انقلاب مجارستان: مقاومت مردمی علیه توتالیتاریسم

by Hannah Arendt, كيومرث خواجويها (Translator)

هانا آرِنت در کتاب کم‌ حجم ولی پر محتوای خود در مورد خیزش مردم مجارستان علیه توتالیتاریسم شوروی سابق به تحلیل سیاسی این انقلاب نه در مجارستان بلکه در خود اتحاد جماهیر شوروی پرداخته است. مهمترین وجه نگرش هانا آرنت در تحلیل او از حکومت شوروی،"بحران جانشینی" است از مرگ یک رهبر تا انتخاب رهبر بعدی، خلایی پدیدار می‌شود که هرچند مردم نه در سرزمین اصلی و نه در اقمار نقشی در این فعل و انفعالات ندارند اما ممکن است فضای تنفسی‌ای ایجاد شود که در سرزمین‌های تحت سلطه این امید را به‌وجود آورد که شاید زمان آزادی فرا رسیده است این آزادی در مجارستان فقط 12 روز به‌طول انجامید و پس از آن تانک‌ها و سربازان سرکوبگر وارد میدان شدند...

Genres: Politics, Essays, Sociology, History

126 pages, Paperback

First published July 1, 2002

About the author

Hannah Arendt (1906 – 1975) was one of the most influential political philosophers of the twentieth century. Born into a German-Jewish family, she was forced to leave Germany in 1933 and lived in Paris for the next eight years, working for a number of Jewish refugee organisations. In 1941 she immigrated to the United States and soon became part of a lively intellectual circle in New York. She held a number of academic positions at various American universities until her death in 1975. She is best known for two works that had a major impact both within and outside the academic community. The first, The Origins of Totalitarianism, published in 1951, was a study of the Nazi and Stalinist regimes that generated a wide-ranging debate on the nature and historical antecedents of the totalitarian phenomenon. The second, The Human Condition, published in 1958, was an original philosophical study that investigated the fundamental categories of the vita activa (labor, work, action). In addition to these two important works, Arendt published a number of influential essays on topics such as the nature of revolution, freedom, authority, tradition and the modern age. At the time of her death in 1975, she had completed the first two volumes of her last major philosophical work, The Life of the Mind, which examined the three fundamental faculties of the vita contemplativa (thinking, willing, judging).

Reviews

[Mohammad Hrabal · Rating 4 out of 5]

