Constantin Virgil Gheorghiu (September 15, 1916 in Războieni, Romania – June 22, 1992 in Paris, France) was a Romanian writer, best known for his 1949 novel, The 25th Hour.
Virgil Gheorghiu was born in Valea Albă, a village in Războieni Commune, Neamţ County, in Romania. His father was an Orthodox priest in Petricani. A top student, he attended high school in Chişinău from 1928 to June 1936, after which he studied philosophy and theology at the University of Bucharest and at the Heidelberg University.
He traveled and stayed in Saudi Arabia to learn the Arabic language and the Arab culture, before writing the biography of prophet Mohammed. The book was translated from Romanian to French and to Persian in Iran and in Urdu in Pakistan. Unfortunately, this book was never translated into English. Its Hindi translation is being printed in India and expected to be available by Jan. 2020, with the Hindi title saying "A prophet you do not know".
Between 1942 and 1943, during the regime of General Ion Antonescu, he served in the Ministry of Foreign Affairs of Romania as an embassy secretary. He went into exile when Soviet troops entered Romania in 1944. Arrested at the end of World War II by American troops, he eventually settled in France in 1948. A year later, he published the novel Ora 25 (in French: La vingt-cinquième heure; in English: The Twenty-Fifth Hour), written during his captivity.
Gheorghiu was ordained a priest of the Romanian Orthodox Church in Paris on May 23, 1963. In 1966, Patriarch Justinian awarded him the cross of the Romanian Patriarchate for his liturgical and literary activities.
کتابی در مورد سرزمین پتروداوا معمولا اینجور کتابها وقتی از یه قومی تعریف میکنند ناخوداگاه رگه هایی از نژادپرستی دارند البته این کتاب سعی در پنهان کردن این نژاد پرستی نمیکنه و خیلی با افتخار از یهودیا بد میگه .
داستانش پر از خرافات و اتفاقات مسخره و تعصبات بی جائه .مثلا چرا زنان پتروداوا باید همیشه تو زمستون بمیرن یا چرا اسب ها خیانت رو میفهمن یا زنبور بیماری رو تشخیص میدن ( تو داستان به عنوان آلودگی عنوان میشه) و سعی در کشتن بیمار بیچاره میکنند .چقدر مسخره بود و چقدر حرص خوردم سر این حرفای کلیشهای و عهد قجری.
تند تند میخوندم و سرسری از رو جملاتش رد میشدم چون بیشتر جملاتش تکراری بود مثلا یکیش این بود که زنان پتروداوا همیشه قائم اند مگر زمانی که مرگ اونا رو افقی کنه مرگ فقط براشون تغییر شکل هندسیه بعد همین جمله مسخره و مضحک رو ۱۰ بار تکرار میکنه ،باشه بابا فهمیدیم بیخیال شو دیگه
Situada en la Moldavia de los años 20, perteneciente entonces al reino de Rumanía, el nudo de la novela reside en el conflicto entre el bandolero Bogomil y el general Dracopol, encargado de atraparlo. Bogomil es descrito como un haiduk, el tipo de bandolero social propio de los Balcanes que tan bien definiera Eric Hobsbawm en su obra Bandidos. Esta novela es una perfecta representación de la mentalidad del mundo agrario y las formas premodernas de resistencia a la autoridad. El déspota Dracopol es caracterizado como un fanariota, descendiente de los nobles romanos que tras la caída del Imperio sirvieron a los otomanos en la gestión de sus dominios, un hombre cargado de ornamentos orientales y fascinado por la ciencia de Occidente, un completo extranjero en la tierra que posee. Mientras que Bogomil es la encarnación de todo lo moldavo, vestido siempre con las prendas típicas del traje del país, piadoso y espiritual. Dracopol está al mando de un ejército moderno pero Bogomil parece tener como cómplice a toda la tierra moldava, la propia geografía del país conspira en su favor. Toda la narración arrastra un tono melancólico, resignado, mientras nos describe las miserias de un pueblo desposeído pero virtuoso que, privado de todo en la Tierra, tan solo vive para alcanzar el Cielo. Sin ningún beneficio material, su ansia de justicia solo se hace patente a través del mito. Pese al final aparentemente feliz, el camino hasta llegar a él está tan poblado de desgracias que deja un sabor agridulce, como la propia vida de los campesinos moldavos para quiénes, si el Paraíso no hubiese existido, Dios lo hubiera creado especialmente en pago de su fe y a su dura existencia en los Cárpatos.
Este o bucurie sfântă să citești orice carte a Preotului Constantin Virgil Gheorghiu. Impregnat de dragostea de țară și de familie, romanul "Chiralesa" surprinde drama poporului român de a fi sclav în țara sa, de a nu putea spune un cuvânt în fața unor autorități străine. Haiducul Bogomil, învățătorul Apostol Icar și copilul Serafim Chiralesa Acoperiș de paie reprezintă câte puțin din acest univers parcă născut din mituri și legende. Aceste personaje conturează setea de absolut, de dragoste și de dumnezeire pe care numai românii moldoveni de la munte o pot avea. Este o sete ființială care se confundă cu însuși trupul, cu Biserica și cu pădurea de brazi.
...مـن طـالـب یـک زندگـی با سـرعـتِ پـایِ انـسـان هـسـتـم !هـمـین و بـس
-------- .ما هـیـچ گـاه خـم نـمـی شـویم .نه از بارِ غـم ، نه از زنجـیرِ اسـارت ، و نه از سـنـگیـنیِ گـذشـتِ زمان ،اگر تـوفـان و رنـج و آشـوبِ زندگـی بـیـش از حـد سـنـگیـنی کـنـند ،...فـقـط خـرد می شـویم ...ولـی خـم نمی شـویم
اين كتاب در مورد مادر و دخترى است كه در يک روستاى كوهستانى زندگى ميكنند و پرورش دهنده اسب هاى اصيل و زيبا، و وارث خاندان روكا هستند. وقايعى كه در اين كتاب اتفاق ميفتد براى منى كه اين كتاب را بعد از گذشت حدود شصت سال از چاپ اين كتاب ميخوانم، كمى بى مفهوم و در بيشتر مواقع ديوانه وار و جنون آميز است. ولى مطمئنا اين كتاب در زمان خودش نظر خيلى از خواننده ها را به خود جلب كرده است.