Jump to ratings and reviews
Rate this book

شبه الجزيرة العربية

Rate this book
كيف يمكن لي أن أولد في مدينة وأن أعيش فيها غريبة عنها؟ كان هذا هو السؤال وكنتُ عاجزة عن الإجابة عليه وصرتُ عاجزة عن الإجابة على أي سؤال آخر. وقفت كل الأسئلة في حلقي ولم أعد أبحث عن أي جواب.
قرار الرحيل جاء وحده. قرار الرحيل جاء مبكراً وحده.
أحاول أن أتقصى اللحظة التي انبجس فيها مشروع الرحيل وحفر مساره رويداً رويداً خلال تلك السنوات حتى صار جزءاً من حياتي. أحاول وتتخالط الخيوط. لماذا أرحل أنا ويبقون؟ لا أريد أن أصل إلى جواب. المقدمات كلها لا تستوقفني. النتيجة وحدها تدفشني إلى الأمام، تدفعني إلى الرحيل

122 pages, Unknown Binding

First published January 1, 2011

1 person is currently reading
109 people want to read

About the author

Salwa an-Nu′ajmi

1 book2 followers

Ratings & Reviews

What do you think?
Rate this book

Friends & Following

Create a free account to discover what your friends think of this book!

Community Reviews

5 stars
5 (8%)
4 stars
12 (21%)
3 stars
13 (23%)
2 stars
19 (33%)
1 star
7 (12%)
Displaying 1 - 9 of 9 reviews
Profile Image for hub.
136 reviews1 follower
July 19, 2023
Ciekawy głos w literaturze migracyjnej. Rozszerzyła mi horyzonty w niektórych kwestiach.
Warto przeczytać, chociażby ze względu na nieco inny pogląd na kwestię przynależności, migracyjną i tęsknoty za ojczyzną.
Profile Image for زهراء مجدى.
1 review15 followers
Want to read
May 9, 2012
رجاء الاقى فين الرواية دى فى مصر ؟
Profile Image for Nouru-éddine.
1,460 reviews279 followers
October 17, 2020
::انطباع أول::



هذه الكتابة بقلم سلوى، هي كتابة حميمية، ولا أستطيع أن أنكر أنها لمستني بشكل ما. من بداية الكتاب، كنت أضع توقعاتي حول كتاب إيروتيكي مثل كتابيها السابقين: كتاب الأسرار وبرهان العسل؛ لكنني وجدت نفسي في هذا الكتاب أمام كتابة مختلفة، هذا لا يمنع أن أسلوب سلوى هو كما هو، من حيث التشذر وعدم تضافر عناصر كتابة الرواية الأساسية، فلقد تعاملت مع كتابها هذا على أنه "كتابة حميمية" وليس رواية.
قد تكمن حساسية هذا الكتاب بالنسبة لي في تناول سلوى لمواضيع الوطن والحنين وموت الأصدقاء الفجائي والعلاقة المتوترة مع الأهل والانشقاق الأسري من الناحية الفكرية والعقائدية والرغبة في الهرب والبحث عن الحرية الحقيقية ورغبات الرجال المستعرة في الجسد..إلخ
تناول سلوى لهذه المواضيع التي تشبه نكأ الجرح كان بشكل مكثف للغاية، وصادق بدرجة فجة، مما جعل هذه الكتابة حميمية للغاية، وصادقة للغاية، وفجة كذلك للغاية.
سلوى هذه المتفرنسة التي لا ترى الموت إلا من ناحيته المادية، تتعامل مع جسدها ورغباته كما يعلن عنه، لكن أليس هذه هي طريقة الرجل؟ لماذا قد يمتلك الرجل الحق في امتلاك عشيقات كثيرات في حين أن الأمر هذا يعتبر من الممنوعات على المرأة؟ لماذا المرأة ملزمة بهذه القيمة المسماة إخلاص؟ تتزوج المرأة ويكون لها عشاق وتنجب أطفالاً من زوجها ثم تتطلق منه وتعيش وحدها وهكذا. هذا ما يحدث. حياة اللحظة، حياة الماضي والمستقبل لا تخصنا. حياة اللحظة هي التي فقط تفتح لنا قدرات إضافية مثل: حق اللاعودة للوطن، امتلاك عشاق، القدرة على البتر، عدم زيارة قبور الأحباب.
إلا أن سلوى تعود في نهاية كتابها وتؤكد أن حتى هذه القدرات الإضافية مثل البتر تظل أمرًا غير مصمم لحيواتنا، كأننا مفطورون على شعور الفقد والحنين والألم، وحتى الكتابة مع البتر لا تعالج هذا الأمر. فإن بتر السبابة ومعالجة بترها حتى النهاية، لا يمنع أحلام وذكريات وحنين إلى السبابة وموضعها بين الأصابع الأخرى.

***

(س): "كنتُ واثقة من قدرتي على البتر."


