Dat is nog eens een idee: lees een toneelstuk. Gedaan met het gekunstelde van de roman, met geforceerde dialogen die geen uitstaans hebben met hoe mensen echt met elkaar omgaan! Zeg ja aan de kracht van het echte leven, en wel het leven in de jaren '70 in een arbeiderswoning (niet de arbeiderswoningen zoals je die vandaag in pakweg Gent vindt, en die op heden bewoond worden door intellectuele tweeverdieners, of - erger nog - cohousing-genoten die met drie of vier voltijdse weddes de huurprijzen en zo ook de verkoopprijzen van huizen nog de hoogte in jagen. Of dat nu oorzaak of gevolg is laat ik hier even ongenuanceerd langs de kant liggen (misschien zijn de woningen gewoon te duur om te huren en dwingen ze mensen die elkaar eigenlijk niet eens zo goed kennen of uitstaan om samen te hokken in situaties met minder privacy dan gewenst, maar daar gaat het hier nu over, we waren over een toneelstuk bezig).
Jaren '70 dus, een echte arbeiderswoning, met een kolenkachel, een inwonende vader/grootvader die in een vochtige kamertje moet slapen, een staking, loodvergiftiging, de strijd van studenten met de arbeiders, een onverwachte zwangerschap met de gebruikelijke gewelddadige reactie van de vader tot gevolg, klasseverschillen, enzovoort.
van den Broeck zet het hier en daar misschien wat dik aan, maar eigenlijk is het wel fijn om toneel te lezen, je moet er niet voor naar een schouwburg voor snobs gaan, het is veel goedkoper, en je krijgt nog eens een 'slice of life' voor de kiezen die hier en daar zindert van het realisme.
Volgende halte: DEATH OF A SALESMAN.