Αν δεν έπεφτε εκείνη η ασταμάτητη θεσσαλική βροχή δεν θα τη γνώριζα. Δεν θα την άκουγα να μου λέει πως θα την σκότωναν στις 12:15 ακριβώς. Ήταν μια γυναίκα τρομαγμένη από κάποιο πραγματικό κίνδυνο ή μια άρρωστη που έβλεπε φαντάσματα; Οπωσδήποτε στις 12:15 πέθανε... Και ο μόνος που θα μπορούσε να είναι δολοφόνος της ήταν εκείνος που ήταν αδύνατο να είναι...
Το βιβλίο ονομάστηκε έτσι εξαιτίας των τεσσάρων διηγημάτων που περιέχονται. Το μεγαλύτερο σε έκταση κ πιο ενδιαφέρον είναι το πρώτο. Το τελευταίο, που εκτείνεται σε μερικές μόνο σελίδες , θεωρώ ότι είναι ανούσιο.