Без языка

by Vladimir Korolenko, Владимир Галактионович Короленко

Inspired by the poor living conditions of Russian emigrants in the United States the author observed during the World’s Fair: Columbian Exposition of 1893, this story follows two Ukrainian peasants who endure hardships while trying to settle in a new land. Letters from a friend who immigrated to the United States encourage Ivan and Matvei to abandon their difficult lives in a small Ukrainian village. After a long, uncomfortable trip, they arrive in New York and find themselves in a Russian Jewish neighborhood. Ivan easily picks up English and adapts quickly, but kindhearted giant Matvei is having trouble acclimating; to him, the city seems dirty, deafening, and inhospitable. One day he gets lost among the crowd, which sets off a series of adventures that only strengthens his desire to return home. Amid the chaos of the large city, Matvei conjures the silence of the forest and the simplicity of man’s bond with nature he once knew.

 

Inspirada por las malas condiciones de vida de los emigrantes rusos en los Estados Unidos, observadas por el autor durante la Exposición Universal Colombina de 1893, esta historia sigue a dos campesinos ucranianos que experimentan dificultades al tratar de instalarse en un nuevo país. Las cartas de un amigo que inmigró a los Estados Unidos animan a Iván y a Matvéi a abandonar sus vidas duras en una pequeña aldea ucraniana. Tras un viaje largo e incómodo, llegan a Nueva York y se encuentran en un barrio judío ruso. Iván aprende inglés fácilmente y se adapta rápidamente, pero el gigante bondadoso Matvéi tiene problemas aclimatándose; la ciudad le parece sucia, ruidosa e inhóspita. Un día se pierde entre el gentío e inicia una serie de aventuras que solamente aumenta su deseo de regresar a su patria. Entre el caos de la gran ciudad, Matvéi rememora el silencio del bosque y la sencillez del vínculo entre el hombre y la naturaleza que una vez conocía.

Genres: Russia, Fiction

First published January 1, 1966

About the author

Vladimir Galaktionovich Korolenko (Russian: Владимир Галактионович Короленко) was journalist, human rights activist and humanitarian. His short stories were known for their harsh description of nature based on his experience of exile in Siberia. Korolenko was a strong critic of the Tsarist regime and in his final years of the Bolsheviks.

Korolenko's first short stories were published in 1879. However, his literary career was interrupted that year when he was arrested for revolutionary activity and exiled to the Vyatka region for five years. In 1881 he refused to swear allegiance to the new Tsar Alexander III and was exiled farther, to Yakutia.

Upon his return from the exile, he had more stories published. Makar's Dream (Сон Макара, Son Makara) established his reputation as a writer when it was published in 1885. The story, based on a dying peasant's dream of heaven, was translated and published in English in 1892.

Korolenko settled in Nizhniy Novgorod shortly afterwards and continued publishing popular short stories. He published a novel Слепой музыкант (Slepoi Musykant) in 1886, which was published in English as The Blind Musician in 1896-1898.

After visiting the Chicago exhibition during 1893, Korolenko wrote the story Without Language (Без языка, Bez Yazyka) based on what happens to a Ukrainian peasant who immigrates to the USA. His final story Мгновение (Mgnovenie, "Blink of an Eye"), was published in 1900.

By then, Korolenko was well established among Russian writers. He was a member of the Russian Academy of Sciences but resigned in 1902 when Maxim Gorky was expelled as a member because of his revolutionary activities. (Anton Chekhov resigned from the Academy for the same reason).

In 1895, Korolenko became the editor of the periodical Russkoe Bogatstvo (Russian Wealth) and used this position to criticise alleged injustices occurring under the tsar. He also used his position to publish reviews of important pieces of literature such as Chekhov's final play The Cherry Orchard in 1904.

Vladimir Korolenko was a lifetime opponent of Czarism and reservedly welcomed the Russian Revolution of 1917. However, he soon opposed the Bolsheviks as their despotic nature became evident. During the Russian Civil War that ensued, he criticized both Red Terror and White Terror.

He worked on an autobiography История моего современника (Istoria moego sovremenika The History of My Contemporary.

Korolenko advocated for human rights and against injustices and persecutions on the basis of social class by his essay В Голодный год (During The Starving Year, 1891–1892), nationalism in his article Мултанское дело (The Multanskoye Affair, 1895–1896), and criticised[1] the anti-Semitic Beilis trial (in his Call to the Russian People in regard to the blood libel of the Jews, 1911–1913).

