Ελένα Στολτς: εκτιμήτρια κοσμημάτων, τυχοδιώκτρια και ελαφρώς ανεπιθύμητη στη χώρα που τη μεγάλωσε, την Ελβετία. Περιμένοντας το διαζύγιό της, βάζει στοίχημα με μια ηλικιωμένη κοντέσα ότι θα ανακαλύψει που βρίσκεται ο κακότυχος Σφραγιδόλιθος της Γένουας.
Δήμος Μπελιές: η ωριμότητά του είναι αντιστρόφως ανάλογη της νεαρής ηλικίας του. Η Ελένα θα εισβάλει σαν σίφουνας στη ζωή του και θα ανατρέψει όλα τα δεδομένα.
Άρης Μαρδάς: ιδιοκτήτης της ομώνυμης φάρμας, γνωστός για τη γοητεία που ασκεί στο γυναικείο φύλο. Θα πέσει στα δίχτυα της Ελένα ή τα φαινόμενα απατούν;
Αρχές καλοκαιριού, κάποια χιλιόμετρα μακριά από το πολύβουο λιμάνι της Ηγουμενίτσας. Ο φάρος δεσπόζει αδιάφορος στα ανθρώπινα δράματα, ανεπηρέαστος από ένα τραγικό έγκλημα. Υπομένει απλώς τη φθορά του χρόνου ή περιμένει την επιστροφή του φύλακά του;
Τρεις εβδομάδες γεμάτες πάθη και μυστήριο, καθώς αλλεπάληλα μυστικά έρχονται στην επιφάνεια και τέσσερις οικογένειες οδηγούνται σε μια θανάσιμη σύγκρουση. Ποιος είναι τελικά ο θύτης και ποιο το θύμα; Τα γεγονότα διαδέχονται καταιγιστικά το ένα το άλλο και η Ελένα αναρωτιέται αν το στοίχημα που έβαλε ήταν τελικά με τον ίδιο το διάβολο.
Η Ευρυδίκη Αμανατίδου ζει στην Αθήνα, ακόμη κι όταν βρίσκεται στον κόσμο της μαζί με τον άλλο της εαυτό, την Ερίλια. Παρά το ότι σπούδασε νομικά, της αρέσει να παίζει με τις λέξεις, τα χαρτιά και τα μολύβια. Έργα της που έχουν εκδοθεί: «ένα καπέλο για τον καθηγητή», Δελφίνι 1993 «στη Μεσόγειο κολυμπούν παράξενοι θεοί», Βασιλείου 2006 «Σιωπηλή πέτρα», Μίνωας 2007 «Η ακριβή ανάσα του νερού», Μίνωας 2009 «Ο φύλακας στο φάρο», Μίνωας 2011 «Η Πολιτεία που δεν είχε Χριστούγεννα», Σαΐτα 2012, "Ο ήλιος που έχασε το δρόμο του", Σαΐτα 2012, "Το αεράκι και η καμινάδα", Σαΐτα 2012, "Το συναχωμένο ηφαίστειο", Σαΐτα 2013, "Μαζί", (συλλογή διηγημάτων μαζί με τον Γιάννη Λαμπράκη), Σαΐτα 2013, "Όσα ποτέ δεν είπαμε" (μυθιστόρημα με τους Δημήτρη Νίκου, Τάσο Αγγελίδη-Γκέντζο, Χρύσα Λουλοπούλου και το ψευδώνυμο Νία Μαγγέλου, Ωκεανός 2013, "Έρωτας στον καθρέφτη", Μίνωας 2014, "Ένα καπέλο για τον καθηγητή", Σαΐτα 2014, "Ο Δράκος και οι Σκορδοφάγοι Ιππότες", Σαΐτα 2015, "Ημίφως", Σαΐτα 2016, "Αραμπέλα, τα όρια της πίστης", Σαΐτα 2016, "Οι νότες που ξέφευγαν", Σαΐτα 2018
Τι μπορεί να πει κανείς αλήθεια για ένα βιβλίο σαν κι αυτό;
Είναι πολλές οι φορές που αναρωτιέμαι για το αν τα καταφέρνω ως δημιουργός και ακόμα περισσότερο όταν διαβάζω βιβλία Ελλήνων ομότεχνων που συναρπάζουν και καταφέρνουν αυτό που φαντάζει απίθανο, το να σε κρατάνε ξύπνιο μέχρι τα χαράματα και εσύ να μη θες για κανένα λόγο να τα αφήσεις από τα χέρια σου!
Η Ελένα είναι μία τυχοδιώκτρια ή μάλλον αυτή είναι η αρχική εντύπωση που δημιουργείται στον αναγνώστη στις πρώτες σελίδες του βιβλίου. Με ένα ζοφερό παρελθόν φορτωμένο στις πλάτες της ξεκινάει ένα ταξίδι περιπέτειας για να ανακαλύψει κάποιο "θησαυρό" αλλά οι ανατροπές διαδέχονται η μία την άλλη ώσπου στο τέλος ανακαλύπτει πως τίποτα δεν είναι τυχαίο και σιγά σιγά ξετυλίγει ένα κουβάρι καλά θαμμένων μυστικών και έρχεται αντιμέτωπη με τον ίδιο της τον εαυτό.