این که آیا ما به قدر کافی و لازم از حافظه و قدرت تأمل بهره‌مند هستیم که به وسیله‌ی آن بتوانیم یک واقعه‌ی تاریخی را در تاریخ حفظ کنیم، تنها به خود ما بستگی دارد. ص 22 کتاب
در این دوازده سال درست همان اتفاقی افتاد که انتظار آن می‌رفت یعنی: تواتر یکنواخت وعده‌هایی که به آنها وفا نشده بود، فریب‌کاری‌های علنی از یک سو و آرزوهای بیهوده و بالأخره یاس از سوی دیگر. ص23 کتاب
این دو (استالین و هیتلر) به موضوع جانشینی اهمیت چندانی نمی‌دادند بلکه بیشتر بر این عقیده بودند که تقریباً هر کسی برای جانشینی مناسب است، به شرطی که دستگاه حکومت بر قرار بماند. ص 34 کتاب
به نظر می‌رسید که او (خروشچف) می‌خواست سیستم نظارتی‌ای را طرح ریزی کند که بر اساس آن دستگاه‌های مختلف (مثلاً پلیس) از خارج تعیین نشوند بلکه مستقیماً از درون هر گروه متشکل شوند. این بدان معنا بود که خبرچینی متقابل و حاکم بر جامعه‌ی توتالیتر (که استالین به مؤثر بودن آن از این طریق دست یافته بود که خبرچینی از دیگران را به منزله‌ی تنها آزمون قابل اعتماد بودن شخص سخن چین قلمداد می‌کرد) اکنون نهادی درخور خود یافته بود و می‌توان در واقع به معنای "اصلاح" سیستم باشد. آنچه این گمان را بیشتر تأیید می‌کند، نوآوری دیگری است که خروشچف اعلام کرد. مصوبه‌ی وی علیه "انگل‌های جامعه" اکیداً پیش بینی می‌کرد که این عناصر "غیر اجتماعی" را، خود ملت، برای اعزام به بازداشتگاه‌ها انتخاب کند. این به عبارت دیگر برقراری "اوباش سالاری" سازمان یافته بود که به صورت نهاد درآمده و خروشچف در نظر داشت برخی از وظایف پلیس مخفی را هم به آن واگذار کند. اکنون چنین می‌نمود که گویی مرحله‌ای که در آن می‌شد به توده‌ها اطمینان کرد، فرا رسیده و می‌شد از آنها این توقع را داشت که توده‌ها، خود، علیه خود جاسوسی کنند و قربانیان لازم برای ایجاد فضای رعب و وحشت را داوطلبانه تحویل دهند. ص 39 کتاب
ناآرامی‌های هر دو کشور (مجارستان و لهستان)، ابتدا در میان دانشجویان و روشنفکران آغاز شد. در واقع در میان نسل جوان، یعنی از میان قشری از مردم که رژیم، رفاه مادی و آموزش عقیدتی آن را سرلوحه‌ی و ظایف خود قرار داده بود. آنهایی که ابتکار عمل را به دست گرفتند نه عقب ماندگان جامعه‌ی کمونیستی بلکه گل‌های سرسبد آن جامعه بودند و انگیزه‌ی ایشان نه فلاکت مادی خود و هم وطنان‌شان بلکه تنها اشتیاق به آزادی و حقیقت بود. ص 69 کتاب
یک گزارش بسیار خوب سازمان ملل متحد به نقل از دختر جوانی چنین می‌گوید: "نان و وسایل ضروری دیگر برای زندگی نداشتیم، اما آن چه ما می‌خواستیم آزادی بود. موقعیت ما جوانان خصوصاً، بسیار بد بود زیرا در میان دریایی از دروغ بزرگ شده بودیم و ناچار بودیم پیوسته دروغ بگوییم. از میان ما هیچ جوانه‌ای از تفکر سالم نمی‌توانست سر بزند زیرا همه چیز در ما خفه شده بود. ما خواهان آزادی بودیم تا بتوانیم به تفکر بپردازیم." ص 69 و 70 کتاب
بانگ رسایی که از اروپای شرقی چنین صاف و روشن از آزادی و حقیقت می‌گفت، تأییدی قاطع بر تغییرناپذیری ذات بشری بود و نشان می‌داد که هیچ‌گرایی را شکست می‌دهد، چرا که حتی در صورت فقدان هرگونه رهنمود و زیر فشار دائمی آموزش‌های عقیدتی، باز هم شوق رسیدن به آزادی و حقیقت در دل انسان شعله‌ور است. ص 70 کتاب
دودینتسو در رمان خود، تجربه‌ای را از زمان جنگ جهانی دوم نقل می‌کند. وی در سنگر نشسته و شاهد یک درگیری میان هواپیماهای آلمانی و روسی بوده است که ضمن آن هواپیماهای مسر اشمیت آلمانی با وجود کمی تعدادشان، پیروز می‌شوند: "چیزی در درون من درهم شکست زیرا هرگز جز آنکه هواپیماهای ما سریع‌ترین و بهترین هواپیماهای دنیا هستند، چیزی نشنیده بودم. دودینتسو این جا در واقع از یک لحظه‌ی طولانی صحبت می‌کند که در آن یک تخیل توتالیتر زیر فشار واقعیت‌ها درهم می‌شکند و تجربه‌ی برخورد با واقعیت، دیگر به وسیله‌ی حقیقت تاریخی "استدلال‌های حزبی" جایگزین نمی‌شود. ص 72 کتاب
موقعیت حکومت مطلقه بستگی به آن دارد که تا چه اندازه بتواند راه‌های ارتباط عادی خصوصی و عمومی بین انسان‌ها را در حکومت‌های مبتنی بر قانون اساسی که دارای آزادی ابراز سخن و عقاید هستند، قطع و نابود کند. ص 75 کتاب
ملت مجارستان در سطح تمامی طبقات سنی خود می‌دانست که در دروغ و دغل زندگی می‌کند و یک صدا و هم آواز، در تمامی بیانیه‌های خود خواستار چیزی شد که حتی روشن فکران با فراست روسی در خواب هم نمی‌دیدند و آن آزادی در تفکر بود. ص 76 کتاب
هر کس از قدرت سوءاستفاده و به عبارت دیگر، با انحطاط قدرت آن را به خشونت بدل کند یا به دنیایی که به همگان تعلق دارد نیندیشد و فقط در فکر زندگی خصوصی خود باشد، به درد سیاست نمی‌خورد. ص 92 کتاب
حکومت به ضرب سرنیزه نه تنها شیوه‌ی نامطبوع و کهنه شده‌ای است بلکه برای قدرت مداران توتالیتر عقب گردی در راه نیل به آرزوهایشان محسوب می‌شود. ص 123 کتاب

[Ali Karimnejad · Rating 3 out of 5]

2.5

اول از همه باید بگم که تیتر کتاب بسیار گمراه کننده است و تیتر درستش می‌شه "امپریالیسم توتالیتر: مروری بر انقلاب مجارستان" ا

دوم اینکه این در اصل یک مقاله است و نه کتاب. و هیچ قرار نیست توضیحات مبسوطی به شما راجع به آنچه که می‌خونید داده بشه. انتظار بر اینه که شما به ماجرای انقلاب مجارستان کاملا آگاهید.

سوم اینکه اصلا و اساسا خوندن هانا آرنت خیلی سخته. چون دائما از این شاخه به اون شاخه می‌پره. و در عین اینکه سرشار از اطلاعات جالب توجهه ولی بسیار دشواره تمرکزتون رو حفظ کنید چون بسیار دشواره که بفهمید الان منظورش از این حرفا چیه و میخواد به کجا برسونه بحث رو. صرفا با فورانی از اطلاعات طرف هستیم. عین این مشکل رو با کتاب آیشمن در اورشلیم هم داشتم.

به طور خیلی کلی اگر بخوام بگم، هانا آرنت برای توصیف حکومت شوروی از اصطلاح امپریالیسم توتالیتر استفاده می‌کنه و اون رو با امپریالیسم سنتی مقایسه می‌کنه. از ویژگی‌های این شکل از حکومت، استفاده گسترده از نظام اقماری هست که در نظام امپریالیستی هم مشاهده می‌شه.که کشورهای کوچک‌تر کاملا متاثر از قدرت مرکزی رفتار می‌کنن. با این بدعت که بر خلاف امپریالیسم سنتی که با بیگانگان از در قهر و با مردم خودش از سر تسامح و دموکراسی برخورد می‌کنه، در نظام امپریالیستی توتالیتر، کاملا برعکسه. یعنی مردم در داخل مرزهای امپریالیسم توتالیتر به شدت سرکوب می‌شن در حالی که در خارج از مرزها همه جور کمک به نظام‌های اقماری داده می‌شه. نکته مهم البته اینه که این کمک‌ها نه در جهت ارتقای وضعیت معاش، بلکه در جهت گسترش مرزهای امپریالیسم توتالیتر هست. مساله‌ای که به طرز حیرت‌آوری برای خواننده ایرانی آشناست.

