What do you think?
Rate this book
Van In #30
Eiland
Een eiland voor de Bretonse twee eilandbewoners die met elkaar in gesprek ""Heb jij Pierre vandaag al gezien? Nee? Merkwaardig. We zien hem toch elke ochtend op dit tijdstip."" Pierre is een Bruggeling die zijn vaderland ruim tien jaar geleden verruilde voor de rust en de ongereptheid van de Bretonse kust.Enkele uren later in Brugge. Op de plek van het voormalige klooster van de Arme Klaren, nu een soort verscholen enclave van een twintigtal aantrekkelijke stadswoningen, zijn vier bewoners druk in gesprek gewikkeld nadat het lijk gevonden is van een man die de Pierre uit de openingsscne blijkt te zijn. Pieter Van In arriveert snel ter plaatse en ontdekt tot zijn genoegen een stukje Brugge dat hij nog niet kende.Bij de ondervraging van de bewoners stelt Van In vast dat ze allemaal erg aan hun privacy vasthouden? Het lijkt wel alsof ze collectief iets te verbergen hebben. Is de serene stilte van de site slechts schijn?Wat is de band tussen de vier bewoners die de moord becommentari‘ren? Delen zij meer met elkaar dan hun poetsvrouw? Pieter Van In ontdekt in het verleden van elk van de bewoners elementen die het daglicht niet verdragen.
304 pages, Paperback
First published April 10, 2012
4 people are currently reading
146 people want to read
About the author
Pieter Aspe
72 books150 followersPieter Aspe was het pseudoniem van Pierre Aspeslag. Hij studeerde Latijn-Wetenschappen aan het Sint-Leocollege in Brugge. Na zijn humanoria volgde hij gedurende korte tijd de universitaire opleiding sociologie. Hierna werkte hij als magazijnier, verkoper, bediende, seizoenagent bij de zeevaartpolitie, fotograaf, studiemeester, handelaar in brocante, handelaar in wijn en conciërge van de Heilig-Bloedkapel in Brugge. Sinds 1996 was hij voltijds schrijver van misdaadromans.
Pieter Aspe in de Nederlandstalige Wikipedia
Pieter Aspe was the pseudonym of Pierre Aspeslag. He studied Latin-Sciences at the Sint-Leo College in Bruges.
Pieter Aspe was a full time writer since 1996. Aspe wrote crime fiction novels with inspector Pieter Van In and D.A. Hannelore Martens as principal characters, who become lovers in the first book Het vierkant van de wraak. Most of the stories are situated in Bruges, Belgium. Next to this series, Aspe also wrote two YA novels, Bloedband and the sequel Luchtpost and two novellas, Grof Wild and De Japanse Tuin.
In 2001 Aspe received the Hercule Poirot Price for his novel Zoenoffer.
The first ten novels of Aspe were made into a TV series called Aspe by VTM (Flemish TV channel). This was followed up by a second and third season, but they weren’t television adaptations of the books. However the storyline of the TV series was further developed under the supervision of Pieter Aspe himself. After the first season of the series Aspe, the number of book sales increased significantly. He has currently sold over 1.5 million books in Belgium and The Netherlands.
His 24th novel Misleid was released in April 2009.
Translated from source: www.aspe.be
Pieter Aspe in the English Wikipedia
Pieter Aspe (nom de plume de Pierre Aspeslag) est un écrivain flamand.
Pieter Aspe dans la Wikipédia française
Pieter Aspe in de Nederlandstalige Wikipedia
Pieter Aspe was the pseudonym of Pierre Aspeslag. He studied Latin-Sciences at the Sint-Leo College in Bruges.
Pieter Aspe was a full time writer since 1996. Aspe wrote crime fiction novels with inspector Pieter Van In and D.A. Hannelore Martens as principal characters, who become lovers in the first book Het vierkant van de wraak. Most of the stories are situated in Bruges, Belgium. Next to this series, Aspe also wrote two YA novels, Bloedband and the sequel Luchtpost and two novellas, Grof Wild and De Japanse Tuin.
