What do you think?
Rate this book
Η τυφλή ακτή
Ένα γκρίζο πρωινό του Ιουλίου ένα κορίτσι φτάνει σ' ένα σκονισμένο πανδοχείο στην ακτή της Ουρουγουάης. Μια ώρα μετά θα φύγει με έναν άγνωστο της άντρα, που τα μαλλιά του έχουν αρχίσει να γκριζάρουν. Και οι δυο προσπαθούν να ξεφύγουν από το παρελθόν τους. Η συνάντηση αυτών των δυο μοναχικών πλασμάτων θα αποκαλύψει τα μυστικά του Αρτούρο, τον έρωτά του για τη Σεσίλια, το ταξίδι του από το Μοντεβίδεο στο Μπουένος Άιρες, τη ζωή του ανάμεσα σε δύο δικτατορίες, την εξαφάνιση της Σεσίλια. Το νεαρό κορίτσι θα βοηθήσει τον Αρτούρο να βρει τα κλειδιά και τα ίχνη του λησμονημένου παρελθόντος που μοιάζει με έρημη ακτή.
Η "Τυφλή ακτή" είναι μια ιστορία γεμάτη παλινδρομήσεις, πλάγιες στρατηγικές, αλλαγές πορείας και ταυτοτήτων. Μας αποκαλύπτει έναν κόσμο συμπαγή, περίκλειστο, αυτόνομο, όπου πολλά πράγματα εξιστορούνται με αξιοθαύμαστη εννοιολογική διαύγεια. Και όπου αναγνωρίζουμε, όπως και σε όλα τα μεγάλα βιβλία, τη μυστική συμμετοχή ενός σοβαρού, γαλήνιου πνεύματος: του συγγραφέα.
"Μια συγκινητική ιστορία ειπωμένη με εξαίσιο τρόπο. Σπαρακτική, όμορφη και χωρίς συμβιβασμούς εξιστόρηση του χρόνου που περνά και των επιπτώσεων του στα όνειρα και τον αγώνα των θυμάτων της δικτατορίας στην Αργεντινή".
(Χουάν Μαρσέ)
Η "Τυφλή ακτή" είναι μια ιστορία γεμάτη παλινδρομήσεις, πλάγιες στρατηγικές, αλλαγές πορείας και ταυτοτήτων. Μας αποκαλύπτει έναν κόσμο συμπαγή, περίκλειστο, αυτόνομο, όπου πολλά πράγματα εξιστορούνται με αξιοθαύμαστη εννοιολογική διαύγεια. Και όπου αναγνωρίζουμε, όπως και σε όλα τα μεγάλα βιβλία, τη μυστική συμμετοχή ενός σοβαρού, γαλήνιου πνεύματος: του συγγραφέα.
"Μια συγκινητική ιστορία ειπωμένη με εξαίσιο τρόπο. Σπαρακτική, όμορφη και χωρίς συμβιβασμούς εξιστόρηση του χρόνου που περνά και των επιπτώσεων του στα όνειρα και τον αγώνα των θυμάτων της δικτατορίας στην Αργεντινή".
(Χουάν Μαρσέ)
- GenresFiction
234 pages, Paperback
First published September 1, 2009
About the author
Carlos María Domínguez
21 books98 followersCarlos María Domínguez was born in Buenos Aires in 1955 and has lived in Montevideo, Uruguay since 1989.
He is the author of Mares Baldíos, a collection of short stories, as well as five novels, including La Mujer Hablada, which won the Bartolomé Hidalgo Prize, Tres Muescas en mi Carabina, which won the Juan Carlos Onetti Prize, and The Paper House, which won the Premio de la Fundación Lolita Rubial, Vienna's Jury of Young Readers Prize, and has been translated into 18 languages.
Domínguez's nonfiction work includes Delitos de Amores Crueles, Escritos en el Agua, and El Norte Profundo, as well biographies about Juan Carlos Onetti, Roberto de las Carreras, and Tola Invernizzi. His journalistic articles have been collected in two books: El Compás de Oro and Historias del Polvo y el Camino.
He is the author of Mares Baldíos, a collection of short stories, as well as five novels, including La Mujer Hablada, which won the Bartolomé Hidalgo Prize, Tres Muescas en mi Carabina, which won the Juan Carlos Onetti Prize, and The Paper House, which won the Premio de la Fundación Lolita Rubial, Vienna's Jury of Young Readers Prize, and has been translated into 18 languages.
Domínguez's nonfiction work includes Delitos de Amores Crueles, Escritos en el Agua, and El Norte Profundo, as well biographies about Juan Carlos Onetti, Roberto de las Carreras, and Tola Invernizzi. His journalistic articles have been collected in two books: El Compás de Oro and Historias del Polvo y el Camino.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 7 of 7 reviews
October 23, 2019
Νεκροταφείο μυστικών ήταν η αφιλόξενη και απομονωμένη ακτή της Ουρουγουάης.