مساله مهم بعدی، ضدیت با مساله "ثبات سیاسی" هست. تمام شالوده امپریالیسم توتالیتر بر بی‌ثباتی سیاسی استواره. این مقوله در هر نظام توتالیتری بیش از همه در بحران جانشینی بروز پیدا می‌کنه. هرگز ممکن نیست در یک نظام توتالیتر، جانشین رهبر نظام، قبل از مرگ اون تعیین بشه. چراکه این مساله جریان‌های قدرت رو به نحوی دستخوش تغییر می‌کنه که با ماهیت توتالیتری و تک صدایی نظام در ضدیت قرار می‌گیره. این بحران، جزئی جدایی ناپذیر و ناخوشایند برای هر نظام توتالیتر هست، هر چند تلاش کنه که از اون اجنتاب کنه.

به همین ترتیب، هانا آرنت با زیرکی به روابط بین چین و شوروی اشاره می‌کنه و عنوان می‌کنه که اگرچه تلاش نظام امپریالیستی توتالیتر، بهره‌گیری و تحریک ناآرامی‌ها در سایر کشورهاست اما در بطن ماجرا، هرگز خواستار تشکیل یک نظام با ثبات در این کشورها نیست. چون همواره این بیم و نگرانی وجود داره که نظام نوپا بخاطر ماهیت و خصلتی که داره به رقابت با اون کشور بپردازه. چنانکه بین چین و شوروی چنین شد. بلکه در عوض، امپریالیسم توتالیتر خواستار بی‌ثباتی همیشگی در این کشورهاست. چیزی که باز با امپریالیسم سنتی در تضاد آشکاره.

[Fatemeh · Rating 4 out of 5]

خودِ انقلاب کاملا غیر منتظره از راه رسید،حتی پیشامدهای لهستان نیز به هیچ رو در زمینه سازی آن نقش نداشتند،انقلاب از پیش تدارک دیده نشده بود و هیچ کس آمادگی آن را نداشت،نه آنان که مبارزه می کردند و پذیرای آسیب ها می شدند،نه کسانی که با خشمی عاجزانه فقط شاهد قضایا بودند و بالاخره نه آن هایی که به زور اسلحه انقلاب را سرکوب کردند.
تا حدودی شرح این روزهای ما!
به امید آزادی✌️


1401/8/17

[نیما اکبرخانی · Rating 5 out of 5]

خیلی هم عالی. قلم آرنت واقعا حرف نداره و در سه مواجهه‌ای که باهاش تا به امروز داشتم هربار مسحور شدم.
اطلاعات و تحلیل های فوق العاده رو مختصر و مفید انتقال می‌ده.
برای مطالعه در نظر داشته باشید اگر مطالعه در مورد تاریخ قرن بیستم و خاصه سرخ‌ها نداشتید به نظرم اصلا کتاب خوبی برای شروع نیست. دوم باید با مفهوم توتالیتر در کلام آرنت هم کمی آشنا باشید که گیج نزنید.
در کل خیلی خوبه البته در ظرف زمانی خودش ببینیدش، نه الآن. آینده‌ای که آرنت ازش خبر نداشته الآن گذشته‌ی ماست.

[Ali Di · Rating 4 out of 5]

گویی این تکرار روندهای تاریخی،
تکالیفی است که ظاهرا جزء جدایی‌ناپذیر جن��ش‌های توتالیتر است
که غالبا نیز به مضحکه می‌کشد.
ـ از متن کتاب، صفحۀ 27

مجارستان، سال 1956
پرچمی که نماد کمونیسم از آن درآورده شده و خود نمادی از انقلاب مجارها گشته در گوشه‌ای از شهر به اهتزاز درآمده است. بیست و سوم اکتبر، بوداپست شاهد تظاهرات دانشجویِ کوچکی است که رفته‌رفته بزرگتر شده و هزاران نفر به سرعت به آن می‌پیوندند. دانشجویان به سمت پارلمان حرکت کرده، کارگران نیز به صف معترضین اضافه می‌گردند. عده‌ای وارد ساختمان مرکزی رادیو شده که مورد اصابت گلوله‌ها قرار می‌گیرند. پلیس درخواست کمک از ارتش میکند، بسیاری از ارتشیان در محض دیدن جمعیت معترض، به آنها پیوسته و پلیس و نیروهای سرکوب را تنها می‌گذارند. از شوروی درخواست کمک می‌شود و نظامیان شوروی با تانک‌ها و تجهیزات جنگی از طریق رومانی وارد مجارستان می‌شوند؛ جنگی تمام‌عیار در بوداپست شکل می‌گیرد. ثمرۀ آن، از معتضرین 2500 نفر کشته، 13.000 نفر مجروح و شکست انقلاب است. بلافاصله 200.000 نفر از مردم از کشور مهاجرت می‌کنند.
هانا آرنت، این بانوی متفکر آلمانی در این کتاب به بررسی انقلاب کوتاه مدت مجارستان پرداخته است.