In 2001 Aspe received the Hercule Poirot Price for his novel Zoenoffer.
The first ten novels of Aspe were made into a TV series called Aspe by VTM (Flemish TV channel). This was followed up by a second and third season, but they weren’t television adaptations of the books. However the storyline of the TV series was further developed under the supervision of Pieter Aspe himself. After the first season of the series Aspe, the number of book sales increased significantly. He has currently sold over 1.5 million books in Belgium and The Netherlands.
His 24th novel Misleid was released in April 2009.
Translated from source: www.aspe.be
Pieter Aspe in the English Wikipedia
Pieter Aspe (nom de plume de Pierre Aspeslag) est un écrivain flamand.
Pieter Aspe dans la Wikipédia française
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 8 of 8 reviews
December 7, 2024
Hoewel Eiland geen complex misdaadverhaal is, heeft het toch vier sterren in de wacht gesleept.
Het auctorieel vertelperspectief is wat ik onverwacht het meest apprecieerde. Het voegt gelaagdheid toe en is anders dan wat ik gewoon ben.
De schrijfstijl van Aspe is eenvoudig maar effectief, zonder overbodige opsmuk, wat het boek makkelijk leesbaar maakt, zonder in te boeten op intensiteit.
De dynamiek tussen Van In, Versavel, Saskia, Vermeersch, Zlotkrychbrto, en anderen voelde snel vertrouwd. De verhaallijn met Verbiest leek wat losstaand, maar voegde toch een interessante dimensie toe.
Er werd gedronken, gerookt, gelogen en gedood.
"Wacht maar tot je hem zo lang kent als ik, meid. Dan zul je weten dat hij ook goede kanten heeft."
"Ja, als mijn overbuurvrouw morgen beweert dat ze zwanger is. Versavel keek verbaasd op. De overbuurvrouw van Van In was zachtenzeventig."
Kortom: dit boek is geen paginaverspilling en ik kijk uit naar het lezen van een volgend Aspe boek.
Het auctorieel vertelperspectief is wat ik onverwacht het meest apprecieerde. Het voegt gelaagdheid toe en is anders dan wat ik gewoon ben.
De schrijfstijl van Aspe is eenvoudig maar effectief, zonder overbodige opsmuk, wat het boek makkelijk leesbaar maakt, zonder in te boeten op intensiteit.
De dynamiek tussen Van In, Versavel, Saskia, Vermeersch, Zlotkrychbrto, en anderen voelde snel vertrouwd. De verhaallijn met Verbiest leek wat losstaand, maar voegde toch een interessante dimensie toe.
Er werd gedronken, gerookt, gelogen en gedood.
"Wacht maar tot je hem zo lang kent als ik, meid. Dan zul je weten dat hij ook goede kanten heeft."
"Ja, als mijn overbuurvrouw morgen beweert dat ze zwanger is. Versavel keek verbaasd op. De overbuurvrouw van Van In was zachtenzeventig."
Kortom: dit boek is geen paginaverspilling en ik kijk uit naar het lezen van een volgend Aspe boek.
