Για άλλη μια φορά, μετά τους "Εχθρούς εξ αίματος", ο Αρκάς μάς βυθίζει στα έγκατα του ανθρώπινου σώματος. Τώρα οι ήρωές του είναι το Συκώτι, η Χολή και ο Σπλήνας. Τρία όργανα που φιλονικούν, με απολαυστικές ατάκες, για την τύχη ενός τέταρτου, ενός ξένου. Ένα καινούριο Νεφρό, που έχει μόλις μεταμοσχευτεί στον οργανισμό, γίνεται η αιτία των διαπληκτισμών, της ίντριγκας, των απειλών και των φοβερών αποκαλύψεων που οδηγούν την πλοκή στην κορύφωση και στο φινάλε.
Ο Αρκάς, με αδιάπτωτο κέφι και απαράμιλλο χιούμορ, μας προτείνει πάλι μια αναπάντεχα πρωτότυπη ιδέα, σε θεατρική φόρμα. Το έργο αυτό θα μπορούσε να είναι το δεύτερο μέρος των "Εχθρών εξ αίματος", αν δεν ήταν ένα πλήρες, σφιχτοδεμένο και αυτοτελές μονόπρακτο.
Arkas (Greek: Αρκάς) is the pen name of a Greek comic artist. His strip series, the first of which is "O Kokkoras" (The Rooster, 1981) appeared in the Greek comic magazine Babel and were later published as comic albums. The series O Isovitis (The Lifer, 1988) is his most popular work.
Άλλη μία "βουτιά" του Αρκά στα άδυτα του ανθρωπίνου σώματος, ακόμα ένα θεατρικό έργο που ίσως να είχε μεγαλύτερο ενδιαφέρον να το παρακολουθήσεις από το να το διαβάζεις, που έχει αρκετά ευχάριστα σημεία, αρκετές κωμικές νότες και αρκετές στιγμές προβληματισμού, χωρίς, όμως, και πάλι, να με κερδίζει απόλυτα.
Μόλις τελείωσα το «Βιολογικό Μετανάστη» του Αρκά και μπορώ να δηλώσω εντυπωσιασμένος. Θεωρείται το δεύτερο μέρος του «Εχθροί εξ αίματος», αλλά είναι αυτοτελές έργο, και διαδραματίζεται πάλι μέσα σε έναν ανθρώπινο οργανισμό. Πρόκειται για ένα κωμικό θεατρικό έργο, αλλά αυτή τη φορά υπάρχει ένας ξεκάθαρος κι έντονος πολιτικός χαρακτήρας.
Στο «Εχθροί εξ αίματος», το πρώτο του θεατρικό (έχει καιρό που το διάβασα, οπότε αυτήν την παράγραφο, τη γράφω με μια μικρή επιφύλαξη) εκτός από τον «κλασικό χιουμορίστα Αρκά», βλέπουμε κι έναν κλασικιστή Αρκά. Αφ' ενός, δηλαδή, υπήρχαν οι δύο αντίθετοι χαρακτήρες, που βρέθηκαν μαζί, με κωμικά συνεπακόλουθα. Αφ' ετέρου, και αναφέρομαι κυρίως στο φινάλε του θεατρικού, οι καταλύτες στην ιστορία, δεν είναι τόσο οι πράξεις των ηρώων, αλλά περισσότερο τα τυχαία, μοιραία ή τραγικά γεγονότα, όπως οι πράξεις των θεών στα αρχαία ελληνικά δράματα. Και αυτό το χαρακτηριστικό των ανίσχυρων-έρμαιων πρωταγωνιστών, κάνει το comeback του τα τελευταία χρόνια, όπως οι παράλληλοι βίοι στην αρχαία ελληνική τραγωδία και στο εξαιρετικό τηλεοπτικό δράμα The Wire. Διαβάσαμε λοιπόν στους «Εχθρούς», μία πολύ ωραία επιστροφή στις ρίζες, η οποία στις εποχές που ζούμε, μας προσφέρει μια γλυκόπικρη παρηγοριά, όπως λέει και ο Alain de Botton (9:10-11:25).
Ο «Βιολογικός Μετανάστης» από την άλλη, ενώ αρχίζει με παρόμοιο ύφος, σιγά-σιγά αποκαλύπτει τους έντονους πολιτικούς του προβληματισμούς. Πολιτικοί σε κάθε επίπεδο, καθώς κάνει σαφείς νύξεις στα πάντα, από τον αυξανόμενο ρατσισμό μέχρι την αδιαφορία της κοινωνίας στην ξενοφοβία· από την άρχουσα τάξη και πως οι «απόρρητες» συζητήσεις αυτής και ο ελιτισμός, μπορούν να αποδειχθούν μοιραία λαθή, μέχρι το πως καμιά φορά πρέπει να συνεργαστούμε ή έστω να ασχοληθούμε με τους ηγέτες, απέναντι στον κοινό εχθρό· από το πως το κοινωνικό σύνολο διευκολύνει το διαίρει και βασίλευε όταν συντηρεί τη διχόνοια και τη μισαλλοδοξία στις τάξεις του, μέχρι το πως η αριστερά τρώγεται με τα ρούχα της, αγνοώντας τις καταιγιστικές εξελίξεις.
Έτσι λοιπόν, όπως οφείλει να κάνει η τέχνη, έχουμε περισσότερα από ένα επίπεδα. Κατ' αρχάς, έχουμε την κωμωδία χαρακτήρων, στην οποία κινείται με άνεση ο Αρκάς και αυτό φαίνεται. Και σε ένα δεύτερο επίπεδο, βλέπουμε μία πολιτική προειδοποίηση για τις μέρες που έρχονται.
Ένας νηφάλιος κώδωνας κινδύνου, μία σύγχρονη θεατρική και ταυτόχρονα κωμική «Φάρμα των Ζώων». Συστήνεται ανεπιφύλακτα.
Έχοντας ήδη διαβάσει το "εχθροί εξ' αίματος" μπορώ να πω ότι ψιλο-απογοητεύτηκα από αυτό εδώ...
Κατ' αρχήν, είναι πολύυυ μικρούλι. Κατά δεύτερον έχει ένα τέλος...μουντό και αδιάφορο, μπορώ να πω αναμενόμενο κιόλας.
Όσο για τις ατάκες, δεν υπήρχαν τόσο ωραίες όσο στο προηγούμενο μέρος. Η "Χολή" ήταν απίστευτη βέβαια!
Περίμενα κάτι καλύτερο... Ελπίζω πάντως να βγει και επόμενο μέρος γιατί είναι πρωτότυπο και ενδιαφέρον σα βιβλιαράκι, και διαφορετικό από όσα έχουμε συνηθίσει από Αρκά.