In Leuven vinden op korte tijd enkele voorvallen plaats die in de studentenstad voor de nodige onrust zorgen: de burgemeester laat een archeologische site op het Fochplein met bulldozers opruimen, een vrouw wordt door een onbekende op het zebrapad doodgereden, een oude dame sterft in mysterieuze omstandigheden en op een zondagochtend vindt men het lijk van een professor in een bouwput.
Hoofdinspecteur Thomas Berg krijgt de opdracht om de verdachte overlijdens zo snel mogelijk op te helderen. Tijdens zijn onderzoek stuit hij echter op almaar meer raadsels en wordt er opnieuw iemand vermoord. Bovendien raakt hij betrokken in een onverkwikkelijke erfeniskwestie en de diefstal van een proefschrift dat handelt over de dood van Joris Dehaene. Deze jonge dichter werd in 1943 door de Gestapo geëxecuteerd.
Berg probeert het kluwen van misdaden en intriges op te lossen, daarbij geholpen door een gecodeerd dagboekfragment uit de oorlog, enkele oude foto’s en het mysterieuze praalgraf van Joris Dehaene. Uit hun zoektocht blijkt dat heden en verleden onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn.
Jo Claes is een Vlaamse schrijver. Hij woont en werkt in Leuven. Hij schreef een aantal novelles en (misdaad)romans en publiceerde bestsellers over mythologie, hagiografie en iconografie. Zijn schrijversloopbaan begon met De Stenen Toren dat werd bekroond met de Debuutprijs. In 2008 verscheen zijn eerste misdaadroman over de Leuvense inspecteur Thomas Berg, De zaak Torfs. Met dit boek kreeg hij de smaak van het spannende genre te pakken, want daarna volgden De blinde vlek, Dood in december, Het oog van de naald, Tot de dood ons scheidt,Getekend vonnis. Zijn daaropvolgende Thomas Berg-roman De mythe van Methusalem, heeft de Hercule Poirot-publieksprijs 2014 en De Gouden Strop 2015 gewonnen.
3,5 ⭐️ De ontmoeting in Rome vond ik net iets te toevallig en sommige conversaties, waarin hele complottheorieën worden uitgedacht, waren te lang. Het is de eerste keer in de reeks dat het einde van het boek bij mij blijft nazinderen. Het stopt heel abrupt. Maar, ik heb ook dit (ont)spannend boek in de reeks van Thomas Berg graag gelezen.
Had to read this for school... was pretty boring sometimes but the plot was well thought out. oh yeah I also predicted the ending of the book so that kinda sucks. But guys hey it was honestly the best book I had to read for school ( especially for dutch ) ever. euhm yeah 3/5 stars. ok and last thing, the book was a bit too long ok that's it
Ons mama had de boeken van Jo Claes als leestip meegekregen van een collega omdat hij een Leuvenaar is en wij ook, en toen we toevallig samen in de bib verzeild geraakten, hebben we daar alle boeken die van hem beschikbaar waren, ontleend. Tss, wij durfden nogal wij, want tegenwoordig is hij in deze contreien erg gegeerd. Tot de dood ons scheidt was het boek dat ik aan mama ontfutselde en dat mij een kleine drie dagen in zijn greep hield.
Hoofdinspecteur Thomas Berg is nog maar net terug uit vakantie als Leuven de plaats delict blijkt voor een moord. Of een dubbele moord. Of zelfs een vierdubbele moord. De intriges blijken helemaal terug te gaan tot een liefdesgeschiedenis tijdens de woelige jaren van de Duitse bezetting in de Tweede Wereldoorlog.
Jo Claes weet veel. Ik heb dankzij zijn deskundigheid om al die weetjes in het boek te verwerken, veel bijgeleerd over mijn stad en haar geschiedenis. Het was gewoon erg leuk om in gedachten mee met de personages door de mij zo bekende straten te dwalen, langs en in de Sint-Pieterskerk, voorbij het opengebroken Foch, enzovoorts. Ongelooflijk hoe weinig van de details je nog opvallen als je niet meer echt om je heen kijkt. (Hoog tijd om nog eens toerist te spelen in eigen stad, lijkt mij - een Jo Claes tour, daar moet Toerisme Leuven misschien eens over denken?)
Wat mij ma-te-loos geërgerd heeft, is Claes' poging tot verhollandsing: geen enkele Leuvenaar, laat staan Vlaming, gebruikt het woord "mobiel". In Belgisch-Nederlands is en blijft dat "gsm". Ik kan begrijpen dat een Vlaamse schrijver zijn boeken aantrekkelijk wil maken voor het grote (lees: Nederlandse) publiek, maar ge moet daar niet mee overdrijven. Dat is gewoon not done, beste Jo.
Het verhaal zat goed in elkaar ondanks de gebruikelijke clichés en de soms iets te grote toevalligheden. Wat me er niet van weerhield om de pagina's hongerig te blijven omslaan. Het einde moest sowieso dramatisch zijn, en Claes heeft ons er netjes naartoe geleid, met de nodige cliffhangers en doodlopende sporen tot er geen andere uitweg meer was.
