... اما آنچه تاریخ عکاسی را جذاب میکند این است که قرار گرفتن در متن تاریخ عکاسی برایم به مثابه رها شدن با تختهپارهای بر موجی پیدا و پنهان است که هرچه پیش میروی افقهای دنیای عکاسی برایت نامحدودتر و وسیعتر میشود. افقی که میترسی اگر نگاه از او برگیری کاملا ناپدید شود. چهار گوشهی تاریخ عکاسی سرشار از بداعتها و کوششهای عاشقانه و مستمر است، در این تاریخ گسستنی وجود ندارد و تنها و تنها گسترشی بیحدود در آن برقرار است. لذت این امر که چه شگفتیهایی در انتظار رویدادهای سادهی خلق تصویر بودهاند و چگونه به تکوین تاریخ عکاسی پرداختهاند بهراستی قابل شرح نیست.
مثل یک دورهی فشردهی تاریخ عکاسی بود که اینبار سخنرانش دقیقا میدونست چطور مثل همنوعانش نباشه. کتاب برعکس خیلی از کتابای تاریخ یک رشته کسالت آور، عصاقورتداده و پر از اطلاعات بیخود نیست. باتس به هر دورهای از تاریخ تنها چند صفحه پرداخته و فقط مهمترین اطلاعات و اشخاص را روایت کرده. همین باعث شده کتاب در عین کوچک بودن لذت بخش و مفید باشه. مشخصا قرار نیست توی هیچ دورهای عمیق بشه و بنظرم برای شروع تاریخ عکاسی خوندن کتاب خیلی خوبیه. پیشنهاد میکنم عکاسان معرفی شده در کتاب(خصوصا اونهایی که ازشون عکسی هم تو کتاب چاپ شده) را خودتون پیگیری کنید. چاپ عکسها و ترجمه هم قابل قبول بود مثل اکثر آثار نشر حرفه: هنرمند
پر از اطلاعات و اسمهایی که گشتن درباره شون و فهمیدنشون زمان زیادی میبره... از حیث جدا کردن اطلاعات مهم و تاثیرگذار تاریخ عکاسی اما کتاب روند و مطالب رو خوب جدا کرده و به مخاطب میرسونه
نخستین چیزی که این روایت را متمایز میکند قالبی است که باتس برای این کتاب در نظر گرفته است. روایت او از تاریخ عکاسی به هیچ عنوان روایتی داستان گونه نیست که خواننده را با ترفندها و تکنیک های داستان نویسی در متن قرار دهد و به واسطه آن کششی ژرف در دنبال کردن مطلب ایجاد کند، بلکه روایت باتس از تاریخ عکاسی روایتی متکی بر جزئیات است و از این جهت این کتاب، متنی مختصر و گزیده اما دقیق و پر حوصله است.