Dit boek neemt alle indianenverhalen over onderwijs onder de loep en weerlegt ze stuk voor stuk op basis van recent onderzoek. Onderwijs is als het weer: iedereen praat erover, iedereen denkt er veel over te weten. We hebben er allemaal een mening over omdat we allemaal betrokken zijn. Jongens zijn slimmer dan meisjes gaat de hardnekkige clichés over leren, technologie in de klas, neurologie en onderwijsbeleid te lijf!
Zo sneuvelen in dit boek onder andere leerstijlen, blijken jongens niet beter in wiskunde en blijken baby's niet slimmer te worden van klassieke muziek.
Snelle blik op 30+ onderwijs’wetmatigheden’ . Zijn ze waar of niet? Heel praktisch voor docenten om snel weer op de hoogte te zijn en vooral kritisch te blijven!
Met het lezen van dit boek heb ik afscheid moeten nemen van een aantal zaken die ik in mijn leven geleerd heb, zoals de leerstijlen en hoe je een goede brainstorm uitvoert. Fijn waren ook de artikelen over het gebruik van ICT in het onderwijs. Verbijsterd was ik bij het stuk over klassengrootte. Een kleine klas bestond uit 16 leerlingen en een normale klas uit 22-25 leerlingen. Bij deze definitie heb ik dus alleen naar abnormale klassen. Zittenblijven is niet goed, interventie is beter. Maar wat die interventie voor mij als mentor inhoudt, zegt het boek niet. Hoe hoger het opleidingsniveau, hoe minder vrouwelijke docenten. Waarom? Het boek geeft geen antwoord, gelukkig maakt het niets uit. Heel vervelend aan dit boek vond ik de opmaak. Witte letters op een oranje achtergrond leest bijzonder onprettig. En de toon van de schrijvers ging mij ook meer en meer tegenstaan. Van mij mag het wat zakelijker. Vandaar de drie sterren.
Zeer vlot leesbare update voor iedere leraar. Uniek in de manier waarop een vrij uitvoerige hoeveelheid recent wetenschappelijk onderzoek toegankelijk wordt uitgestald. De auteurs vinden een indrukwekkend compromis tussen ongecompliceerd en boeiend vertellen en wetenschappelijke volledigheid.
In de afwerking van het boek is er nog ruimte voor verbetering, wat jammer is in een 'herziene' editie. Vooral naar het einde duiken slordigheden en onnodige uitwijdingen op.
Hoewel wetenschappelijk gezien dit boek al wat ouder is, geeft het boek zelf ook al aan: onderwijs is traag. Dat maakt de mythes nog altijd actueel (al is er mogelijk her en der al wel weer nieuw onderzoek bekend). Leest vlot en is interessant, met kwalitatief echt voldoende onderbouwing. De stijl sprak me niet altijd aan, daardoor neigde ik meer naar 3,5 sterren. De checklist aan het einde is echter dusdanig relevant, dat ik zeker weet dat ik die er nog eens bij ga pakken. 4 sterren.
Leuk boek voor wie meer wil weten over de wetenschap achter bepaalde stellingen in het onderwijs en of deze waar zijn of niet. Ik vond niet alle mythes even interessant (soms waren het ook gewoon stellingen in plaats van mythes), maar er zaten wel degelijk boeiende inzichten tussen. Aan te raden aan iedereen die iets met onderwijs doet.
Schadelijke praktijken door mythevorming: boe! Maar echt evidence-based werken in het onderwijs: moeilijk, moeilijk, moeilijk. Zet maar eens een goed onderzoek op ...
In de tussentijd moeten we het toch met (goede) verhalen doen.
Van de ene kant spoort het aan om kritisch te zijn over de vele mythes en uitspraken in het onderwijs, maar van de andere kant worden deze mythes wel te kort door de bocht besproken in dit boek. Daardoor is de leesbaarheid wel vrij hoog
Zet je weer met beide benen op de grond - veel klinkt aannemelijk van de mythes die je oploopt, de Bruyckere leert je om alert te zijn op 'wat men zegt en geloofd'.
In dit boekje worden heel wat mythes over onderwijs besproken en onderuit gehaald of genuanceerd. Het is een mooie inleiding in de nieuwste inzichten ivm. onderwijs en onderwijsbeleid. Het uitgangspunt is steeds het leren en het leerproces van de leerlingen zelf.
Dit zou verplichte kost moeten zijn voor iedereen die bezig is met onderwijsbeleid, gaande van de minister, tot schooldirecties en individuele leraren. Ook binnen de lerarenopleiding zou het zeker aan bod mogen komen. Ik zie toch heel wat mythes die daar in stand worden gehouden en klakkeloos worden doorgegeven aan nog maar eens een generatie leraren.
De vele literatuurverwijzingen maken het mogelijk om zelf op zoek te gaan naar het onderzoek en om bepaalde aspecten zelf verder na te gaan.
Ondanks dat het wetenschappelijk goed onderbouwd is, is het zeer vlot leesbaar en soms zelfs (licht) humoristisch. Je kan het bij wijze van spreken op een zondagnamiddag uitlezen. Anderzijds is het een goed idee om over sommige stellingen wat dieper na te denken en om de eigen onderwijspraktijk eraan af te toetsen.