ذبیحالله منصوری (۱۲۷۴–۱۳۶۵) روزنامهنگار و مترجم ایرانی بود.
آثار ترجمهٔ وی به دلیل اقتباس از منابع دیگر و تغییر و افزایش متن اثر (در قیاس با متن زبان اصلی) مشهور است.
او با نام اصلی «ذبیح الله حکیم الهی دشتی» در سال ۱۲۷۴ش دیده به جهان گشود.
ذبیح الله منصوری دارای تحصیلات قدیمه بود و خدمت مطبوعاتی خود را از سال ۱۲۹۲ آغاز نمود. منصوری طی ۷۰ سال روزنامه نویسی خویش بامجلات و مطبوعات بسیاری همکاری نمود از جمله: کوشش ، اطلاعات ، ایران ما، داد، ترقی، تهران مصور، روشنفکر و سپید و سیاه. عمده کارهای او در مجله هفتگی خواندنیها منتشر میشد.
وی در طول عمر خود به کشورهایی نظیر هند، شوروی و چندین کشور اروپایی سفر نمود.
در ترجمهٔ آثار به جای وفادار ماندن به متن کتاب به زبان اصلی، تغییرات و اضافات بسیاری را در متن اصلی اعمال کردهاست. بعضی منتقدان کتابهای ادبی و تاریخی این صفت وی را نکوهیده و خلاف نظریهٔ «وفاداری به متن در ترجمه» میشمارند [۱:] در حالی که استقبال خوانندگان عام از آثار او چشمگیر بودهاست و این آثار به احتمال، پرخوانندهترین رمانهای تاریخی به زبان فارسی هستند. وی آثار بسیاری را ترجمه کرده (حدود ۱۴۰۰ اثر) که حتی ذکر نام آنها هم کاری دشوار است.
ذبیح الله منصوری متاهل و صاحب دو فرزند بود. او در ۱۹ خرداد ماه ۱۳۶۵ش در بیمارستان شریعتی درگذشت
این کتاب نشانگر همیت و مردانگی ایرانیان در طول تاریخ است . چه موقع پیروزی و چه موقع شکست . و مصداق شعر فردوسی است که می گوید : دریغ است ایران که ویران شود کنام پلنگان و شیران شود . کاش تا روزگار باقی ایرانیان همواره مظهر اخلاق و فضایل نیکو و انسانیت باقی بمانند
در پایان بایست یاداوری کرد این کتاب نیز مانند دیگر کتب تاریخی است با تمام حب و بغض ها و واقعیات و اوهام که تفکر در باب مطالب تمام کتب تاریخی به عهده خواننده خواهد بود .
a historical book that shows u the right side of history of the two great wars of 2 great king : first shah esmaeil (safavid empire)and then khashair shah and the true story of 300 spartans movie!!!! which was confirmed by the greek as well!
Many of Iranian are familiar with the Iran-Ottoman war in the Chaldoran. The incompetency of Ghajar kings is pronounced in Iran. However, the book displays the valorous of a Ghajar prince and his followers. The people who passed their lives for their mother land. The book entirely discusses the nationalism of Iranian in that time and their brevity and sacrificing. Mr. Mansouri made it more heroic than the original version, I suppose.
خیلی داستان زیبا بود . در ابتدای داستان ایرانیان در مضیقه و دشمنانشان پر قدرت بود و در نیمه دوم کتاب ایرانیان در قدرت و یونانیان در مضیقه نیرو بودند . در بعضی از قسمت های داستان آدم واقعا ناراحت می شد که چه گوهر هایی در جنگ از دست رفته اند و اگر آنها می ماندند چه می شد . این برای تمام دنیا است نه فقط ایران .
This entire review has been hidden because of spoilers.
زمان مطالعه دائماً شگفت زده میشدم که نویسندگان چطور به این مقدار از جزئیات اشراف پیدا کردن! مدتها بعد متوجه شدم زاده ذهن ذبیح الله منصوری عزیز بوده. تصویرسازیهای کتاب عالی هست و آدم رو به وجد میاره حتی با علم به اینکه داستان تاریخی نباشه!
کتاب سرگذشت دو جنگ مهم در طول تاریخ ایران رو روایت میکنه و به روند داستانی بشدت زیبایی داره پیشنهاد میکنم اگه به تاریخ کشورتون اهمیت میدید و دوست دارید درباره دوجنگی که متأسفانه با رشادت جنگیدیم ولی شکست خوردیم مطالعه داشته باشید این کتاب رو بخونید
This entire review has been hidden because of spoilers.
The author of the book (the Greco-War section) was John Burke not John Bark! Anyway, the title of his book in English is: "The Lion of Sparta". In 1962 Cinemascope film turned his book into a screenplay and renamed it: "The 300 Spartans".
Agree with the one in Chaaldoraan. But to be fair, that particular battle in Greece (Thermopylae) was a Greek shaah-jang (whatever that is.) See 300 :-)
كتابي كه ادم حس وطن پرستي و جوانمردي رو ميبينه. افتخار ميكنم كه چه مرداني بر اين سرزمين حكومت ميكردند و افسوس كه خيلي ها اطلاعاتي از اين بزرگ مردان ندارند