สนุก เพลิดเพลิน แฝงแง่คิดเล็กน้อยค่ะ
ปล. บอกจากความรู้สึกของคนที่ไม่เคยฝัน อยากเป็นเจ้าสาวค่ะ
ไม่ค่อยเข้าใจเรื่องอยากจัดงาน อยากแต่งชุด อะไรแบบนี้ค่ะ
คาดว่าเป็นส่วนหนึ่งทีีทำให้อ่านเรื่องนี้ แล้วไม่ค่อยอินก็ได้
ดูหลวมๆ ไปหน่อย
การเปลี่ยนใจ เปลึ่ยนความคิด ของตัวละคร
บางครั้งดูรวดเร็ว ไม่สมเหตุสมผล
ช่วงแรกน่าเบื่อ เล็กน้อยถึงปานกลาง
พอช่วงสนุก ก็จะรู้สึกอืด ๆ นิดนึง ไม่ค่อยกระชับเท่าไหร่
แต่ก็อ่านได้สนุก เพลิดเพลิน แฝงแง่คิดเล็กน้อยค่ะ
ปล. บอกจากความรู้สึกของคนที่ไม่เคยฝัน อยากเป็นเจ้าสาวค่ะ
ไม่ค่อยเข้าใจเรื่องอยากจัดงาน อยากแต่งชุด อะไรแบบนี้ค่ะ
คาดว่าเป็นส่วนหนึ่งทีีทำให้อ่านเรื่องนี้ แล้วไม่ค่อยอินก็ได้
March 5, 2018
เรื่องนี้เป็นเรื่องของผู้หญิงคนหนึ่งที่มีความฝันและมุ่งมั่นอย่างแรงกล้าในการที่จะต้องเป็นเจ้าสาวของผู้ชายคนหนึ่งให้ได้ ที่ดีคือเธอมีความฝันและเธอก็มุ่งมั่นไล่ตามความฝันของเธออย่างชัดเจน และในขณะที่เธอยังทำตามความฝันของเธอไม่ได้ เธอก็เริ่มจากการช่วยสานฝันของผู้หญิงคนอื่นให้เป็นจริง โดยการสร้างเวดดิ้งคอมเพล็กซ์สำหรับคนที่กำลังจะเป็นเจ้าบ่าวและเจ้าสาว และช่วยเนรมิตงานแต่งของพวกเขาให้เป็นจริงแทน
แต่แม้จะเป็นคนมีความมุ่งมั่นและเดินหน้าเต็มที่เพื่อไปให้ถึงสิ่งที่ฝัน เธอกลับมีคาแร็คเตอร์ที่ไม่ถูกใจเราซะเลย คือเป็นคนที่เติบโตมาในครอบครัวอบอุ่นแต่ถูกสปอยล์หนักมากจนกลายเป็นคนอีโก้สูง และมองว่าทุกอย่างหมุนรอบตัวฉัน ทำให้ตัวละครขาดความน่ารักและคนอ่านไม่รู้สึกอยากช่วยให้เธอสมหวังกับพระเอกเลย โดยเฉพาะพระเอกที่ดูเป็นผู้ใหญ่และโคตรดีงาม ยิ่งปมดราม่าของพระเอก ยิ่งทำให้คนอ่านสงสารหนักมากและสะเทือนอารมณ์เป็นที่สุด แต่คนเขียนก็ยังถือว่าสร้างความสมเหตุสมผลได้ดีในการมองว่านางเอกช่วยเติมเต็มความฝันบางอย่างของพระเอก
