در سایة آفتاب: شعر فارسی و ساخت‌شکنی در شعر مولوی

by تقی پورنامداریان

First published January 1, 2007

Reviews

[علیرضا فتاح · Rating 3 out of 5]

برای امتحان با خود حضرتش خواندم. نگارشش کلافه کننده است بس که اطناب دارد. صد صفحه اول بدکی نیست، هرچند فهم مولف از پساساختارگرایی به شدت مشکوک است، اما همین هم میتواند برای کسی که میخواهد فهم دانشمندان ادبیات ایران را از این مقولات محک بزند، نمونه جالبی باشد.
تفسیر مورنامداریان از تغییر مخاطب و حتی متکلم در مثنوی و غرلیات مولوی به نظرم جالب و کارامد است.

[Negar Ghadimi · Rating 3 out of 5]

این همه از عشق گفتن و گفتن، از نگفتنی بودنِ آن است...
------------------------------------
این خاصیتِ مرد است که اگرچه به ظاهر بر زن غالب است اما در باطن، مغلوبِ زن است، و خاصیتِ آدمی است که مغلوبِ مهر شود.
------------------------------------
خواننده، مولوی را هنرمندی بسیار متفکر یا متفکری بسیار هنرمند می بیند.

[Nikta Yekrang Safakar · Rating 4 out of 5]

برای منی که ایده‌ای از عرفان ندارم و خوشمم نمیاد، نگاه ساختارگرایانه به همچین متونی، لذت‌بخشه

[Agita.M]

فرض اصلی کتاب تأثر مولانا در سرودن غزلیات و مثنوی از قرآن است و در کنار بررسی و اثبات این فرض، وجوه شاعرانگی، فکری و تفاوت مولانا از دیگر شاعران را نیز بررسی می‌کند.