April 19, 2018
Aspe, P., 2012, Eiland (1ste druk), Antwerpen, Uitgeverij Manteau
Pieter Aspe, pseudoniem van Pierre Aspeslag. Aspe is geboren op 3 april 1953 in Brugge en leeft nog. Pieter is een Vlaams schrijver. Pieter Aspe studeerde Latijn-wetenschappen aan het Sint-Leocollege in Brugge. Hij is voltijds auteur sinds 1996. Daarvoor werkte hij onder andere als magazijnier, verkoper, seizoenagent bij de zeevaartpolitie, fotograaf en studiemeester. Hij was ook enkele jaren conciërge van de Heilig-Bloedkapel in Brugge. In 1976 was hij kandidaat voor de gemeenteraadsverkiezingen op de dissidente lijst 'Christen democraten' maar hij werd niet verkozen. Begin augustus 2006 kreeg Pieter Aspe een hartaanval en zakte op straat in elkaar. Hij werd met spoed in het ziekenhuis opgenomen en geopereerd. Er werden drie overbruggingen op zijn kransslagaders geplaatst. Na deze operatie ontstond opschudding toen Aspe en zijn behandelend cardioloog voor het oog van de pers elk een glas Duvel dronken, waarbij de cardioloog beweerde dat dit goed zou zijn voor Aspes cholesterol. Deze actie lokte geschokte reacties van andere cardiologen uit. Pieter Aspe woont in Blankenberge bij de haven. Pieter Aspe schrijft misdaadromans met als hoofdpersonen hoofdinspecteur Pieter Van In en substituut (officier van justitie) Hannelore Martens, die in het debuutverhaal Het vierkant van de wraak zijn geliefde wordt. De meeste verhalen spelen zich in Brugge af, alhoewel 13, Ontmaskerd, Op Drift en Casino zich grotendeels in Blankenberge afspelen. Voor Alibi moet het team naar Antwerpen, waar een samenwerking met het lokale korps georganiseerd wordt. In 2001 ontving Aspe de Hercule Poirotprijs voor zijn roman Zoenoffer. In opdracht van VTM werden de eerste tien misdaadromans van Aspe in Brugge verfilmd tot een tv-serie, getiteld Aspe. Er werden tien reeksen opgenomen en uitgezonden. Dit zijn geen van alle verfilmingen van Aspes boeken. Wel werd onder het toeziend oog van Pieter Aspe zelf voortgebouwd op het elan van de boeken. Daarnaast schreef Aspe ook twee jeugdboeken, Bloedband en het vervolg Luchtpost, en vier novellen: Grof Wild, Kat en Muis, De Laatste Rit en De Japanse Tuin. Na de eerste reeks van Aspe is zijn boekenverkoop immens toegenomen en staat de teller reeds op meer dan 1,5 miljoen verkochte boeken in België en Nederland (december 2008). In opdracht van Het Nieuwsblad schreef Aspe ook Dekmantel, een kort verhaal in 7 episodes dat in augustus 2009 in de krant kwam. In het tiende seizoen van Aspe wordt hoofdcommissaris De Kee gaandeweg vervangen door een nieuw personage in de reeks. Van zijn boeken zijn diverse vertaald en uitgegeven in omliggende landen, zoals Duitsland, Frankrijk en Italië, maar ook in Zuid-Afrika (Die Vierkant van die wraak; Die Midasmoorde). Er zijn ondertussen ook al meerdere stripverhalen verschenen waarin Pieter Van In het hoofdpersonage is. Het eerste en tweede album zijn gebaseerd op de eerste twee boeken uit de boekenreeks en zijn getekend door Patrick Van Oppen. Het derde en vierde album zijn getekend door Luc de Maeyer en zijn gebaseerd op de tweede tv-reeks die niet van de hand van Aspe is, maar wel dezelfde personages bevat. Het album 'Grof wild' werd getekend door Merho. Niet Pieter Van In maar familie Borremans en anderen zijn de personages en in het stripboek figureert de familie Kiekeboe. De serie over hoofdinspecteur Van In is ook uitgebracht als hoorspel, dat in 2001 op de Vlaamse radio werd uitgezonden.
Bron: https://nl.wikipedia.org/wiki/Pieter_...
Ik las tijdens de paasvakantie Eiland van Pieter Aspe. Het was een leuk leeservaring. Het was dan ook mijn eerste boek van hem. En ik heb er geen spijt van. Het boek was het 30ste verhaal over inspecteur Van In. Ik miste natuurlijk elementen maar dit is niet storend om het verhaal te kunnen volgen. Aspe schrijft ook in een simpele manier waardoor ik het verhaal snel kon snappen en ook gemakkelijker kan lezen waardoor mijn leesplezier ook leuker was. Het verhaal was een vlottend verhaal.