อีกเรื่องคือความเว่อร์วังไปนิดในการเล่าถึงความเป็นคนเก่งของนางเอกที่เป็นเบื้องหลังของการประสบความสำเร็จในการเปิดเวดดิ้งคอมเพล็กซ์ของนาง ไม่ว่าจะเป็นฝีมือในการตัดเย็บชุดเจ้าสาว ฝีมือการทำอาหารและเครื่องดื่ม หรือฝีมือในการจัดแต่งดอกไม้ที่ไม่เหมือนใคร แถมบริษัทนางยังสามารถรับจัดงานแต่งงานได้พร้อมๆกันทีเดียว 200-300 คู่ในวันเดียว หรือขนาดดาราฮอลลีวู้ดหรือคนดังระดับโลกก็ยังต้องให้นางเอกเป็นออร์แกไนเซอร์งานแต่งให้ ทั้งๆที่ในความเป็นจริง ไม่มีออร์แกไนเซอร์คนไหนจะทำเองทุกอย่างได้หมดในทุกเรื่อง ส่วนใหญ่ outsource ให้บริษัทข้างนอกมาช่วยทั้งนั้น (จากประสบการณ์ตรงที่ทำงานในแวดวงนี้) เพราะไม่งั้นคงมีคนถูกหามส่งรพ.เพราะเหนื่อยจนขาดออกซิเจนอย่างแรง ถึงแม้นักเขียนจะบอกว่าเรื่องนี้เป็นเรื่องที่เขียนสบายๆแบบไม่ต้องทำการบ้านเยอะเท่าเรื่องอิงประวัติศาสตร์เรื่องอื่นๆ แต่แบ๊คกราวด์อาชีพของตัวละคร เราว่าก็น่าจะทำให้ภาพดูใกล้เคียงความเป็นจริงได้มากกว่านี้ซักนิด คือเราว่าโทนและพล็อตดูขัดแย้งกันไปหน่อย หากจะเล่าในเชิงเกินจริงขนาดนี้ (ไม่ว่าจะเรื่องที่นางเอกมุ่งมั่นจะต้องเป็นเจ้าสาวให้ได้ หรือในเชิงที่นางเก่งสารพัดและทำเองมันทุกอย่างในงานออร์แกไนซ์ของนาง) พล็อตก็ไม่ควรไปในทิศทางซีเรียสแบบที่เป็นอยู่นี้เท่าไหร่
แต่แม้จะเป็นคนมีความมุ่งมั่นและเดินหน้าเต็มที่เพื่อไปให้ถึงสิ่งที่ฝัน เธอกลับมีคาแร็คเตอร์ที่ไม่ถูกใจเราซะเลย คือเป็นคนที่เติบโตมาในครอบครัวอบอุ่นแต่ถูกสปอยล์หนักมากจนกลายเป็นคนอีโก้สูง และมองว่าทุกอย่างหมุนรอบตัวฉัน ทำให้ตัวละครขาดความน่ารักและคนอ่านไม่รู้สึกอยากช่วยให้เธอสมหวังกับพระเอกเลย โดยเฉพาะพระเอกที่ดูเป็นผู้ใหญ่และโคตรดีงาม ยิ่งปมดราม่าของพระเอก ยิ่งทำให้คนอ่านสงสารหนักมากและสะเทือนอารมณ์เป็นที่สุด แต่คนเขียนก็ยังถือว่าสร้างความสมเหตุสมผลได้ดีในการมองว่านางเอกช่วยเติมเต็มความฝันบางอย่างของพระเอก
อีกเรื่องคือความเว่อร์วังไปนิดในการเล่าถึงความเป็นคนเก่งของนางเอกที่เป็นเบื้องหลังของการประสบความสำเร็จในการเปิดเวดดิ้งคอมเพล็กซ์ของนาง ไม่ว่าจะเป็นฝีมือในการตัดเย็บชุดเจ้าสาว ฝีมือการทำอาหารและเครื่องดื่ม หรือฝีมือในการจัดแต่งดอกไม้ที่ไม่เหมือนใคร แถมบริษัทนางยังสามารถรับจัดงานแต่งงานได้พร้อมๆกันทีเดียว 