Denken dat je Napoleon bent of dat de cia achter je aan zit. Het zijn waanbeelden die ver van ons bed staan. Maar hoe ver? Tal van voorbeelden uit ons dagelijks leven laten zien dat de grens tussen fantasie en werkelijkheid soms flinterdun is: de sollicitant die zijn cv mooier maakt, de alcoholist die zichzelf een sociaal drinker noemt, de bankier die volkomen gezond ten onder gaat. We denken dat we de werkelijkheid zien zoals zij is. Maar uit onderzoek blijkt dat we veel niet zien. En wat we wel zien, bekijken we door de bril van onze ervaringen en verwachtingen. Onze waarneming is meer een eigen bouwwerk dan een getrouwe kopie van de werkelijkheid.
André Aleman laat in Hersenspinsels zien hoe subtiel onze hersenen ons voor de gek kunnen houden, en ook hoe het volledig uit de hand kan lopen. Op het snijvlak vangeneeskunde, biologie en gedragswetenschappen probeert hij te verklaren waarom we dingen zien, horen en denken die er niet zijn.
Ik vond het boek op zich wel interessant, maar de structuur zat naar mijn gevoel niet helemaal goed.
Het voelde ook vaak alsof de auteur iets aan het opbouwen was, maar het hoogtepunt kwam niet. Er is zoveel informatie, maar het is niet altijd duidelijk wat het nu juist betekent, waarom het belangrijk is, of hoe dingen verband houden met elkaar.