Dit was een enorm bizar boek!
Misschien denk je 'Lotte, wat heb je nu weer gelezen?' en daar heb je absoluut gelijk in, want ik vraag me dat zelf ook af. Ik had dit boek voor kerst gekregen (samen met nog een paar andere boeken) van mijn moeke, omdat ze er van af moest en wist dat haar kleinkind graag las. (Typisch.) Dit boek sprong er voor mij er direct uit (vooral door de titel) en ik besloot om er dan maar ook direct aan te beginnen.
Ik heb de versie van 1989 gelezen. Ik had ook bekeken dat hier een ebook van bestaat, maar toen ik die opende was het een compleet ander boek dan de fysieke versie die ik had. Dat kwam daardoor het een vernieuwde versie van het boek was. Het bevatten nieuwe hoofdstukken, oude hoofdstukken op andere plaatsen en zelfs oude hoofdstukken terug opnieuw geschreven, maar ik ben blij dat ik de oude versie heb gelezen, want die was heel open.
Wat ik steeds moest denken tijdens het lezen van dit boek was 'wat is het nut van dit boek?' Het zijn steeds hoofdstukken van 2 en halve pagina's en het is enkel geklaag over mannen en vrouwen. Soms staat er ook eens een eigen ervaring die de schrijfster heeft meegemaakt, maar het blijft vooral geklaag. Met voorkeur voor mannen (niet verbazend). Mannen worden met dieren vergeleken in de zin van hun lompe gedrag of ze krijgen weer naar hun hoofd gesmeten wat ze allemaal fout doen als man zijnde. Ik moet ook eerlijk toegeven dat ze niet altijd verkeerd zat met haar mening, maar ik vond het soms wel een beetje denigrerend toe naar mannen, want niet alle mannen zijn zo.
Ik weet nog toen mijn moeke aan mij vroeg 'En, is het een goed boek?' Dat ik letterlijk zij: 'Ja, maar dit boek laat mij echt geen zin krijgen in een relatie.' Haha, en bij dat standpunt blijf ik bij.