200-300 คู่ในวันเดียว หรือขนาดดาราฮอลลีวู้ดหรือคนดังระดับโลกก็ยังต้องให้นางเอกเป็นออร์แกไนเซอร์งานแต่งให้ ทั้งๆที่ในความเป็นจริง ไม่มีออร์แกไนเซอร์คนไหนจะทำเองทุกอย่างได้หมดในทุกเรื่อง ส่วนใหญ่ outsource ให้บริษัทข้างนอกมาช่วยทั้งนั้น (จากประสบการณ์ตรงที่ทำงานในแวดวงนี้) เพราะไม่งั้นคงมีคนถูกหามส่งรพ.เพราะเหนื่อยจนขาดออกซิเจนอย่างแรง ถึงแม้นักเขียนจะบอกว่าเรื่องนี้เป็นเรื่องที่เขียนสบายๆแบบไม่ต้องทำการบ้านเยอะเท่าเรื่องอิงประวัติศาสตร์เรื่องอื่นๆ แต่แบ๊คกราวด์อาชีพของตัวละคร เราว่าก็น่าจะทำให้ภาพดูใกล้เคียงความเป็นจริงได้มากกว่านี้ซักนิด คือเราว่าโทนและพล็อตดูขัดแย้งกันไปหน่อย หากจะเล่าในเชิงเกินจริงขนาดนี้ (ไม่ว่าจะเรื่องที่นางเอกมุ่งมั่นจะต้องเป็นเจ้าสาวให้ได้ หรือในเชิงที่นางเก่งสารพัดและทำเองมันทุกอย่างในงานออร์แกไนซ์ของนาง) พล็อตก็ไม่ควรไปในทิศทางซีเรียสแบบที่เป็นอยู่นี้เท่าไหร่
August 6, 2016
กรี๊ดดดดดดดดดดดด
อาปูรณ์ หล่อเริ่ดที่สุดในสามโลกค่ะ
เรื่องนี้ตอนแรกเลือกขึ้นมาเพราะเห็นเนื้อหาว่านางเอกอยากแต่งงานแต่ตื่นมาอยู่ในร่างคนอื่นที่กำลังจะแต่งงาน ก็เลยคิดว่าพลอตน่าจะคล้ายๆ นิยายเรื่องหนึ่งที่เคยอ่าน ก็น่าสนใจดี แต่พอเริ่มอ่านนี่ไม่ใช่เลย เป็นอะไรที่ลึกซึ้ง ซับซ้อน และเกินคาด ทั้งๆ ที่ชื่อเรื่องดูจะหวานแหววแท้ๆ แหม แต่ก็ไม่ใช่ไม่หวาน แต่แค่มันมีปมเยอะกว่าที่คิด และเป็นเรื่องที่เน้นไปทางครอบครัว ปมทิฐิที่มากจนทำร้ายคนอื่น
อ่านแล้วแม้จะรู้สึกว่าแรกๆ การดำเนินเรื่องจะอืดไปบ้าง แต่ก็ทิ้งข้อมูลให้คนอ่านได้ระแคะระคายอ่านตาม เหมือนช่วงแรกๆ จะเล่าความเป็นมาถึงความฝันที่นางเอกอยากแต่งงานมากกก แต่เน้นจนบ่อยไป ทั้งๆ ที่คนอ่านยังไม่รู้เลยว่าใครเป็นพระเอก! นี่ชั้นควรจะเชียร์ใคร แหม่ บางทีเราก็กลัวเชียร์ผิดคนนะ ดีนะที่ให้เราเริ่มระแคะระคายเรื่องอาปูรณ์ไว���ได้
เรื่องของภาษาสำนวนก็ดีมากๆ ค่ะ ไหลลื่น แต่หงุดหงิดตรงที่ทำไมต้องใช้คำว่า "เถิด" แทน "เถอะ" ในประโยคคำพูด อ่านแล้วมันขัดๆ โดยเฉพาะเวลาตัวละครพูดด้วยอารมณ์โกรธ พอเป็นคำว่า "เถิด" แล้วมันดูไม่ใช่อ่ะ "ให้ตายเถิด"
