7 Haziran 1921’de İstanbul’da doğdu. Öğretmen Nevreste Hanım ile muhasebeci Esat Boysan’ın oğludur. 1939 yılında Pertevniyal Lisesi’ni, 1945’te Güzel Sanatlar Akademisi’ni (Mimar Sinan Üniversitesi’nin Mimarlık Bölümü’nü) bitirdi. Mesleğini 1999’a kadar ara vermeden sürdürdü. Türkiye Mimarlar Odası’nın kurucuları arasında yer aldı; yönetim kurulu üyesi, ilk genel sekreteri ve İstanbul şube başkanı oldu. 1957-1972 yıllarında İstanbul Teknik Üniversitesi’nde ders verdi. Ulusal ve uluslararası mimarlık yarışmalarında ödüller kazandı. Kendi kitaplarını basmak için Bas Yayınları’nı kurdu (1984-93). Aralıksız olarak on yıl Hürriyet ve üç yıl Akşam gazetelerinde köşe yazıları yazdı.
Aydın Boysan ile onun bir ömür bildiği İstanbul üzerine sohbet ediyor hissiyatı yaşatan kitap. Anlattığı yerlerin yüzyıllar içindeki geçmişi ve onun yaşadığı dönemini anlatırken okura da çoğu kere yetişemediği bu zamanların burukluğunu yaşatıyor. Belki de sırf bu burukluk için bile kendisiyle bir rakı sofrasında bulunmak istiyor insan. Bu kitabı bana hediye Sevgi K.'ya teşekkürlerimle.
İstanbul'un kuytu köşelerinde kalmış birkaç semti, mahalleyi öğreneceğim diye hevesle okumaya başlamışken kitabı, kendimi bambaşka bir alemde buldum. Aydın Boysan'ın görmüş geçirmişliği, İstanbul kitabını bir hayat kitabına çevirivermiş. Çocukluğundan gençliğine, orta yaşından ihtiyarlığına kadar hayatının farklı evrelerinde; yaşadığı, büyüdüğü, gezdiği, eğlendiği farklı mekanları, dönemin de şartlarını ve hallerini anlatarak ele almış Boysan. Okurken doğup büyüdüğünüz mahalleleri, çocukluğunuzu hatırlatacak bir kitap İstanbul'un Kuytu Köşeleri. Onunla aynı şehirde, semtte doğmamış, İstanbul'da yaşamamış olsanız bile...
Ben İstanbul tarihine ve hatıratlarına meraklı bir insanım. Aydın Bey yer yer keyifli, yer yer esprili, yer yer kaybolan İstanbul’a hüzünlü, kederli, yer yer alkollü, genelde bilgili ama her zaman bir beyefendi olarak karşımıza çıkıyor. Eskinin edebi, adabı, oturmayı kalkmayı bilişi kelimelerine yansımış.
281) Bir düzine mizah kitabı bulunan renkli insan Aydın Boysan’ın (doğ. 1921) bence en önemli yapıtı; kentinin mimari açıdan semt semt katledilmesine tepkisini de içeren İstanbul'un Kuytu Köşeleri'dir (YKY, 2003).
“Biz anılarımızın mekânlarını, geçmişimizden bize kalanları, her şeyi ama her şeyi, taksit taksit yok ediyoruz. Hepsini yok ettiğimiz anda geçmişimizden, ruhsal olarak kopmuş olacağız. Acıklı sözler söylemek istemiyorum ama bu kopuşun “ruhsal intihar” olduğunu belirtmek zorundayım… Üzülerek.”
“İnsan çevreye kök salmadan yaşar mı? Yaşar görünüyorsa bile ona da hayat denmez. Yalnız çevreye mi?.. Yetmez… Geçmişe de kök salınacak. Sevilse de sevilmese de geçmişe ille kök salmadan yaşanmaz ki… Bir insanın tüm geçmişinden bütünüyle kopmasının adına başka bir şey derler… Bu düpedüz, yaşamın sona erişi demektir.”