Toplumcu-gerçekçi şiirimizin büyük ustalarından biri olan "A, Kadir" (1917-1985), şiirlerini "Mutlu Olmak Varken" adı altında tek ciltte toplamıştı. O kitabına giremeyen, daha sonra yazdığı altmış kadar yeni şiiriyle birlikte, son günlerinde yazdığı kendi yaşam ve sanat serüvenini kitabına ekledik ve bu genişletilmiş yeni basıma yine "Mutlu Olmak Varken" adını koymayı uygun bulduk. Türk şiirinin bu değerli ustasını "Bütün Şiirleri"yle bir bütün olarak sunmanın kıvancı içindeyiz. A. Kadir'i pek severim. Yüreğimin başında oturan insanlardan biridir. Onun yüreği halis bir şair yüreğidir. -Nazım Hikmet- A. Kadir'in adı, çilenin olduğu kadar direncin de adıdır, umudun ve çalışkanlığın da adıdır. Kısacası, örste dövüle dövüle çelikleşen namusun adıdır. -Asım Bezirci- Öyle insanı bir anda saran, sarsan bir şiir değil, yavaş yavaş sıcaklığını duyuran bir çalışmadır. -Doğan Hızlan- A. Kadir, dün de, bugün de halkın, insanların şairidir. Şiirlerinde alabildiğine bir insan sevgisi, alabildiğine bir sıcaklık ve candanlık vardır.
1917 yılında İstanbul'da doğdu. Asıl adı İbrahim Abdülkadir Meriçboyu'dur. Orta öğrenimini Eyüp Ortaokulu (1933) ve Kuleli Askerî Lisesinde (1936) tamamladı. 1938'de Kara Harp Okulu son sınıf öğrencisiyken Nâzım Hikmet'le birlikte yargılanarak on ay hapse mahkum oldu ve okuldan çıkartıldı. Cezaevinden çıkınca askerlik hizmetini er olarak tamamladı. 1941'de İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi'ne girdi. Bir yandan da Tan gazetesinde musahhihlik (düzeltmenlik) yaptı. Yürüyüş dergisinin yayımlanmasına katkı verdi. İlk şiir kitabı Tebliğ (1943) toplatıldı. Sıkıyönetim mahkemesince sürgüne gönderildi. Dört yıl Muğla, Balıkesir, Konya, Adana ve Kırşehir'de kaldı. 1947'de İstanbul'a döndü ve bir bisküvi fabrikasında çalışmaya başladı. Daha sonra çeşitli yayınevlerinde düzeltmenlik, çevirmenlik yaptı. 1965'den sonra kitaplarını kendisi yayımladı. İlk şiirlerinde Necip Fazıl ve Faruk Nafiz'in etkisi altındadır. Bu şiirlerinden bazıları Akın gazetesinde yayımlandı (1934-35). Ankara Cezaevinde Nâzım Hikmet'le birlikte yatan A. Kadir, onun şiir ve düşüncesinin etkisi altına girer. Ses ve Yeni Edebiyat dergilerinde şiirleri Nazım'ın (Mazhar Lütfi takma adıyla) şiirleriyle yan yana çıkar. Daha sonra Ali Karasu takma adıyla Gün, Yığın ve Pınar gibi dergilerde yazdı. 1940 kuşağı toplumcu şairleri arasında yer alan A. Kadir, dünya şairlerinden şiir çevirileri de yaptı. Çeviri çalışmalarıyla 1980 Hasan Ali Ediz Çeviri Ödülünü, 1983 Azra Erhat Üstün Hizmet Ödülünü aldı. 1 Mart 1985 tarihinde öldü. Eserleri, Şiir: Tebliğ (1943), Hoş Geldin Halil İbrahim (1959), Dört Pencere (1962), Mutlu Olmak Varken (Bütün Şiirleri, 1968). Çeviri: Asıl Adalet (Doğu-Batı şairlerinden, 1960), Seçme Şiirler (Paul Eluard'dan, Asım Bezirciyle, 1961), İlyada (Azra Erhat'la, 1961), Odysseia (Azra Erhat'la, 1970), Bugünün Diliyle Mevlâna (1955), Bugünün Diliyle Hayyam (1964).
Şairler ve şiirler hakkında konuşmak kolay değil. Sevdiğimiz zaman neden sevdiğimiz; sevmediğimiz zaman neyi sevmediğimiz hep sisin arkasında kalıyor. Kolay kolay kelimelere dökülmüyor. Ben şahsen çok da anlamıyorum şiirden zaten. Bazen ihtiyaç duyuyorum, alıp elime bir tane şiir kitabı okuyorum da okuyorum. ‘Mutlu Olmak Varken’ de yatağımın kenarındaydı bir süredir; gel git okuyordum. Nazım Hikmet’i andıran toplumcu şiirler kaleme almış A.Kadir. O kuşağın derdinin damarları içinde gezdiriyor okuru. Şiirler bir yana beni en çok A. Kadir’in bizzat yazdığı önsöz ve sonsöz etkiledi. Yarattığı tanıklık hissi hoşuma gitti. Meraklılarına tavsiye ederim.
Nazım Hikmet'in yazdığından daha güzel yazılmış Nazım Hikmet şiirleri gibi Abdülkadir Meriçboyu'nun şiirleri. Türkçe'yi ustalıkla kullanmasının yanı sıra; aşk, aile ve toplumun iç içe geçtiği şiirleri her şiirsever okumayı hak ediyor. Bazen bir Ezginin Günlüğü "türkü"sünde buluyor insan kendini, bazen bir Nazım Hikmet "Marş"ında.
ÇİLE Bizim hiç bir hürriyetimiz yok, Hiç bir hürriyetimiz, Ne çalışmak, ne konuşmak, ne sevişmek, Sen orda bağrına bas dur en büyük çileyi, Ben burda en büyük çileyi doldurayım, Ekmeğe muhtaç, hürriyete muhtaç, sana muhtaç. Sen orda dalından koparılmış bir zerdali gibi dur, Ben burda zerdalisiz bir dal gibi durayım.
bazı şiirleri ezginin günlüğü tarafından bestelenmiş. bunları görmek tatlı bir sürpriz oldu. a.kadir'in şiirleri insan sevgisi ve umut dolu. fazlasıyla iyimser bir dünyası var.