Supernatural Stories

by William Mayne, Martin Salisbury

Presents a collection of classic and contemporary stories by such authors as Ray Bradbury, Saki, Rudyard Kipling, and Margaret Mahy, all featuring supernatural themes. Reprint.

Genres: Horror

Paperback

First published September 15, 1996

About the author

William Mayne was a British writer of children's fiction. Born in Hull, he was educated at the choir school attached to Canterbury Cathedral and his memories of that time contributed to his early books. He lived most of his life in North Yorkshire.

He was described as one of the outstanding children's authors of the 20th Century by the Oxford Companion to Children's Literature, and won the Carnegie Medal in 1957 for A Grass Rope and the Guardian Award in 1993 for Low Tide. He has written more than a hundred books, and is best known for his Choir School quartet comprising A Swarm in May, Choristers' Cake, Cathedral Wednesday and Words and Music, and his Earthfasts trilogy comprising Earthfasts, Cradlefasts and Candlefasts, an unusual evocation of the King Arthur legend.

A Swarm in May was filmed by the Children's Film Unit in 1983 and a five-part television series of Earthfasts was broadcast by the BBC in 1994.

William Mayne was imprisoned for two and a half years in 2004 after admitting to charges of child sexual abuse and was placed on the British sex offenders' register. His books were largely removed from shelves, and he died in disgrace in 2010.

Reviews

[معصومه توکلی · Rating 3 out of 5]

این ریویو را -که بعد از مدّت‌ها، اوّلین ریویوی کم‌وبیش مفصّلی است که می‌نویسم- تقدیم می‌دارم به لیلی! که مدّتی است دلش چشم به در دارد برای دیدن ریویویی از بنده‌ی حقیر! :)
هرچند دلم می‌خواست به جای این، ریویوی «گزینۀ اشعار قیصر امین‌پور» را به او تقدیم کنم...
امّا بعد:
دو جلد پیشین این مجموعه را بیش‌تر دوست داشتم. قصّه‌ها خاص‌تر و متنوّع‌تر بودند. ترجمه البتّه مثل همیشه عالی بود که امیرمهدی حقیقت -به قول میرزا- از نیکان روزگار است...
و حالا برای اوّلین بار قصد دارم کاری را بکنم که رعنا و آرمینا همیشه و نرگس گاهی، می‌کنند. و آن ستاره دادن به کتاب به تفکیک قصّه‌هاش است:
پنجره‌ی باز: 3 روایت خوب، پایان خوب‌تر!
جادوگران طریقت: 2.5 مطمئنّاً آیین تائو را مسخره نمی‌کرد امّا من دوستش نداشتم...
زن دست‌طلا: 2 بسیار معمولی
میریام: 5 هول و هراس و استیصالش حالاحالاها از زیر پوستم نمی‌رود! نه از آن ترس‌های معمولی بود...
یک جور آواز قو: 4 حسّ مادر/راوی قصّه را و این را که یک جورهایی از اوّل قصّه می‌دانستی آخرش چه می‌شود دوست می‌داشتم. به علاوه‌ی این که قصّه‌اش موسیقی داشت (هم موسیقی داشت و هم موسیقی داشت! :) یعنی هم قهرمان‌های قصّه با پدیده‌ی موسیقی -ساختن آهنگ و نواختن ساز و خواندن آواز- درگیر بودند (مثل داستان «طاق‌نماهای سبز» که در جلد اوّل همین مجموعه بود) و هم این که خود قصّه و روایتش، یک جور موسیقی درونی داشت) و من نمی‌توانم به قصّه‌های موسیقی‌دار کم‌تر از 4 بدهم! [آیکونِ مجبور]
یک نصفه روز: 2.5 کلّیت ایده‌اش کمی تکراری بود، امّا عمراً فکر نمی‌کردم این ایده‌ی تکراری سر از داستانی با این شروع دربیاورد! +نیم ستاره برای جمله‌ی آخر!
ساعت شروع حمله: 4 خوب بود! این که بچّه‌ها بزرگ‌ترها را سرکار بگذارند همیشه عالی است! حتّی اگر این بار از روی بلاهتشان این کار را کرده باشند! :)
زن گریان: 2 انتظار را برآورده نمی‌کرد. هرچند اگر در هشت-نُه سالگی خوانده بودمش احتمالاً از آن سؤال آخر داستان خیلی خوشم می‌آمد...
کیو، کیو، کی مرده؟ : 5 خیلی خوب بود. ترکیب موفّق رخوتی جاری در سراسر قصّه (فضای یک بعدازظهر تابستانی را خیلی خوب درآورده بود: سایه‌ها می‌دانند/که چه تابستانی است...) با ترسی که از اواسط تا آخر داستان -مثل نوایی که شدّت و ضعف بیابد- هی می‌آمد و هی می‌رفت... +پایان فوق‌العاده!
این آخری اندکی فیلم «دیگران» را تداعی می‌کرد. دستِ‌کم برای من...

نکته‌ی بعدی -که می‌تواند هم‌چون «دست نهادن بر دل خونِ رعنای لایبررین» جلوه‌گر شود- این است که معلوم نیست قصّه‌های این کتاب از کدام کتاب ویلیام مین برگزیده شده‌اند. چون در آثار او کتابی با عنوان Supernatural Stories به چشم نمی‌خورد. و این باعث می‌شود که نتوان این نسخه را با نسخه‌ی اصل کمباین کرد...
و بخشی از نارضایی من هم شاید ریشه در این داشته باشد که من از عنوان Supernatural Stories انتظار دیگری دارم. انتظاری که شاید برای خودم هم چندان روشن نباشد که چیست... امّا هرچه باشد، این نیست!

پ.ن. ادای راه رفتن رعنا و آرمینا را درآوردم امّا آخرش شکل خرامیدن خودم شد ریویوم... آخیش! :)

[Stephen Hayes · Rating 2 out of 5]

Twenty-nine supernatural stories edited by William Mayne and claimed to be "hair-raising", but my hair, whats left of it, as reluctant to be raised. Some of the stories, including one by the editor, were rather anticlimactic, and my only reaction on reaching the end of some of them was "Huh?"
I thought maybe some of the stories were too subtle for me, and perhaps they were a bit above my head. But no, I found the book in the children's section of the library, so if I missed the point of some of the stories, then probably children who read it would miss the point too. But sometimes it's good to have some short stories t6o read before going to sleep, and these are OK for that. They won't keep you awake at night.

[Danielle Routh · Rating 2 out of 5]

A lackluster collection. Half of the stories don't even qualify as supernatural, which was especially disappointing. The only good stories were Capote's and Saki's. I picked this up in the YA section, but it should probably be reshelved in Juvenile Fiction based on the simplicity of most of the stories.

[Lucylyn Goense · Rating 2 out of 5]

I only got past the first two stories. I'm not sure if the dialog was meant to be campy of if it was just simple written for it's time, but the book was very dated.

Also, it was definitely NOT a young adults reader as it were shelved in my local library. It would be a very good book to read to kids under the age of about 10... 12 tops, but other than that, it really doesn't capture the attention of an older reader like myself.

I should have know by the cover ;) (and the fact that some where on it I read "illustrations by")