He died in Poltava in the Ukrainian Soviet Socialist Republic on December 25, 1921.

Reviews

[Peiman E iran · Rating 4 out of 5]

‎دوستانِ گرانقدر، زنده یاد <ولادیمیر کارالینکو> نویسندهٔ روس که در اوکراین دیده به جهان گشود، در سالِ 1893 به آمریکا سفر کرد... میتوان گفت این کتاب که عنوانِ آن <بی زبان> میباشد، اثری بزرگ است از آنچه او در آمریکا مشاهده کرده بود و حتی دردِ مشترکِ تمامی انسانهای دیگر در آن زمان بوده است..... کارالینکو، خود نیز در تمام زندگی سختی های فراوان کشید و تمام جوانی را در زندانهای گوناگونِ روس گذراند و در سرزمینهای دورافتاده و سرد، به دور از تمدن و مردم دیگر، در تبعید زندگی کرد ... در طول زندگی تنها در راه آزادی و شرافت و انسانیت نوشت و هیچگاه در برابرِ ستمگران و زورگویان، سر خم نکرد
--------------------------------------------
‎این کتاب از 33 بخش تشکیل شده است و شخصیتِ اصلی این داستان <ماتوئی لازینسکی> نام دارد که اصل و ریشهٔ او از نژاد هایداماکها است و در روستایِ والینی در اوکراین، کشاورزی و دامپروری میکند.. اجداد او در راه آزادی اوکراین بسیار جنگیده اند و او نیز مردی آزاده و با شعور است و زندگی را زمانی و در جایی مناسب میبیند که شرافت و کمالاتِ انسانی پایمال نشود
‎ماتوئی با آنکه زبان انگلیسی نمیداند، ولی با کلی آرزو، از روسیه مهاجرت کرده و به آمریکا سفر میکند
‎او زمانی که به زندگی پُر هیاهویِ آمریکایی وارد میشود، نه تنها سر و صدا و شلوغی برایش عجیب است، بلکه رفتارِ مردم با یکدیگر و بی احترامی ها و بی رحمی ها نیز برایش غیرقابل تحمل است... با او و گروهش همچون حیوان برخورد میکنند
‎ولادیمیر کارالینکو این گروه از مردم را <بی زبان> ها، نام نهاده و مینویسد: انسان در اینجا همچون سوزن در علفزار است و همچون قطرهٔ آبی است که در میانِ دریا افتاده باشد
‎ماتوئی در باغ مرکزی شهر، کارگری آمریکایی را میبیند که همچون خودِ او، بیکار و بیچاره و بی زبان است و در زیرِ پایِ سرمایه دارانِ ستمگر له شده است... ماتوئی با آن مردِ لاغر و بدبخت همدردی میکند، چراکه او نیز از آن جامعهٔ نامهربان، رانده شده است.... خلاصه کارگر بیچاره خود را در همان باغ، دار میزند و خودکشی میکند.. ماتوئی حس میکند او نیز سرنوشتش همچون این کارگرِ بیکار خواهد شد.... کارگران در همان باغ مرکزی تجمع کرده اند و در حال تظاهرات هستند
‎در داستان، سر و کلهٔ فرماندهٔ پلیسی حیوان صفت و بدنهاد به نامِ <هاپکینس> پیدا میشود که پیش از آنکه پلیس شود، قهرمان بوکس بوده و حال این موجود وحشی وارد جامعه شده و با کارگران و مردم معترض همچون کیسهٔ بوکس، رفتار میکند.... کارالینکو در مورد او مینویسد: تجمع کارگران بیکار و تظاهراتِ آنها، زمینهٔ مساعدی را برایِ هنرنمایی هایِ آقای هاپکینس و ذوق و علاقهٔ او به ورزش هایِ رزمی و خطرناک، فراهم کرده بود.... او قوانینِ آن سرزمین را با کوبیدن چوب و چماق بر سرِ کارگرانِ بیچاره و مهاجرانِ بیکار، برایشان تجسم میکرد
‎عزیزانم، کارالینکو با هنرِ نویسندگی خویش، در دل داستان نشان میدهد، چگونه شرکتهای بزرگ و موجوداتِ ثروتمند و بانفوذ، نتایج انتخاب ها را دگرگون میکنند و رأی مردم در این میان مسخره و بی اهمیت است و آنها با قدرت و ثروتشان رأی مردم بیچاره را میخرند و با سرنوشتِ مردم بازی میکنند
