Η Μάρω Βαμβουνάκη (English: Maro Vamvounaki) γεννήθηκε στα Χανιά όπου έζησε τα παιδικά της χρόνια. Από εννέα χρονών ήρθε με την οικογένειά της στην Αθήνα. Σπούδασε νομικά και ψυχολογία. Από το 1972 και για έντεκα χρόνια έζησε στη Ρόδο, όπου εργάστηκε ως συμβολαιογράφος. Σήμερα ζει στην Αθήνα.
Μια απόφαση είναι και η απογοήτευση. Μα όσο εύκολο είναι να γοητεύεσαι, τόσο δύσκολο είναι να απογοητεύεσαι, διότι η απογοήτευση είναι μια έξοδος προς την ελευθερία και η ελευθερία θέλει κουράγιο. Και δεν υπάρχει και αγριότερο βάσανο απο την ελπίδα. Σε κυριεύει σαν δαιμόνιο, σε ρίχνει σε μόχθο, σε πόλεμο, σε έρωτες, σε παραμυθιάζει. Σε τέτοιες καταστάσεις το κλάμα είναι λυτρωτικό. Η λυσσασμένη καταιγίδα που μαίνεται σε ψυχή και νου, κονταροχτυπιέται με εκείνον .., με τις λαχτάρες της, με τις εμμονές της με τις εμμονικές ιδέες της, με τον εαυτό της. Τότε, φωναχτά ή πιο πολύ βουβά, παλεύει, τρώγεται, φθείρεται. Εκείνο που επιθυμεί με εκείνο που έχει δέρνονται, ξεσκίζονται σαν τυφλωμένοι εχθροί. Αυτή ακριβώς η διαφορά είναι η στενοχώρια άραγε. Εκείνου που ποθείς και εκείνου που έχεις ; Η στενοχώρια Ο στενός χώρος. Που δε σε παίρνει. Που σε ασφυκτιά. Μαύρο νερό που όλο ανεβαίνει.
Το χρονικό μιας κοινής, συνηθισμένης ερωτικής σχέσης ανάμεσα σε έναν άνδρα που οι καταβολές κατέστησαν αδρανή γενικά και ουσιαστικά και σε μια γυναίκα που η αρχέγονη φύση της βασιλεύει, απαιτεί, θεωρεί δικαιωματικά κεκτημένα συναισθηματικά έπαθλα και χτίζει πάνω στα σαθρά θεμέλια της σχέσης και του χωρισμού, της επανένωσης και του φαύλου κύκλου που θα αποτελεί παντοτινά το έμβλημα της διαπροσωπικής της αναγκαιότητας.
Το βιβλίο ξεκινάει με την προετοιμασία μιας γυναίκας για την εκδρομή που θα πάει με τον επί έξι χρόνια σύντροφό της. Μετά την σκυτάλη της εξιστόρησης την παίρνει ο άντρας και συνεχίζει αυτή η εναλλαγή σε όλο το βιβλίο. Στο βιβλίο ξεδιπλώνεται η ιστορία του ζευγαριού δοσμένη απο την πλευρά του άντρα και της γυναίκας. Βλέπουμε πόσο διαφορετικά αντιλαμβάνονται τα πράγματα οι άνθρωποι που υποτίθεται είναι ζευγάρι και πως αυτό επηρεάζει την ζωή τους.
