5 sterren
Prachtig boekje. Leest als een trein. De afwisseling tussen het verleden (strubbelingen die komen kijken bij het leven in een samengesteld gezin) en het heden (moeilijkheden die komen kijken bij de zorg voor dementerende ouders en hun partners) schetst een uitgebreide context die de complexe relaties haarfijn blootlegt. Knap hoe er weinig concreet oordelende taal wordt gebezigd en toch de attitudes, verhoudingen en verantwoordelijkheden ondubbelzinnig duidelijk zijn. Het zit al in de titel, later verklaard: “[…] had ik het altijd over ‘de vrouw van mijn vader’, wanneer Trix ter sprake kwam. Alsof ik via de taal toch een beetje afstand kon nemen.”. Ook de grappige vertellingen van anekdotes van vroeger dragen hieraan bij, door de toch vaak treurige ondertoon tussen de regels door.
Maar ook: bijzonder om te lezen hoe met de jaren verhoudingen zich kunnen ontwikkelen: een mooie uiting van medemenselijkheid.
Concluderend: verdrietig, ellendig, nuchter en humoristisch, maar ook liefdevol met een klein snufje hoop.