‎در این بین روزنامه نویسان و خبرنگارانِ پست و کثیفی نیز وجود دارند که حقایق و اخبار را تحریف کرده و اخبار را آنگونه که سیاستمداران میخواهند در حلقومِ مردمِ ساده لوح و کارگران فرو میکنند... حتی آنها در میانِ کارگران، نفوذی ها و آدم فروشانی همچون <گومپرس> دارند که مردی بدنهاد و کثیف است .. او رهبر کارگران است، ولی از سیاستمداران بالا و دیگران، پول میگیرد و کارگران بیچاره را فریب میدهد و جلوی اعتراض آنها را گرفته و همانگونه که سیاستمداران میخواهند، آنها را خاموش میکند
‎میدانیم که ماتوئی زبان انگلیسی را نمیداند... این دهقانِ مهربان و انسان دوست، نه تنها بی زبان است، بلکه نمیتواند از قوانینِ بی رحمانهٔ نظام سرمایه داری سر در بیاورد و آن را تحمل کند.. او دلش به حالِ مردم میسوزد که نظام سرمایه داری حقِ آنها را پایمال کرده است و آنها را از همه چیز محروم ساخته است... او در میانِ آن کارگرهای بیچاره و بیکار توانست زبانِ مشترکی بیابد... آن زبانِ همان زبانِ انسان دوستی و اخلاق انسانی بود.. زبانِ بیچارگی و بدبختی ها.... او کارگرانِ جمع شده در پارک را درک میکرد و خود را از آنها میدانست
‎کارالینکو مینویسد: ماتوئی نخستین بار در خاکِ آمریکا، خود را در میانِ گروهی از مردم دید که احساساتشان را درک میکرد، چراکه احساسِ خود او بود... او آرزویی بیش از این را نکرد که: آنها باید او را ببینند، سرگذشتِ او را بدانند... باید بدانند که او سخنانِ آنها را میفهمد........ ماتوئی نمیدانست کجا برود! و چکار کند!! او فراموش کرده بود که نه زبان میفهمد و نه شناسنامه و گذرنامه دارد... او فقط و فقط مردی سرگردان و تنها در این دیارِ غربت بود... همه چیز را فراموش کرده بود و در انتظارِ آنچه نمیدانست چیست، پیش میرفت.... از انزوا بیرون آمده بود.. مستِ احساسِ یگانگی با این گروهِ بزرگِ کارگران بود... این حسِ مشترک همچون دریایی که در میانِ کرانه ها در جنبش و حرکت بود، در نهادِ او میلرزید و در خروش بود... او به آن گروه جوش خورده بود
‎خبرنگارها و روزنامه نگارهای پست نهاد، به دروغ نوشتند: ماتوئی لازینسکی، مردی وحشی و خطرناک است که دیگران را همچون حیوان، دندان میگیرد و سرکردهٔ یک گروه از راهزن هایِ ایتالیایی است که با نیرویِ پلیس درافتاده و کارگران را تحریک کرده است که مغازه ها را غارت کنند
‎در این داستان حتی اشاره هایی به کشتار و بدرفتاری هایِ نژادپرستانه با سرخپوستها و سیاه پوستان در آمریکا شده است
‎کارالینکو مینویسد: سیاه پوستی که یک آمریکایی را میبیند، ناچار است راهش را کج کند... نخستین بهانه ای که سفید پوستان گیرشان بیاید، سیاهان را میزنند و میکشند... روابطِ اقتصادی بر مبنایِ غارت گری میباشد: سیاهان را مجبور میکنند تا از مغازه هایی خرید کنند که قیمتها را دو یا سه برابر گرانتر به آنها میفروشند..... سیاهان را در نادانی و بیسوادی نگه میدارند تا پیشرفت نکنند
***********************
‎ماتوئی در لنگرگاه نیویورک کشتی بزرگی را میبیند که صدها و صدها انسان بیچاره را در هم چپانده و کسانی را که همچون خودِ او، با امید و آرزو مهاجرت کرده اند را به آمریکا آورده است..... او با خود در این اندیشه بود که: چقدر از این مهاجرانِ بیچاره، در این اقیانوسِ بیرحم و ترسناکِ انسانی، از بین خواهند رفت
--------------------------------------------
‎امیدوارم این ریویو برایِ شما دوستانِ خردگرا و انسان دوست، مفید بوده باشه
‎<پیروز باشید و ایرانی>