این انقلاب کاملا غیر منتظره از راه رسید.
انقلاب از پیش تدارک دیده نشده بود
و هیچ کس انتظار آن را نداشت.
ـ از متن کتاب

این کتاب کوتاه در سه بخش نوشته شده است:
الف) روسیه پس از مرگ استالین؛ در این بخش آرنت شرایط شوروی پس از مرگ یوزف استالین و تاثیر آن بر انقلاب مجارستان را بررسی می‌کند.
ب) انقلاب مجارستان؛ شکل‌گیری جنبش مردمی
ج) سیستم اقماری؛ سرکوب جنبش
برای من، بخش دوم جذاب‌تر از دو بخش دیگر است.

موقعیت حکومت مطلقه
بستگی به آن دارد که تا چه اندازه بتواند
راه‌های ارتباط عادیِ خصوصی و عمومی بین انسان‌ها را
در حکومت‌های مبتنی بر قانون اساسی
که دارای آزادیِ ابراز سخن و عقاید هستند،
قطع و نابود کند.
ـ از متن کتاب، صفحۀ 75

ترجمۀ کتاب که توسط کیومرث خواجوی‌ها صورت گرفته است، روان بود و احتمالا از روی ترجمۀ انگلیسی این کتاب صورت گرفته است.
کتاب بصورت چاپی و دیجیتال (برای مثال در سایت فیدیبو به قیمت سه هزار تومان) هم‌اکنون در سایتهای اینترنتی موجود می‌باشد.

علاوه بر این،
ارجحیت پلیس بر دستگاه ارتش،
ویژگی تمامي دیکتاتوری ها است،
نه فقط خاص دیکتاتوری توتالیتر.
ـ از متن کتاب

[Shirin · Rating 4 out of 5]

ترجمه کتاب بسیار عالی و روان بود. خواندن این کتاب را از آن جهت پیشنهاد میکنم که بسیار قابل مقایسه با حوادث امروز است. بیخود نیست که میگویند تاریخ تکرار میشود

مصوبه ای علیه انگل های اجتماعی، مفهومی که آن را از زمان نازی ها به خوبی می شناسیم، این امکان را فراهم میکند که هر لحظه بتوان تعداد دلخواهی از انسانها را، انسانهایی را که هرگز نه عملی علیه رژیم انجام داده و نه جنایت دیگری مرتکب شده اند، در بازداشتگاه ها ناپدید کرد
صفحه ۴۸
طیف های بی شماری کاملا داوطلبانه و بی آن که کسی از آنها خواسته باشد، به خود تلقین می کردند که ورود آنها به حزب کارگری ناسیونال سوسیالیست آلمان، یک اقدام سیاسی در سطح بالاست که به وسیله آن می توانند همه چیز را از درون بهبود بخشند. طبیعتا حاصل کار در هر حال یکی بود. همه کسانی که به دلایل تاکتیکی به احزاب توتالیتر پیوسته بودند، در عمل، استالینیست ها و یا نازی های بسیار خوبی از آب درآمدند
صفحه ۲۸

[Diyako · Rating 4 out of 5]

هانا آرنت انقلاب مجارستان در سال ۱۹۵۶ را که فقط ۱۲ روز دوام داشت، یکی از کاملترین انقلاب‌های تاریخ می‌داند، زیرا در آن هیچ اثری از حزب‌گرایی نبود و شورای انقلابی کار را پیش می‌برد که مستقیماً از بطن مردم انتخاب شده بودند و هیچگونه منفعت حزبی در میان نبود.
همچنین از «امپریالیسم توتالیتر شوروی» می‌نویسد و اینکه توسعه گرایی اینگونه امپریالیسم چه تفاوتی با امپریالیسم کشورهای غربی از جمله انگلستان و فرانسه دارد.

۱۴۰۳/۶/۱۵

[Pejman Hosseini · Rating 3 out of 5]

این کتاب اصطلاحات زیادی داره و متنش سنگین هست.

[Mina Banoo · Rating 2 out of 5]

ترجمه گاهی طوری گنگ است که افکار نویسنده آشفته به نظر می‌رسه.

[John · Rating 4 out of 5]

Ενδιαφέρον "βιβλίο" και ακόμα πιο ενδιαφέρουσα η ιστορία του. Η Arendt κατέθεσε πρόταση για χορηγία ώστε να εμβαθύνει στο θέμα του ολοκληρωτισμού και να δείξει πως μια μορφή του ολοκληρωτισμού έχει στοιχεία από τη μαρξική φιλοσοφία. Συγκεκριμένα ο τίτλος της μελέτης ήταν "Totalitarian elements in Marxism". Τελικά όσο το σκάλιζε, τόσο άλλαζε γνώμη. Την επόμενη χρονιά που ήταν να ζητήσει την ανανέωση της χορηγίας, στέλνει νέα πρόταση με τον τίτλο του βιβλίου.
Το "βιβλίο" αποτελεί κομμάτι αυτής της πρότασης. Και για αυτό το λόγο το βιβλίο σε εισαγωγικά. Η δομή του είναι λίγο βιαστική, σε πολλά σημεία φαίνεται πως κάνει κάποια άλματα που θα περίμενες να αναλύσει περαιτέρω σε ένα βιβλίο. Ίσως τα αναλύει στην υπόλοιπη πρόταση που δεν μεταφράστηκε, ίσως και όχι. Στην πραγματικότητα ποτέ δεν έγραψε βιβλίο για τον Μαρξ, απλά είχε πάρα πολλές σημειώσεις σχετικά με το πώς διέκρινε την αναπόσπαστη σύνδεση του με τη δυτική φιλοσοφία.
Για κάποιον που δεν έχει καλή εικόνα για το έργο του Μαρξ σε φιλοσοφικό επίπεδο, το βιβλίο θα φανεί τελείως χαοτικό ειδικά από τη μέση και ύστερα (πιο πριν φαίνεται πως έχει πιο δομημένη ροη).