Η φύση είχε έναν αδίστακτο θυμό για αυτή την τυφλή ακτή, ρίχνοντας σαν ενδημικές κατάρες όλα τα άγρια και επικίνδυνα θεριά της εκεί, στην ερημική παραλία της Παλμίρας.
Ήταν σαν να ένιωθε ντροπή και αποτροπιασμό για τα δόλια, τα ανύποπτα και τα ψέμματα που θάβονταν
μέσα στις μισογκρεμισμένες καλύβες της περιοχής,
σαν να ήθελε νομοτελειακά ή μοιραία να αποκαλυφθεί
η επανάσταση της αγάπης και να αυτοκτονήσει κάθε πληρωμένη προδοσία, κάθε πουλημένη συνείδηση. Δεν τα κατάφερνε πάντα και έτσι λυσσομανούσε με δολοφονική αξιοπρέπεια.
Στο σκονισμένο απο μοναξιά και αλμύρα πανδοχείο Ντάλλας, κάπου εκεί, στην μέση του πουθενά της Ουρουγουάης,
η Έμμα, ιδιοκτήτρια, έπλεκε και άκουγε ασταμάτητα.
Τα νήματα απο το υφαντό της ζωής των ηρώων μας
αλλά και ολόκληρης της χώρας τους, ύφαιναν τον κόσμο των ζώντων, με κρυφά αισθήματα και ξαφνιασμένα θαύματα.
Οι εξεγέρσεις έκοβαν τα νήματα. Οι αναθεωρήσεις τα ξεμπέρδευαν. Απρόσμενα οι πιο απλές ιστορίες άγγιξαν την τραγωδία στα αποκαλυπτήρια των χαμένων ψυχών.
Η Έμμα έπρεπε να (ξε)υφάνει το υφαντό της που άκουγε ιστορίες για άγνωστους πόνους και να κλέψει νήματα με ευγενική πονηριά, απ’τον άγνωστο αφηγητή, καταλύτη, που αποτελούσε την συντροφιά της.
Η αφήγηση είναι απελπιστικά αξιοθαύμαστη και η ατμόσφαιρα μυρίζει σαν την φυλακή του κόσμου που
δεν γίνεται να αποδράσεις, μυρίζει συγκίνηση, συμπόνοια, αυτονομία, τελετουργική δραματουργία δικτατορίας,αγώνων και θυμάτων.
Αργεντίνικος χορός εξαφανισμένων, επαναστάτες
που αναθεωρούν, μεθυσμένες κρυψώνες, απάνθρωπη
αγάπη και ένας ατελείωτος δρόμος για περιπάτους σκέψεων με απόλυτη εννοιολογική διαύγεια.
Εκεί, στο πανδοχείο της Τυφλής ακτής συναντούνται
δυο αταίριαστα πλάσματα, φαινομενικά άγνωστα
μεταξύ τους, κουβαλούν τις θλιβερές ζωές τους, αποφεύγουν τα ψέματα αλλά φοβούνται την αλήθεια
και σοκάρονται απο τα ίδια τους τα μυστικά.
Οι τρομακτικές καιρικές συνθήκες έχτισαν το σκηνικό του αποπνικτικά ελεύθερου τοπίου, που ένωσε τα νήματα της ιστορίας των δυο φυγάδων. Του Αρθούρου και της Καμπότζης ή Σεσίλιας.
Κομμάτια αναδρομικής ή προδρομικής αφήγησης εξόριστων ανθρωπίνων ιστοριών που υπέγραφαν συμβόλαια ζωής και θανάτου, λήθης και μνήμης, αναμνήσεων και αποκαλύψεων μιας σκληρής μοίρας, ενώνονται μαζί με ένα πλήθος ανθρώπων που αποτελεί κινούμενο μυστικό.
🌊🌊🌊💥💥💥💥
💜
Καλή ανάγνωση.
Πολλούς ασπασμούς.
Η φύση είχε έναν αδίστακτο θυμό για αυτή την τυφλή ακτή, ρίχνοντας σαν ενδημικές κατάρες όλα τα άγρια και επικίνδυνα θεριά της εκεί, στην ερημική παραλία της Παλμίρας.
Ήταν σαν να ένιωθε ντροπή και αποτροπιασμό για τα δόλια, τα ανύποπτα και τα ψέμματα που θάβονταν
μέσα στις μισογκρεμισμένες καλύβες της περιοχής,
σαν να ήθελε νομοτελειακά ή μοιραία να αποκαλυφθεί
η επανάσταση της αγάπης και να αυτοκτονήσει κάθε πληρωμένη προδοσία, κάθε πουλημένη συνείδηση. Δεν τα κατάφερνε πάντα και έτσι λυσσομανούσε με δολοφονική αξιοπρέπεια.
Στο σκονισμένο απο μοναξιά και αλμύρα πανδοχείο Ντάλλας, κάπου εκεί, στην μέση του πουθενά της Ουρουγουάης,
η Έμμα, ιδιοκτήτρια, έπλεκε και άκουγε ασταμάτητα.