Wat ik anders vond in Pieters verhaal, tegen over andere schrijvers van verhalen over politieagenten, is dat Pieter een goed balans kan maken tussen de enquête en het privé leven van de personages. Hij is niet de hele tijd bezig met de enquête. Dat vond ik dan ook beter in tegen stelling van de verhalen van Inspecteur Liese Meerhout (die ik ervoor heb gelezen). In Liese Meerhouts verhalen kon je niet een ritme terug vinden, in Eiland was er wel een ritme, een fijn ritme. Die je leeservaring leuker maakt.
In dit verhaal speelt liefde een belangrijke rol. Silvia is bereid om 2 mensen te vermoorden voor Roos maar dit is niet de enige redenen. Ze doet het ook omdat ze vindt wat Pierre en Lieven hebben gedaan, onrechtvaardig is en ze moeten bestraft worden voor hun daden. We hebben dat ook een liefde probleem in de koppel Hannelore en Van In. De inspecteur moet niet alleen voor de enquête zorgen maar ook voor zijn koppel. Maar op het einde komt alles weer goed voor hen.
Het verhaal was niet alleen spannend maar ook ontstellend. Snoeck en Demaegt martelen een meisje en filmen het. Dit is onvoorstelbaar dat er zo iets kan gebeuren in het echte leven. Het ergste van alles is dat ze het filmen en daar plezier uit hebben. Lieven heeft seks met een minderjarig meisje en filmt het ook. Dit allemaal gebeurd in het huisje van Pierre op zijn privé eiland.
Het verhaal was minder zwaar, ik bedoel daarmee dat Aspe niet grote en lange beschrijvingen doet over hoe een personage is of hoe een kamer er uit ziet. Jo Claes doet dit wel in zijn verhalen waardoor zijn verhaal zwaarder wegen en moeilijker is om te volgen. Aspe houd het kort en bondig. Wat ook goed was aan de schrijfmanier van Aspe is dat we altijd door hebben wie aan buurt is, over welk stuk van het verhaal het gaat. Want bij sommige schrijvers kan je dat niet achterhalen waardoor je in de war komt. In Pieters verhaal was dat niet het geval.
Wanneer ik de titel las had ik nooit verwacht dat het verhaal zo ging verlopen, ik had iets anders verwacht. Maar de titel is duidelijk terug te vinden in het verhaal. Alle gebeurtenissen gebeuren op een eiland. Het privé eiland van Pierre in Frankrijk.
Ik zal zeker een andere boek lezen van hem en hopen dat ik dezelfde leeservaring gaat hebben als den deze. Ik raad zeker Eiland van Pieter Aspe aan. Want het was echt aangenaam om te lezen.
Pieter Aspe, pseudoniem van Pierre Aspeslag. Aspe is geboren op 3 april 1953 in Brugge en leeft nog. Pieter is een Vlaams schrijver. Pieter Aspe studeerde Latijn-wetenschappen aan het Sint-Leocollege in Brugge. Hij is voltijds auteur sinds 1996. Daarvoor werkte hij onder andere als magazijnier, verkoper, seizoenagent bij de zeevaartpolitie, fotograaf en studiemeester. Hij was ook enkele jaren conciërge van de Heilig-Bloedkapel in Brugge. In 1976 was hij kandidaat voor de gemeenteraadsverkiezingen op de dissidente lijst 'Christen democraten' maar hij werd niet verkozen. Begin augustus 2006 kreeg Pieter Aspe een hartaanval en zakte op straat in elkaar. Hij werd met spoed in het ziekenhuis opgenomen en geopereerd. Er werden drie overbruggingen op zijn kransslagaders geplaatst. Na deze operatie ontstond opschudding toen Aspe en zijn behandelend cardioloog voor het oog van de pers elk een glas Duvel dronken, waarbij de cardioloog beweerde dat dit goed zou zijn voor Aspes cholesterol. Deze actie lokte geschokte reacties van andere