เอิ่มมม มันไม่ใช่นะคะ เถิดมันน่าจะใช้กับอารมณ์ย้อนยุค "ช่างเถิดหนา" อะไรอย่างนี้ เอาเป็นว่ามีแค่ตรงนี้แหละค่ะที่ขัดหูขัดตา แต่นอกนั้นลื่นปรี๊ดค่ะ อารมณ์นี่เต็มมาก บิลด์ดีมาก และต้องบิลด์ยาวเพราะนางเอกต้องเริ่มจากเกลียดมาเป็นรัก ส่วนพระเอกก็สามารถเขียนให้คนอ่านค่อยๆ รับรู้ถึงความรักอันสุดแสนจะน่าอิจฉานางเอกได้ดีมากๆ ค่ะ แถมสร้างปมให้เราอยากรู้เรื่องของอาปูรณ์ได้จนจบเรื่อง ลุ้นจริงๆ คาแรกเตอร์ของตัวละครคงที่และเข้มข้นชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ ตอนที่อาปูรณ์เจอนางเอกนอนอยู่บนเตียงโรงพยาบาลนี่น้ำตาเล็ดเลย
เรื่องนี้เป็นเรื่องแรกที่อ่านเกี่ยวกับรักรันทดของพระเอกนี่น่าสงสารจริงๆ ปกติมักจะเป็นนางเอกที่รักรันทโ แต่นอกจากคุณชายปวรรุจแล้วก็มีอาปูรณ์นี่แหละที่น่าสงสาร น่าสงสารกว่าชายรุจอีก เพราะย่าพริ้มร้ายและแรงกว่าย่าอ่อนประมาณพันเท่า อ่านไปก็ปวดใจแทน น้ำตาไหลเป็นพักๆ
แต่อาปูรณ์ของอิชั้นน่ารักมากฮ้าาาา โอยละลายจริงๆ ยิ่งกว่าองค์จิตรเสน แม้ความอบอุ่นจะได้พอกันก็เถอะ ให้ตาย! ผู้ชายแนววรรณวรรธน์นี่มันโดนจริงๆ ทั้งองค์จิตรเสน ชอบที่อาปูรณ์เป็นคนที่ควบคุมตัวเองได้ดีมาก หลายประโยคของเค้าก็นำไปใช้เตือนใจได้ ดูเป็นคนที่ใช้ชีวิตรอบคอบและฉลาดมากๆ คือเป็นตัวละครที่มีมิติ มีหลากหลายมุมมอง มีผิดพลาดแต่เอามาสร้างตัวเอง เป็นตัวละครที่อ่านแล้วรู้สึกรักอ่ะ จิงๆ
ตอนนี้ชอบนามปากกานี้มากๆ แล้วค่ะ อยากจะซื้อมาเก็บไว้ แต่ติดที่ว่าเราไม่ค่อยอ่านแนวทะเลทราย เลยผ่านๆ เรื่องแนวนั้นไปก่อน หวังว่าผู้เขียนจะมีงานแนวนี้ออกมาอีกนะคะ
ขอบคุณจริงๆ ที่เขียนงานให้คนอ่านได้เพลิดเพลิน
อ้อ จริงๆ อยากให้ทางสนพ. รวมเล่มใหญ่ไปเลยนะคะ ไม่ต้องแบ่งเป็นสองเลม เวลาอ่านจะได้ไม่ต้องรู้สึกเหมือนพักครึ่งอ่านได้ลื่นปรี๊ดอ่ะค่ะ
อาปูรณ์ หล่อเริ่ดที่สุดในสามโลกค่ะ