...
(ل): الحرية


...
(و): الحنين


...
(ى):الرحيل


...
(ا): أعجوبة المثنى


...
(ل): الموت المادي


...
(ن): الوطن


...
(ع): بورن


...
(ي): تبريرات الغياب


...
(م): فروق فردية


...
(ي): الأم


...
Profile Image for Books_Above.
211 reviews
December 3, 2024
Mój problem z zarówno tą pozycją, jak i Smakiem Miodu, jest zasadniczo taki, że autorka pisze tak, że ciężko jest jakkolwiek zrozumieć chronologię, a ciągów przyczynowo-skutkowych w sumie brak. Czasami nie rozumiałam zdań, ktore czytam. Retrospekcja goni retrospekcję, a niby mimochodem wspomniane imiona też przyłączają się do wyścigu. Gdyby ktoś poprosił mnie o streszczenie tej historii nie byłabym w stanie.
ALE
całe szczęście nikt mnie o to nie prosi, to raz. A dwa, Salwa jakoś tak z niewiadomych przyczyn potrafii mnie zaczarować. Tak po prostu. Słowem, relatywizmem, przemyśleniami, przewrotnością całości i tym, że jej narratorek w zasadzie nie da się zrozumieć, jeszcze ciężej polubić, ale finalnie odkrywają one swoje głęboko skrywane przemyślenia, przewrotne dla samej książki i jest w tym pewna magia. Czymś co jeszcze doceniam w jej histpriach jest z całą pewnością poszerzenie choryzontów, w tym przypadku inne niż zazwyczaj spojrzenie na emigrację, związki z ojczyzną, prawo powrotu, jestem się w stanie z tym utożsamić, tak wyobrażam sobie swoją przyszłość, a jednocześnie jest to cholernie smutne i aż ma się ochotę narratorką potrząsnąć, bo przecież tak się nie da żyć.
Ale w ogóle, mimo że tak różna od Hazar, z innych kręgów kulturowych, z inną przeszłością, jestem ją ogólnie w stanie w jakiś sposób zrozumieć i się z nią utożsamić, a pisanie bohaterów tak by było to możliwe też jest sztuką.
No i, przede wszystkim, jest to opowieść o opowieściach i o osobistej historii człowieka. A to lubię najbardziej.

"Zastanawiam się, jak zmieniła się opowieść i zrozumiałam, że stała się po prostu moją opowieścią. Ja piszę. Ja żyję. Ja opowiadam. Ja zaczynam opowieść i ja ją kończę. Ja ją barwię, ja oświetlam i zaciemniam."

No i znowu, tak jak przy Smaku Miodu, jestem fanką zakończenia. W tym wypadku to chyba właśnie w nim tkwi wyjaśnienie i sens całej historii.
Ma wiec ona z pewnością wiele wad, ale znowu coś mnie zaczarowało. Tak po prostu. Nieracjonalnie i nie całkiem spodziewanie.
A magii opowieści nie mam zamiaru się sprzeciwiać.
Profile Image for Annamojsik.
45 reviews
January 11, 2024
„Pisanie i gadka nie utrwala tego, o co mi chodzi; wszystko, czego chce,jest wypisane na moim czole"

„Urodziłam sie,a mój rozłam stał się osoba. Uciekłam daleko. Nie wystarczy jednak założyć marynarska czapke, zeby czekał na mnie mężczyzna w każdym porcie i zeby odkrył moje tajemne cechy indywidualne, zeby zobaczył kolor mojej skóry, moje piersi i pośladki, dołeczki nad kopułą.
Musze uklęknąć, abys sie pochylił,zdążając do swojego ujścia.
Zadne istnienie nie jest wazniejsze niz moje, a nostalgia nie wypelni pustki straty.”

„Byłam do matki podobna i zrozumiałam, ze będę mogła byc szczera tylko z daleka od jej miłości. Z opowieści o mnie i o niej wyciągnęłam wniosek, że kajdany miłości, jakiejkolwiek miłości, mogą jedynie zatruć moją
egzystencje.”
101 reviews
September 4, 2025
Intrygująca, oryginalna. Na pewno nie dla każdego. Czy jestem grupą docelową tej książki? Raczej nie, ale zachęciła mnie do poszerzenia mojej wiedzy nt Syrii. W któreś z opinii przeczytałam, że to zbiór przypadkowych zdań. Ciężko jest mi się z tym nie zgodzić. Jednakże ostatnie akapity czytałam kilka razy, czując, że jest w nich coś, co powinno te przypadkowe zdania ułożyć w jedną historię. Może to jedna z tych książek, którym zrobiłam krzywdę, sięgając po nie zbyt wcześnie? Może za 10 lat dam jej 10/10?
Profile Image for إبراهيم   عادل .
1,071 reviews1,975 followers
December 19, 2012
هنا نصٌ لا يعبأ بالحكاية، ولا يتوقف عند مسارات محددة، هنا رواية تأتي كيفما اتفق .. وكما أرادت لها صاحبتها أن تكون، ولكن أين هي "شبه الجزيرة العربية" ؟
بقدر ما استمتعت بالمسارات النفسية التي رسمتها الكاتبة كيفما اتفق حول شخصيتها عن طريق التداعي الحر، بقدر ما بقيت حائرًا لماذا شبه الجزيرة العربية عنوانًا للرواية؟!
ربما لم تحل الرواية إلى "شبه الجزيرة العربية" التي نعرفها المستقرة في أعرافنا دومًا، ولكن إلأى سؤال الهوية العربية أكثر، أسئلة الغربة داخل الوطن وخارجه، هذا كان أكثر أجزاء الرواية براعة وعمقًا، هل نهرب للخارج بحثًا عن أنفسنا؟ أم نجد أنفسنا بعد أن نكون قد تغربنا ..
الرواية بحثٌ طويل لأسئلة متعددة .. تلظ عالقة حتى بعد انتهاء الرواية ..
.
.
شكرًا سلوى النعيمي
.
شكرًا زهراء
Profile Image for S-Haq.
94 reviews
July 17, 2012
Wanted more of Syria whether anger or love.
Displaying 1 - 9 of 9 reviews

Can't find what you're looking for?

Get help and learn more about the design.