Aaron Holsters is op zoek naar de volmaakte liefde. Hij zoekt de juiste ogen, de juiste neus,de juiste benen en voeten om zijn geliefde gestalte te geven. Zijn zoektocht krijgt vorm in een bijzondere en intrigerende combinatie van dagboekfragmenten, gedichten en tekeningen.
Stijn Vranken en Sabien Clement sloten zich in november 2009 een hele week op in een ruimte in deSingel in Antwerpen. Ze experimenteerden met tekst en beelden en zochten naar het hart en de ziel van Aaron Holsters.
“Soms vraag ik me af of het ooit zal lukken. Of ik je helemaal uit me zal krijgen. Of je niet zal blijven haperen aan de steken die ik, wie weet nu al heb laten vallen. elke seconde zie ik iets nieuws, een nieuw onderdeel dat misschien beter zou passen. Het lijkt eindeloos. Er is zoveel. En het rangschikt zo moeilijk daarbuiten. Het voelt soms alsof ik elke dag dieper verdwaal in mijn eigen schepping. Alsof ik kleiner wordt terwijl jij groeit. Zou het kunnen dat ik zelf moet verdwijnen? om plaats te maken voor jou? Kan een dromer zijn droom overleven?
Het is een warme nacht. Misschien moet ik nog wat tanden plukken.”
Een van de vele meesterlijke stukjes tekst bekleed door ieders eigen betekenis. Dan nog te zwijgen over de sprekende illustraties van Clement 😋
“Wie dit bestaan ooit bedacht heeft, was een prutser. Het is amper te verdragen. Alleen al de zwaartekracht. Wie verzint nu zoiets? Alles valt! En dan achteraf hier en daar wat vleugels aannaaien. Beschamend. Wat een zootje. Aan alles mankeert wel iets. Of veel, in ons geval: haar op volstrekt absurde plaatsen, ruim onvoldoende hals, veel te korte armen, veel te weinig vingers, gewrichten die maar in één en bovendien altijd maar dezelfde richting kunnen plooien. Veruit de meeste bewegingen kunnen we niet eens maken! En we hebben alleen ogen aan de voorkant, terwijl de belangrijkste dingen achter onze rug gebeuren. Ach.
En dan die emoties. Die verpesten het helemaal. Het zijn virussen. En wij niet eens een computer.”
Erg intrigerend. De vorm is erg verzorgd (met de prachtige tekeningen van Sabien Clement), maar ook de tekst van Stijn Vranken weet te beklijven. Om te ontdekken.