เรื่องนี้ตอนแรกเลือกขึ้นมาเพราะเห็นเนื้อหาว่านางเอกอยากแต่งงานแต่ตื่นมาอยู่ในร่างคนอื่นที่กำลังจะแต่งงาน ก็เลยคิดว่าพลอตน่าจะคล้ายๆ นิยายเรื่องหนึ่งที่เคยอ่าน ก็น่าสนใจดี แต่พอเริ่มอ่านนี่ไม่ใช่เลย เป็นอะไรที่ลึกซึ้ง ซับซ้อน และเกินคาด ทั้งๆ ที่ชื่อเรื่องดูจะหวานแหววแท้ๆ แหม แต่ก็ไม่ใช่ไม่หวาน แต่แค่มันมีปมเยอะกว่าที่คิด และเป็นเรื่องที่เน้นไปทางครอบครัว ปมทิฐิที่มากจนทำร้ายคนอื่น
อ่านแล้วแม้จะรู้สึกว่าแรกๆ การดำเนินเรื่องจะอืดไปบ้าง แต่ก็ทิ้งข้อมูลให้คนอ่านได้ระแคะระคายอ่านตาม เหมือนช่วงแรกๆ จะเล่าความเป็นมาถึงความฝันที่นางเอกอยากแต่งงานมากกก แต่เน้นจนบ่อยไป ทั้งๆ ที่คนอ่านยังไม่รู้เลยว่าใครเป็นพระเอก! นี่ชั้นควรจะเชียร์ใคร แหม่ บางทีเราก็กลัวเชียร์ผิดคนนะ ดีนะที่ให้เราเริ่มระแคะระคายเรื่องอาปูรณ์ไว���ได้
เรื่องของภาษาสำนวนก็ดีมากๆ ค่ะ ไหลลื่น แต่หงุดหงิดตรงที่ทำไมต้องใช้คำว่า "เถิด" แทน "เถอะ" ในประโยคคำพูด อ่านแล้วมันขัดๆ โดยเฉพาะเวลาตัวละครพูดด้วยอารมณ์โกรธ พอเป็นคำว่า "เถิด" แล้วมันดูไม่ใช่อ่ะ "ให้ตายเถิด"
เอิ่มมม มันไม่ใช่นะคะ เถิดมันน่าจะใช้กับอารมณ์ย้อนยุค "ช่างเถิดหนา" อะไรอย่างนี้ เอาเป็นว่ามีแค่ตรงนี้แหละค่ะที่ขัดหูขัดตา แต่นอกนั้นลื่นปรี๊ดค่ะ อารมณ์นี่เต็มมาก บิลด์ดีมาก และต้องบิลด์ยาวเพราะนางเอกต้องเริ่มจากเกลียดมาเป็นรัก ส่วนพระเอกก็สามารถเขียนให้คนอ่านค่อยๆ รับรู้ถึงความรักอันสุดแสนจะน่าอิจฉานางเอกได้ดีมากๆ ค่ะ แถมสร้างปมให้เราอยากรู้เรื่องของอาปูรณ์ได้จนจบเรื่อง ลุ้นจริงๆ คาแรกเตอร์ของตัวละครคงที่และเข้มข้นชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ ตอนที่อาปูรณ์เจอนางเอกนอนอยู่บนเตียงโรงพยาบาลนี่น้ำตาเล็ดเลย
เรื่องนี้เป็นเรื่องแรกที่อ่านเกี่ยวกับรักรันทดของพระเอกนี่น่าสงสารจริงๆ ปกติมักจะเป็นนางเอกที่รักรันทโ แต่นอกจากคุณชายปวรรุจแล้วก็มีอาปูรณ์นี่แหละที่น่าสงสาร น่าสงสารกว่าชายรุจอีก เพราะย่าพริ้มร้ายและแรงกว่าย่าอ่อนประมาณพันเท่า อ่านไปก็ปวดใจแทน น้ำตาไหลเป็นพักๆ