Τα νήματα απο το υφαντό της ζωής των ηρώων μας
αλλά και ολόκληρης της χώρας τους, ύφαιναν τον κόσμο των ζώντων, με κρυφά αισθήματα και ξαφνιασμένα θαύματα.
Οι εξεγέρσεις έκοβαν τα νήματα. Οι αναθεωρήσεις τα ξεμπέρδευαν. Απρόσμενα οι πιο απλές ιστορίες άγγιξαν την τραγωδία στα αποκαλυπτήρια των χαμένων ψυχών.
Η Έμμα έπρεπε να (ξε)υφάνει το υφαντό της που άκουγε ιστορίες για άγνωστους πόνους και να κλέψει νήματα με ευγενική πονηριά, απ’τον άγνωστο αφηγητή, καταλύτη, που αποτελούσε την συντροφιά της.
Η αφήγηση είναι απελπιστικά αξιοθαύμαστη και η ατμόσφαιρα μυρίζει σαν την φυλακή του κόσμου που
δεν γίνεται να αποδράσεις, μυρίζει συγκίνηση, συμπόνοια, αυτονομία, τελετουργική δραματουργία δικτατορίας,αγώνων και θυμάτων.
Αργεντίνικος χορός εξαφανισμένων, επαναστάτες
που αναθεωρούν, μεθυσμένες κρυψώνες, απάνθρωπη
αγάπη και ένας ατελείωτος δρόμος για περιπάτους σκέψεων με απόλυτη εννοιολογική διαύγεια.
Εκεί, στο πανδοχείο της Τυφλής ακτής συναντούνται
δυο αταίριαστα πλάσματα, φαινομενικά άγνωστα
μεταξύ τους, κουβαλούν τις θλιβερές ζωές τους, αποφεύγουν τα ψέματα αλλά φοβούνται την αλήθεια
και σοκάρονται απο τα ίδια τους τα μυστικά.
Οι τρομακτικές καιρικές συνθήκες έχτισαν το σκηνικό του αποπνικτικά ελεύθερου τοπίου, που ένωσε τα νήματα της ιστορίας των δυο φυγάδων. Του Αρθούρου και της Καμπότζης ή Σεσίλιας.
Κομμάτια αναδρομικής ή προδρομικής αφήγησης εξόριστων ανθρωπίνων ιστοριών που υπέγραφαν συμβόλαια ζωής και θανάτου, λήθης και μνήμης, αναμνήσεων και αποκαλύψεων μιας σκληρής μοίρας, ενώνονται μαζί με ένα πλήθος ανθρώπων που αποτελεί κινούμενο μυστικό.
🌊🌊🌊💥💥💥💥
💜
Καλή ανάγνωση.
Πολλούς ασπασμούς.
March 23, 2023
Το ξεκίνησα με υψηλές προσδοκίες, έχοντας διαβάσει και λατρέψει Το χάρτινο σπίτι. Η γραφή του Dominguez είναι και πάλι εξαιρετική και σε αιχμαλωτίζει, όμως η ιστορία, η ροή της και η σύνδεση μεταξύ των χαρακτήρων κάπου με έχασε. Τα αινίγματα και τα μυστικά περιγράφονται σαν σε αναδρομή και ξεχειλίζουν κι όμως μου άφησε μια μέτρια αίσθηση. Αυτό είναι με τις προσδοκίες, δεν σε δικαιώνουν πάντα.
October 23, 2021
«Η τυφλή ακτή»
Τελειώνοντας το βιβλίο δεν μπορώ να αποφασίσω αν μου άρεσε ή όχι. Έχω μια χλιαρή αίσθηση. Υπήρχαν αποσπάσματα που με συνεπήραν, που συγκινήθηκα , αγχώθηκα, συμπόνεσα τους ήρωες. Στη γενική εικόνα όμως, δε λέω πως ενθουσιάστηκα. Ωραία γραφή, λίγο ιδιαίτερη και αινιγματική αλλά μέχρι εκεί.
Τελειώνοντας το βιβλίο δεν μπορώ να αποφασίσω αν μου άρεσε ή όχι. Έχω μια χλιαρή αίσθηση. Υπήρχαν αποσπάσματα που με συνεπήραν, που συγκινήθηκα , αγχώθηκα, συμπόνεσα τους ήρωες. Στη γενική εικόνα όμως, δε λέω πως ενθουσιάστηκα. Ωραία γραφή, λίγο ιδιαίτερη και αινιγματική αλλά μέχρι εκεί.
April 4, 2020
Όχι τόσο καλό όσο το περίμενα για να είμαι ειλικρινής
Read
July 10, 2024ή έτρεχε πίσω από ένα κούρεμα, μια σιλουέτα, ένα περπάτημα, γιατί το πλήθος είναι, εκτός των άλλων, ένα κινούμενο μυστικό.
July 16, 2024
2,5 αστέρια.
November 17, 2015
After reading "Das Papierhaus" bei Carlos María Dominguez, I was fairly disappointed with this novel. Everything the first book by Dominguez I've read had, this one was missing. But I have a third one to see what my overall judgement will be.
Displaying 1 - 7 of 7 reviews