Ένας χυδαίος τίτλος, σε ένα βιβλιο που περιγράφει τη χυδαιότητα και την ηθική κατάπτωση. Τρεις παράλληλες κι αλληλοεμπλεκόμενες ιστορίες. Μιας ανεπιθύμητης εγκυμοσύνης. Μιας καταπάτησης οικοπέδων και μιας τρίτης - πολιτικής - ιστορίας, που δε λέγεται, αλλά εννοείται. "Γάτα με πέταλα" έιναι ο κυρ Αφρέδος Μ., πρώην βοηθός επιστάτη του κήματος - που ι ίδιος καταπατά - , πατέρας της εγκυμονούσης κι αρχηγός των δολοπλόκων κι απατεώνω. Καταφέρνει να τους κάνει όλους - αυτουργούς, ηθικούς αυτουργούς, κι απλούς γνώστες ή θεατές - να αισθάνονται συνένοχοι και συνυπεύθυνοι στις κομπίνες και στο κουκούλωμά τους
Η Ευγενία Φακίνου (English: Eugenia Fakinou) γεννήθηκε το 1945 στην Αλεξάνδρεια. Μεγάλωσε στην Αθήνα και σπούδασε γραφικές τέχνες και ξεναγός. Εργάστηκε για μερικά χρόνια σε περιοδικά ως γραφίστρια.
Το 1976 δημιούργησε το αντικειμενοθέατρο "Ντενεκεδούπολη". Έχει γράψει και έχει εικονογραφήσει πολλά παιδικά βιβλία. Το 1982 κυκλοφόρησε το πρώτο της μυθιστόρημα, "Αστραδενή". Τα μυθιστορήματα της έχουν μεταφραστεί και κυκλοφορούν στα γερμανικά, αγγλικά, ρωσικά, ουγγρικά, δανέζικα, γαλλικά, ολλανδικά, ιταλικά και σερβικά. Το 2005 τιμήθηκε με το Βραβείο Αναγνωστών (Εθνικό Κέντρο Βιβλίου - Σκάι 100,3) για το μυθιστόρημα της "Η μέθοδος της Ορλεάνης" και το 2008 με το Κρατικό Βραβείο Διηγήματος για τη συλλογή διηγημάτων "Φιλοδοξίες κήπου".
Βάζω 3 αστεράκια ενώ θα μπορούσαν να μπουν και 2 αλλά η αλήθεια είναι πως η ιστορία είναι τίμια και δεν σου υπόσχεται παραπάνω από ο, τι σου δίνει. Η κλασσική ελληνική επαρχία με την υποκρισία της και τις κρυφές της "δουλειές" παρουσιάζεται μέσα από μια σχετικά απλή ιστορία. Καταβάθος, πίσω από όλες τις μικρές συνωμοσίες, τα πάθη και τα κόλπα των αρσενικών, υπάρχει μια γυναίκα. Η νεαρή Ρούλα που ενώ βρίσκεται σε δεινή θέση, καταφέρνει με την καπατσοσύνη της να τα φέρει όλα στα μέτρα της. Η μόνη συμπαθής φιγούρα ο παππούς που μοιάζει χαμένος μεταξύ της αγάπης του για τα περιστέρια και τα όνειρα του για ταξίδια. Σύντομο, απλό χωρίς εξάρσεις. Στα πλεονεκτήματα του η συντομία του καθώς διαβάζεται πολύ εύκολα.
Τελειως αδιαφορο, "περασε και δεν ακουμπησε", που λεμε. Το μονο θετικο του ηταν που ηταν συντομο.
Uniteresting and dull, ~wacky hijinks~ in small towns has been done to death by now. The one good thing about it was it being mercifully short in length.