แต่อาปูรณ์ของอิชั้นน่ารักมากฮ้าาาา โอยละลายจริงๆ ยิ่งกว่าองค์จิตรเสน แม้ความอบอุ่นจะได้พอกันก็เถอะ ให้ตาย! ผู้ชายแนววรรณวรรธน์นี่มันโดนจริงๆ ทั้งองค์จิตรเสน ชอบที่อาปูรณ์เป็นคนที่ควบคุมตัวเองได้ดีมาก หลายประโยคของเค้าก็นำไปใช้เตือนใจได้ ดูเป็นคนที่ใช้ชีวิตรอบคอบและฉลาดมากๆ คือเป็นตัวละครที่มีมิติ มีหลากหลายมุมมอง มีผิดพลาดแต่เอามาสร้างตัวเอง เป็นตัวละครที่อ่านแล้วรู้สึกรักอ่ะ จิงๆ
ตอนนี้ชอบนามปากกานี้มากๆ แล้วค่ะ อยากจะซื้อมาเก็บไว้ แต่ติดที่ว่าเราไม่ค่อยอ่านแนวทะเลทราย เลยผ่านๆ เรื่องแนวนั้นไปก่อน หวังว่าผู้เขียนจะมีงานแนวนี้ออกมาอีกนะคะ
ขอบคุณจริงๆ ที่เขียนงานให้คนอ่านได้เพลิดเพลิน
อ้อ จริงๆ อยากให้ทางสนพ. รวมเล่มใหญ่ไปเลยนะคะ ไม่ต้องแบ่งเป็นสองเลม เวลาอ่านจะได้ไม่ต้องรู้สึกเหมือนพักครึ่งอ่านได้ลื่นปรี๊ดอ่ะค่ะ
April 11, 2014
ปกติชอบงานของเจ้าป้ามาก มาเล่มนี้ค่อนข้างผิดหวัง
อาจจะเพราะไม่ใช่แนวเท่าไหร่ อ่านแล้วจึงไม่อิน
อ่านแล้วค่อนข้างง่วงนอนนิดๆ วางแล้วถึงจะหยิบมาอ่านต่อได้
อาจจะเพราะไม่ใช่แนวเท่าไหร่ อ่านแล้วจึงไม่อิน
อ่านแล้วค่อนข้างง่วงนอนนิดๆ วางแล้วถึงจะหยิบมาอ่านต่อได้
April 18, 2018
สนุกดีค่ะ พระเอกหลงรักนางเอกมานานมาก แต่นางเอกมีคู่หมั้นอยู่แล้ว สุดท้ายเหตุให้ได้มารักกันค่ะ
November 23, 2014
รวม ๆ ชอบค่ะ
ส่วนตัวชอบงานคุณวรรณวรรธน์มาตลอดนะคะ ไม่ผิดหวัง
เราชอบความชัดเจนของคาแรกเตอร์ตัวละครทุกตัว
อ่านแล้วเห็นภาพ อ่านไปค่อย ๆ เก็บรายละเอียด
ยิ่งเข้าใจความคิด การกระทำของตัวละครแต่ละตัว
บางครั้งนิสัยคุณยายพริ้ม วีว่าจะงี่เง่าน่ารำคาญ
แต่นั่นมันก็ใช่ละ ไม่ทำแบบนี้ก็ไม่ใช่คุณพริ้ม ยายวีว่าแน่ ๆ
เล่มแรกดราม่ามาก ชอบมาก รักอาปูรณ์มาก
อยากวิ่งเข้าไปกอด อยากไปให้กำลังใจ
คนอะไรจะอดทน จะแสนดีขนาดนี้
ชอบที่คนเขียนวางปูรณ์ ให้มีคาแรกเตอร์แบบนี้จัง
มันดูเป็นไปไม่ได้ ที่คนเก่งมาก ๆ จะเลือกทางเดินที่สบายกว่านี้ก็ได้
แต่ก็ไม่ อดทน ก้มหน้า ยอมทำทุกอย่างด้วยความกตัญญู
มันดูขัดแย้งในตัวเองนะ แต่อ่านแล้วก็เข้าใจหัวใจปูรณ์
ว่าความดีที่ตั้งใจทำมาทั้งหมด เพื่ออะไร และเพื่อใคร