Ένα τεράστιο "παζλ" είναι αυτό το βιβλίο με όλα τα κομμάτια σκορπισμένα πάνω στο τραπέζι και καθώς η ιστορία προχωράει, το καθένα από αυτά μπαίνει στη θέση του και η εικόνα αρχίζει να ξεθολώνει μπροστά στα έκπληκτα μάτια των ηρώων αλλά και των αναγνωστών. Το παρόν αντιμάχεται αδιάκοπα το παρελθόν το οποίο τελικά είναι και το κλειδί για την ίδια τη ζωή αφού χωρίς αυτό είναι αδύνατον να υπάρξει το οποιοδήποτε μέλλον.
Πραγματικά ένιωσα δέος γι' αυτή την καλοδουλεμένη πλοκή, για το τρόπο με τον οποίο συνδέονται τα γεγονότα κι ακόμα περισσότερο με συνεπήρε η εκφραστικότητα καθώς το κείμενο έρεε αβίαστα χωρίς πομπώδεις εκφράσεις αλλά με νόημα και ουσία.
Αν σας αρέσουν τα περιπετειώδη μυθιστορήματα που μπλέκονται με το συναίσθημα, αν θεωρείτε τον εαυτό σας ρομαντικό αλλά και τολμηρό συνάμα, θα σας πρότεινα ανεπιφύλακτα να διαβάσετε το συγκεκριμένο βιβλίο και είμαι σίγουρη ότι θα απολαύσετε στο έπακρο το μαγευτικό αυτό ταξίδι.
Εύχομαι στην Ευριδίκη Αμανατίδου να είναι πάντα γερή, δυνατή και δημιουργική και περιμένω ανυπόμονα το νέο της βιβλίο που θα κυκλοφορήσει αυτές τις μέρες από τις εκδόσεις Μίνωας!
Δεν μου αρέσει να χρησιμοποιώ τετριμμένες φράσεις, αλλά αυτό το βιβλίο το διάβασα απνευστί. Η γρήγορη, αγωνιώδης πλοκή και οι γοητευτικοί χαρακτήρες με τράβηξαν σαν μαγνήτες. Μέσα σε ένα ευρύτερο ιστορικό πλαίσιο, η συγγραφέας αφήνει στην πρωταγωνίστρια την αρχή του νήματος μέσα από ψήγματα παρελθόντος για να ακολουθήσει, σαν σε αστυνομικό θρίλερ. Η ίδια η Ελένα Στολτς είναι μια πρωταγωνίστρια αντισυμβατική, που σε κάνει να την ερωτεύεσαι και να την ακολουθήσεις τυφλά ως το τέλος. Λάτρεψα την περιήγηση στην Ήπειρο, την ομορφιά και οικονομία του λόγου της συγγραφέως, τον τρόπο αφήγησης που έχει μια ξεχωριστή ταυτότητα, άκρως ιδιαίτερη και υπνωτιστική. Προσωπικά με ξένισε -με ευχάριστο τρόπο- στην αρχή, κι αυτό ήταν εν τέλει που με καθήλωσε.
Είναι το δεύτερο βιβλίο της κυρίας Αμανατίδου που διαβάζω συν ένα συλλογικό και ομολογώ ότι με κέρδισε η στρωτή γραφή της και οι ιστορίες της.Το συγκεκριμένο βιβλίο ενώ ξεκινά λίγο χλιαρά και σε κουράζουν τα αρκετά ονόματα,καθώς προχωρά όμως η καλοδουλεμένη πλοκή το ενδιαφέρον κορυφώνεται και δεν θέλεις να το αφήσεις.Κυλά γρήγορα και η σύνδεση γεγονότων παρόντος και παρελθόντος που είναι δοσμένη με όμορφο τρόπο καθώς και οι ανατροπές το καθιστούν απολαυστικό.
Προσοχή! Μην ξεκινήσεις αυτό το βιβλίο αν δεν έχεις χρόνο να του αφιερώσεις. Θα δυσκολευτείς να το αφήσεις αφότου αρχίσεις να το διαβάζεις. Μπορεί η ιστορία να ξετυλίγεται ομαλά, χωρίς κοιλιές, αλλά σε κάθε σελίδα ανακαλύπτεις μια νέα πτυχή της ιστορίας και της ίντριγκας, που δεν εξαντλείται παρά στην τελευταία σελίδα του βιβλίου. Ελπίζω μια μέρα να το δούμε και σαν ταινία.
Συναρπαστικό, καλογραμμένο και με ανατροπές στην πλοκή που μεγαλώνουν και ανανεώνουν την αγωνία για τη συνέχεια, ο "Φύλακας στο φάρο" είναι ένα μυθιστόρημα που, δίχως υπερβολή, δεν θα σας αφήσει να το αφήσετε από τα χέρια σας, όπως συνέβη και με μένα. Η Ευρυδίκη Αμανατίδου μπλέκει το παρελθόν με το παρόν διαφορετικών φαινομενικά ανθρώπων, με φόντο την ανθρωπογεωγραφία της Θεσπρωτίας και επιτυχημένες πινελιές γεγονότων από την ιστορία. Ήταν από τις πολύ λίγες φορές που άρχισα και τελείωσα ένα μυθιστόρημα μέσα στην ίδια μέρα!
Το δεύτερο βιβλίο που διάβασα από την κυρία Αμανατίδου μετά το ''Στη Μεσόγειο κολυμπούν παράξενοι θεοί'',και με ενθουσίασε για μία ακόμη φορά!Μερικοί άνθρωποι είναι γεννημένοι συγγραφείς!Ανυπομονώ να διαβάσω και ό,τι άλλο έχει προσφέρει στο αναγνωστικό κοινό η πένα της!