*** 3 sterren, want Claes is een goede detectiveschrijver en ik ga zeker nog wel boeken van hem lezen, grotendeels uit chauvinisme en omwille van het herkenbare decor, maar niet herlezen.
Superinteressant omdat het over Leuven gaat en er best wat cultuurgeschiedenis en Leuvense geschiedenis inzit. Ook tof dat het een gemoedelijke atmosfeer is. De detective op zich boeide me iets minder op dit moment. Het was me niet duidelijk of dat aan de schrijfstijl lag, of aan het feit dat ik niet zo in een detective mood ben.
Heel heel spannend 😃 Voor sommige verhaallijnen wel voorspelbaar. In ieder boek dat ik nu van Jo Claes gelezen heb komen dezelfde dingen voor: profs van KUL zijn personages, deze profs gaan vaak dood tijdens het verhaal of zijn de dader, Thomas ontmoet toevallig andere personages nog voor de moord, er worden liters wijn gedronken, er wordt te veel gerookt, personages die gestopt zijn met roken maken iets mee en dan starten ze weer met roken, ze vragen of ze binnen mogen roken aan iemand anders, veel personages zijn single bij de start van het boek en dan worden ze verliefd/gaan ze een affaire aan, ... en natuurlijk heel veel cultuur van Leuven en verhalen van de bijbel die belangrijk zijn voor het verhaal !! 😃
Het boek leest als een trein dus echt stoort het niet, maar al die personages van verschillende boeken lijken zo wel erg op elkaar, ...
This entire review has been hidden because of spoilers.
In het begin wou ik stoppen met lezen. Enerzijds omdat ik dit genre van boeken niet graag lees en anderzijds omdat ik het saai vond. Ik heb toch verder gelezen, omdat dat de opdracht was. Naarmate ik verder in het boek kwam, begon het toch interessanter te worden en wou ik graag weten hoe het boek zou eindigen. Dit was mijn drijfveer om door te zetten bij de saaiere delen. Ik vind het ook goed dat de schrijver met drie delen in het boek werkt en ook telkens met een cliffhanger op het einde van zo’n deel. Dit maakte het veel spannender. Het einde van het boek had ik helemaal niet verwacht, wat ik een pluspunt vind. Ik had al langer het vermoeden dat Lidwina een hoofdrol moest gespeeld hebben bij al de moorden, maar dat ze zichzelf zou ophangen naast Joris zijn graf, had ik niet zien aankomen. Mijn vermoeden dat Dries en Chloë een relatie zouden krijgen, is ook bevestigd. Ik vind het heel mooi dat Jo Claes een dubbele betekenis gegeven heeft aan de titel van het boek. De titel slaat zowel op Louise als Lidwina, want beiden waren stapelverliefd op de jonge dichter. ‘TOT DE DOOD ONS SCHEIDT’ is dus het minste dat je erover kan zeggen.
Hij kent de metier wel, spannend schrijven, zintuiglijk sprekend schrijven. Hij neemt je mee in mogelijke denkpistes en laat je brein werken. En ook een fijne plottwist. ik heb genoten. Ook super leuk dat het zich in Leuven afspreelt. Het geeft weer een extra dimensie aan mijn kijk op my hometown.
Mijn 5 de Thomas Berg detective. Goed verhaal, maar naar het einde toe een beetje traag. Ik vermoed dat de schrijver niet wil dat er een detail gemist wordt, maar de intelligentie van zijn lezers onderschat. Het zou anders een page turner zijn. Een 3.
Duurde een tijd voor ik in het verhaal kwam, maar meesterlijk hoe alle elementen uiteindelijk samenkwamen. En vervlechting met Leuvense setting gaf heerlijke meerwaarde voor mij als Leuvenaar. (En wordt op Jo Claes' website zelfs geïllustreerd met foto's: http://www.jo-claes.be/romans_5_info.... )
Weer een heel goed boek van Jo Claes en zoals altijd is de foto op de cover subliem.
Terwijl Thomas Berg op vakantie is in Italië, vallen er enkele verdachte doden in Leuven. Een professor valt in een put van een archeologische opgraving, een vrouw wordt aangereden, vluchtmisdrijf en een oude vrouw overlijdt, hartfalen. Geen van allen echt onrustwekkend, behalve voor 2 mensen. De ene de dochter, journaliste, van de aangereden vrouw, de andere, fotograaf, familie van de oude vrouw. Die vrouw, Louise was eigenlijk een oorlogsheldin, bij het verzet. Daarnaast had ze veel enorme verhalen over al haar reizen als fotografe over de wereld. Wanneer haar testament voorgelezen wordt, krijgt de achterneef niet veel. Hij denkt dat er met het testament gesjoemeld is, maar kan het niet bewijzen. Beide blijven Thomas Berg bestoken met theorieën of hoe het gegaan is. De waarheid moet van ver komen, uit de tweede wereldoorlog.