چند غزل از حافظ

شاهکارهای ادبیات فارسی #39

by Hafez, احمد رنجبر (به کوشش)

شاهکارهای ادبیات فارسی جلد 39 - چند غزل از حافظ؛ شاعر: حافظ؛ به کوشش: احمد رنجبر؛ امیرکبیر، 1352؛ در 42 ص؛ چاپ دیگر: 1356؛ چاپ چهارم 1369؛ ششم 1392؛ شابک: 9789640005736؛ موضوع: نثر فارسی قرن هشتم هجری قرن 14 م

Genres: Poetry

42 pages

First published January 1, 1973

About the author

Hāfez (حافظ) (Khwāja Shams-ud-Dīn Muḥammad Ḥāfeẓ-e Shīrāzī) was a Persian poet whose collected works (The Divan) are regarded as a pinnacle of Persian literature and are to be found in the homes of most people in Iran, who learn his poems by heart and still use them as proverbs and sayings.

His life and poems have been the subject of much analysis, commentary and interpretation, influencing post-14th century Persian writing more than any other author

Themes of his ghazals are the beloved, faith, and exposing hypocrisy. His influence in the lives of Persian speakers can be found in "Hafez readings" (fāl-e hāfez, Persian: فال حافظ‎‎) and the frequent use of his poems in Persian traditional music, visual art, and Persian calligraphy. His tomb is visited often. Adaptations, imitations and translations of his poems exist in all major languages.

Though Hafez is well known for his poetry, he is less commonly recognized for his intellectual and political contributions. A defining feature of Hafez' poetry is its ironic tone and the theme of hypocrisy, widely believed to be a critique of the religious and ruling establishments of the time. Persian satire developed during the 14th century, within the courts of the Mongol Period. In this period, Hafez and other notable early satirists, such as Ubayd Zakani, produced a body of work that has since become a template for the use of satire as a political device. Many of his critiques are believed to be targeted at the rule of Amir Mobarez Al-Din Mohammad, specifically, towards the disintegration of important public and private institutions. He was a Sufi Muslim.

His work, particularly his imaginative references to monasteries, convents, Shahneh, and muhtasib, ignored the religious taboos of his period, and he found humor in some of his society's religious doctrines. Employing humor polemically has since become a common practice in Iranian public discourse and persian satire is now perhaps the de facto language of Iranian social commentary.


شمس الدین محمد، حافظ شیرازی، ملقب به حافظ و لسان الغیب
مشهورترین و محبوبترین شاعر تاریخ زبان فارسی و ادبیات ایران
حوالی سال ۷۲۶ هجری قمری در شیراز متولد شد. علوم و فنون را در محفل درس برترین استادان زمان فراگرفت و در علوم ادبی عصر پایه‌ای رفیع یافت. خاصه در علوم فقهی و الهی تأمل بسیار کرد و قرآن را با چهارده روایت مختلف از برداشت. پژوهشگران احتمال می‌دهند همین دلیل باعث شده لقب او حافظ شود. حافظ مسلمان و شیعه مذهب بود و در وادی سلوک و طریقت، عرفان خاص خود را داشت. دیوان اشعار او شامل غزلیات، چند قصیده، چند مثنوی، قطعات و رباعیات است. اما در شعر آنچه بیش از همه او را دست نیافتنی کرده است غزل‌های حافظ است. حافظ در سال ۷۹۲ هجری قمری در شیراز درگذشت. آرامگاه او در حافظیهٔ شیراز زیارتگاه صاحبنظران و عاشقان شعر و ادب پارسی است. او همواره و
همچنان برای ادبیات پس از خود الهام‌بخش و تاثیرگذار بوده است

شعرِ حافظ در زمان آدم اندر باغ خُلد
دفترِ نسرین و گُل را زینتِ اوراق بود

Reviews

[Ebi · Rating 4 out of 5]

آقای رنجبر در مقدمه ی این کتابچه می نویسد: چون باور دارم که تمام گفته های حافظ در اوج معنی قرار دارد، از به کار بردن نام منتخب یا گزیده بر چند غزل از او اجتناب نمودم و این دفتر را "چند غزل از حافظ" نامیدم.
الحق که چنین نیز هست و این برای خواننده ی علاقه مند به شعر حافظ نیز صدق می کند، ۲۸ غزل است در چیزی نزدیک به چهل صفحه اما خواندن آن بیشتر از یک هفته طول می کشد، چراکه نمی توان هر بیت و غزل را یک باز خواند و رد شد، بایستی خواند و دوباره خواند تا طعم دلنشین ایهام ها و استعاره ها و باریک ببینی ها و رندی های حافظ در دهانت بماند و پس از دو با سه غزل، دیگر ادامه ندهی و با همان ته مزه ی غزل ها روز را ادامه دهی. تا روز دیگر و چند غزل دیگر. به گمانم خصوصیت شعرخوانی همین است، نمی شود به مانند کتاب داستان پشت سر هم خواند و خواند، چرا که هر غزل داستانی بلند است برای خودش.
انتخاب ها همه عالی هستند و شرح دشواری ها کامل و برای خواننده ی ناآشنا با شعر حافظ بسیار گیرا، برای منِ آشنا هم این دوباره و صدباره خواندن آنها خالی از لطف نبود.
توصیه میشود به دوستانی که خواهان معرفی حافظ و یا در کل شعر کلاسیک به دوستان شان هستند.
"
تا چه بازی رخ نماید، بیذقی خواهیم راند
عرصه ی شطرنج رندان را مجال شاه نیست
"
رخ مهره ای از مهره های شطرنج و همچنین روی نمودن است و ابهام دارد و بیذق پیاده ی شطرنج است! شاه هم نیز
شاهکار است این بیت

[Schin · Rating 3 out of 5]

مثل درس حافظ توضيح نداره خلاصه تره و توضيحاش تقريباً كافيه ولي خب؛ انتظار غزل هاي ديگه اي رو داشتم جزو ٢٨ غزل :-( همون چند غزله نه گزيده غزل :-؟

[Mohammad Ali Shamekhi · Rating 1 out of 5]

غزل های گردآوری شده به نظر من بهترین ها نیستند. توضیحات نیز اغلب توضیح امور واضح و رها کردن امور مبهمند ( حتی مواردی به نظر اشتباه می آیند ).