من یک نظری درمورد این کتاب دارم که شاید خیلی هم از نظر منطقی قوی نباشه اما به عنوان دانشآموزی که به تازگی ها توی این محیط ها قرار داشتم به چشم این مسائلی رو که میگم دیدم این کتاب اولین چهارگانه از کتاب های ادبیات دبیرستان هست و برای اولین توی کتاب درسی به شاهنامه و رستم اشاره میشه. ما با داستان رستم و سهراب با شخصیت رستم آشنا میشم. کسی که بسیار وطنش رو دوست داره و هیچ چیزی نمیتونه بر این حس میهندوستیش غلبه کنه تا جایی که حتی پسر خودش را هر چند به اشتباه ولی در راه وطن میکشه و فدا میکنه.اما دید دانشآموزی 14-15 ساله خیلی متفاوت هست. من خودم یادم هست که سر کلاس خیلی از بچه ها از آموزگار میپرسیدن : آقا این رستم که نامردی کرد. آقا عجب کلک بازی هست این رستم. عجب بی مهر و محبتی هست... شک کرد پسرشه ...باید میگفت من رستمم . تصویری که کتاب از رستم،قهرمان ملی داستان ما،تو ذهن دانشآموز میسازه آدمی حیلهگر و نیرنگباز هست و این تصویر تا سه سال آینده تو ذهن بچه ها خواهد موند. به نظرم بهتر بود برای سال اول نبرد رستم با اشکبوس یا حتی اسفندیار استفاده میکردند تا به جای یک آدم دغلباز یک چهره ملی از رستم برای دانشآموز درست کنن
سه ستاره دادم چونکه چنتا مطلب به نظرم اومد که با ریویو قبلیم فرق داشت. اول اینکه این مطالب مناسب سن ما در اول دبیرستان بود؟ دوم اینکه بیست و سه تا درس داره که راحت ۱۰-۱۲ تاش دریوریه! متوجه هستم که ادبیات بعد انقلاب، معاصر و در وصف و تمجید اسلام و اولیاش ممکنه برای بعضیا لازم به نظر بیاد ولی به نظر من درسای خیییلی خییییلی مهمتری توی ادبیات فارسی قدیمی هست که واقعن یه نوک کوچیک بهش زدن یا کلن فاکتورشون گرفتن. روند کتاب کاملن نزولیه