Δεν μπορώ να σου την πλοκή διότι δεν έχει! Η δύναμη του βιβλίου κρύβεται στους χαρακτήρες και κυρίως μέσα στο μυαλό τους μιας και οι διάλογοι είναι ελάχιστοι. Όσοι με ξέρετε καλά γνωρίζετε πως απεχθάνομαι την γυναικεία λογοτεχνία αλλά αυτό βιβλίο είναι μεν στο είδος αυτό αλλά πολλά σκαλιά πιο πάνω. Η γραφή της Βαμβουνάκη από απλή μεταμορφώνεται σε λυρική, χαρίζοντας μας προτάσεις που αξίζουν υποσημείωση (Ναι, σημείωσα διάφορες προτάσεις με μολύβι ΚΑΙ στυλό!). Κάποια βιβλία δεν θα σου δώσουν τίποτα εαν τα διαβάσεις σε λάθος ηλικία- στα 17 μου δεν θα μου έλεγε τίποτα - στα 31 μου όμως κατάφερα να δω μέσα στις σελίδες του διάφορες πτυχές της ζωής μου και των σκέψεων μου. Ο Αντίπαλος εραστής ξεμπροστιάζει ένα μεγάλο δείγμα των 'δεσμευμενων' ανθρώπων. Αλήθεια πόσο μακρυά μπορούμε να προχωρήσουμε με το λάθος άνθρωπο για να μην είμαστε μόνοι;
Η φίλη μου η Βάσια μου συνέστησε αυτό το βιβλίο πριν κάνα 2 χρόνια, ε και είπα να διαβάσω κάτι ελαφρύ. Η περιγραφή μιας σχέσης που στρέφεται κυρίως στις κρυφές σκέψεις του ζευγαριού, στο "ανείπωτο". Ενδιαφέρον και διασκεδαστικό, αλλά για τα δικά μου γούστα λίγο πιο λεπτομερειακό απ' ότι....μπορώ να αντέξω. Πολύ καλός ο τίτλος...κάθε εραστής εκτός από όλα τα άλλα....είναι και αντίπαλος! Πάντως το βιβλίο είναι αισιόδοξο και για όσους αρέσει το "ανείπωτο" και απολαυστικό.
Σαν ιστορία και εξέλιξη γεγονότων το βρήκα βαρετό, σαν γραφή το βρήκα εκπληκτικό. Πιστεύω πως πρέπει να ήταν πολύ δύσκολη η μεταφορά τόσων απλών γεγονότων, συναισθημάτων, σκέψεων του συνειδητού και μη σε λέξεις. Αισθήματα που όλοι τα γνωρίζουμε αλλά δεν μπορούμε να τα μεταφράσουμε, τα βρήκα στο χαρτί. Μου έμεινε πολύ στο μυαλό η εξής πρόταση "ο πλάτανος έξω από το δωμάτιο ξεφύλλιζε τετράδια". Ένα δείγμα των ωραίων και πολλών παρομοιώσεων που βρήκα χωρίς την απαίσια χρήση επιθέτων.
Η περιγραφή μιας σχέσης ενός ζευγαριού, όπως την βλέπει ο καθένας από την πλευρά του, με τις σκέψεις και τα συναισθήματά τους. Ακόμη και τα πιο απλά πράγματα τ’ αντιλαμβάνονται διαφορετικά, τα εξηγούν με τον ιδιαίτερο τρόπο του ο καθένας, και αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να επηρεάζεται η ζωή τους. Είμαι σίγουρος ότι πολλοί απ’ όσους το διάβασαν κάπου θα συνάντησαν μέσα στις σελίδες χαρακτηριστικά του εαυτού τους.
Η σχέση ενός ζευγαριού μέσα από τις εναλλαγές των χαρακτήρων των δύο φύλλων με τις σκέψεις τους και τα συναισθήματά τους.Εξαιρετική η ανάλυση μέσω των περιγραφών οι σκέψεις των ηρώων με την τριτοπρόσωπη αφήγηση,δίνοντας και τα ανάλογα μηνύματα ζωής από την πένα της κυρίας Βαμβουνάκη.
Δεν είναι ελαφρύ, δεν έχει υπόθεση, δεν έχει σχεδόν καθόλου διάλογο για να "τρέξει" λίγο η αφήγηση. Κουράζει η διαρκής παράθεση σκέψεων και συναισθημάτων, αλλά αποτυπώνει πιστά την ψυχολογία ενός ζευγαριού που μετράει έξι χρόνια. Σίγουρα όλοι μας, άντρες και γυναίκες, έχουμε νιώσει αυτά τα συναισθήματα στις σχέσεις μας.
Δεν έχει πλοκή, δεν έχει διαλόγους. Γνωρίζεις τους ήρωες, οι οποίοι είναι πανανθρώπινοι, μέσα από τις σκέψεις τους. Αυτό κουράζει. Η ψυχολογική προσέγγιση και των 2 φύλων, ωστόσο, έχει ενδιαφέρον.