Κρατάω ένα ωραίο διαμαντακι που είναι η τελευταία πρόταση με την οποία κλείνει το βιβλίο:
"""
"Το συμπέρασμα που άντλησε ο Μαρξ από τη φιλοσοφία της Ιστορίας του Χέγκελ (ολόκληρο το εγελιανό φιλοσοφικό έργο, ακόμα και η Λογική, πραγματεύεται ένα και μόνο θέμα: την Ιστορία) ήταν πως η πράξη, σε αντίθεση με τη φιλοσοφική παράδοση, απέχει τόσο πολύ από το να συνιστά το αντίθετο της σκέψης, ώστε τελικά αποτελεί τον πραγματικό κινητήριο μοχλό της, και πως η πολιτική, μακριά από το να στέκει απείρως υποδεέστερη της φιλοσοφίας, αποτελεί τη μόνη δραστηριότητα που είναι εγγενώς φιλοσοφική." (Hannah Arendt, Ο Καρλ Μαρξ Και Η Παράδοση Της Δυτικής Σκέψης)
"""

[ali · Rating 4 out of 5]

Hannah Arendt legge Marx in modo diverso rispetto ai suoi contemporanei: non lo vede come un segno di rottura rispetto alla tradizione, ma come l'ultimo grande rappresentante della stessa, in quanto per rovesciare un pensiero, c'è bisogno di conoscere ciò che l'ha preceduto.

Arendt scrive anche per criticare la nuova visione politica che lega Marx con la creazione dello stato totalitario: seppur Lenin e poi Stalin prendono ispirazione dalle teorie marxiane, ci sono più segni di rottura tra Marx e Stalin che tra Marx e Aristotele.

Non è una lettura semplice, il libro è abbastanza breve ma molto denso e pieno di informazioni. Come ogni altra riflessione filosofica, non la si può leggere a sè stante ma bisogna avere una base di conoscenza filosofica e storica per riconoscere i punti di unione e di distacco.
Se vi interessa l'argomento e non avete paura di rileggere constantemente gli stessi termini, allora ve lo consiglio.

[Melika · Rating 3 out of 5]

نان و وسایل ضروری دیگر برای زندگی نداشتیم، اما آنچه ما می‌خواستیم آزادی بود. موقعیت ما جوان‌ها خصوصا، بسیار بد بود زیرا در میان دریایی از دروغ بزرگ شده بودیم و ناچار بودیم پیوسته دروغ بگوییم. از میان ما هیج جوانه‌ای از تفکر سالم نمی‌توانست سر زند زیرا همه چیز در ما خفه شده بود. ما خواهان آزادی بودیم تا بتوانیم به تفکر بپردازیم...

[Metanat · Rating 4 out of 5]

انقلاب مردمی بدون رهبر
برای آزادی…

❤️🤞🏻
شبیه این روزهای ما
کاش شبیه انقلاب مجارستان بدون کشته شدن بود
حسرت بزرگ…


#مهسا_امینی
#زن_زندگی_آزادی

از کتاب:

بخشی از یک گزارش سازمان ملل به نقل از دختری جوان در انقلاب مجارستان

«نان و وسایل ضروری دیگر برای زندگی نداشتیم، اما آن‌چه ما می‌خواستیم آزادی بود. موقعیت ما جوان‌ها خصوصاً بسیار بد بود زیرا در میان دریایی از دروغ بزرگ شده بودیم و ناچار بودیم پیوسته دروغ بگوییم. از میان ما هیچ جوانه‌ای از تفکر سالم نمی‌توانست سر زند زیرا همه چیز در ما خفه شده بود. ما خواهان آزادی بودیم تا بتوانیم به تفکر بپردازیم.»

*

[Alireza Yoonesi · Rating 4 out of 5]

بالاخره فضای کشور ملتهبه
و آدم بهتره که مسلح به اندیشه باشه تا شعار و آرمان
------
آپدیت پس از پایان کتاب:
کتاب زیبایی هست، بسیار زیبا و کامل، هرچند مسئله انقلاب مجارستان رو اجمالی بررسی می‌کنه و از دیدگاه یک انتلکت و نه یک شهروند و نه حتا یک شهروند مخالف؛ چیزی که من ترجیح می‌دم درموردش بدونم
تحلیلی بسیار جالبی از شخصیت خروشچف ارائه داد که ناشی از شک اطراف چهره نسبتا مثبت خروشچف در ذهن من بود، واقعا لذت بردم
کتاب پا رو از لحاظ تئوریک فراتر از انقلاب مجارستان می‌ذاره، توتالیتاریسم روسی رو بطور اجمالی بررسی می‌کنه و نقد خودش رو بر امپریالیسم روسی نشون می‌ده
این کتاب تاریخ رو روایت نمی‌کنه هرچند شما می‌تونین به سادگی اسامی آشنایی مثل توخاچفسکی یا ژوکوف رو توش ببینید و با استالین و مسئله جانشینی در اتحاد شوروری آشنا بشید
ترجمه قابل‌قبولی بود، دوستان لطف کنن کامنت نذارن ترجمه بد بود و قص علی هذا، چون نشون می‌ده با متون هانا آرنت آشنایی ندارن، که این هم نتیجه بی‌پلاسه
بطورکلی، لذت بردم هرچند لفظ کتاب مناسبش نیست، بیشتر مقاله بود تا کتاب اما من کی باشم به خانوم آرنت نقدی وارد کنم؟
توی این روزها حتما بخونید