[Valeriya · Rating 5 out of 5]

Every nation that has a high immigration rate should have a free download available of this book. Not to deter immigrants, but to give everyone an honest expectation of what is to come. Truly, this is one of those brilliantly underrated works of Russian/Ukrainian literature (yes, Korolenko was Ukrainian but I believe the book was first published in Russian). I was two years old when my family relocated to the US due to my father finding a job here, so obviously my immigrant experience was virtually non-existent or at least not significant enough to say much about it. However, listening to my parents' experience and to the experience of my friends who moved to the US in a later age in life (15+ years old), what the main character Matvey experiences is a one to one feeling that they all described to me.

Coming to the US (or probably any country with the promise of freedom and a better quality of life), immigrants have high hopes for achieving better things than they had in their native land. Although you are moving into the great unknown, there is a sense of hope. Upon arrival, you are met with the realization that you know nothing, like Korolenko wrote, "without a language, its as if you are blind, as if you are a child". Everything is different, unfamiliar, not like home. Often, the first steps of an immigrant are very difficult, their station in life is the same or worse than when they were in their homeland and there arise the doubts of "why did I even come here, I could have had the same life in my home country but it would have at least been familiar". And finally, even if you get better acclimated to the new life over time, you never shake that feeling of missing home. While this book fantastically describes the issues of immigrants, the best line that I think describes the longterm state of most immigrants is what Mr. Nilov tells Matvey towards the end of the book "In the new country you miss your home, but in the home country you miss the freedom that you have in the new country". It sounds more powerful in Russian than in my amateur translation, but you get the idea. I think to people who relocate especially in a more conscious age, they are forever in this purgatory between missing their familiar life at home and taking advantage of the newfound freedom. Strongly recommend to everyone to better understand the immigrant experience.

[Rebecka · Rating 3 out of 5]

This is a nice little story of a peasant emigrating to America and... failing at most things. It's charming, the savage who doesn't understand anything, etc., but to be honest, I would have been very annoyed at this book if said savage had not come to his senses and realized that he, not the Americans, were at fault. I have a hard time liking ignorant characters in books, and I so wished Dyma could have been more prominent in the story. Seriously, how difficult is it to try to at least communicate with gestures and grimaces? I also find it weird how long it took for people to realize he was Russian/Ukrainian, and to manage to work out were he was from. You don't have to use the same language to figure those kinds of things out, and the US should have been filled with people understanding the problem of an non-English speaking immigrant back in those days...

[Jose Cruz · Rating 4 out of 5]

Novela tragicómica de 192 páginas, publicada en 1894, que nos narra las aventuras de tres ucranianos que se ven obligados a emigrar a los EEUU en busca de una vida mejor. Pronto su limitación en el idioma, de ahí el título, y las confusiones creadas por esta, los sumergen en una trama de enredo, a la vez cómica y trágica.
Con una pluma ágil y fluida, he disfrutado muchísimo de esta obra y he descubierto a un maravilloso autor, que fue maestro de Gorki, del que seguiré buscando nuestros libros sin duda. La gran diferencia cultural de sus protagonistas en un entorno muy diferente a su tierra ucraniana y las hermosas descripciones de la Nueva York de finales del siglo XIX son un verdadero tesoro. De manera que se trata de una muy recomendada lectura.

[SofíaL · Rating 5 out of 5]

La enternecedora historia de los protagonistas Matvei, Iván y Anna nos enseña la lucha interna que conlleva emigrar. Es una historia amena y muy humana.

[Esther Mateo · Rating 5 out of 5]

Me ha encantado.
1895, tres rusos llegan a Estados Unidos. Un Estados Unidos que se esta construyendo.

[Вика Медведь · Rating 5 out of 5]

думали ли вы когда-нибудь о том, что и машина в свою очередь изобретает нужного ей человека? вся задача сводится к тому, чтобы изобрести такую универсальную машину, которой нужен только свободный человек. понимаете? только тогда и разрешатся все эти мучительные вопросы. в этом будущем строе не будет уже ни госпол, ни прислуги, ни рабовладельцев с их смешными притязаниями, ни рабов с их завистью и враждой.

[Jen · Rating 3 out of 5]

I'm reading the English translation of this, it's called "The Wide World: 1895" (Goodreads only has the Russian version listed).