cardiologen uit. Pieter Aspe woont in Blankenberge bij de haven. Pieter Aspe schrijft misdaadromans met als hoofdpersonen hoofdinspecteur Pieter Van In en substituut (officier van justitie) Hannelore Martens, die in het debuutverhaal Het vierkant van de wraak zijn geliefde wordt. De meeste verhalen spelen zich in Brugge af, alhoewel 13, Ontmaskerd, Op Drift en Casino zich grotendeels in Blankenberge afspelen. Voor Alibi moet het team naar Antwerpen, waar een samenwerking met het lokale korps georganiseerd wordt. In 2001 ontving Aspe de Hercule Poirotprijs voor zijn roman Zoenoffer. In opdracht van VTM werden de eerste tien misdaadromans van Aspe in Brugge verfilmd tot een tv-serie, getiteld Aspe. Er werden tien reeksen opgenomen en uitgezonden. Dit zijn geen van alle verfilmingen van Aspes boeken. Wel werd onder het toeziend oog van Pieter Aspe zelf voortgebouwd op het elan van de boeken. Daarnaast schreef Aspe ook twee jeugdboeken, Bloedband en het vervolg Luchtpost, en vier novellen: Grof Wild, Kat en Muis, De Laatste Rit en De Japanse Tuin. Na de eerste reeks van Aspe is zijn boekenverkoop immens toegenomen en staat de teller reeds op meer dan 1,5 miljoen verkochte boeken in België en Nederland (december 2008). In opdracht van Het Nieuwsblad schreef Aspe ook Dekmantel, een kort verhaal in 7 episodes dat in augustus 2009 in de krant kwam. In het tiende seizoen van Aspe wordt hoofdcommissaris De Kee gaandeweg vervangen door een nieuw personage in de reeks. Van zijn boeken zijn diverse vertaald en uitgegeven in omliggende landen, zoals Duitsland, Frankrijk en Italië, maar ook in Zuid-Afrika (Die Vierkant van die wraak; Die Midasmoorde). Er zijn ondertussen ook al meerdere stripverhalen verschenen waarin Pieter Van In het hoofdpersonage is. Het eerste en tweede album zijn gebaseerd op de eerste twee boeken uit de boekenreeks en zijn getekend door Patrick Van Oppen. Het derde en vierde album zijn getekend door Luc de Maeyer en zijn gebaseerd op de tweede tv-reeks die niet van de hand van Aspe is, maar wel dezelfde personages bevat. Het album 'Grof wild' werd getekend door Merho. Niet Pieter Van In maar familie Borremans en anderen zijn de personages en in het stripboek figureert de familie Kiekeboe. De serie over hoofdinspecteur Van In is ook uitgebracht als hoorspel, dat in 2001 op de Vlaamse radio werd uitgezonden.
Bron: https://nl.wikipedia.org/wiki/Pieter_...
Ik las tijdens de paasvakantie Eiland van Pieter Aspe. Het was een leuk leeservaring. Het was dan ook mijn eerste boek van hem. En ik heb er geen spijt van. Het boek was het 30ste verhaal over inspecteur Van In. Ik miste natuurlijk elementen maar dit is niet storend om het verhaal te kunnen volgen. Aspe schrijft ook in een simpele manier waardoor ik het verhaal snel kon snappen en ook gemakkelijker kan lezen waardoor mijn leesplezier ook leuker was. Het verhaal was een vlottend verhaal.
Wat ik anders vond in Pieters verhaal, tegen over andere schrijvers van verhalen over politieagenten, is dat Pieter een goed balans kan maken tussen de enquête en het privé leven van de personages. Hij is niet de hele tijd bezig met de enquête. Dat vond ik dan ook beter in tegen stelling van de verhalen van Inspecteur Liese Meerhout (die ik ervoor heb gelezen). In Liese Meerhouts verhalen kon je niet een ritme terug vinden, in Eiland was er wel een ritme, een fijn ritme. Die je leeservaring leuker maakt.
