Το Μόνο τα όνειρά μου συνεχίζουν, είναι μια συλλογή από πενήντα εννέα ποιήματα χαϊκού του μεγαλύτερου ποιητή της Ιαπωνίας. Μαζί με μια σύντομη βιογραφία του ποιητή και ένα μικρό, μα πολύ κατατοπιστικό κείμενο, για την ιαπωνική ποίηση, το βιβλιο αυτό αποτελεί μια ολοκληρωμένη παρουσίαση του έργου του Ματσούο Μπασό.
Known Japanese poet Matsuo Basho composed haiku, infused with the spirit of Zen.
The renowned Matsuo Bashō (松尾 芭蕉) during his lifetime of the period of Edo worked in the collaborative haikai no renga form; people today recognize this most famous brief and clear master.
O κόσμος είναι αυτός που είναι, και η άμεση παρατήρηση του γίνεται για τον Μπασό ποιητικό γεγονός. Εφόσον αυτό που συμβαίνει δεν απαιτεί ερμηνεία - μονάχα την ενεργοποίηση της προσοχής- δεκαεπτά συλλαβές είναι αρκετές.
Ο Μπασό αφήνει τις λέξεις να πετάξουν μακριά κι αυτές επιστρέφουν ελεύθερα πίσω σ΄αυτόν. Ένας κόσμος που περιέχεται σε μία ανάσα.
- Η θάλασσα σκοτείνιασε. Η φωνή της αγριόπαπιας ασπρίζει ανεπαίσθητα.
Λεπτότητα σα χάδι μαχαιριού, ποιητική αναδιοργάνωση της καθημερινής ζωής, συμπύκνωση του νοήματος σαν απαλό σύννεφο. Η μεταφορά στο Basho δεν είναι σχήμα λόγου, αλλά τρόπος θέασης όλου του βίου, ώστε όλα τα ίχνη στην άμμο που αφήνει κάθε μικρή μέρα της ποιητικής μας κατοίκησης στον κόσμο να αποτυπώνεται φευγαλέα μέσα στο ρυθμό των στίχων που μόλις γραφτούν, ήδη πετούν μακριά.
Η πυκνότητα και η αφαίρεση του ποιητικού λόγου εκφρασμένου σε λίγες γραμμές, όχι ως απόσταγμα σοφίας αλλά ως αποτύπωση μίας εικόνας. Μία κίνηση, ένας ήχος, η μετάβαση από μία κατάσταση σε μία άλλη που αντανακλά την προσπάθεια του ανθρώπου να εναρμονιστεί με το περιβάλλον του, είτε συμμετέχοντας σε αυτή είτε παρατηρώντας την. Μπορείτε να τελειώσετε το βιβλιαράκι σε ένα τέταρτο, αλλά δεν θα το κάνετε. Όπως τρώει κανείς ένα γλυκό και στέκεται χαμογελώντας, μασουλώντας αργά για χαθεί η γλύκα όσο το δυνατόν πιο αργά, έτσι θα στέκεστε πάνω από κάθε χαϊκού του μεγάλου Μπασό. Η απόλαυση εδώ είναι η περισυλλογή και o στοχασμός πάνω από τις τρεις λιτές γραμμές αυτής της ιδιαίτερης ποιητικής φόρμας.
Ξεχώρισα αρκετά Χαϊκού του Μπασό. Η λιτότητα και η περιεκτικότητα είναι σίγουρα αυτά που τον εκφράζουν, αλλά και οι όμορφες εικόνες που σχηματίζει σε τρεις γραμμές!