توی طاقچه بخونید
https://taaghche.com/audiobook/90412/

[Mathieu S.H. · Rating 4 out of 5]

Très instructif autant sur certains aspects de Marx (bien que les enseignements à ce propos y soient bien plus limités que ce que laisse entendre le titre) mais surtout sur la pensée d’Arendt, qui laisse apercevoir à travers sa lecture de Karl sa propre conception de ce que veut dire « politique ».

« l’action […] est si loin d’être l’opposé de la pensée qu’elle en est le véritable véhicule, et la politique, loin d’être infiniment inférieure en dignité à la philosophie, est la seule activité intrinsèquement philosophique ».

[Kowsar Bagheri · Rating 3 out of 5]

خوندن این کتاب در این بازه‌ی زمانی (اواخر دی و اوایل بهمن ۱۴۰۴) به‌عنوان یه ایرانی ساکن ایران واقعاً چیزی نیست که بتونم به کسی توصیه کنم اما خب احساس نیاز می‌کردم. مدت‌ها این کتاب داشت گوشه‌ی کتابخونه‌م خاک می‌خورد و هی خوندنش رو به تعویق مینداختم اما بالاخره زمانش رسید. هنوز نمی‌تونم تصمیم بگیرم انقلابی که سرکوب بشه به‌لحاظ ترومای جمعی بدتره یا انقلابی که به سرانجام برسه اما بعدش مصادره بشه و به چاه بزرگتری بدل بشه. شاید یه روز تونستم بیشتر در موردش حرف بزنم.
در مورد خود کتاب کوتاه بگم که شمه‌ای از حوزه‌ی تخصصی هانا آرنت که توتالیتاریسم و مکانیسم‌هاشه رو می‌خونیم. البته با تمرکز بر توتالیتاریسم کمونیستی روسی. همینطور مثل بقیه‌ی آثار آرنت، توجه وافرش به امر جمعی بسیار پررنگه. اما در مورد خود انقلاب مجارستان اطلاعات خیلی کلی و بسیار کوتاهی می‌ده. منظورم اینه جنبه‌ی تاریخی و مستند بسیار ضعیفی داره. هم تمرکز آرنت روی این مسئله نیست و هم خب کتاب با فاصله‌ی خیلی کمی از انقلاب مجارستان نوشته شده.

«انقلاب کاملاً غیرمنتظره از راه رسید. از پیش تدارک دیده نشده بود و هیچ‌کس آمادگی آن را نداشت. نه آنان که مبارزه می‌کردند و پذیرای آسیب‌ها می‌شدند، نه کسانی که با خشمی عاجزانه فقط شاهد قضایا بودند و بالاخره نه آن‌هایی که به‌زور اسلحه انقلاب را سرکوب می‌کردند. در اینجا واقعه‌ای رخ داد که هیچ‌کس حتی اگر پیش‌تر گمانش را هم کرده بود، انتظار آن را نداشت.»

«شگفت‌آور بود که از یک اقدام ملی بدون رهبری و بدون برنامه‌ی معین قبلی، هرج‌ومرج و آنارشی پدیدار نشود. هیچ موردی از غارت مغازه‌ها یا فروشگاه‌ها پیش نیامد و به اموال کسی تجاوز نشد. و این‌ها همه در کشوری بود که سطح نازل زندگی و کمبود کالا در آن معروف خاص و عام است. قتل و آدم‌کشی نیز دیده نشد. و در موارد معدودی هم که جمعیتی دست به اقدام مستقیم زد و افسران عالی‌رتبه‌ی پلیس مخفی را در ملأعام حلق‌آویز کرد، کوشش بر رعایت انصاف و دست‌چین‌کردن افراد بود، نه از میان برداشتن هر کسی که به چنگ افتاده بود. به‌جای محاکمات خودسرانه و افتادن حکومت به دست اوباش که بسیار محتمل بود، بلافاصله و تقریباً همزمان با اولین تظاهرات مسلحانه، شوراهای انقلابی پدید آمدند.»

«تاریخ این دروازه‌‌سال، درعین‌حال که به‌نحوی توصیف‌ناپذیر مصیبت‌بار است، نه جالب است و نه متنوع. آنچه در یکی از اقمار شوروی به وقوع می‌پیوست، به‌نحوی همزمان در تمامی اقمار دیگر نیز رخ می‌داد. گویی تکرار روندهای تاریخی تکالیفی‌ است که ظاهراً جزء جدایی‌ناپذیر جنبش‌های توتالیتر است که غالباً به مضحکه نیز می‌کشد.»

«اگر قرار باشد تأثیر واقعیتی که در آن به سر می‌بریم بر ما از حدود تجربه‌ی زنده‌ی لحظه‌ی حالمان فراتر رود و باقی بماند، احتیاج به زبان، صحبت ابراز عقیده و برقرار کردن رابطه با دیگران دارد تا بتواند به مثابه‌ی واقعیت پایدار بماند.»