เล่มสองมีความเหนือจริงเข้ามาละ คือไม่เคยอ่านรีวิว โดนสปอยมาก่อน
ว่าจะวิญญาณเจ้าสัว มีสลับวิญญาณ ประมาณนี้
ตอนแรกนึกว่าวีว่าจะแค่สื่อกับเจ้าสัวได้ แต่ไม่ใช่ 555
ส่วนตัวไม่ได้อินกับความฝันของวีว่าที่อยากเป็นเจ้าสาวสักครั้งเท่าไหร่นะ
มาอินกับอาปูร์ ที่อยากทำความฝันของวีว่าให้เป็นจริงมากกว่า
อินกับการที่คุณพริ้มยอมรับทุกอย่างอย่างที่มันควรจะเป็นมานานแล้ว
ช่วงท้ายเรื่องเสียน้ำตาเพราะครอบครัวคุณพริ้มกันเลยทีเดียว
สุดท้ายคือชอบวีว่ากับประโยคประกาศแสดงความเป็นเจ้าของคุณปูรณ์ วรรณดำรง
โอ๊ย ได้ใจเจ๊มาก 55
ส่วนตัวชอบงานคุณวรรณวรรธน์มาตลอดนะคะ ไม่ผิดหวัง
เราชอบความชัดเจนของคาแรกเตอร์ตัวละครทุกตัว
อ่านแล้วเห็นภาพ อ่านไปค่อย ๆ เก็บรายละเอียด
ยิ่งเข้าใจความคิด การกระทำของตัวละครแต่ละตัว
บางครั้งนิสัยคุณยายพริ้ม วีว่าจะงี่เง่าน่ารำคาญ
แต่นั่นมันก็ใช่ละ ไม่ทำแบบนี้ก็ไม่ใช่คุณพริ้ม ยายวีว่าแน่ ๆ
เล่มแรกดราม่ามาก ชอบมาก รักอาปูรณ์มาก
อยากวิ่งเข้าไปกอด อยากไปให้กำลังใจ
คนอะไรจะอดทน จะแสนดีขนาดนี้
ชอบที่คนเขียนวางปูรณ์ ให้มีคาแรกเตอร์แบบนี้จัง
มันดูเป็นไปไม่ได้ ที่คนเก่งมาก ๆ จะเลือกทางเดินที่สบายกว่านี้ก็ได้
แต่ก็ไม่ อดทน ก้มหน้า ยอมทำทุกอย่างด้วยความกตัญญู
มันดูขัดแย้งในตัวเองนะ แต่อ่านแล้วก็เข้าใจหัวใจปูรณ์
ว่าความดีที่ตั้งใจทำมาทั้งหมด เพื่ออะไร และเพื่อใคร
เล่มสองมีความเหนือจริงเข้ามาละ คือไม่เคยอ่านรีวิว โดนสปอยมาก่อน
ว่าจะวิญญาณเจ้าสัว มีสลับวิญญาณ ประมาณนี้
ตอนแรกนึกว่าวีว่าจะแค่สื่อกับเจ้าสัวได้ แต่ไม่ใช่ 555
ส่วนตัวไม่ได้อินกับความฝันของวีว่าที่อยากเป็นเจ้าสาวสักครั้งเท่าไหร่นะ
มาอินกับอาปูร์ ที่อยากทำความฝันของวีว่าให้เป็นจริงมากกว่า
อินกับการที่คุณพริ้มยอมรับทุกอย่างอย่างที่มันควรจะเป็นมานานแล้ว
ช่วงท้ายเรื่องเสียน้ำตาเพราะครอบครัวคุณพริ้มกันเลยทีเดียว
สุดท้ายคือชอบวีว่ากับประโยคประกาศแสดงความเป็นเจ้าของคุณปูรณ์ วรรณดำรง
โอ๊ย ได้ใจเจ๊มาก 55
This entire review has been hidden because of spoilers.
