Hoofdpersoon in Een kamer in Rome is de dromerige student Daniël die op de dag dat het uitgaat met zijn vriendin een novelle in handen krijgt van de mysterieuze schrijver Alle Waterink. Over de schrijver is niets bekend behalve dan dat hij in Toscane in Italië woont. Wie is die man? En waarom raakt Daniël zo bevangen door deze novelle?
Sipko Melissen (1944) publiceerde gedichten (Gezicht op Sloten, 1985) en romans. Met Jongemannen aan zee (1997) won hij de Anton Wachterprijs voor het beste debuut. Daarna verschenen nog onder meer De vendelzwaaier en Spiegelpanden. Een kamer in Rome is zijn eerste boek dat bij Van Oorschot is verschenen. De roman werd verscheidene malen herdrukt, werd genomineerd voor zowel de AKO als de Libris Literatuurprijs en kreeg lovende kritieken.
Een student literatuurwetenschap krijgt een novelle in handen van een onbekende schrijver. Over het boek zelf is ook amper iets te vinden. Hij gaat op zoek naar de auteur om hem te vragen of hij de novelle nogmaals uit mag brengen.
Het verhaal is traag en wordt af en toe onderbroken door lange colleges in de literatuurgeschiedenis. Je voelt je denk ik sneller thuis in het boek wanneer je meer weet over Keats, Nabokov en andere bekende namen uit de wereldliteratuur.
Ik besefte door dit boek dat een verhaal nooit op zichzelf staat. Elk verhaal heeft een schrijver, die het boek heeft geschreven in een bepaalde context, een bepaalde periode van zijn of haar leven en wellicht op basis van bepaalde gebeurtenissen. Er is altijd een verhaal achter het verhaal. Ik verheug me elk jaar op de Top 2000 à gogo, waarin Leo Blokhuis de verhalen achter bepaalde nummers onthult. Dat is een manier waarop ik zelden naar boeken kijk. Zo bevat dit boek ook vele verhalen in het verhaal.
Ondanks deze realisatie toch twee sterren: het verhaal kon me helaas slechts bij vlagen boeien.
We zijn weer in eigen land, maar de vakantie gaat door. Op het eigen terras leest het ook beter dan op een plein in Lissabon. Bovendien speelt het volgende zomerleesboek zich voor het grootste deel af in Toscane, waar mijn voortkabbelende vakantiegevoel zich al gauw thuisvoelt. 'Een kamer in Rome' is een literaire speurdersroman, een beetje in het straatje van Joost de Vries en Valeria Luiselli, maar minder modern en zelfbewust ironisch. Sipko Melissen lijkt iets minder bezig te zijn met vorm; hij wil zijn lezers uitdagen met de inhoud van zijn boek.
Een Nederlandse student Literatuurwetenschap krijgt een novelle in handen van een onbekende schrijver. Het boek is 25 jaar daarvoor in eigen beheer uitgegeven en onopgemerkt gebleven. De schrijver blijkt een Nederlandse kunstenaar die sinds lange tijd in Italië woont. De student besluit de schrijver te gaan zoeken in Italië en hem, indien mogelijk, te proberen over te halen de novelle te herdrukken. Hij is ervan overtuigd dat dit kleine meesterwerk een groter publiek verdient... Lees de rest van mijn bespreking hier
Leest als een detective naar de oorsprong van een boek en zijn schrijver. Ondertussen leer je over wat schrijven en lezen is en wat er voor nodig is. Ook worden er heel wat schrijvers en hun werk genoemd waardoor mijn nieuwsgierigheid naar deze boeken is gewekt. Ik voel me rijker.