«اینکه آیا ما به قدر کافی و لازم از حافظه و قدرت تأمل بهره‌مند هستیم که به‌وسیله‌ی آن بتوانیم یک واقعه‌ی تاریخی را در تاریخ حفظ کنیم، تنها به خود ما بستگی دارد.»

[Mehran Hassanzadeh · Rating 5 out of 5]

اگر از مداخله ارتش روس صرف نظر کنیم، میتوان گفت انقلاب ۱۹۵۶ مجارستان سریع‌ترین و دقیق‌ترین و صلح‌آمیزترین‌ انقلابی بود که به اهداف خود رسید. انقلابی که با تجمع دانشجویی شروع و بعد در کمتر از ۲۴ ساعت به قیامی مسلحانه تبدیل شد. بعد انقلاب هیچ غارت و دزدی و ناامنی پیش نیامد. مجازات با نظم و عدالت پیش رفت. در ۱۲ روز نظام شورایی برقرار بود. نمونه‌ای کم‌نظیر یا می‌توان گفت بی‌نظیر از یک سیستم دموکراتیک بدون احزاب سیاسی. هر کجا و در هر محل عمومی که جمعیتی از افراد گرد می‌آمدند، شورایی تشکیل میشد و این شوراها بودند که باهم بودنِ اتفاقیِ مردم را در گروه‌هایی که در نفس خودشان از افراد ناهمگون تشکیل شده بودند، به نهادهایی سیاسی تبدیل میکردند.
مثل: شوراهای محلی. شورای نویسندگان و هنرمندان( که در کافه‌ها برگزار میشد) شورای دانشجویی. دانش آموزی. ارتشی. کارمند وزارتی و …
اما افسوس که با دخالت نظامی روسیه بعد از ۱۲ روز مجارستانِ آزاد تسلیم شوروی شد. شکستی که امکان ارزیابیِ این نظام شورایی و کارآمدی‌اش را از تاریخ‌دانان گرفت. نظامی که در عمر کوتاه خود همچون نظام حزبیِ غربی‌ها دموکراتیک بود اما کاملا متضاد آن: چون افراد برگزیده شوراها از پایین و از طریق انتخابات مستقیم تعیین میشوند، اما در سیستم حزبی احزاب نامزدها از بالا به انتخاب کنندگان پیشنهاد می‌شود. مثل جمهوری‌خواهان و دموکرات‌ها در آمریکا.
هانا آرنت پیش‌بینی میکند که این دخالت خشونت‌بار شوروی در نهایت به ضرر روسیه و منجر به فروپاشیِ نظامِ توتالیتر خواهد شد. پیش‌بینی هانا آرنت سه دهه بعد محقق شد. چرا انقلاب مجارستان مهمه؟ چون خشونت روسیه در اروپای شرقی و ناکارآمدی ایدئولوژی مارکسیسم برای جهان روشن شد.
ایدئولوژی مارکسیستی که بر پایه اقتصاد شکل گرفته بود در مقابل خواست مردم برای آزادی شکست خورد. انگیزه‌ی مردم مجارستان برای انقلاب نه فلاکت مادیِ هم‌وطنان بلکه تنها اشتیاق به آزادی و حقیقت بود. بهترین مدرک نقل و قولی‌ست از یک دختر دانشجو در آن دوران انقلابی که بی مناسبت با حال و روزِ ما ایرانی‌ها نیست:

«نان و وسایل ضروری دیگر برای زندگی نداشتیم، اما آنچه ما می‌خواستیم آزادی بود. موقعیت ما جوان‌ها خصوصا، بسیار بد بود زیرا در میان دریایی از دروغ بزرگ شده بودیم و ناچار بودیم پیوسته دروغ بگوییم. از میان ما هیچ جوانه‌ای از تفکر سالم نمی‌توانست سر زند زیرا همه چیز در ما خفه شده بود. ما خواهان آزادی بودیم تا بتوانیم به تفکر بپردازیم.»

بماند به یادگار از ۹ آبان ۱۴۰۱

[Lisanna · Rating 4 out of 5]

Tratto dalle lezioni tenutesi a Princeton nel 1953, dopo le sue grandi opere Le Origini del Totalitarismo e Vita Activa, Arendt qui articola la sua visione, spesso criticata di Karl Marx e della sua linearità all'interno della tradizione del pensiero occidentale. In una serie di opinioni spesso controverse l'autrice espone i punti di distacco e di coerenza con la tradizione filosofica occidentale a partire da Omero attraverso tappe fondamentali del suo percorso, molto ardito, sono: Socrate, Platone, una particolare attenzione ad Aristotele, passando poi attraverso la cristianità, Rousseau, Montesquieu, e infine Hegel. In questo percorso, i collegamenti, molto criticati dai suoi detrattori, mostrano una Arendt ardita, che abbraccia concatenazioni metafisiche, più di una linearità storia. Autodefinita un'apolide del pensiero l'autrice giungerà in difesa di un uomo accusato di aver messo le fondamenta del secolo più buio della storia.