In dit verhaal speelt liefde een belangrijke rol. Silvia is bereid om 2 mensen te vermoorden voor Roos maar dit is niet de enige redenen. Ze doet het ook omdat ze vindt wat Pierre en Lieven hebben gedaan, onrechtvaardig is en ze moeten bestraft worden voor hun daden. We hebben dat ook een liefde probleem in de koppel Hannelore en Van In. De inspecteur moet niet alleen voor de enquête zorgen maar ook voor zijn koppel. Maar op het einde komt alles weer goed voor hen.
Het verhaal was niet alleen spannend maar ook ontstellend. Snoeck en Demaegt martelen een meisje en filmen het. Dit is onvoorstelbaar dat er zo iets kan gebeuren in het echte leven. Het ergste van alles is dat ze het filmen en daar plezier uit hebben. Lieven heeft seks met een minderjarig meisje en filmt het ook. Dit allemaal gebeurd in het huisje van Pierre op zijn privé eiland.
Het verhaal was minder zwaar, ik bedoel daarmee dat Aspe niet grote en lange beschrijvingen doet over hoe een personage is of hoe een kamer er uit ziet. Jo Claes doet dit wel in zijn verhalen waardoor zijn verhaal zwaarder wegen en moeilijker is om te volgen. Aspe houd het kort en bondig. Wat ook goed was aan de schrijfmanier van Aspe is dat we altijd door hebben wie aan buurt is, over welk stuk van het verhaal het gaat. Want bij sommige schrijvers kan je dat niet achterhalen waardoor je in de war komt. In Pieters verhaal was dat niet het geval.
Wanneer ik de titel las had ik nooit verwacht dat het verhaal zo ging verlopen, ik had iets anders verwacht. Maar de titel is duidelijk terug te vinden in het verhaal. Alle gebeurtenissen gebeuren op een eiland. Het privé eiland van Pierre in Frankrijk.
Ik zal zeker een andere boek lezen van hem en hopen dat ik dezelfde leeservaring gaat hebben als den deze. Ik raad zeker Eiland van Pieter Aspe aan. Want het was echt aangenaam om te lezen.
This entire review has been hidden because of spoilers.
January 22, 2016
Mijn eerste boek van Pieter Aspe, maar vast niet mijn laatste. Al ga ik ze nu wel op volgorde proberen te lezen. Ik heb dit boek cadeau gekregen, vandaar dat ik met dit deel begonnen ben. Een leuke thriller met commissaris Pieter van In in de hoofdrol. Het boek leest vlot. Vanaf het begin zat ik in het verhaal. Ik had alleen soms wel wat moeite om alle personages uit elkaar te houden, omdat sommige namen wat op elkaar lijken. De verhaallijn over Van Ins vrouw Hannelore voegt niet zoveel toe aan het verhaal vind ik en had van mij wel achterwege mogen blijven. Maar wellicht dat als je alle delen hebt gelezen je het meer in een context kunt plaatsen. Op een gegeven moment weet je al voor een groot deel hoe het verhaal in elkaar steekt, maar moet je toch op de ontknoping wachten omdat Van In en zijn collega's het nog niet weten. Dat maakt dat het boek niet heel verrassend eindigt. Wat mij verder opviel is dat Van In en zijn collega's regelmatig een biertje of wijntje drinken, ook tijdens werktijd. Ik weet niet hoe het in België is geregeld, maar dat zou in Nederland erg ongebruikelijk zijn. Verder is het wel een geloofwaardig verhaal. Zo loopt - net als in het dagelijks leven - het niet voor iedereen goed af.
Read
May 3, 2024Het boek dat ik heb gelezen is ‘Eiland’ van Pieter Aspe. Voor een misdaadboek vond ik de structuur ideaal. Elk hoofdstuk eindigde altijd met een cliffhanger. Dit maakte het leuker om te lezen.