Ένα σύντομο βιβλιαράκι όπου όλοι οι χαρακτήρες (που παρά το μικρό μέγεθος βιβλίου, δεν είναι ένας, δεν είναι δύο, αλλά πολλοί) έχουν που λέμε "λερωμένη τη φωλιά τους" και με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο κάνουν παγαποντιές για καλύψουν τα κακώς κείμενα. Πλήρης ανάλυση προσωπικοτήτων με τις μικρότητές τους, ούτε καλοί, ούτε κακοί, αλλά με τίποτα δεν τους λες ανούσιους. Μια καταπάτηση έκτασης, μια εγκυμοσύνη με σκοτεινή έναρξη, όλα αυτά πλέκονται με το γνωστό ήρεμο, ρεαλιστικό, αλλά πάντα διακριτικό στιλ της συγγραφέα, αφήνοντάς σε με πολλές σκέψεις που δεν θα έμεναν αν ήταν απλώς ένα ηθογραφικό, μίζερο βιβλίο. Πιο πολύ μου θυμίζει κωμωδία καταστάσεων αν αφαιρέσεις το "κωμωδία", αφού στα γέλια δεν σκας, αλλά κάνεις χάζι τι κάνει ο υποκριτής και ο κατεργάρης για να κρύψουν τα έργα τους και να είναι όλα μια χαρά (και δυο τρομάρες)!
Η σαπίλα της ελληνικής υπαίθρου μέσα σε μόλις 150 σελίδες. Άνθρωποι πονηροί ή κουτοπόνηροι, μονομανιακά προσκολλημένοι στο συμφέρον τους και με μηδενικούς ηθικούς φραγμούς, που δίπλα τους τα λαμόγια της Μυκόνου και του Κολωνακίου φαντάζουν σχολιαρόπαιδα. Κι ανάμεσά τους, ή μάλλον, ακριβώς από κάτω τους, τα θύματά τους: οι απόκληροι λόγω εμφάνισης, οικογενειακής κατάστασης ή σωματικής/νοητικής αναπηρίας. Επιβιώνουν μόνο όσοι προδώσουν τον εαυτό τους και περάσουν στην άλλη πλευρά. Μπορεί να μην είναι το αριστούργημά της (για μένα αυτό πάντα θα είναι το Έβδομο Ρούχο), αλλά διαβάζεται ευχάριστα και γρήγορα ένα καλοκαιρινό απόγευμα στη βεράντα.
This book was forgotten in my village house, awaiting for many summers to be read. I finally unfolded its story... Let's start this review by the very beginning. The title: "Cat with horseshoes", is a greek saying meaning that someone is extremely quick-witted, which in this case is the father named Alfred. The short story takes place in a small greek province where the ethical corruption of the villagers becomes evident through their endeavours to land grab. The reader basically witnesses how Alfred's main dilemma- being a father to his daughter or a business man- shapes the lives of those around him, especially his son's and daughter's. The latter, deals with an unexpected pregnacy and thus birth's the main plot. Unfortunately, I found myself only enjoying the presence of the grandfather, who was a side character and did not participate in any of the main events. Instead, his passion for messenger pigeons held his mind away from his undignified relatives schemes and at the same time gave the story a refreshing and authentic aura.
Η Φακινου εχει μια δεξιοτητα και ευχερεια συγγραφικη. Ολα τα εργα της διαβαζονται πολυ ευχαριστα και η ροη κυλαει πολυ γρηγορα. Στο συγκεκριμενο βιβλιο η συγχρονη ελλαδα με τα τρωτα της ξεδιπλωνεται με μαεστρια. Το κακο ειναι οτι 35 χρονια μετα η κατασταση στη χωρα μας δεν απεχει πολυ. Ο τιτλος ευστοχος και ενδεικτικος. Διαβαζεται σε ενα απογευμα. Το προτεινω σιγουρα.
Σύντομο και γρήγορο βιβλιαράκι το οποίο καταπιάνεται με μια αποκαρδιωτική ιστορία απάτης, ενδοικογενειακής βίας και σεξ στην επαρχία. Απόλαυσα τη γραφή και την αφήγηση αλλά η ιστορία μου άφησε μια πολύ πικρή γεύση.
Όχι ιδιαίτερα απρόσμενη πλοκή, ωστόσο οι ρεαλιστικοί και ειλικρινείς χαρακτήρες της ιστορίας, αποτελώντας το πιο δυνατό κομμάτι του, φτιάχνουν ένα αξιοπρεπές και ευκολοδιάβαστο βιβλίο.