[Spinoza Croce · Rating 5 out of 5]

Ya es conocida la brillantez conceptual y la clarividencia analítica con la que Hannah Arendt abordó algunas de las principales preocupaciones de la filosofía política de posguerra, para ello hay que remitirse a Los orígenes del totalitarismo y a su famoso Eichmann en Jerusalén. Menos conocida es, sin embargo, su incursión en los intersticios del pensamiento marxista como colofón de una tradición filosófica milenaria. Este libro, verdadera joya de la filosofía moderna, reúne algunos de esos textos en los que Arendt, liberal entre liberales, desmenuza quirúrgicamente la filosofía política de Marx, demostrando que, más que romper con sus antecesores, el fundador del socialismo moderno, en el fondo, los completaba.

[Eduardo Juan · Rating 5 out of 5]

Si bien el título resulta interesante, la autora no puede dar cuenta con su propósito: el de desbancar la figura de Marx y su importancia en la filosofía. Le quita merito a partir de clichés, lo cual implica su fracaso. Sin embargo, no por ello deja de ser un libro interesante para conocer un poco más el pensamiento liberal, y más que eso, la importancia del pensamiento aristotélico que aún influye los tratados de política de nuestros días. Hannah Arendt, es una pensadora prolífica, importante y capital para nuestros tiempos, pues sus análisis aún encuentran lectores que figuran sus análisis en base a él.

[Samira Homayouni · Rating 3 out of 5]

خب، در تابستان1402 این کتاب را خواندم
در ابتدای کتاب با شنیدن داستان های انقلاب مجارستان و مقایسه با شرایط حال ایران خیلی خوشحال میشی و فکر می‌کنی مسیر درست را داریم طی میکنیم ولی جلوتر که میری می بینی در ایران زیر ساخت رهایی و انقلاب این چنینی موجود نیست
سیستم درست و تاریخ اروپا قابل مقایسه با ایران نیست
حداقل زمان لازم برای رسیدن به انقلاب در ایران 10 سال آینده است.

[Bastián Olea Herrera · Rating 3 out of 5]

Una simplificación total de la producción teórica de Marx, un manejo muy superficial del marxismo y de su teoría revolucionaria, y una caricatura descuidada de la historia de la Unión Soviética. Se ganó las estrellas solo por el interesante análisis de filosofía clásica.

[Amir Javadi · Rating 4 out of 5]

کتاب بسیار خواندنی‌ای بود. من سراسر کتاب و تبیین آرنت را دوست داشتم اما فصل سوم به شکل ویژه‌ای جذاب بود: تحلیل دقیق و عمیق آرنت از امپریالیسم روسی در عین موجز بودن، بسیار ملموس و برای فهم شوروی و رابطه‌ش با حکومت‌های اقماریش راهگشا و مفید بود.

[Metanat Mohebbi · Rating 4 out of 5]

انقلابی بدون رهبر برای آزادی…

*

زن زندگی آزادی
شعار این روزهای ما

۱۴۰۱

[Vahid · Rating 5 out of 5]

چقدر فاکینگلی خوبه.
این کتاب همه مون تو این دوران باید بخونیم. برای زن زندگی آزادی✨
*حین خوندن کتاب هم یاده این می افتادم، ما هم کسی از این روز هامون بنویسه کاش. ماجرای رخ دادن انقلاب مون ✌️🏻😕

[Malihe63 · Rating 4 out of 5]

خوب بود اما ساده تر از کتاب های دیگه آرنت بود و البته با توجه به نوع انقلاب مجارستان بیشتر بر استالین و روسیه تکیه داشت

[Myfanwyyy · Rating 2 out of 5]

J'ai rien capté

[Abolfazl · Rating 5 out of 5]

مجذوب قلم گیرای خانم نویسنده شدم و در زمان مطالعه اصلا نمیتونستم کتاب رو از خودم دور کنم و در عرض دو روز تمامش کردم

[Mohammad Salikandi]

"بحران جانشینی"

[Mostafa · Rating 3 out of 5]

3.3 star
هانا ارنت در این اثر به ریشه های انقلاب ۱۹۵۶ مجارستان از دیدگاه فلسفه سیاسی می پردازد
او همچنین به بحران جانشینی و اینکه تعیین جانشین در این‌حاکمیت ها با چه چالش هایی مواجه است، می پردازد
این انقلاب که ریشه آن در نظام سیاسی حاکم بر شوروی بود، زمینه سازی بر اتقلاب های ۱۹۶۸ و ۱۹۸۹ بود
ویژگی بارز این انقلاب، بدون رهبر بودن آن بود و اینکه هیچ حزب یا اپوزوسیونی به عنوان رهبر مردم را هدایت نمی کرد
این انقلاب اگرچه با سرکوب شدید شوروی همراه شد و نخست وزیر انتخابی مردم به نام ایمره ناجی با فریب دستگیر و اعدام شد اما موجب مباحث جدیدی در برخورد با حاکمیت توتالیتر بود

ارنت در بخش دیگری از این اثر عنوان می کند که آنچه که بیشتر از حتی مطالبه آزادی برای حاکمیت توتالیتر، خطرناک است، حرکت در مسیر واقعیت است
حاکمیت توتالیتر با واقعیت، فاصله طولانی دارد( مثلا راه حل های غیر علمی در برخورد با بیماری کرونا یا نفی اصول پذیرفته شده در علم اقتصاد)و هر کنشی که در راستا و در مسیر واقعیت باشد، یک فعالیت سیاسی تلقی می شود
بدین منظور افرادی که می خواهند با حکومت توتالیتر دربیفتند، می بایست در مسیر واقعیت ها قدم بردارند و دیگران را تشویق به این حرکت نمایند