Wat me wel opviel is het vertelperspectief. Wij weten meer dan de personages omdat de verteller de gedachten en/of gevoelens vertelt van de personages. Zo komen we te weten wat Van In denkt, of wat de poetsvrouw Silvia denkt.
De manier waarop het verhaal geschreven is wel overduidelijk voor mensen van min leeftijd (17) en ouder.
Als er een boodschap zou inzitten, denk ik vooral aan de zin: “Denk twee keer na voor je iets doet.”. De vier bewoners hebben in het verleden iets gedaan wat aan het licht komt richting het eind van het boek en hierdoor leer je wel een beetje dat je soms twee keer best kan nadenken voor je iets doet.
Persoonlijk vond ik dit het ‘ideale’ misdaadboek. In dit geval gaf het boek mij veel kriebels om verder te lezen door de spannende cliffhangers. Het is niet zo een typisch misdaadboek, want het begint in het boek met iets kleins en eindigt met iets groter dan ik had verwacht.
Het verhaal gaat ook veel verder dan ‘een moord’. Het onderzoeken naar de moordenaar, privéleven van Van In, de verschillende locaties,… Alles sprak me zo aan om verder te lezen. Het is ook leuk dat elke persoon in zijn eigen wereldje leeft in het boek. Je hebt de ‘slechte’ mensen en de ‘goede’ mensen.
Wat me wel opviel is het vertelperspectief. Wij weten meer dan de personages omdat de verteller de gedachten en/of gevoelens vertelt van de personages. Zo komen we te weten wat Van In denkt, of wat de poetsvrouw Silvia denkt.
De manier waarop het verhaal geschreven is wel overduidelijk voor mensen van min leeftijd (17) en ouder.
Als er een boodschap zou inzitten, denk ik vooral aan de zin: “Denk twee keer na voor je iets doet.”. De vier bewoners hebben in het verleden iets gedaan wat aan het licht komt richting het eind van het boek en hierdoor leer je wel een beetje dat je soms twee keer best kan nadenken voor je iets doet.
Persoonlijk vond ik dit het ‘ideale’ misdaadboek. In dit geval gaf het boek mij veel kriebels om verder te lezen door de spannende cliffhangers. Het is niet zo een typisch misdaadboek, want het begint in het boek met iets kleins en eindigt met iets groter dan ik had verwacht.
Het verhaal gaat ook veel verder dan ‘een moord’. Het onderzoeken naar de moordenaar, privéleven van Van In, de verschillende locaties,… Alles sprak me zo aan om verder te lezen. Het is ook leuk dat elke persoon in zijn eigen wereldje leeft in het boek. Je hebt de ‘slechte’ mensen en de ‘goede’ mensen.
September 17, 2019
Voornamelijk gelezen omdat ik niet meer genoeg Nederlandse boeken lees. Dit was mijn eerste Pieter Aspe boek. Ik was niet echt onder de indruk van het kwaliteit van schrijven, toch zeker niet de eerste +-150 paginas. Het schol maar een paar "we dronken een Duvel op het terras" of ik had het boek terug op het schap gezet. Ik weet ook niet goed wat het doel was van het side story over Hannelore haar affaire waar op het eind niet veel van komt… Maar, de laatste 100 pagines, wanneer het verhaal begon samen te komen was zeker meer intrigerend en gaf me zin om te blijven lezen.
Read
September 23, 2019Nice book by Pieter Aspe.
The plot twists are entertaining.
The plot twists are entertaining.
September 14, 2016
Spannend boek! Maar het was wel te voorspellen dat Silvia de moordenares was, want de-poetsvrouw-die-de-lotte-heeft-gewonnen zou gewoon een te simpele rol zijn geweest. Het boek zou nog beter zijn geweest, mocht Hannelore Pieter toch hebben bedrogen!
This entire review has been hidden because of spoilers.
April 6, 2014
Beetje voorspelbaar, wel een goed boek. Typisch Aspe-verhaal.
Displaying 1 - 8 of 8 reviews