งูร้องไห้ดอกไม้ยิ้ม

by สุวรรณี สุคนธา

คัดสรร 36 เรื่องสั้นยอดเยี่ยมที่สุดของศิลปินนักเขียนหน้าพระลาน ตำนานแห่งวรรณกรรมไทย ที่เคยตราตรึงใจผู้อ่านมาแล้วมากมาย "..ซ่านและโรแมนติก" 'รงค์ วงษ์สววรค์ เคยนิยามไว้ ต้นแบบและแรงบันดาลใจ ยังสดใหม่ วิบวับจับใจจนถึงวันนี้ ด้วยสำนวนภาษาเรียบง่ายแต่คมคาย อ่อนหวาน งดงาม เซ็กซี่ โรแมนติก มีสไตล์ เหงาบาดลึกเข้าไปถึงจิตใจใครหลายคน

About the author

สุวรรณี สุคนธา เป็นนามปากกาของสุวรรณี สุคนธ์เที่ยง นักเขียนชาวไทย เกิดเมื่อวันที่ 1 มีนาคม 2475 จบการศึกษาศิลปศาสตรบัณฑิต สาขาจิตรกรรม มหาวิทยาลัยศิลปากร เป็นครูสอนศิลปะที่โนงเรียนศิลปศึกษา ก่อนไปเป็นอาจารย์ประจำที่มหาวิทยาลัยศิลปากร

"จดหมายถึงปุก" (2508) เรื่องสั้นเรื่องแรกของเธอ ได้รับการตีพิมพ์ในสตรีสาร ใช้นามปากกาว่า "สุวรรณี" ต่อมา ประมูล อุณหธูป บรรณาธิการสยามรัฐสัปดาห์วิจารณ์ ได้ตั้งนามปากกาให้ใหม่ว่า "สุวรรณี สุคนธา" เมื่อได้ส่งเรื่องสั้นให้ตีพิมพ์ในสยามรัฐ โดยนวนิยายเรื่องแรกของเธอ "สายบ่หยุดเสน่ห์หาย" (2512) ได้รับการตอบรับเป็นอย่างดี

ผลงานการเขียนของสุวรรณีมีจุดเด่นตรงการเน้นตัวละครที่สมจริง ตัวเอกของเรื่องมิใช่คนสวยวิเศษแสนดีตามแบบฉบับที่นิยมกันในสมัยนั้น แต่มีชีวิตจิตใจ อารมณ์ และกิเลสเหมือนบุคคลทั่วไปที่ผู้อ่านสามารถพบเจอได้ในชีวิตจริง ทั้งตัวละครยังสะท้อนด้านมืดของความเป็นมนุษย์ ภาษาที่ใช้เรียบง่าย งดงาม และเสียดสีสังคม

ผลงานที่โดดเด่นของเธอ อาทิ เขาชื่อกานต์ (2513) ความรักครั้งสุดท้าย (2514) คนเริงเมือง (2516) เรื่องของน้ำพุ (2517) เก้าอี้ขาวในห้องแดง (2518) ฯลฯ

Reviews

[Bannarot · Rating 3 out of 5]

3/5 -- รวมเรื่องสั้น 36 เรื่อง ส่วนใหญ่เป็นเรื่องความรักความสัมพันธ์ บ้างก็แฝงอีโรติก หลายเรื่องเข้าใจว่าสุวรรณีนำประสบการณ์มาเป็นส่วนหนึ่งซึ่งก็ทำให้ตัวละครในหลาย ๆ เรื่องมีบุคลิกลักษณะคล้าย ๆ กัน โดยเฉพาะตัวละครหญิงที่อาจจะเป็นตัวแทนของเธอ

เป็นเรื่องสั้นที่รวมมาจากหลากหลายนิตยสาร ถ้าอ่านอย่างพิจารณาจริง ๆ ก็พอจะเห็นพัฒนาการการเขียนของเธอ มีหลายเรื่องที่ประทับใจเหมือนกัน เช่น พ่อของแนน บาปบุญของบัวเผื่อน เรื่องของสองดาวจร ปะทุอารมณ์ของผู้หญิงรักงูและเอียนอดีตในห้องนอน หัวใจเทียม แล้วก็ ภูมิ ณ สนธยา ส่วนใหญ่ไม่ได้ยาวนักอ่านเรื่อย ๆ สบาย ๆ แต่ก็ไม่ได้หวือหวาหรือสะเทือนอารมณ์มากนัก แต่เราชอบภาษาที่อ่านง่ายใช้ภาษาตรง ๆ ค่อนข้างเยอะ

[Raphat · Rating 5 out of 5]

บทแรกเริ่ม...ที่ยินโทนิก ชอบมากที่สุดในรวมเรื่องสั้นเล่มนี้ สำนวนภาษาของคุณสุวรรณีให้ความรู้สึกโรแมนติกและสื่อสภาวะอารมณ์ของผู้หญิงได้ดี