September 22, 2013
ประทับใจจนหาคำมาบรรยายได้ลำบากมากๆคะ
บางทีความฝัน ถ้ามีคนคอยสนับสนุนคอยช่วยสานฝันก็จะเป็นเรื่องที่ดีไม่น้อย
อย่างความฝันของนางเอกเนี่ยก็คืออยากเป็นเจ้าสาว อยากแต่งงาน แต่บางทีลืมคิดไปว่าการแต่งงานเกิดขึ้นเพื่ออะไร แล้วสิ่งที่สำคัญกว่าการเป็นเจ้าสาวคือ คนที่อยู่ข้างๆพร้อมจะก้าวไปด้วยกันหลังงานแต่งงาน
ถ้าหากว่ามีความฝัน แล้วอยากจะทำให้ฝันนั้นใกล้เข้ามา
ถ้าหากมีคำถาม แล้วต้องการคำตอบ
หนังสือเล่มนี้ช่วยได้จริงๆคะ:)
บางทีความฝัน ถ้ามีคนคอยสนับสนุนคอยช่วยสานฝันก็จะเป็นเรื่องที่ดีไม่น้อย
อย่างความฝันของนางเอกเนี่ยก็คืออยากเป็นเจ้าสาว อยากแต่งงาน แต่บางทีลืมคิดไปว่าการแต่งงานเกิดขึ้นเพื่ออะไร แล้วสิ่งที่สำคัญกว่าการเป็นเจ้าสาวคือ คนที่อยู่ข้างๆพร้อมจะก้าวไปด้วยกันหลังงานแต่งงาน
ถ้าหากว่ามีความฝัน แล้วอยากจะทำให้ฝันนั้นใกล้เข้ามา
ถ้าหากมีคำถาม แล้วต้องการคำตอบ
หนังสือเล่มนี้ช่วยได้จริงๆคะ:)
May 16, 2016
เป็นนิยายที่อบอุ่นละมุนละไมดีนัก อ่านแล้วรู้สึกอิ่มเอิบไปกับมัน ไม่ได้รู้สึกหนักหน่วงอะไรสบายๆ เวลาอ่าน แต่กลับทำให้เราอมยิ้มและเอาใจช่วยไปกับตัวละครในเรื่องนี้
เนื้อเรื่องก็แทบไม่มีอะไรมาก แค่ผู้หญิงคนหนึ่งที่อยากทำตามฝันให้สำเร็จ แต่มันก็ทำให้อยากพลิกอ่านหน้าต่อไปเรื่อยๆ อ่านได้เพลินดี
อ่านจบยังรู้สึกดีและกรุ่นๆ อยู่ในใจ
รู้สึกดีใจไปกับอาปูรณ์ที่ในที่สุด เขาก็สมหวังเสียที
เนื้อเรื่องก็แทบไม่มีอะไรมาก แค่ผู้หญิงคนหนึ่งที่อยากทำตามฝันให้สำเร็จ แต่มันก็ทำให้อยากพลิกอ่านหน้าต่อไปเรื่อยๆ อ่านได้เพลินดี
อ่านจบยังรู้สึกดีและกรุ่นๆ อยู่ในใจ
รู้สึกดีใจไปกับอาปูรณ์ที่ในที่สุด เขาก็สมหวังเสียที
August 31, 2015
อยากอ่านแต่ทำไม่เป็นค่ะ!!! พี่ๆๆ ช่วยสอนได้ไหมค่ะ
December 22, 2015
เสียดายพล็อตเรื่องนี้นะคะ ถ้าทำให้กระชับกว่านี้ ตัวละครจับต้องได้จริงมากกว่านี้ น่าจะสนุกขึ้น อ่านนานมากค่ะกว่าจะจบ
September 12, 2015
Very good
April 20, 2016
อ่านได้เพลินๆนะคะ แต่พอถึงเล่มสอง ออกคนละแนวกับเล่มหนึ่งเลย แต่ก็เพลินดีค่ะ ไม่ได้มีบทหวามหวานมาก สะอาดดีค่ะ
Want to read
September 12, 2015สนุกๆๆๆ
Displaying 1 - 14 of 14 reviews