برخی از مورّخین قوم عرب را به سه گروه «عرب بائده»، «عرب عاربه» و «عرب مستعربه» تقسیم کردهاند. مقصود از عرب بائده قبایلی چون عاد و ثمود هستند که در اوان ظهور اسلام بهکلّی از میان رفتهاند و اثری از ایشان برجای نمانده است. عرب عاربه ازجمله اوس و خزرج را هم عرب اصیل یا همان قحطانیه شمردهاند که از اولاد سام بن نوح هستند. عرب مستعربه را نیز عرب غیراصیلی خواندهاند که به عرب اسماعیلیه یا عدنانیه معروف است. عرب مستعربه، که از آن جمله میتوان به قبیلۀ مشهور قریش و پیامبر اسلام اشاره کرد، اعرابی از فرزندان اسماعیلِ نبی هستند که در اصل عرب نبوده و بعدها به سبب ازدواج با اعراب و آموختن زبان و آداب ایشان، درشمار طوایف عرب درآمدند و قبول عربیّت کردند (اقبال آشتیانی، ۱۳۹۲: ۱۲-۱۳).
منبع:
_ اقبال آشتیانی، عباس، ۱۳۹۲، تاریخ ایران از صدر اسلام تا انقراض قاجاریه، تهران، دبیر.
کتاب بسیار جالب که دارای نثری روان و پخته است. اما به دلیل حجم بالای اطلاعات و ذکر اسامی بسیار در هر صفحه نیاز به جست و جو دائم در اینترنت است. کتاب برای کسیکه به کلیت تاریخ ایران علاقه دارد نوشته شده اما با ذکر کل اسامی و رویدادها به شکل خلاصه به عاشقان تاریخ این فرصت را میدهد تا به دنبال خواندن هر موضوع به دنبال آن رفته و مطالب بیشتری بخوانند. مرحوم پیرنیا و مرحوم آشتیانی با نوشتن این کتاب نامی نیک برای خود خریدند و کتاب هم باقیات الصالحات زندگیشان است
خواندن این کتاب تجربهای دلنشین بود، کتاب حس خوبی بعد از خواندن منتقل میکند، محتوای کتاب الهامبخش و تأثیرگذار است، این کتاب بسیار روان و خوشخوان بود، کتاب دید تازهای به مخاطب میدهد.
«تاریخ ایران» تجربهای جذاب و روان برای خواندن است. محتوا الهامبخش است و حسِ خوبی از فهم و همذاتپنداری ایجاد میکند. به نظرم ارزش خواندن دارد و میتواند برای خیلیها دوستداشتنی باشد.
درونمایه کتاب تاریخ ایران فکربرانگیز است و نگاه تازهای ارائه میدهد. اثر از نظر ساختار کلی منسجم و خوشساخت به نظر میرسد. خواندن این اثر تجربهای دلنشین و رضایتبخش است.